10945 resultaten.
Zoals het voelt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 Soms,
voel jij de diepten die je daalt
met fouten en vergissingen
die je vergeet
in brieven die in woordenboeken
zwemmen
tussen jouw oren
duikt mijn essentiële ik
ik ben blij met jouw bestaan
voor het eerst alleen in jouw leven
zoals het voelt in liefde geven.…
In hart en ziel ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Vaak, als ik geen gedichten schrijf,
dan denk ik aan jou
aan de liefde die tussen ons
bestond en aanwezig was,
merkbaar,
en volgens mij nog steeds bestaat
want jij bestaat in mijn hart
en ziel, en ook
waarvoor jij staat en
bovenal nog wie jij bent,
zo vredig en liefdevol
als ik jou heb gekend.…
Voor Hennie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.089 Meer dat donker
Tussen bergen hangt,
Rimpeling in het
Water die onze kant
Op drijft - daarachter een
Lichte plek waar de zon het
Water raakt en waar jij zojuist
Naar de hemel bent gegaan
Oggebbio, Italie, 30 april 2013.…
Dooie tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Wat doe je zoal
In dooie tijd
Zeg jij die doelt
Op tussenpozen die
Liggen tussen gebeurtenissen
Die aanstaande zijn
En die het leven kleur
Zullen geven - die in
Grootsheid nooit vergeten
Zullen worden - dooie tijd
Die hoe dan ook gedood
Moet worden met gedachten
Die sowieso altijd
In de mens aanwezig zijn…
In 't allerverst verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
777 Was net het vorige verdriet
Van onverwacht laten gaan
Te boven gekomen, had net de
Meeuwen begroet die mij
Koninklijk wiekend naar
De kust van vrede zweefden,
Toen ook jij mij woordeloos
Vertrekken liet, jij die de
Moed niet had mij uit te
Leggen dat de kloof tussen
Ons niet meer te dichten viel…
voortgang en de ontvangenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Soms vertoef ik
tussen twee gestaltes door
vandaag en morgen
het voorgeborchte de metamorfose
geheel alleen verbonden
een schimmige lijn
dat het zich afwikkelt
en zichzelf op de buik schrijft
en streept het dan door
als een loden tong die van
onafwendbaarheid spreekt
dat het sterft
en wat dode dingen
met zich meeneemt…
Onzorgvuldig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als 'n spiegel die in duizend stukken breekt
glijdt tijd gestaag als zand tussen haar vingers
bloed sijpelt langzaam door haar jurk
naar de oppervlakte
het litteken niet zorgvuldig genoeg verbonden
ondanks de liefdevolle handen die haar
verzorgden, bleken deze achteraf
van papier…
HERKENNING
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Laat mij altijd overdonderen
door de natuur
en als ik dan dieper op haar
inga
kom ik tot de conclusie
zij de zuivere ware liefde is
de mensheid heeft dat ook:
dezelfde eigenschappen
ondanks veelzijdige gebreken
hun wispelturigheid knipoogt
in herkenning
tussen hemel en aarde
waaruit zij zijn ontstaan:
maar er tollen altijd
duivels…
ongezien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
591 men zegt
dat ik zwart schrijf
en zo is het ook
hoe lang nog, vraagt
een ander
de woorden slaan
mij koud om het hart
ik ledig het hoofd
om het zichtbare niet te verwarren
met het onzichtbare
zwart op wit
ergens middenin houd ik
een regenboog tussen vingers
voor wie dichter wil komen
op te droge grond…
Het zwartste
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Haar zoon
en vele anderen
Vermist
Ze weet, gist
Laveert
Haar tranen
tussen hoop en vrees
Diep is de wanhoop
die ik in haar
gebroken ogen lees
Verdriet om het
wrede lot en angst
is elke minuut
wachten
't zwartste langst…
In memoriam Jos Zuijderwijk
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
769 als kind, al vol verwondering
groeide hij tussen telers op
doorploegde woorden en ideeën
niets was vanzelfsprekend
steeds op zoek naar samenhangen
zwalkte hij, een ware zoeker
achter zijn grote woordenstroom
een onzekere man
ik zie je gaan voorbij de tijd
op klanken van een Fado…
Lentelui
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 Tussen de troosteloos
afgestorven herfstresten
waren de bollen me voor.…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
voor de overlevenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 verzamel foto's uit
het heden en verleden
want aan elke foto
kleeft wel een verhaal
als deel van jouw bestaan
van het beginstation
tot de allerlaatste halte
en alle daar
tussen gelegen stations
zo krijgt de reis
door de seizoenen gestalte
en spreekt het gemoed
dikwijls boekdelen…
Een zacht verglijden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
598 laat in augustus ritselt
bruin plataanblad windbewogen
op mijn terras
ik kijk op mijn bankje
naar stoffige zomerbomen
die overdragen zijn
rode zaden van de esdoorn
glanzen enigszins vermoeid
tussen gebladerte
schemering valt sneller in
met eerste herfstdraden
die mijn gezicht strelen
.…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 De zin van leven,
mijn leven,
wellicht niet eens een
rimpeling
tussen zovelen.
Misschien zijn wij een blauwprint
Neanderthalers nog
die uiteindelijk
op vele planeten
bestaan,
en waar wij dan
op die verre
werelden zijn
geëvolueerd
in humaan.…
bibliotheek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 loop je daar rond
tussen al die boeken
die zwijgen het is
stil in de bibliotheek
maar pak je een boek
en sla het ergens open
hoor je opeens
een stem die tegelijk
jouw stem is zeker
maar ook van een ander
"Het leven is wel mooi en ook wel leelijk.
Men kan elkaar liefhebben en ook niet."…
Draaideurconfessies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een licht
in bewolkte blindheid
dat oplost tussen
voortijdig en definitief…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
Beste wensen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
927 Tussen Kerstmis en Nieuwjaar
even tijd maken voor elkaar
met familie, vrienden en de buren
genieten van de feestelijke uren
bij een glaasje bubbels en wat hapjes
is het tijd voor de leukste pakjes
met de beste wensen voor het komend jaar
worden de duistere dagen weer zonneklaar!…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Licht deinende golven geven
het contrast tussen, die woelige
hemel en de kalme zee weer.
Fascinerend
hoe de zon zijn glinstering
weerspiegelt.…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
laveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 (een versje op de deining
van eb en vloed)
het geeft eigenlijk geen pas
een dichter zonder woorden
laten declameren over de
zin van het bestaan
beter is 't het bestaan
zonder woorden te accepteren
je laten meedrijven door
de kracht van het getij
en wat laveren tussen
alle vormen van averij…
wederkerig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het mokka van haar ogen kom ik thuis
zoals op een krakend koude winterochtend
slepend door mijn nog te hete koffie
reeds drinkend 't aroma van haar pupillen
zoals ook ’t zacht gemoed allengs verdrinkt
de waas lang gerekt tussen ons slepend’ ogen…
Gehoord.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 Dat woord
in de woestijn
waar de zandkorrel
in de meerderheid is
in de lucht
waar door ijlheid
klank niet weerkaatst
het woord
dat met water
in de maalstroom
verdwaald kan raken
in het nieuws
waar het alledaagse
het eigenlijke vervaagt
dat woord
in het gehoor
tussen alle klanken
kan levens verankeren.…
Loos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Sprak ik de geest van de doos op het naaktstrand
verlegen als een verlaten vogel op de vlucht
tussen al die bewegende benen op het zand
vond ik de brievenpost opgedronken
in een geheime whiskyfles
toen ik het ophield en verstokte
in mijn ademhaling bij schoonheid
die op zichzelf geschreven toch bestond
liep ik daar zelf nu in mijn blote…
De lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
463 Een mooi
adembenemend
schouwspel
tussen hemel en aarde.
Fascinerend, de
opleving van de natuur.
Mensen, dieren en de
natuur in magnifieke
sferen.
Prachtig is het om dit als
mens te ervaren.
Opzienbarend, is
de natuur.…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
K ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 De letter L van leven en lachen
voor de M van miezerig en muur,
na de K van koorts,
tussen warm en koel.
Jouw naam klinkt:
een uitroep van verwondering!…