29229 resultaten.
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit de bron
een mens…
Eenzaamheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 kon je het verdriet voelen
van zo velen om je heen
het eelt op je ziel
zou smelten in mededogen
nog steeds heerst het taboe
pijn niet te mogen tonen
flinkheid en aanvaarding
zijn als deugden aangeprezen
zie de mens in kwetsbaarheid
elk harnas heeft roestige gaten
geen robots zijn wij met wachtwoord
op ieder lijf staat DOOD geschreven…
Conrad van de Weetering 21-3-1929 – 16-10-2017
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Die eerste keer in Café Eijlders
jij sprak me aan in het Javaans
ontmoette een krasse oude heer
schudde mijn hoofd heen en weer
te veel talen geleerd en vergeten
Daar lig jij dan en leest een gedicht
over leven als een feest van licht
zo zal ik je blijven onthouden
een heer van dansen zonder gewicht
een vriendelijk mens om van te houden…
paradox
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 de mens gedijt het best bij wanorde
wat rommeltjes binnen handbereik
die 't bestaan veraangenamen
juist als alles geordend is krijg ik
als een peuter de neiging daarin op
brute wijze verandering aan te brengen
ik schop hoge torens om
smijt de blokken in het rond
en kom weer tot rust in die chaos
wel nu paradoxaler kan ik
het u niet voorschotelen…
Diepgeworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Verwacht niets meer
wacht niet langer
neem het lot in eigen hand
zo heeft ieder mens zijn eigen beslommeringen
maar grijpt het leven aan
hebben ze ooit anders gedaan
bomen laten hun bladeren vallen
tulpen bloeien maar even
maar ze zijn niet dood
van nature hechten ze zich
diepgeworteld aan het leven
dankbaar welke kans hen dit bood…
Zomaar
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
663 Zomaar opeens
als mens
zonder plan
zonder idee
zonder gedachte
vond ik geloof
in de toekomst
in mijn later.…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
bestemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 hoe schuilt een
mens voor het teveel
aan bladblazers
snerpende stemenmen
luide meningen voor
het teveel van alles
verlang je soms
naar de winterrust
van beren kom!…
De dagen van het wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Onverdraaglijk jeuken
de dagen van het wachten
op genezing van de wond
IJldun zijn mijn dromen
van precies die ene mens
om gelukkig mee te zijn
Mijn reserves putten uit
Wanneer draait de wind
die geen regen brengt?
Komt er een eind aan
mijn geduld, of toch iemand
die bij mij stilstaat?…
Aanstekelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
386 geluiden
gaan nooit weg
verspreiden zich
ijlen na in een
lichter dan luchtlaag
net als
jouw lach die
kleuren bloeit
de wereld aanlicht
met haar schoonheid
die warmte deelt
in aanstekelijkheid
de mens verblijdt
in een van binnen
heerlijk doen gloeien
zo stromen
levensenergieën die
het lijf doen dromen van
spectaculaire zaken…
De wolken, de zon, de roos, de liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
426 Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen
priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek
om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen
om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken
waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart
om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…
Falen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
498 Falen doet een mens pas goed,
wanneer hij graag goed wil doen,
maar zelf geen enkele poging doet.
Verschil tussen slagen en falen,
is het grote risico te lopen,
van blijvend stil te staan.…
Visioen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
Dieper voelbaar voelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Dat ieder mens
liefde nodig heeft
om leed te relativeren
staat geschreven in boeken
door de droomgeleerden
die het leven slijten
en woord na woord
in dromen overdragen
misschien komt er een brug
en lezen we verborgen onschuld
dan laat ratio een nieuwe God zien
om ons inzicht te bewijzen
in een dieper voelbaar voelen.…
LAIS CCXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 In de afgrond van de herhaling wordt
de herhaling de afgrond van het her
en der herhaalde en ’t herhaalde wordt
rot dan bovenop en in het verder
herhaalde, waar met nostalgie die er
niets toe doet, de mens het ziet als heelal,
en wij claimen het als heil maar het zal
herhalen slechts de code die het is:
kleur en wisseltoon, kosmische mal,
waarvoor…
Boos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Ik ben goedgelovig
en heb vertrouwen
in het goede van de mens.
Maar soms voel ik
dat er verontwaardiging
begint te kolken,
als er misbruik wordt
gemaakt van macht
Door eigen verrijking
manipulatie, geweld
of oneerlijkheid.
Ten koste van andermans pijn
eigen zakken vullen.
In het groot,
als ook in het klein.…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
Zonder groet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 het was
de laatste druppel
bloed die uit
de mensheid werd
geperst voordat
de aardjuwelen
zichtbaar werden
helder vonkten ze
al tussen het
stervend rood
waar zij weerkaatsen
in afnemend
vurige licht van de
exploderende zon
het restant van
wat eens de machtige
mens was geweest is nu
geslagen met de zeven
plagen leeg gebloed in
een…
In steen gehouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
631 Aan de uiterste onderrand van
het platteland waar mens en
woord in steen gehouwen zijn.…
vrij oogcontact
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
351 een flitsje
vrij oogcontact
bracht een
grijze hemel
het gewenste
gouden randje
heel even
stond de deur
van je geest
open voor een
drempelloos bezoek
en een warme hand
ik was al heel
tevreden in een
land vol beperkingen
waar controles de mens
leert leven en bestaan
zoals de overheid dat wenst…
Niet uitgegeven verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
169 Hun glans verloren
Steeds meer vallen
ze uit elkaar, zo klein
zijn de vaste verhalen geworden
die, eenmaal uit de dagelijkse
gebeurtenissen gezeefd
mijn leven en identiteit
vertegenwoordigden
En steeds minder mensen
kennen nog details die
een echt mens van me maken
Gelukkig ben ik niet die verhalen
van mijn leven geworden en
beter…
Tango alphabetico
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
302 Twijfel maakt zich meester van de mens
Toen hij Medea schreef als een der grootste
Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en
Toneelscribenten als Aristophanes
Tot slot, niet te vergeten, Sophokles
Trojaanse vrouwen werden zo beroemd
Toch duurde het nog lange donkere eeuwen
Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen
Terdege nauwgezet gekopieerd…
Zaaien en oogsten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
23 Maar nu ze diep geborgen
toch plots weer leven gaan
maak ik me minder zorgen:
ze zijn nog niet vergaan,
maar als het zaad in d'aarde
dat ooit wel weer ontkiemt
zo bleven ze van waarde
en hebben dan gediend
in liefde die hen baarde
voor ieder mens ooit vriend.…
VERDRIET, stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 wil dat nog lang niet zeggen
dat je af en toe, van tijd tot tijd
gewoon tegen een schouder van een mens
wil uithuilen, het uit snikken van verdriet..…
Mollen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
883 Er hing een grafsfeer, hopeloos zat men in zak en as
Toen stak neef Piet zijn graafarm op: "Als hier geen mens meer was,
werd Holland Molland, ondergraaf de Deltawerken!"…
DORRE LAND ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
3.638 hoe beskryf jy reën,
as tien seisoene droë sand in jou kiewe waai
het God vergeet van wesens wat kinders voed
hoe beskryf jy groen,
as dorre landskap jare lank geen vrugte baar
het God vergeet van mense wat gebede
na die hemel stuur
die stam loop leeg
so ook die wye natuur
ek kan die onrus voel, as my mense
sing en koor van vlaktes sonder…
Lieve mensen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.164 Weten jullie dat ieder mens
een wandelend wonder is?
Ieder mens uniek is?
Waarom zijn jullie dan niet blij?
Stil van verwondering om jezelf,
lach, huil en kijk vooruit,
want je hebt lang genoeg
achterom kunnen kijken.…
Vlucht maar, vogels
poëzie
3.9 met 8 stemmen
4.557 Vlucht maar, vogels,
koud en deerlijk
is 't alomme
vlucht en vliedt,
voor de koude en
voor de mensen,
want de mens en
mint u niet.
Vlucht maar, of hij
zal u schieten,
met zijn roer, hij
droomt daarvan:
vlucht waar hij, met
al zijn wijsheid,
vlucht waar hij, niet
aan en kan.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 uit de nevelen zonder begin
tolt blauw gestaag rond haar as
ongewoon gewoon nietig in het al
heelt ze geslagen door mens
en meteoor haar wonden
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze huilt, ze vloekt
boombuigend over weggegomd groen
druipen stormnachten haar leed
verzinkend in een zee tranerigheid
zuchten golven zich te pletter
ze…