Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

gespletenheid

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.235
om jou te tarten, te kwellen al snij je diepe wonden om te gehoorzamen aan de satanische dwang het leidt slechts tot een tijdelijk uitademen van verwrongen lucht gedragen door spookgezang soms als een ja op zich laat wachten - immers je ogen zijn nog toe - de leden zwaar, te moe kunnen aardse engelen je toch even dragen…

Eén tijd, één plaats

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
Gebeiteld in verleden tijd draag ik mijn hele leven op buigende schouders mijn zerk tegemoet. Ik vrees wat jij bevrijding noemt: een naam die waait in de wind.…

Mijn schoot de zee

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.256
Als mijn hand een brug kon zijn een brug voor al jouw vragen dan wees ik jou de overkant voorzichtig langs de leuningrand en hielp jou daarbij dragen Als mijn oog de maan zou zijn een maan voor al jou zwichten dan trok ik met mijn zwaartekracht aan blauwe ogen die dan zacht weer sterren deden lichten Als mijn kus de zon kon zijn een zon…

Nacht en Ontij

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.954
Aan de zee nog wil ik vragen wat zij die nacht heeft gezien toen het jammerlijke klagen de zee niet meer kon dragen en de zwartgesponnen kragen zich vergrepen bij kracht tien Waar de vogels zijn gaan zingen in het allereerste uur toen het licht zich liet verdringen door afzichtelijke kringen die de zon deden omringen met het allerzeerste…

Pas op in Bern

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
Dat hele Zwitserland deugt van geen kanten het zit onder de bulten de dames dragen gele lingerie fijn bestikt tot over de knie behalve de kortvrijwilligsters die gaan zwart in maandverband De heren schieten vanuit hun dakkapel met zwaar geschut op neerlands appel maakt niet uit cox orange of red delicious fuji empire gala zelfs de pomme…

Zwangerschapsonderbreking

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 883
't Was wagen: het ijs was te dun om te dragen. Het was ook geen wonder: ze ging kopje onder. Toch liep ze nog! (Op alle dagen.) Het was dan ook echt van de mallen. Het ijs was met enkele knallen gebroken na 't vriezen en tevens d'r vliezen: Ze is onder water bevallen. D'r man stond erbij.…
Aubrey23 juli 2008Lees meer >

De kloof der jaren

netgedicht
2.4 met 72 stemmen aantal keer bekeken 7.319
Zoveel verbondenheid zoveel geluksgevoel en tegelijk zoveel weemoed dragen om de kloof der jaren de snelheid van de tijd. Ik ben zestig jij bent twintig.…

Antwerps meisje

gedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.310
ik overging auto's passeerden remden af reden weer verder je vroeg de weg naar de Muze café waar Ferre optrad Ferre Grignard de anger van jouw lied zijn stem die op de radio geklonken had en waarheen je nu op weg was 'volg de tramrails maar dan vind je hem vanzelf' en ik onnnozelaar liet je gaan Antwerps meisje dat ik in mijn hart draag…
Remco Campert18 augustus 2025Lees meer >

fluisterbomen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 983
er is geen bloem die schreit of koude regen vermijdt van hen die geen hoop meer dragen en doornig worden neergeveld dat ik dan aan morgen denk telkens ik een bloem bewaar laat liefde zonder naam III.…

Omdat het glas je zo verwende

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
goed je baan je huis en echtgenoot er was niets aan de hand maar voor jezelf was je dood dagen vol met hunkering het trillen van je handen het regelen waar wel of niet verbergen van de schande niemand had toch niets te klagen alleen zij die blik in haar gezicht jouw schuldgevoel dat wist met hoeveel pijn zij dit zo lang heeft moeten dragen…
wil melker9 november 2006Lees meer >

EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
dagen we schaarden ons rondom wat brandend hout we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud had geen geheimen meer voor ons, we zagen de dieren, oogsten lof van jong en oud de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen een schone lei, nog zonder diepe lagen we wisten niet waarom de mens soms rouwt want alles leek zo licht en goed te dragen…

De laatste uren van dit jaar

netgedicht
4.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 726
Laat ons maar danken en elkander dragen, want kort is het leven en soms hevig de haat. Veel gaat voorbij, alles eigenlijk, maar dat weten we soms pas te laat. Tederheid, mededogen, mochten ze ook in het komende jaar ons mensen verblijden. Sluit dan dit jaar maar af zonder verdriet omdat we van 2006 moeten scheiden. Vredevol nieuw jaar!…
Adeleyd31 december 2006Lees meer >

Gebral en geneuzel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
13 Blonde staarten in een dozijn De meisjes van de hockeyclub Alles lijkt zo enig en zo fris Jubelend van toon rolt de R Van Margo, Merel en Frederik Dragen braaf hun moeders kleed De heren roepen brallerig He kerel biertje man En zien alleen de eigenheimers Hun toekomst en het eigen nest Ruiken geld en willen meer Net als hij, hun ouweheer…
batsie13 januari 2007Lees meer >

de oude mannen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
er is een kind geboren, wij staan rond de wieg iemand snikt en iemand fluistert wat lief wij zijn oude mannen en onze baarden hangen laag wij dragen zware jassen en honger in de maag dan geurt het gebakken brood en stappen wij de kamer uit wij nemen plaats rond de kachel en praten voluit lepeltjes en kopjes rinkelen en er valt suiker in…
erik15 februari 2007Lees meer >

Kerstkaarten schrijven

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.767
een dubbel gevoel de maand waarin mijn zus en broer stierven tweede kerstdag, oudejaarsdag, je weet wat ik bedoel Een maand van feesten, maar ook herdenken van hen die we achter elkaar verloren dagen die elke jaar terug zullen komen maar ook denken aan Hem die werd geboren Hij die voor ons op de wereld kwam om ons het lijden te helpen dragen…
Moeke9 december 2007Lees meer >

Eén januari 2008

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 897
gemoed ben ik vindingrijk aan de slag gegaan om woorden op waarde te schatten in een zalig ontluiken liet het ontpoppen in een spinnenweb van traagheid met grote loomheid in allerlei kronkels puur in vorm gegoten die ik met ragfijne zijden draden in kabels aaneen heb verweven en beïnvloeden elkaar in verbondenheid in het delen en dragen…

Paleisgeluiden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Stof dwarrelt op van troon en kroon vult de vergulde gangen tapijten dragen hoffelijk het verlangen van licht naar luchter op een gedempte toon Ze is ontwaakt, regeert de dagen slechts zonder besef van links of rechts Als tegen het slaan van elfen de warme avondwind waait uit het zuiden dan schuifelt ze fluisterend langs de gewelven en…

Geen afscheid, maar een vaarwel ......

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.880
In mijn handen draag ik jouw erfenis van ons leven samen Zij kijkt met helderblauwe ogen in mijn verdriet Nog kan ik je horen terwijl jij mijn naam fluistert jouw glimlach kan ik bijna zien ik voel nog steeds de warmte van jouw omhelzing Nooit gedacht dat deze dag zo snel zou komen Zonder afscheid draait de wereld door mij…
metha25 april 2004Lees meer >

Vertraagde thuiskomst

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
door vallend stof een kiertje fluwelen avondrood dat teder soms jouw rug nog trof Ik blaas de tijden van het lijfje spreid onkuis jouw helften open hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’ Ik zuig de zinnen zacht naar buiten met geur van weemoedig kolengruis in het volle zonlicht door de ruiten draag…

hulpeloos

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
Met mijn ogen blijvend op jou gericht, Probeer ik je aan te kijken, Twijfelend haal ik een traan van je gezicht, Draai direct mijn hoofd weg, om niet aan jouw verdriet te bezwijken Ik pak onzeker je hand, en hou hem vast, Je bent mijn vriend, ik wil je helpen, bij al je verdriet Nu dragen we samen de last, Want zonder hulp red je het niet…

Verre ster

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.182
glinsters behangen jouw stralen glundert nu in mijn gezicht toont de schoonheid waarvoor ik zwicht nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen het donker en licht vult nu mijn raam waardoor ik grenzeloos blijf staren in een oneindig diepe sterrenzee in koude nachten fluister ik jouw naam jouw fonkeling doet mijn onrust bedaren verre ster, draag…

Vannacht

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Ze hoort enkel het geschrei van mijn dof verdriet, vandaag zal de avondwind mij zachtjes omhoog dragen.…

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
in de langste nacht geborgen wit de wereld zich tot morgen vlokken stillen in hun spel dragen traagheid zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

waar wij ons kunnen warmen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
de grond is wit de lucht is nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom…
klaasje29 januari 2004Lees meer >

De laatste dagen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.018
vertellen mocht heb je ook de witte rijst over mijn pad gestrooid wat bitter klinkt en breekt je zachte stem een beetje meer per dag want de laatste jaren hebben je traag vermaakt en het mooie klatergoud werd helemaal uitgeloogd maar wat er overblijft dat hoeft geen wrevel want die groene velden van het eerste ogenblik dragen…
Verdano16 maart 2004Lees meer >

Ik heb een held ontmoet

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.037
zachte sluier rond het tere, grijze blad dat door licht omringd zich nog verdiept in de wijsheid van zijn aardse zijn net zoals leven en dood kruisen poorten zijn trage wereld waarin hij dromen bouwt rond vermoeide schaduwen van zijn jeugd maar waarin hij ook woorden bewaart die in slaap geschreid zijn rijke zielsmuziek dragen…

De dood dichtbij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Het kind daarbuiten wekt de wereld met getover De avond valt als de warmte woelt Het jonge kalf rent de oever over De lege struiken door de wilde wind gespoeld De dag geschreven, de dichters dragen voor Lang, de dag voorbij, het kind beklimt de hoge heg De zonnekoning kijkt het glazen venster door Op de kale vlakte, de liefde…
Ezra Lento30 november 2008Lees meer >

Dijkbewaking

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 920
Nog verder draag ik mijn verleden het weelderige riet in waar de mandjes groeien bruinverpakte gorzen de wacht houden over elke doodgeboren lentemorgen en vroege klanken stroomopwaarts de eerste zon ontmoeten Een rapsodie in tegenlicht bewaakt de ijle dijken in de laaghangende kilte trek ik mijn rietkraag verder op buitendijks wachten…

je stierf toen je geboren werd...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Het is de wind die fluistert naar de bomen dat jij, m’n lieve, lieve kind mag gaan zo als je bent gekomen Het is de wind die, ademloos, jou zachtjes weg zal dragen, dus laat maar los, m’n lieve kind en adem, met de wind...…
geert19 augustus 2006Lees meer >