3682 resultaten.
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ouderen zijn blij met zwoel regengrijs
en kinderen met pirouettes op het ijs.
Zonder winter worden de seizoenen armer.
Nadert een kleine ijstijd, een onverwachte omslag
en schaatstaferelen à la Avercamp voor de zondag?…
We zeggen even dag Menno Wigman
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Hoe verslik je je al schrijvend niet in eigen tranen
is er die leeftijd waarop je gewoon niet ouder wordt.
Vandaag is een dag gul te zijn met uitroeptekens,
zijn poëzie te herlezen en wederom te koesteren.…
Wat gaat de tijd toch snel!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
958 In mijn ogen zie ik de mensen
Om hij heen ouder worden
En soms blijf ik heel even staan
Om te genieten van de mensen om hij heen
Liefde kan je hier bij mij in mijn omgeving vinden
En mijn tranen laat ik soms gaan omdat het zo mooi is de aarde en zijn bestaan
Ook een dansje zit er ook wel eens in
Soms voel ik mij net een kind
Zo ongedwongen en…
Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 dat is ook mijn schuld, mijn grote schuld
daar zal je voor boeten
maar noch mijn geboorte
noch mijn baby zijn die niet
aan moeders borst wilde
noch mijn kind zijn
met aanranding, pedobezoek en
geestelijke godsdienstige, sociaal, maatschappelijke terreur
is mijn schuld, laat staan mijn grote schuld
en de schuldenaars die vergeef ik
ouder…
Fiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Uw ouders stonden glunderend aan de kant,
ook al zat uw knie danig in het verband:
u was een vogel die eindelijk vliegen kon,
de hort op naar de zomer en de warme zon,
ook al was er veel dat u nog aan huis verbond.…
moeder zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
524 Moeder zijn
Terwijl veel ouders –
ik betrek graag ook de vaders
hun kinderen toch als
een prachtig cadeau ervaren.
Maar het is wel…
een heel groot pak.
Je weet dat niet op voorhand.
Je leest een paar boeken over opvoeden,
maar niet dat je twintig minuten
met je zoon zal discussiëren
over een blauwe of groene sok.…
Corona juni 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
450 Ooit zullen de ouderen opnieuw in grote getale gaan fietsen, wandelen en reizen;
de organisatie van de sanitaire stop laten we best over aan de wijzen.
Handjesschudden, kussen en knuffelen is door corona uit den boze;
voor al die maatregelen hebben we echter zelf niet gekozen.…
Drenkeling
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Ouders,familieleden
vrienden moeten dit
verlies een plekje gaan
geven, dat kost tijd, het
leven zal geheel anders
zijn.
Een zwaar verlies, maar
gelukkig ben je
gevonden.
Hulpverleners allen die mee
hebben gezocht:
bedankt voor jullie inzet.
Nu je gevonden bent
mag je gaan rusten lieve
jongen.
Rust zacht....?…
ballade van een wees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 het lot van zijn nageslacht
hangt aan zijden takjes
ouders weten wanneer het
tijd is voor het vaarwel
de heraut van het einde blaast
en snijdt de hechting door
om een wreed poëtisch spel
te spelen met al die wezen
van schrik verkleurd vinden
ze onthecht de aarde
ik zie je daar zo broos liggen
ik neem je mee naar huis
daar…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Ouders verkopen het geweven goed
aan rijke mensen, reizend op kamelen;
vrolijke hartkloppingen geeft die stoet.
Het kind wil zich na het wilde spelen
toeleggen op wat de toekomst uitbroedt,
leert een handwerk, verlangt wijze bevelen.…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Mooie herfstdag wandelend door het park
zocht een bankje beschenen door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen…
1ste september
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 Het zou me niet verbazen dat
meer ouders dan gewoonlijk
een uurtje vrij namen.
Om ‘s ochtens mee te kunnen lopen
tot aan de poort,
of om ’s avonds aan de deur te staan
met vragen die er ook in
deze nieuwe realiteit toe doen.
Wat ga je allemaal leren?
Zat je bij je beste vriend?
Waarom steekt die bananenschil
in je jaszak?…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong
elkaar weer kunnen
vinden in model en stof
die jong weer uit het
slop heeft getrokken
omdat zij zich
verloor in de veelheid
van verandering en nu
weer houvast aan
vroeger vindt terwijl
ouderen…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Zonen zagen hun vaders medesleuren;
wat wordt een ouder in je handen zwaar;
de schuren van de boerderijen scheuren.
Ratten en mensen klommen door elkaar.
Een kind zat om haar dode pop te zeuren
en was het ogenbliklijk zelf nog maar.
Het water steeg tegen het vee omhoog.
De koppen groeiden van geluid en dood.…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn ouders…
Een kunstproduct
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
399 er is er
weer eentje
afgeleverd de
kapstokmens
waarvan de
schooltas aan
de vlaggenmast te
klapperen hangt
ouders familie
school en omgeving
hebben met hun
werken weer een mens
gedepersonaliseerd
het een maatschappelijk
kleed omgehangen
en klaar is kees
hij heeft voldaan
aan regels normen
en waarden maar
heeft geen enkele
binding…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De eenzame tulp
Hij is alleen en éénzaam
Geen probleem
Hij redt zich wel
Dat is een gegeven
Dachten de ouderen
Zijn mond was gesnoerd
Er kwam toen een dag
Dat zij die het niet dachten
Nog verwachten aanbrak
De eenzame tulp
Kwam tot ontplooiing
En er brak licht aan in het duistere
Het was onvoorzien
Doch de tulp vocht…
Fragment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Brokstukken van de vorige dag
leggen stil her en der verspreid getuigenis af
van wat nu open veld is
Het jongetje verschijnt tussen stoffige stenen
alsof hij hier niet vaker is geweest -
en zoekt naar wat niet meer is
Zijn gebreide slobbertrui voedt het vermoeden
van een eerdere drager, die wat ouder is dan hij
met z’n veel te grote…
HET ENGELTJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.161 maar ik kan niet vliegen zei het kind
jawel zei de engel dat gaat vanzelf
als je er maar gewoon aan begint
schok je schouders
en je vliegt zomaar naar het hemelgewelf
dat kan ieder kind dat de aarde
te vroeg achter zich liet
het kind begreep
een engel zal nooit liegen
het kind dacht nog even
aan z’n ouders’ groot verdriet
en kon toen…
Bindt plastic ons
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
339 wij waren
te hebberig in
het verdienmodel
kregen te weinig
kwaliteit en werden
bedrogen en belogen
op grote schaal
zelfs in de farmacie
die winst op nummer
een zette en de testen
in het werkzaam zijn
en de kosten baten
verhouding waren
verre van correct
evenals de juiste
zorg en medicatie voor
de steeds grotere
groepen ouderen…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst en honger kwellen
raken kinderen en ouders…
De tranen die niemand ziet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
353 Ik ben meteen een stuk minder koud en ouder,
Het donker verdwijnt door jou zomaar in het niet.…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 En als je dan zit,
heel even maar,
her-innert iets in jou zichzelf:
dat je meer bent dan je plannen,
ouder dan je zorgen,
lichter dan je denken.
Noem het een mini-pauze,
een fluisterend halteplek,
een stil momentje
waar de wereld doorgaat,
maar jij
weer thuiskomt.…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Ik blies mijn adem uit over water
dat ouder is dan woorden.
Geen strijd, geen kramp.
Een vertrek zonder verzet.
Liefde wijst geen richting meer;
ze is al overal.
Ik was daar
in het zicht van het oneindige;
naaldbomen die niet oordelen,
alleen blijven.…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 Ouders, en generaties daarvoor.
als eb en vloed die niemand ooit besloot.
Ze zeggen niets meer,
maar bewegen alles.
Het zand onder ons
is gemaakt van wat ooit wat was
Herinneringen toen het strand nog onschuldig was.
Zand wat transformeert in glas.…
EEN MEISJE SPRAK MIJ AAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
197 meisje mij aan
ik ken u niet ik voel mij toch veilig bij u
Ik kan mijn leven absoluut niet meer aan
zulke problemen, niet even maar continu
Ik vroeg haar waar is de pijn en waarom
voel je je ontzettend eenzaam misschien
Ja, zei ‘t meisje het klinkt best heel stom
hij verkrachtte mij ja een minuut of tien
Heb je ‘t reeds besproken met je ouders…
DE BRUTALITEIT JE TE BEMOEIEN MET DE SEKSUALITEIT VAN EEN ANDER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 En dan bedoel ik, doel ik
op al die mannen en vrouwen
jongens en meisjes
dus van jong tot ouder, oud
die zich doorgaans anoniem
via de ontelbare mogelijkheden
van de sociale wereldmedia
hun onvrede zonder rede
maar met verbitterde haat spuien
zij zijn in mijn perceptie
en met respect naar andersdenkenden
de gefrustreerden van hun eigen…
Geef ons honden ons dagelijks brood
snelsonnet
2.2 met 23 stemmen
2.111 Wie krap bij kas zit, hale hondenbrood
Bij Top Diervoeders voor zeer scherpe prijzen
Dat dit gebeurt valt haast niet te bewijzen
Toch schijnt het zo. Soms is de armoe groot
Zou hondenbrood echt menig mensenmaal zijn?
Ach, laat dit toch een Broodje Aap-verhaal zijn…
lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 herinner jij je
onze wereld binnen
de wereld nog?
mijn geboorte met
je herhaalde naam na
je vroege dood?
de lege plek
die we innamen in
de schaduw van elkaar?
herinner jij je nog
dat we samen zowel
verschenen als verdwenen?
onvoltooide kinderlevens
wiegend op een dunne tak
onze wereld
binnen de wereld…