8109 resultaten.
Ritme van de wind
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.343 Laat je gedachten zweven
op het ritme van de wind
laat je emoties maar gaan
en voel je weer even kind
Laat de zon je verwarmen
met haar goudgele stralen
niet denken aan de zorgen
die in je hoofd blijven malen
Proef de stilte van de natuur
ruik de geuren van het bos
denk nu maar eens aan jezelf
en laat even alle problemen los…
derde dag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende…
Droomsporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.303 Jij dwaalde weer eens voorbij
in mijn droom van vannacht
jij smeekte mij om meelij
maar mij ontbrak de kracht
Jij hebt nu niemand meer
ook niet in mijn dromen
natuurlijk doet dat zeer
maar jij liet het zover komen
Of ik nou droom of wakker ben
volg niet de weg die ik nu ga
want zoals ik je nu inmiddels ken
laat jij overal je sporen na…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten
van een éénjarig seizoen
blader mee met de bruinrode dood
de natuur…
Pronken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.535 met gouden stippelbuik
en scherpe kransen-kraag
staat in mijn tuin
het mannetje
te pronken
te lonken
naar het grote-lijster-vrouwtje
dat nog niet wil sjansen
vogels laten zich niet sturen
ze volgen hun natuur
en voelen feilloos aan
wanneer het tijd wordt
om te zingen
terwijl de bomen stil
bijna gespannen staan
van wat er uit wil…
Vrijheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.621 Natuurlijk voel ik liefde
uit aandacht niets tekort
maar nu is het ongepast
genoeg te willen
genietend bovendien
je blijft me echt wel zien!
Fluisterend is stilte
in alle liefde van je hart
en niets neem ik je kwalijk
omdat vrijheid eenmaal rust
diep van binnen
ook je eenzaamheid kust.…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 Lopend in uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna ontstaat
er opnieuw het glorieuze.…
Lees me
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 lees me in de wolken
in de haren op jouw arm
door de vele regendruppels
in het haardvuur lekker warm
lees me in jouw dromen
in de golven van de zee
door sneeuw te ontcijferen
neem je mij voor altijd mee
lees me in de Lente
in het ontluiken van de natuur
door mijn uitdagende oogopslag
in de kleuren van ieder uur
zo blijf ik voor altijd…
€U
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
606 Oude volkeren kenden reeds de kracht
Van uit de natuur gewonnen kruiden
Ik wil daarom graag de noodklok luiden
Want het is Big Pharma die daarom lacht
Wat gebeurt er in Brussel allemaal?
Is gezond zijn straks gewoon illegaal?
De EU wil het gebruik van pfytotherapie, ayurveda en andere plantengeneeswijzen verbieden.…
Etherisch...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
757 Van nature
ben ik open,
soms zo lek als een mandje
en lijk ik pas dichter
als ik dicht.
Alle moeite ten spijt
begint hier het probleem.
Compact als mul zand
verliezen mijn woorden
vluchtend hun zeggingskracht.…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
Spermadonor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.026 Een groot aantal op de ‘natuurlijke’ wijze.
-----------------------------------------
Misschien is het wel waar wat hij vertelt:
Het vrouwvolk liet zich bijna honderd keren
Door hem daar in Maastricht insemineren,
Maar vrouwvolk is niet praktisch ingesteld…
Want waarom af te reizen naar Maastricht,
We kennen hier toch zeker noaberplicht…
Ongeschreven wet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
599 ben de diepte ingegaan
was verontrust
toch voelde het
heel warm en aangenaam
verbaasd door onbekend
dat in vorm en structuur
niet let op logica
uit wetenschap en de natuur
ook actie en reactie
volgen een ongeschreven wet
waarbij ratio en gevoel
heel anders worden ingezet
het is als vloeien
waarin dimensies vergroeien
tot een alles…
Vriend van het hart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.540 geen eiland
waar je mij aanraakt
de wereld is weidser
dan in mijn meidendroom
naast het tuinpad
van onze
zoekgemaakte illusies
groeien wurgplanten
voor ons, teder synchroon
en in de nadagen
van het bevrijden
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik oude, grijze spiegels
en geef ik jouw spiegelbeeld
terug aan de talentvolle natuur…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Natuurlijk, ik slaap niet alleen,
alleen die ene keer was ik erg onder de indruk.
Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet
dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Ik voel de zachtheid van deze winter
waarin de natuur zich vroeg ontpopt.
Het is niet te koud voor Jan Splinter,
de groei is eigenlijk niet gestopt.
Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Handenvol zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 heb handenvol zomer geplukt
uit bloemen die in het wild
hun kleur wilden bekennen
onstuimig vitaal
bloeiden zij dwars door elkaar
hun knoppen op zoek naar de zon
wat ongeordend leek
bleek een proces waarbij ieder
op de juiste plaats in bloei werd gezet
ook hier in dit onbekend paradijs
geeft natuur zijn schepping
en schitterend geheim…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt ze om zich heen
alsof ze iemand verwacht
daar, ja daar
maar het is natuurlijk…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…