6661 resultaten.
Het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 het woord kwam uit t niets
zwart omsloten - ingekaderd
een verstikkende deken
zoekend naar contrast of
in ieder geval iets lichts -
iets wat mijn ongelijk bewijst
een knoop in mijn maag - baksteen
de ogen - ‘Vantablack’
lijken mij te hypnotiseren
doen vuren oplaaien
waarvan ik het bestaan niet kende
er worden geen woorden vuilgemaakt…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert zich en
klopt in aders
tekent het landschap
van bestaan…
de woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 momenten
waarin de waarheid spreekt in alle eenvoud
het lijkt op een uitzondering,
tijdens een eeuwige lente
waarin liefde haar verbindend licht ontvouwt
en jij spreekt de woorden, die nimmer vergaan
die door de hemel blijken te worden verzegeld
maar wel, precies op tijd, op aardse wijze geregeld
zo mag er voor mij een weg naar de overkant bestaan…
Nieuwe vertes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 in alle subtiliteit
bleek de kern
van de strijd door
zijn geslotenheid
waar enige
opmerkzaamheid
juist ruimte geeft
in het ontdekken
van nieuwe vertes
is het ook een
gevoelige
manier de ander
licht te grieven
door middel
van elkaar niet
zo goed te
verstaan en zo
het eigene te
koesteren zoals
achter deuren die
wel bestaan…
Rondedans
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
814 langs woelige golven gekomen
zijn de dromen van het bestaan
dat zijn vruchten laat groeien
in het hart van de verbeelding
de geschiedenis wankelt
terwijl jij en ik willen geloven
in een beleving van beloften
bij onze liefde en beider hoop
gedragen aan zelfde ringen
doen ze wat wij niet weten
een rondedans om te bepalen
de bron op afstand…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 ( voor Hans Lodeizen )
dit gedicht gaat over de buigzaamheid
van ene Hans Lodeizen ( wie kent hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi…
Als mensheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 als mensheid
zijn wij aan het
begin van de schepping
begiftigd met een
aantal hulpverleners
die met ons gestalte
en vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van
leven en de eigen
maatschappelijke
ontwikkeling van ons
bestaan hier op aarde
dat opgetuigd was met
alle mogelijke toeters
en bellen als natuurlijke
hulp die zich specifiek
ontwikkelde…
Kerst en 2024
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
586 Hou daarom goede moed:
‘t zit in ons eigen bloed
‘t zit in ons eigen zijn
ik hoef niet eens mee
met de trein
of auto, vliegtuig
weg te gaan
‘t zit in ons wezen,
ons bestaan
‘t heelt, ‘ t maakt gezonder
Aanbidden we dit eeuwig
scheppend wonder…
Zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 ik wacht op stilte
ik wacht op zwart
ik wacht op de schijn
die dwaalt door de nacht
ik wacht op sterren
ik wacht op hun waan
ik wacht op de spot
die hen doet bestaan
jij slaapt door de nacht
jij slaapt door de kou
jij slaapt tot de ochtend
verlangt naar de dauw
jij neemt zonlicht op
het doet je stralen
voor jou geen schijn
noch…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het allemaal
bestaan…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar aan het vluchtig bestaan…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Grote Broer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 in het krijt staan
Wanneer ik het niet met hem eens ben
krijg ik verwijten alsof ik hem verraad
en samenspan met onze zussen
Al naar gelang het hem uitkomt
scheldt hij me uit
voor meneertje (fascist)
stiekemerd (geheim agent)
moederskindje (communist)
of egoïst (kapitalist)
alsof ik iets van hem afneem
en geen recht heb
om te bestaan…
vrij zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
355 rol
geen afstemming
geen kleine correcties
om het draaglijk te houden
alleen is geen tekort
het is afwezigheid van ruis
in gezelschap schuift iets
net naast zichzelf
woorden buigen
gedachten wachten
maar alleen
valt alles samen
ik hoef niets uit te leggen
niet te reageren
niet te worden
vrijheid is precies dit
dat ik kan bestaan…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
mythische maakbaarheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
213 Alle verwachtingen
die hij de berg opduwt
en donkere dalen
die hij verder uitdiept
een lucht die zwaarder wordt
door de lasten die hij zichzelf oplegt
- het verzwijgen van dat wat leeft
waaronder ook de stilte zelf -
In dat vacuüm van zijn
probeert hij toch door te leven
zijn opportuun bestaan
waarin hij zich gezegend waant
want…
saevis tranquillus in undis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Van alle kanten varen aan
de wateren,
de wrakken
Ze azen,
vallen op haar aan,
doen haar een ogenblijk vergaan,
verheffen zich tot een orkaan
De waarheid zàl ten onder gaan
Gedeukt, gehavend, aangetast,
de kleur verbleekt,
maar stevig vast
Het baken kan zich laten gaan
Wijsheid bepaalde haar bestaan,
houdt haar daar waar het nodig…
9 November
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
21 er zal ongetwijfeld taart zijn,
mensen die je graag zien,
iemand die de kaarsjes aansteekt
ergens bestaan we
op dezelfde dag,
onder dezelfde hemel
ik zal aan je denken,
waarschijnlijk vaker dan nodig
en minder dan ik zou willen
ik hoop dat je gelukkig bent.
dat meen ik.…
Over
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.378 Weg, nergens,
totaal onbekend,
net of je nooit hebt bestaan.
Maar ik wil je een ding laten weten:
Ik hou van je en zal je nooit vergeten.…
Troost
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
3.511 Want de tijd heelt alle wonden,
alleen littekens blijven bestaan.
Die zullen pas geheel verdwijnen
als we zelf zijn heengegaan.…
uren doolden doelloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
823 ik heb de tijd laten vallen
seconden versplinterden
minuten scherfden glas
uren doolden doelloos
de ochtend liept met
middag uit de pas
de klok gedeukt
herinnering gekreukt
de grote wijzer holt
door ons bestaan
de kleine dolt ontmoetingen
die ergens openstaan
ik kies vandaag
er is geen gisteren meer
en morgen was de plaag…
Engel
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.397 Laat ons nu samen gaan
en zoeken naar een waardevol bestaan.…
Hela ma laat me nou los
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.310 verfoeid bestaan
Mijn moeder belt, ze komt eraan
Vervang de slappe rozen
De drank en spellen van de grond
De poef en stoelen in het rond
Wat zeepschuim en dan hozen
O moeder met uw zorg en plicht
O lerares met straf gezicht
Mij is 't genot ontstolen
Frivole dagen, teugels los
Ei, in een mum - ben ik de klos
Weer duizendmaal…
een zonnig moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.040 hoger en hoger aan de hemel
klimmend vanuit zacht pastel
steeds warmer en steeds feller
zachtjes prikkend op mijn vel
rood oranje achter mijn leden
knipperend het zonnelicht
filter ik het verleden
en doe eventjes mijn ogen dicht
genietend van dit zonnig moment
koester ik de geschiedenis van mijn bestaan
wetend dat aan alles een einde komt…
zijn vaalblauwe ogen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.209 Vaalblauwe ogen, waas vol waanzin
heldere gedachten
zijn wensen en zijn dromen
vaalblauwe ogen
waanzin in zijn geest
wirwar van gedachten
kronkelend in zijn hoofd
de haat, de mensheid, het bestaan
verschoppeling van het leven
mensheid zo gemeen
haat vol haat is wat hij voelt
hart vol emoties
daders van de pijn
en wreedheid zal…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
het hoog vertrek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.023 amos klimt benieuwd naar boven
verhangen zijn de bordjes
met naam en wapen van aflijvigen
hij tekent voor het rondeel een cirkel
voor de open poort een gaatje
voor put en lijf twee stipjes
wachters bestaan niet meer
hij is alleen in de onbewoonbaar
verklaarde ruimte het hoog vertrek
een toevlucht van geslacht tot geslacht
nu onder het…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
Als ik je zou vertellen,.......
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.423 Wat toch als ik je zou vertellen
dat je deel uitmaakt van mijn geluk,
van de zin van heel mijn bestaan;
echte liefde is immers onvergankelijk.
Zou je mij dan zeggen,
als in mijn oor gefluisterd
dat weet ik toch mijn lieveling
ik heb immers altijd naar je geluisterd.…