5429 resultaten.
Mijn God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Hij heeft zo veel goeds voor mij gedaan
Mij altijd steun en sterkte gegeven
Hij die mijn vaste rots is in dit leven
Ik wil Hem roemen, in heel mijn bestaan.
Mijn God heb ik lief, die getrouwe Heer
Wil elke dag opnieuw voor mij zorgen
Bij Hem ben ik veilig en wel geborgen
Halleluja, aan Hem zij de lof en alle eer.
(Woorden uit Psalm 116…
waar dingen anderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 tollend de gedachten
herhalen van uur tot uur
zich de herinneringen
naast de zorgen ook
in moeilijke tijden
als je vast wilt houden
wat jou innig lief is
is het lastig slapen
hopeloos is het denken
als het weten onontkoombaar
stil onzegbaar dat fluistert
wat jij niet horen wilt
geïnspireerd door de liefde
waarin jij je wortels…
De poëet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 Breng daarom op deze dichter
die onvolprezen gemoedsverlichter
op een vast moment een toost.
De woorden gezaaid door de poëet
verzachten bij elk afscheid het leed
van het hiaat dat in het gemoed ontstaat
als een geliefde vriend je voorgoed verlaat.…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 gedenken en elk jaar
weer afsluiten
en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 Ik bouwde aan een droom,
het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie…
Regenglans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
.....'…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk verhef, jouw maan
kent vast mijn naam. Zacht zoen ik het, mijn leed.…
Ongewis gemis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
625 zoals het wel moet
zoals ik heb ontmoet
dat hou ik vast
er is niets
dat ik mis
het is
zoals het is…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Niets om ons aan vast te klampen.
Onzekerheid is de enige zekerheid,
die voor al wat leeft bestaat.
Alleen echte liefde blijft.
Wie illusies los durft laten,
kijkt naar de werkelijkheid.
Ervaart wat bewustzijn is.
Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!…
Jouw nabijheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 in het donkere
dempen van de
fijnstof decibellen
klinkt jouw stem
helderder dan ooit
natuurlijk duurzaam
is de transitie waar
jij vast in gelooft
jouw tonenscala
kent geen stress
omdat stembanden
niet door verkeerd
gebruik zijn verpest door
hardnekkige poliepen
die aangetast net
even anders piepen
als ik in jouw
nabijheid verkeer…
Jij deelde altijd uit
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
429 je deelde
altijd uit
jij die zoveel
te geven had
uit de schoonheid
en warmte die je
bij je geboorte
meegekregen had
de liefste
ogenblikken waren
een op een voor
even helemaal alleen
je zachte lieve
blik veranderde mij
maakte mij van
binnen warm en blij
je lach
zette plezier
in gang alleen
al de handen vast
gaf ieders emotie…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Duel voor twee
netgedicht
4.7 met 80 stemmen
403 ik zou
geloof ik wel
van iedereen
kunnen houden
elk mens heeft
vast een stukje
vertrouwen dat
hij zou kunnen delen
maar het totaal
van al die stukjes
bij elkaar vormen
nog steeds geen paar
daar is iets speciaals
voor nodig het
unieke dat je niet
bij anderen vindt
dat aparte heeft
een kostbaar iets
voor beiden op een
buitengewone…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Het vast wil houden iedere dag
zolang ik leven mag.…
Laten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 De kat staat voor de deur
Naast me is een Marokkaanse bruiloft
Bezig
Me koptelefoon stoort nog wat na
En vangt wat ruimte ruis op
De doden herdenking staat vast
In een prachtig gedicht
In de taal van de reiziger
Blijf bewegen zegt ze mooi
In beweging blijven
Voor vrijheid
Voor vaderland
Voor iedereen
Wij samen
Hier
In een tuin…
Roeping
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
742 de dood
kan afschrikkend
zijn soms
toch wel
enigszins verzachten
enwel er
staat een
nare lijdensweg
voor die
persoon te
wachten
zeker niet
onze Schepper
als schuldige
aanwijzen voor
jou eindigt
het verdere
leven met
een diepe
wrok
let op
jouw omgeving
vast noodlijdende
mens of
dieren tijdens
het rustgevende
tikken…
DROOM: WAD-WAAN WORDT WERKELIJKHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ik droomde
me wanend
op het wad
verwisselde
het slib
voor vaste bodem
zette voet
op een plaat
van een eiland
mijn oog viel
op die andere
ook een plaatje, wat platter
ik voelde me goed
erg goed op ‘t erf goed
wereld Erfgoed
slibvrij werd ik wakker
geen plaat voor m’n kop maar van
slaap, droom, wad-waan, ontwaakte ik…
Buiten is het niet veilig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
Een breekbare vogel vliegt
zich niet bijeen
ook de takken buiten zijn te teer
ze verschanst zich in
haar vergrendelde nest
overladen met spullen die
want je weet maar nooit
haar veilig omhullen
Achter de lens legt
de dochter haar Jiddische
schrandere pratende
en soms felle moeder vast…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 We zoeken en vinden
maar moeten loslaten
om vast te kunnen houden,
want je kan geen water bewaren
in een vuist.
We komen en gaan,
al worden we ook honderd jaar
of nog veel ouder.
Alleen de liefde blijft
en houdt het uit tegen alle verdrukking in.
Alleen liefde geeft
aan het leven zin.…
Maria
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Haar hoofd hangt enigszins gebogen,
haar kindje houdt ze in haar armen vast.
't Is aardedonker rond haar, ter contrast.
Geen God heeft daar ooit bewogen.
Wel in haar, als omhoog gezogen
levenssappen vlak voorbij de bast
van een plataan, die naar de hemel tast.
De vogels zijn alvast gevlogen.
Maria met haar kind, uitgebeeld in steen.…
zonnebloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
570 een raaf blinkt
als staal in het zonlicht
het avondrood kleurt de daken
het boomblad wiegt in de wind
het rode stof van puin
waait uiteen in lege straten
de mus klemt zich vast
aan de rand van de dakgoot
de nacht vergrendelt de lippen
legt je het zwijgen op
we weten van wrede mensenhanden
van sterven in een koude leegte
en…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.
Bart zal wel mooier worden met de jaren,
zijn haar nog zwarter dan het nu al is.
weerschijnend in de glans van het verleden.…
familietrekken
netgedicht
4.4 met 48 stemmen
342 genetische tekens
en herkenpunten
zijn verdwenen in
de aandachteeuw
waarbij het bekende
gelaat in tal van
andere modificaties
in plaats van de
bekende familie
trekken is gekomen
in de race om de
meeste volgers en
influenzers jaren
geleden heeft de
huidttatouage een
geweldige vlucht
genomen daarom
is men begonnen
aan het veranderen
van vaste…
Bijna aanraakbaar / Terras bij de Liefdesfontein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 Omdat jij graag toekijkt
bind ik jou vast
aan je verlangen
We zijn niet thuis
anderen gluren mee
langs de pilaren
Ik weet het ongezien
blind door de handdoek
waarmee ik mijn haren droog
op het terras voor mooie mensen
midden in de stad, waar schoonheid
samenkomt in de theaters voor alles
waartoe mensen in staat zijn
op de grens…
Regenglans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
...…
Rebelse natuur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
270 Geen doetje ben ik, hou je vast,
ik breek je stad, ik slik je grond,
ik eis mijn recht, ik blijf gezond,
mijn wraak komt snel, mijn greep is kras.…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…