5922 resultaten.
Het beste verbeteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Afscheid nemen van het verleden.
De toekomst komt vanzelf.
Vandaag is de beste dag.
Het is nog niet te laat.…
Onder 't bladgoud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Iedere dag is er één van afscheid nemen
iedere dag van een afgesneden pijn
hoe kan ik dan nog verder leven
als dat zonder jou moet zijn?
Het lukt niet meer om opnieuw te beginnen
wat heeft er in mijn leven nu nog zin
geen nachtegaal die ‘k hoor zingen
en geen hart dat ik nog bemin?…
MARC-WERKING' werkt niet meer!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Voor 2022 wens ik vooral samenwerking
afbouw van marktwerking is een grote wens
afscheid van MARC-werking is mijn allergrootste
want Marc werkt wel en hard
maar het werkt niet Marc
we zullen het zien en horen Marc
en als je niet wilt luisteren Marc
dan zal je het voelen Marc, doelen
we af op Landelijke Verkiezingen 2022/3 Marc!!!!…
Het stukje euforie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 je lachte om
de zachte zoem
en trilgeluiden
die jij altijd
bij je droeg
alleen aanwezig
luisterde niet
altijd voldoende op
dus met een
stukje muzikaal
onthaal van
overijverige
frequenties
kondigde jij je
komst verblijf
en afscheid aan
in een ludieke
melodie danste
jouw omgeving
zijn warmte delend
met alle anderen
het…
Dans der dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 De avond valt, ik zal geen
afscheid nemen. Ik leef, ik leef nu
in zonneliedjes en winterdeuntjes.
De nacht zal ik als zacht benoemen,
stilte wordt steeds langzamer.
De fijne tierelantijnen van de liefde
wil ik bewaren, de lokkende rust
warm omarmen. Ik zal verdwijnen
met de noorderzon en merken
dat de dagen niet meer jagen.…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 classicus als oppaspapa
en een ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door het ijskoude afscheid…
Scheur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
327 Is het afscheid zonder lach?
De deur sluiten,
zonder: “ik hou van jou”.
Blijf ik altijd
trouw aan jou.
Gesloten blijft die deur altijd,
maar toch zoek ik tot mijn spijt
elke dag nog naar een scheur,
een opening voor mijn treur,
groot genoeg voor deze brief,
want ik heb je toch heel lief.
Alleen…
het schrijven gaat echt niet.…
Vier jaar geleden
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
416 Vier jaar geleden
Was het op 17 april
Eerste Paasdag
Ik liet familie weten
Dat je snel zou gaan
Wie die dag kon komen
Spoedde zich naar het ziekenhuis
Voor een laatste afscheid
Pasen zal altijd verbonden zijn
Met jouw heengaan
Maar ook met het diepe zielsgevoelde besef
Dat we elkaar zullen weerzien
Ik mis je, lieve mama…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij herkende de liefde aan het afscheid.
Toen zij sliep was alles wit.…
GEBOREN OVERLEDEN KIND SEBASTIAAN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.289 ' welkom te heten
en direct
afscheid te moeten nemen
van hem
die al afscheid had genomen
Hij: Sebastiaan Elvio
het kind, de zoon, de mens
van zijn verwekkers
van zijn ouders
van zijn moeder
van zijn vader
van zijn oma's
van zijn opa's
van zijn tantes
van zijn ooms
van zijn nichten
van zijn neven
van zoveel vrienden, kennissen, bekenden…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 Uit erkentelijkheid voor de samenwerking schreef ik dit verdicht voor zijn afscheid.…
van mijn hart
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.245 met uit het raam te staren
Laten voelen hoe het nu eigenlijk is
gewoon duidelijk maken dat ik je mis
Kon ik jou nou maar overtuigen
dat we om de beurt wel eens zullen moeten buigen
En dat zelfs dat uiteindelijk wel zal wennen
want liefste laat ons ons kennen
als wij niet af en toe eens de middenweg kiezen
dan gaan jij en ik deze strijd verliezen…
Tegenvaller?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
873 De hoge heren raakten verward;
de pijn van verliezen was dof.
Met zoveel mensen op een continent
kun je niet zomaar iets organiseren
zonder de wens van de bevolking te eren:
Geen wonder dat men “ tegen” stemt.
Dus nu maar uit een ander vaatje tappen.…
Narkissos
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
712 bewijs me het tegendeel
en ik verkondig het voortaan
leer mij dingen laat me zweten
geef mij vocht dan zal ik groeien
maar geef mij niet de controle
want ik dender over je heen
laat mij zuurstof geef mij adem
maar leef niet mijn leven
geef mijn nachten licht
en mijn dagen dromen
maar raak mijn denken niet aan
want je zult mij verliezen…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.436 Een konijn zit in de maneschijn
naar de lucht te staren
Daar trekken de wolken traag voorbij
en dat gaat zo al zeven jaren
Soms dreigt het brave dier zichzelf
in het wolkenspel te verliezen
Maar omdat dit dagelijks anders is
durft hij niet te kiezen
Toch hoopt hij dat binnenkort
hij dit alles kan vergeten
Omdat hij zeven jaren lang
genoeg…
Ivoren toren
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.416 verstandig, zegt hij
en doet een stap naar voren
en kijkt me verlangend aan
uit zijn ivoren toren
Ik moest maar gaan, zeg ik
en kruip tegen hem aan
en wacht tot hij me vasthoudt
zodat ik niet kan gaan
Ik denk dat het me niet zal lukken, zegt hij
om echt voor jou te kiezen
om diep van je te houden, maar
laten we ons toch in elkaar verliezen…
acculturatie
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.440 Beiden bang om elkaar te verliezen...…
het blond blijft warrig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 woorden breken
als ik schrijf, verliezen
hun verband en onderscheid
verspillen schaarse tijd
letters zonder binding
schikken zich in nieuw bevinden
in een zin tot meer begrip
als ik maar geen spelfout tik
ik schrijf beelden maar
het blond blijft warrig waaien
je loop zegt onverwacht ik stop
ook deze strofe is een strop
ik wil je raken…
Het huis uit
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.429 De grote stad moest het zijn
want je had niets te verliezen.
Nu wil je weer naar huis
iets anders heb je niet te kiezen.
Het is je zo tegengevallen
alleen in de grote stad.
Je wilde het liefst weer naar huis,
met de stad heb je het weer gehad.
Totdat het weer gaat kriebelen
en je voelt je weer niet thuis.…
Dochter
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.733 Daar zat hij, in de stoel bij het raam
glazig kijkend, thee verliezend uit
zijn rechtermondhoek, weet ik nog
in lichtblauwe pyjama, als bevroren
kan je me horen -knikje- kan je me zien
knik.…
Herrijzenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.310 Uiteindelijk zul je zelf kiezen
wie je toelaat en wie niet,
en valt er niets meer te verliezen
dan de tranen die je liet;
want eens herrijs je uit wat was
als een phoenix uit de as.…
Nooit eerder
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.268 Een engel verbleekt bij jouw aangezicht
slechts je vleugeltjes ontbreken
Niet alleen ben jij de mooiste vrouw
ook de liefste, zo is gebleken
Nooit eerder kende ik zoveel bevestiging
nooit eerder voelde het zó goed
Als jij toch eens in mijn hart kon kijken
om te zien wat dit met mij doet
Jou wil ik écht nooit meer verliezen
jouw liefde nooit…
Bruut geweld...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.905 leven in een seconde van tijd uitgedoofd
Haar schoen is zij verloren in het gevecht
De tranen zijn stille getuigen in haar bevlekt gezicht
Een schamel kledingstuk hult haar blote lijf
Totaal verward doolt zij eenzaam rond, het lieve wicht
Zij zwalkt door de verlaten stegen
op zoek naar haar eigen identiteit
Niets heeft zij nu meer te verliezen…
En je blijft
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 En je blijft het bij hem houden
stuurt zomerse buien
over stapels liefdesbrieven
je vraagt een aap
de grond te kussen
geeft een giraffe
drinken uit jouw hand
is als spelen in het zand
en onze jurken trillen
worden doorzichtig
in de optrekkende geilheid
verliezen we het zicht
op een omhelzende werkelijkheid
en zweven samen zachtjes…
Tegeltaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 Gebakken taal heeft soms een snoet
als hoofdletters een rok dragen
en lange lussen veters rijgen
in op maat gemaakte korsetten
dansen volgzinnen ademloos
verliezen af en toe grip
bij het walsen en keren
geven platweg smoel
aan lachende letters
tussen soms verwrongen woorden
wanneer zij zich spontaan verhangen
aan een wit gekalkte…
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 de rivier liggen jouw kleren
ik dank je voor de vele keren
dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste boom
omdat ik over volmaakte naaktheid droom
bedoel je gezichtsverlies
of het verliezen…
Tijdelijk exil
gedicht
2.9 met 22 stemmen
8.828 Wat we dreigen te verliezen is verschrompeld
tot verwaarloosbare vlagen van verbijstering
om de rouwrandjes aan onze vingernagels.…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 t Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
Déjá vu van de grote liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
798 maar het verleden
houdt mij tegen om te zeggen,
ik hou van jou,
bang om haar weer te verliezen…