2935 resultaten.
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 laat haar heelhuids in een kistje slapen
mooier dan de open kooi waarin
zij sterven moest en lichter dan
het laatste uur van nooit meer dood
laat haar huizen in de warme schoot
van keukens vol potten op het vuur
kamers wemelend van verkleedpartijen
kelders gevuld met aardbeienconfituur
laat haar koekendesem kneden
uit de kleiput van haar…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Want al wat schoon is,
Is schoon wijl 't vliedt,
Want schoonst van een citer zijn toon is
't Sterven, het stijgen niet ...
En daarom staren
We op 't vliedend-schone,
En zeggen zacht: na vreugd zal 'k vreugd ontwaren,
Die 't leven lone.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 en zonder stem de deur
beweeg me kalm naar jou en fluister
het hoofdje knikt je draait naar mij
en kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg
je ziet me niet maar hoort mijn stem en
je gelaat breekt plots dan voor mij open
je hoort herkent een mens een kind
je ogen stralen purper hemelblauw
in kleur van mensen die snel sterven…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Want al wat schoon is,
Is schoon wijl 't vliedt;
Want schoonst van een citer zijn toon is
't Sterven, - het stijgen niet...
En dáarom staren
We op 't vliedend-schone,
En zeggen zacht: na vreugd zal 'k vreugd ontwaren,
Die 't leven lone...…
Overbodig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
849 maar wat de doorslag geven zal is de gemeenschapszin
Nog even en het volk is rijp dit voorstel toe te juichen
Geen sparen, geen pensioen meer, geen verzekering, geen erven
geen sporten, geen waaghalzerij, geen sex, geen drugs, geen drank
dit wordt een brave nieuwe wereld, met één Wereldbank
geleid door Edith, die bepaalt wanneer wij zullen sterven…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Dat ‘t Joel* weerom, dat ‘t Kerstdag zij,
dat ‘t ophoude, al dat zinken,
dat sterven, dat verloren gaan
des levens! - Herders, gaat
en peilt de diepe Oosten: ziet
gij dag noch dageraad,...
nog ‘t nieuw geboren Zonnelicht,
te Bethlehem, niet blinken?…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 één
ik heb haar toch maar
in de gracht gegooid
haar geur viel me wat tegen
nu stapt ze
door mijn duister
en alle messen zijn gewet
haar honger knaagt
aan al mijn knoken
haar angsten krijg ik
nooit verwoord
ergens ligt mijn ziel op sterven
- niet dat het mij dermate raakt -
maar zij
zij komt steeds weer
de pret bederven…
Dichotomie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.815 De waaier van de weken wuift ons kilte toe,
lijkbleek sterven wij, en kennen geen vreugde,
want alles gaat verder. Dat is hoogverraad.
Corrigeer mijn droom, maak tastbaar wat slechts bestond
uit het hese fluisteren van de zeven sluiers van de wind
en de regen, dat geteisem van regen, mals en vruchtbaar
steeds weer vruchtbaar.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 beschreven papier dan wel te verstaan
je hoort dan woorden woorden schreeuwen
zinnen vol liefde worden zinnen vol pijn
en in flarden valt alles op het ivoorwitte naakt
ik durf haar bijna niet te vragen hoe het voelt
al die verschillende woorden, zuchtend en stervend
ze sterven alleen, hebben geen zin die hen verbindt
de witregel is misschien…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Soms moeten we eerst een klein beetje sterven, zodat we worden herboren, zodat we het leven echt kunnen gaan beleven en we het zullen waarderen.
Net toen de rups dacht dat zijn leven voorbij was, werd hij een vlinder...…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 Blijf in dit oord niet langer zwerven
Of ligt zult ge er aan honger sterven; --
Hier is op ’t veld geen voedsel meer!
Vlieg heen!…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 nestelen in haar veilige buik,
alhoewel mijn vader daar weinig rekening mee hield in '51 en '52
En als ook door het seizoen, de koorts van het voorjaarshooi,
mij tot tranen toe beroert en mij wel honderd maal per dag
laat hoesten en proesten en spugen, voelt het dat ik in mijn
harnas van afwijkingen, tekortkomingen, mislukkingen, zal sterven…
Corona in de Passietijd 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Dan gaat voor mij dit tijdelijke
Lijden op in het grote lijden
Dan is mijn lijden slechts
Een schriel aftreksel
En heb ik het moeilijk
Dan denk ik aan Anne
Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis
een paar straten verder dan die van mij
'Blijf thuis is de slogan'
Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis
Anne moest wel thuis blijven…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 met het eerste stemgeluid
van het wijsgerig lichaam brult het beest
varende wolken en flikkering van water
vluchten in een schaar boven het gras
een gruwelijke dolk van inkt serveert
mij overdadig veel schater
mijn eenzame schaduw verliest haar tas
het leven vlucht en slaat geen mond aan scherven
dat in vuur en vreten ik eeuwig zal sterven…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Zo ben ik; mijn feestelijk zwerven
Leeft in de sfeer van staag sterven;
Al mijn geluk, mijn rood,
Zweemt naar het blauw van mijn dood,
En zwijmt op mijn blaadjes broos
Als 'k klep bedoelingloos.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
Stem van generzijds
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.655 Ik was niet angstig om te sterven,
maar 't zag zo luisterrijk op aard,
als had al 't schoon, dat ik ging derven,
zich in één uiterst uur vergaard.
Genoten goed, dat ging begeven,
had ik u wel genoeg bemind?
Verheven weelden van het leven
nam ik u dankbaar, als een kind?…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Kom nu, o kom nu horen
naar al 't dringend te voren
uit mijne arme mond,
ik wilde dat ge me vond,
ik u om met u te keren
naar het vlammen, het tere
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen,
sterven van licht in de hoeken,
niet langer wil ik dan zoeken
licht, maar het rode bloed
dat gloeiende leven doet.…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Zou gij de naam voor 't sterven niet bewaren,
Als 't lichaam slaapt in 't stof!
Wel moet gij dan met al uw luister varen
En aangebeden lof.…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 knalt
Jager
een hevige pijn bijt
vlammende pijn verscheurt
de richting van de vrijheid kwijt
mijn grijze pels verkleurt
Ik jank luid, ik grom
van pure angst en haat
weet instinctief precies waarom
het vluchten niet meer gaat
De lucht lijkt haast bevroren
een wolk trekt voor de maan
mijn macht als wolf verloren
jij neemt mijn sterven…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Wie harer zich wijden,
Wordt wellust het strijden,
Het sterven zo licht!
Leve, leve lang de Koning,
Die haar mint, beschermt en kweekt!
Liefde wordt zijns zorgs beloning
Daar zijn volk hem zalig spreekt!
Eenmaal nog het glas geheven!
Vriendschap eist de laatste dronk,
Ach!…
COMING OUT DAY 2019
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 uit de kerk komen en vooral blijven
want het zijn de meeste geloven
welke telkenmale weer en weer en weer
de deuren in het slot laten vallen
vanwege het verzonnen lot wat ons wacht
zoals een collega, Islamitische mij vertelde
“Jij homo word verbrand in de hel
daar wordt je ook weer geboren
barend brandend om daarna weer
brandend te sterven…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 stam naar stam
Over weelderig wild in groene valleien
Eeuwige jachtvelden trofeeën
Antwoorden en ontdekkingen
Herinneringen aan een hoger plan
Maar meer nog hoe mensen vergeten, verwarren, verdelen
Verwijten, verwensen, verminken, verbranden, verkrachten, vermoorden, ver
Verdwalen, ver
Vallen en opstaan, reiken en grijpen
Zoeken, sterven…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Het was hem, of de nacht begon,
De bange duistre nacht,
Al had nog niet de lieve zon
Haar halve loop volbracht;
Aan zon en bloesem hing zijn hart;
Het dacht niet aan zijn boze smart,
Aan bittre pijn en nood;
Te sterven was zelfs wreed en hard
Voor 't Kindeke van de Dood.…
Ballade van de ter dood veroordeelden
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.868 Maar als wij aanstonds vallen in den strijd
En eenzaam sterven op de hei in Haren,
Dan willen wij een laatsten zucht bewaren
Voor dit gebed op weg naar de eeuwigheid:
Heer, Uw soldaat, die sneuvelt in ’t gevecht,
Smeekt U: help Holland! Ik kom wel terecht.…
gebed uit rotterdam
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.399 hallo god bent u daar
hier is beppie uit de ottergracht in rotterdam
ik moet u even bedanken voor het eten van vandaag
maar dat vind ik niet zo goed want ik lus geen spruiten
die mag u echt wel aan de kindertjes geve die sterve van de honger
ik wil u ook vragen of u kan maken dat het huiswerk niet een beetje minder kan
ik hoef niet echt…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 Al ’tgene dat de liên
Ter wereld mogen zien
Of immermeer verwerven
En wens ik niet zo zeer
Als zalig in de Heer
Te leven en te sterven.
------------------------------------------
Wis – goed
Beter – verbetere
Verkeerd – vertoefd
Of ik schoon – ofschoon ik
Verzocht – meegemaakt
Rauw – plompverloren
Vol wind en wijn – beneveld door wijn…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Zo spruiten en sterven
En bloemen en gerven,
En boomooft, en snee!
Viersoortige rente,
Van ’t bloeien der Lente
Tot d’aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Zo spruiten en sterven
En bloemen en gerven,
En boomooft en snee!
Viersoortige rente,
Van 't bloeien der Lente
Tot d' aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
Kom! ontrol de leeuwenstandaard!
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.131 Vrij en frank als d'oude Vadren
Leven wij en sterven wij;
Laat ons slavenzoekers nadren,
Ook onz' zonen leven vrij!
Nooit in Vlaanderens rijke beemden
Zwaai, vreemdling, gij de staf!
Vlaandrens bodem duldt geen' vreemden,
Duld geen' vreemden dan in 't graf!
Mijn Vaderland! mijn Vaderland!
Bemin mijn hart, beschut mijn hand!…