21461 resultaten.
Lief of niet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 mijn lieven is een werkwoord
met en zonder zijn en te
en het met is rente
maar met al je werk voor de
zo weer uitgegeven centen
is het lieven met gesmoord…
Vrijaf
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
1.464 vergeet nu even die dwingende duim
en laat je touwtjes eens vieren
al zoeken ze dan vanzelf
een onbezonnen weg en hechten
rechten krommen naar luim
doorsteken lussen en knopen
dansend op de momentane wind
als een ongeschonden kind zo blij
geniet de potsenmakerij
der ongedirigeerde lijnen
als die van vrijgelaten veulens
vrolijk biggend…
Zal Obama haar polsen?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
605 Al honderd jaar geldt in West-Europa als voorwaarde
dat je tijd bij eerste oogopslag moet kunnen meten
zoals velen ongetwijfeld ook in Amerika weten
voor het behoud van vast contact met de aarde
Gaat montre à Paris nu door voor klokje aan de hand
na de slinger kwam eerst een veer met Gruet's snek
die krachten gelijk in maten spreidde over een…
Wolfgang en ik
gedicht
2.7 met 153 stemmen
38.116 Ik hoor dat Mozart
is teruggekeerd op aarde
en ik mag hem rondleiden
Hij schrikt van de auto's
Op straat loopt hij
met zijn handen op zijn oren
We gaan een café in
Ik zag daar is het stiller
We hebben geen geluk
de jukebox gilt en de mensen
Mozart kijkt om zich heen
Waar zit dat orkest
In die kast, wijs ik
en leg hem in tien woorden…
Déjà vu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
597 De nevel rest te dalen
terwijl de eerste zonnestralen
koperen luchten verteren
vol lichte kleuren smeren
ik loop vooruit, ben hier, was daar
tijd en ruimte lopen zo raar
ik verplaats in de ruimte, de tijd
die wegtikt in het niets zonder spijt
herinner de ruimte
herinner de tijd
déjà vu kom tot leven
dit moment is verheven
de nevel…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.351 Ach -de tijd- zij liep als water
door de jaren heen gedreven
als een stuifbal door de hemel
van het dronkentierend glas
waar zij viel als gouden regen
voor de tranen die verzwegen
maar zij niets kon als een ander
zilverzoekend naar haar was
Nee- het waren niet de jaren
die de zoute wonden heelden
niet de lange, bange uren
van de tijd die…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 Kerstmorgen vroeg... De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of…
aan arnold, m'n jeugdvriendje
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
2.668 je hebt me gezocht en gevonden
maar helaas ben je gebonden,
we denken vaak aan 't verleden,
maar helaas we leven in 't heden.
ik was gek op jou als nooit te voren,
maar we lieten niets meer van ons horen.
ineens ben je daar en mailen we naar elkaar.
je voelt me zo goed aan,
was alles maar anders gegaan.
maar 't lot heeft anders beslist…
De tijd staat even stil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.389 Waarom nog langer kniezen,
blij wordt ieder die dat wil,
omdat hij zoveel mooie dingen
beleven mocht en kiezen,
de tijd valt daarvan stil.…
terug naar jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.255 Wil dat we weer geschiedenis schrijven
Ik wil even terug in de tijd
Ik wil even weer gelukkig zijn
Ik wil even stilstaan bij jou en mij
Ik wil even terug als het kan…
Haast
gedicht
4.3 met 137 stemmen
15.050 Pak hersenspinsels in dik
touw en rollen bruin papier,
en nu je spullen in een tas,
vooruit, de deur staat op een kier.
Sluit alles af of berg het op
dat is van later zorg en
neem je toekomst bij de hand,
vlug, onderweg naar morgen!…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
Levensloop
gedicht
2.2 met 137 stemmen
52.231 Zijn dagen vulde hij met ongedaan maken
meestal in de kou, want meestal was het winter.
Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam.
Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken
is hij gaan liggen en dood geworden.
Ook bij de stroeve tulpen naast zijn bed
heeft een vrolijke rigor mortis ingezet.
--------------------------
uit: 'Beemdgras…
openheid
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
981 weet vervlogen in de tijd…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
Paradox van Nu
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.652 Hollend door tijd en ruimte
om het onmeetbare te vangen
weg te dromen van nu
om ergens maar te zijn
Tussen ongeschreven woorden
en uitgesproken zinnen
toverden wij ons alles
overtroffen wij onszelf
Zo waren wij
Koningen zonder koninkrijk
kinderen uit verleden
als tovenaars die stonden
geboren uit een ei
Groots genoeg om in één nacht…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 Uit de nevel over het weiland
met half-uitgewiste koeien
komt vandaag het werk van Mauve
bleek, allerzachtzinnigst boven,
daarna de gebroeders Maris,
weiden, bruiden, tederheid
in sluiers - die nog altijd waar is
maar uit een zó andre tijd.…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 's Avonds verdeelden wij de aarde. Krijt
gaf de grenzen aan van republiek en
koninkrijk. Ver weg lag Alkmaar, hier
was de wereld onder handbereik. Hier
werd de oorlog aan elkaar verklaard.
We sprongen met beleid van land naar
land. Als een de strijd gewonnen had
begon de werkelijkheid. Dan kwam de
loods. Geur en gevaar. We roken hout
en hars…
Het kerkdijkje
gedicht
2.8 met 20 stemmen
8.715 Het kerkdijkje is dichtgegroeid
met wilde struiken, het land licht braak.
Verder dan hier kan ik niet terug:
het prikkeldraad - geroest -
waaraan Gijs B mijn haren vlocht
en hard wegliep, en lachte
zoals ik later heb zien lachen
in de buurt van prikkeldraad;
het desolate achterlaten
waar vluchten wordt bekocht
en schreeuwen als de regen…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Klokken luiden speels
of plechtig; door de lucht zingt
wereldwijze klank.
Boogramen glanzen
om ruim, liefdevol geloof
zonder starre wet.
Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van…
causerie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
574 de bloem en het elastiekje
de bloem en het elastiekje
een causerie
in acht afleveringen
ik zal u er niet mee vermoeien
maar weet
zoals het nu gaat
kan het niet langer
en
het is voortaan
óf
de bloem
óf
het elastiekje
de bloem én het elastiekje
dát
is verleden tijd…
Agenda
gedicht
2.9 met 14 stemmen
4.312 Jan zeventien jaar dood schrijf ik
in mijn nieuwe agenda bij tweeëntwintig april
en ik weet weer hoe je stierf en hoe
ik het moeder vertelde, hoe ze toen zat en keek.
Ieder jaar opnieuw schrijf ik het op.
Ieder jaar wordt je dood ouder.
Als ik het opschrijf is de dag nog leeg.
Lees ik het later dan sta je tussen afspraken,
nog…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de wintertijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te meer helend het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
Cirkel van hoofden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 Je hebt maar één hoofd.
Als je leest krijg je er hoofden bij.
Als je veel gelezen hebt, heb je veel hoofden.
En veel gezichten.
De hoofden in je hoofd
ken je uit je hoofd.
en van gezicht.
Met het klimmen der jaren
slinken je hoofden.
Als je een hoge leestijd hebt bereikt
verlaten je hoofden je een voor een,
de laatste het eerst.
Je hoort…
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
gedicht
3.4 met 60 stemmen
29.647 Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ?
Wat later: kindje ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte…
bij Wijhe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 bij de molen zonder wieken
komt ineens de vraag
is het onvoltooid verleden tijd
of een kwestie van verval
vooralsnog blijft het gissen
doch molens moeten draaien malen
en kreunen onder fikse wind
een molenaar moet in de weer zijn
met zeilen touwen en ander gereedschap
geluk is een draaiende molen
met wieken die dromen meenemen
naar…
Namens mezelf
gedicht
2.5 met 16 stemmen
6.695 voor niemand hoef ik me nog druk te maken
aan niemand hoef ik nog verantwoording
af te leggen of vergeving te vragen
niemands uitzichtloze positie
hoef ik nog ter discussie te stellen
in niemands leven hoef ik mij nog te verplaatsen.
de eerste voorboden van de dood
maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand
tussen de vingers door…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.
Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de drang om wat we nooit ontwaarden
tòch te begroeten als vergaarde
herinnering of nostalgie –
een stil verlangen dat ontaardde?…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
Geschreven bloemen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Letters die ik schrijf
met zwarte inkt
in vele kleuren
als bloemen groeiend
uit kleurloze aarde
zal eens ’t papier
waar de woorden staan
geuren als rozen
in stil vertrek
zelfs doden doen glimlachen.…