11567 resultaten.
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ik wil niet meer
dat een ander
aan de touwtjes trekt
mijn benen heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk…
Parle plus bas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 We eten vers gevangen krab
en zitten in de ondergaande zon
van tijd tot tijd het tikken van de klok te tellen
net als in mijn moeders oude boeken
jij zegt ik vind oude boeken wel goed
Nog wat wortels en een grap
om de onvermijdelijke afscheidszoen
steeds weer even uit te stellen
elkaar nu niet meer op te zoeken
ik weet echt niet wat ik zeggen…
Zeer gezocht
snelsonnet
3.6 met 28 stemmen
2.672 Meteen toen hij zichzelf had laten vangen
Heeft Tariq boos promotie opgeëist
Op de de-meest-gezochte-mannen-lijst
Die overal in Bagdad schijnt te hangen.
"Want op plaats drie-enveertig," zei Aziz,
"Lijd ik als kopstuk echt gezichtsverlies."…
Beschreven blad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Ongerept is de
Bladzij van mijn
Leven al lang
Niet meer -
Overal waarneembaar
Punten, putten
En butsen die
Mijn kant op
Kwamen in de tijd
En onrepareerbaar bleken
Telkens als de zware
Storm was geweken
Achterlatend de sporen
Van beschadiging door
Alles en door
Alleman en Jan -
Een beschreven blad
Ben ik nu, en met…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 Een oude visscher beweerde:
Hij was dikwijls door klokgelui,
Dat uit de zee opkwam, gewaarschuwd
voor een naderende onweersbui.
De torenklok van Oud-Staavren
Die moest dat hebben gedaan.
Had zijn vader niet eens het uurwerk
In dien toren halfacht horen slaan?…
tranen
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.804 Als tranen het leed verzachten,
van onze offerdieren,
in hun laboratoria,
dan wil ik een leven lang huilen,
en slechts daarom oud worden.…
1989
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
2.719 oude voeten in koude aarde
mijn vader zakt in wintergrond
verdriet dat niet bedaarde
zon, toen je op de heide stond…
Wat gij...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
964 Een oude wijsheid
van weleer, echter
naleven doet men
het zelden meer!…
Toekomst
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.413 De oude man leeft
van herinneringen,
al zijn geliefden
raakte hij kwijt.
Het heden kan hem
niet bekoren,
zijn toekomst is
verleden tijd.…
Nieuwe woorden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
802 Nieuwe woorden
zijn nodig,
oude woorden
zijn out.
Nieuwe vormen en
gedachten
die jou zeggen
dat ik van je houd.…
terugblik
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
585 's avonds
onder een oude treurwilg
zie ik de dag
weerspiegelt in het water
al het goede en kwade rimpelt weg…
haar laaste valentijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 knuffel
de oude knoken
warm
verwijder spinrag
uit haar hoofd
haast je
zodat ze
het einde
als herboren ervaart…
Zachter
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
403 Zachter
er leeft weer warmte
tussen oude bladeren
schuilt een kleine bloem
switi lobi…
lichtpunt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Los
Laten
Kluwen hoop
Strengen oud
Zeer
Op
en
Neer
Tollend duister
Licht
Punt…
letterblindheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 mijn oog viel
op een oud boek
nog nooit gelezen
ik werd wakker in
een hospitaalbed
waar het er kundig
terug was ingezet…
Waarom wachten?
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
599 donkergrijze wolken verduisteren zijn gedachten
nochtans begon
de dag met de zon
hij is te oud om nog lang op de zomer te wachten…
Geur
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
525 Aan mijn oude fiets
hangt de geur van vrijheid
eigenlijk is het niets
of het moet die roestige ketting zijn
vrijheid openbaart zich
in grootse onvolkomenheden.…
confrontatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
642 ze kruipt in
haar spijkerbroek
licht haar borsten
in haar Marie Jo*
en ontwaart
met huivering
in de oude spiegel
een gelaat
dat niet meer
op haar gelijkt…
Pa
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
652 Hij schoffelt door z’n groentetuin
Mijn kromme grijze pa
Zo oud oogt hij
Vertederend
Gelijk zijn jonge sla…
alleen de huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ze verloor de
wijsheid van
haar lichaam
beweegt
langzamer
dan een oude
bemoste steen
ziet iemand
verder dan
haar verweerde huid…
Mantra's
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Klanken
van oeroude tijden,
verre landen
hoge bergen
nu bij ons
Zo oud,
van zover
om mij
dichtbij mezelf
in het nu
te brengen…
in gouden schittering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
292 een vissersboot
op zonbeschenen golven
zijn vleugels uitgeslagen
in gouden schittering
ontvouwt de oude boot
ons jeugdig hart…
Sibelco-Mol Donk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
297 De schemering valt
over de Oude Zandput.
In de rand wit zand.
In front stilleven met steiger.
Vergane hengelaarsglorie.…
SPOORTJES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
198 In het stadsplantsoen
drukt het verre beukenbos
zijn vingertoppen:
binnen 't oude gras glanzen
groepjes bosanemonen.…
VERLEDENS SPIEGEL
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
176 Op oude leeftijd
aan pech van vroeger denken...
Dat kon Gods hand zijn
om erger te vermijden
of zorg voor later geluk.…
ouderwets
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.102 ik kom hier zo af en toe
omdat het hier zo ouderwets is
een vervallen kroeg
van zijn groezelige soort
aan de oude tapkast
met marmeren blad
drink ik de plaatselijke cognac
tussen vissers en armoedzaaiers
in de verbeelding
van mijn bezopen brein
is die vreemde oude vent
van een dichter hier ook binnen
rechtop achter zijn glas
schrijft…
ZIELSVERHUIZING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.079 Moeders ziel
is verhuisd
voorgoed
Ze is nu
van hemel
niet langer van aarde
Haar huis
'gekuist'
achtergelaten
Ik weet niet
of dat
er nu toe doet
Wij wikkelen
haar huisraad
in oude kranten
Wij pakken dat alles
-met weemoed-
in ribkartonnen dozen
Wij herkennen
'onze maten'
nu oude kinderen
Die zij
toentertijd
uit…
Lentes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Zoveel lentes alweer
word je oud,
langzaam oud
in de voorjaarswind
waar je van houdt.…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
pasen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
552 mijn oude huid ontving de wind, rusteloos
vervoerde ze een werveling-
ze ging
en meegetrokken door mijn kind
beschreef een lenteboom haar dag
met meizoenharten binnen waardigheid
bereid het lot te tarten
wat ik kwijt ben hoor ik wel, het brandt
in grote kringen rond mijn hart
maar wat ik heb beschrijft
mijn rijkdom, mooier dan een oud…