3793 resultaten.
De zittende politicus
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.383 Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel
Zomaar een lach verschenen, maar die nacht,
Nadat de gek de nar had omgebracht,
Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,
En maakte onbespied een pirouette.
Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.
Hij oefende het woord 'geschokt' voor morgen
En sliep als twintig ossen kunnen slapen.…
Niet verstelbaar?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 weefgetouw te luisteren, in wat
voor linnen de boodschap was verpakt,
berooft de zin in elk schaduwwoord dat
verkleurt, doorbreekt het prisma van
kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld,
kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren
steelt, zich toont in de donzen spiegels
van het koelste meer, z’n langste slaap
herschikt in eigen bed…
THEESALET
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 wijze tantes
hij knikkebolt - verzinkt
ligt overleden in zijn graf
naast hem rust Robinson Crusoe
de vereerde held
uit zijn geliefde boek spreekt
eens op mijn verlaten eiland
peinsde ik
over de drukke kleinzieligheid
van het woelige mensdom
die je hier uitgebeeld ziet
door het gele herfstlover
dat tikkelend neervalt
op ons onderaards bed…
Veiligheid vóór alles
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
662 douche of in bad
De natte vloer is verraderlijk glad
Eén verkeerde beweging en je glijdt
Ingezeept naar de eeuwigheid
Geef niemand een kus, zelfs geen hand
Betaal digitaal, contant is riskant
Zit niet op de bril, drink niet uit de kraan
Mijd zwoele vrouwen met juichpakken aan
Láát al die dingen, ze bedreigen je bestaan
Blijf thuis in bed…
Maar morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 morgen
zal alles beter zijn
want morgen is nog
niet vandaag
en zeker geen gisteren
nee zeker niet
maar morgen zal de zon
je wakker kussen
en je omarmen in je bed
opdat je je glimlachend
uitrekt omdat je weet
je weet dat de morgen
is aangebroken
de morgen vol verrassingen
waarvan je het bestaan
nog niet gewaar bent
wetend dat het nabij…
De spiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
810 Op het tapis plein, naar het bed,
Stapt zij zo zacht dat ik denk:
Het einde is nabij. En onbeslapen.
(Op het gazon de dauw doorschoten eikels.
In de vazen de rozen nu. Hun luchtjes
Tergend in tapijten, dekens en gordijnen.)…
Dat boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
659 Loop naar de slaapkamer en ga liggen in bed... ik ben op zoek.
Ik voel je warmte en kruip tegen je aan.
Vertel je zachtjes over dat boek.
Hoe mooi en vrij hun verhaal was, hun bestaan.
Ik zeg: Jij bent mijn grote vis zwemmend in het meer.
Jij bent mij huis met dat witte hek.…
Het eten is klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 met
glinsterende sporen slijm, zo glad
dat zelfs oud vel erover uitglijdt
in doodshemden zonder zakken
bewegen zij zich voort, hun bloed
is op ons hoofd, kleeft aan alles:
wolkenkrabbers en Charons boot
in winterlicht op weg naar graven
een dorstig hart wordt uitgespuwd
geofferd aan te dronken godinnen
aardbeien, uilen, engelen in bed…
Woensdag 21-1-2015
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
453 De volle blaas deed mij tot opstaan nopen,
terwijl het bed me onweerstaanbaar bond.
Dus toch het ledikant maar uitgekropen.
Eerst even flink gekrabd aan kop en kont.
De dag zo jong, net aan de ogen open;
een snurkgrimas nog flauwtjes rond mijn mond.
Al was het vroeg, ik hoorde water lopen,
wat denk je wie er zich te douchen stond?…
Lingerie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Zij vraagt, ziek liggend in haar bed
Haal jij wat ondergoed voor me, een beetje net?…
Cadeautjes zijn op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 Een gewoon bed was niks voor haar, daar KON ze niks mee.
Dat anderen het daar juist lastig mee hadden, wuifde ze weg, is toch zeker mijn leven zeg, en ze had gelijk!
Elke dag was een gift voor haar, heel stilletjes lag ze daar, tevreden met een glimlach om haar mond. We zullen je zo missen beste meid, maar weten ook; het was je tijd!…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij de laatste sterren,
als u almachtig bent, maakt dat niet uit
dan kan geen eeuwigheid uw weg versperren
en d'r is geen ruimtegrens die voor u sluit
Ik vraag u niet om mij te komen redden
ik ben niet hulpbehoevend of getikt
ik vraag u niet om honderdduizend bedden…
vluchten kan niet meer
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
673 nog altijd ontmoet ik
mannen en vrouwen die
iedere dag of nacht,
soms in het zweet, rouwen
als slachtoffer van toen;
wie had dat in '45 nog verwacht
"nooit meer" zeggen we op 4 mei
en gedenken dat vaak ook in stilte
ik ontmoet "de ver van mijn bed show"
en kilte, zelfs vernederende woorden
nu ik zoveel mensen zie op de vlucht
voor…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Wat ware mij 't leven als het niet z6 was : dreiging en duisternis,
Gloed en angstwekkend geratel en daar ikzelf in,
Dromend en peinzend, sluimrend en liefde bedrijvend,
Zittend met wijd-open ogen in 't ontzettendste ogenblik,
Op de rand van het bed, d'arm om de hals der geliefde.…
ongewild celibatair
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
958 decadente schilderijen
en allang geen woeste dieren meer
ik val voor ogen en lieve gezichten,
schone haardracht en mooie kledij,
al dat sexgedoe is dwaze dwingelandij
goedkeuring voor de laagste driften,
even genot en dan al snel voorbij,
liever studeer ik dubbele rijstebrij
maar diep in de eenzame nachten
lig ik hevig te woelen in mijn bed…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische nacht
hij en zijn liefde
“een gespleten bed…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 En ik: dat op het heilig boek,
dat op de regels heet bewogen
om al wat zij behelzen mogen
van Gods belofte en Godes vloek,
de onbezonnen dartelheid
zijn loze tooi heeft uitgespreid,
dat het gebodwoord van de Heer
het bed is van een vogelveer!
En zij: laat af van aan te klagen.…
Je klamme hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
733 Langzaam verslapt de greep
berust je in het onvermijdelijke
dan wordt je hand slap,
een zucht een zwaar gevoel
ik leg je hand op 't bed.
Voel de laatste zucht door de
kamer gaan.
Dag lieverd, goeie reis
een kus, niets zal ooit meer
hetzelfde zijn.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 haar huis
ze heeft haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed…
Weldenkendheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Wanneer ik weldenkend in bed lig,
piekeren noemen sommigen dat,
dan zie ik me al weer opstaan.
Wanneer ik dan eindelijk op kan staan,
denk ik moegedroomd aan zitten.
Wanneer ik dan comfortabel zit,
zie ik me in gedachten rondlopen.
Maar, terwijl ik aan het lopen ben,
zie ik mezelf al hoopvol arriveren.
Wat heb ik dan bereikt?…
1890
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.688 Gij hebt de duisternis voor goed doen zwichten;
Ook 's nachts is 't licht nu; - van naar bed te gaan
Is thans geen sprake meer; wie denkt aan slapen?
Heb dank, want 't is nu wel voor goed gedaan
Met slaapmuts, nachtpit, dommelen en gapen.
--------------------------------
uit: Gedichten (1885)…
Zonsopgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 De nachtschade aanvaarde ik met open ogen,
maar die verdomde gifslang in mijn bed,
die mij dood beet, had ik liever zelf
doodgebeten.…
Tot ziens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.319 steeds zekerder weet
dat ik het niet heb gehad
Ik wil een zachtjes houden van
een geruststelling
een liefde net zo fysiek
als het romantiek was
Een liefde die overloopt
van zeggen, en alsjeblieft
en voelen, en nemen
en niet alleen in mijn hoofd
Je zat in mijn hoofd
je zat niet in mijn lichaam
je zat in mijn liefde,
niet in mijn bed…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 Het ventje in zijn bed hoort het aan.
De wijdsheid van het geluid maakt hem extra klein.
Beneden hoort hij de"koekoek"van zeven gaan.
Zijn moeder is al op.
De lucht van verse koffie is omhoog gegaan.
Zij klapt haar handen onder aan de trap.
Het teken dat het ventje op moet staan.
Hij wekt zijn broertje, die naast hem ligt.…
Vermaning
poëzie
1.7 met 3 stemmen
1.108 Zij slaapt in zwaarvergulde bedden,
Levert haar lichaam uit tot dank.
Steek 't huis in brand om haar te redden!
Neen, gij snikt liever op een bank
Of speelt in 't ijle licht van Wega
Zuiver éénsnarig op uw citer.
Zij houdt zich slapend om haar eega
Of geeft u antwoord met een gieter.…
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 we kunnen de hele nacht blijven
praten, het ochtendgloren ontwijken
maar wel dansend de nieuwe dag beginnen
met uitgestrekte rituelen
we kunnen onze obsessies uitvinken
en samen schreiend het bed bevlekken
met de lust die in ons nog telkens
de evenaar hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven…
geschiedenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 het is van toen en komt niet meer terug
soms was dat best heftig, maar het is achter de rug
geschiedenis bepaalt ons hele bestaan
hoeveel geschiedenis hebben wij nog te gaan
hoeveel zinnen hebben wij nog te bedwingen
hoeveel noten kunnen wij samen nog zingen
geschiedenis en wij houden gelijke tred
wij staan ermee op en gaan ermee naar bed…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 Ik weet hoe regen smaakt
en bitter kruid in mijn tong
snijdt – alles wat eetbaar is
geproefd en vernietigend verwerkt
tot een hof van herinneringen
met paden liefde naar perken
vriendschap en bedden ondeugd
staken boosheid, vijvers verdriet
en een stinkende composthoop
van mislukkingen en verlepte idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Ben gekweld onder het juk
van tegengestelde goden, een held
die zijn krijgsverhalen telt, die
zwelgt in eigen heroïek en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in eigen kwetsbare delen van de ziel,
of die onvolprezen supervrouw, trooster
om getroost te worden, mijn meesteres
tussen de tafel en bed, die liegt over geluk,
ziet dit…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 verte
achter een stad en omliggende dorpen
als een onregelmatige streep stenen
na een drooggevallen estuarium
en een drukke rotonde
als uitzicht voor
Een stel openstaande deuren
naast een zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed…