3774 resultaten.
Verliefdheid maakt blind, doof, loopt dood!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 vallen we op mekaar
en de intrinsieke ongelijkheid
tussen mensen, mannen en vrouwen
die poetsen we wel weg
"Poets ik wel weg"
denkt de vrouw gaande weg, onderweg
ons huwelijk, samenzijn, onze relatie
"Tot ie dood loopt"
denkt de man staandeweg, weg voor weg
want hij blijft op z'n hoede en roede
waarna man en vrouw zich met vuur…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip in iedere haven
Lang voordat het eindelijk vaart
Aborteer de hele bende
Voordat zij mij zorgen baart
Blus het vuur…
Hartslag
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
648 Ik zocht geestelijke munitie om bij
onwelriekend onheil af te kunnen vuren,
maar ik hield geen rekening met het feit,
dat het opslagvermogen slijt en diverse
levensrampen een zombie van je kunnen maken.…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Wij strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 In onze schoot doofde heel langzaam het vuur.
Ons laatste huisdier vleiden we in de garage.
Voor 5 euro kochten we een nieuwe sjoelbak, voor de
kleinkinderen. Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst. Terwijl iedereen al lang weer aan het werk was,
trokken wij ons terug in later.…
Boshuisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
706 voor de schouw
en ze vulde alle gaatjes
ze zagen het niet zo nauw
zo waren ze gelukkig samen
al hadden ze nauwelijks iets
ze voelden een hemel op aarde
en de mensen die er langs kwamen
dachten
daar is niets van waarde
maar de scharrelaar en het vrouwtje
hadden het mooiste wat er was
zonder luxe in hun leven
met wat scharrelhout voor vuur…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 Samenleven
Het vuur doorgeven
Ieders licht in de ogen
Aanschouwen
En aan een nieuwe wereld bouwen
Gods licht
Straalt
als een ster die aan de hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal van zogezegde geliefden lachen me vierkant uit
Resulterend in passievol kokend boos vuur…
Chopin.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Het leven hitsig krijsend oplaaiend vuur en vlammen
Gigant alles vermogend, word er gewoon vleugellam van.
De Zin van dit leven bevestigend ook vereeuwigd
Kleine meid zo verwonderd grote ogen trekkend, top gedicht!…
Is het voorbij?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
520 Het is vuur zonder brand.
Het is een gezicht zonder kind.
De houvasten zijn weg, net als een fiets die
geraakt ook soms van de weg.
Je wilt de klap op uw hoofd niet meer incasseren.
Met klem zou ik het zelfs willen beweren…….
Maar de argwaan blijft iedere keer.
Dat geeft mij geen goed gevoel, geen eer.…
De flowerpowergriet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 toentertijd
wat ooit een warm en
intiem thuis is geweest
wordt nu zonder enig
mededogen uiteengereten
gedoemd om te vergeten
nog resten sporen op
geverfde muren en behang
zij openbaren stukjes leven
uit verstreken jaren
hun wereld was niet bang
geordend vol structuur
afnemende kerkelijke censuur
bloeiend verenigingsleven
spetterend vuur…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Die avond zien wij samen
het vuur knipogen.
Dal wordt heuveltop
waarop hij al zijn rijkdom
tot vruchtbaar as laat kringelen.
Hij is rond.…
De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 Een reis doorheen een wereld vol verhalen,
op zoek naar dramatiek en avontuur,
waar passies en emoties nooit verschralen
maar zich verblijden in ’t poëtisch vuur.
Een taal die reikt tot in de verste hoeken,
mysteries zoekt en symboliek bemint,
waar elke geest zijn wijsheid kan gaan zoeken,
waar elke ziel haar eigen waarheid vindt.…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
magiër
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de avond is een moordende magiër
met zijn gele oog van rottend vlees
midden in zijn veel te wijde tovenaarscape
in ijzig blauw van weggeveegde dagen
de warme mond vol rood gesmeerd
bedropen de baard van het vuur likken
met zwellende buik rondom het middenrif
deinend wassend kleuren mengend aquarel
meanderend door de moerassen der gemoederen…
Typologie van de drenkeling
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.681 Langs muren van vuur gaan wij op huis aan.
--------------------------
uit: 'Jachtscènes', 1992.…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer observeer ik slechts
Het op en neer gaan van golven
Het leven is verandering voor alle dingen
Ook voor mij
Laat me niet achter
Het is nu tijd
Ik wil de zon zien branden op mijn huid
Ik wil het vuur…
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.…
Eigen Melkweg ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 slinger
in - en uitgang van z’n tijd,
droomplaats als tijdloods
onderkomen, gelooft de
Melkweg die hem is belooft
dat de sterren waar hij zich
moeiteloos mee verbinden kan
voordat door het tikken van de klok
van z’n fantasie wordt beroofd,
stipje aan de hemelse vooruitgang,
verankerd in het mondiale onvermogen,
ontmoet hij het vuur…
Waterstofgas # Me Too
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 ik wist de
vuren laaiend vol
hebzucht geld en macht
zag vlammen breken
omdat de waarheid
eindelijk werd gezegd
ons rest het
nog niet mogen weten
van de schone energie
uit water omdat we
de gastransitie moeten
slikken tot we er in stikken
panelen elektriciteit
splitsen water in
waterstofgas en zuurstof
gas voor aandrijving auto…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 Verscholen in de kern
van het ieder vers
daar waar het slaan
met de stenen die
tegen elkaar de beste
vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Je gaf kleur en vorm aan een
onbegrijpelijk avontuur, waar ik in vol
verstand naar adem moest happen om
niet op dood-spoor te worden geparkeerd
onduidelijk waar ik was beland,
als ik dacht je niet meer tegen te komen
en in de verte te zien verdwijnen, werd ik
door je lust tot leven gegrepen, als een
lopend vuur, vlucht ik in je armen onbegrijpelijk…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat zij zingen
't hart hoe
droef en eenzaam ook
in huizen waar 't wenen
lachen schijnt maar plotseling
ontweken door 't vuur…
als de avond valt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 de tunnel van de
virtuele beeldbuisglooing
met in de hand de besturing
(zou dat verslaving heten)
dat licht flikkerde maar door,
dus hinder bij voortduring
ik zette mijn bril af,
met het gebit in het kommetje water
ik zocht het niet meer te zoeken
en liet een slang langzaam later
asem blazen in mijn snater
de slaap doofde toen het vuur…
De ommuurde stad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 Al wat vreugde geeft en vuur
is op aarde van korte duur
kijk daar; het gebaar
de armen van een dansend paar
met het vriendelijk gelaat van het
uitverkoren zaad
kwetsbaar grijs en oud in
de winter koud en guur rondom
Zijn Heilige
natuur
't zoete klagen van Corona dagen
de onontkoombare dood
een gouden traan valt uit 't
hemelrood…
VERLANGEN EN DAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Mensen werken als onderbeheerders
aan 's Heren Schepping, behoeden de maat
voor hetgeen benut wordt: vuur, gas en stroom.
De bedachtzame wijze vereerders
weten hoe 't vele en 't weinige baat:
uitbreiden mét beknotten bewaart de toom.…
nergens staat tijd zo stil
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.528 wie daar binnen staat voelt zich buiten
de wind wervelt bladeren in een hoek
droge takken en dode libellen
in de koelte van aardewerken borden amper onder water zie ik amfibieën
copuleren
het beweeg van vluchtig samenzijn nog maar eens gerepeteerd
voordat alleen weer roerloos in een grot een hol of schuilend onder wortels van een boom
het vuur…
Kattenbroek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
605 Een wereldreis van een en duizend nachten
Architectonisch rijk vol avontuur
Drie continenten in een ring
van vuur
Als hof van integratie der gedachten
Naast een donjon een middeleeuws kasteel
Aan stuurboord in de nijl een piramide
En voor de mui toont kaal en plompverloren
Een priapus zijn naakte rode steel
Fonteinen ruisen in het…
laat mij proberen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 zomer te schrijven
die ons leidt ver voorbij
de bemodderde paden van het gevlei
waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven
laat mij proberen van een herfst te schrijven
wanneer het jaargetij wacht op ontkleuring
terwijl wij dansen op de ragdunne reuring
van het late stervende uur
laat mij proberen van een winter te schrijven
met vuur…