3942 resultaten.
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 dijk
de wind waait, de storm oogst de bladeren roodbruin
takken die zwiepen
het kraakt in zijn kruin
de storm raast, zweept over het land
de eik legt zich
door brute kracht overmand
neer, hij gaat neer
te oud en te zwak
hij kan niet meer
een reus is gevallen
door wind, storm en regen
het is afgelopen
geen mens houdt dat tegen
winter…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 Hoe stijf ze er prangen
En dringen ze en drangen
Al winterse winter voort.
0, dat is wel zeker,
Dat nooit gouden beker
Als zij bij het ogenblik hoort.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Blindgevlogen in haar mistige akkerende armen
gaan ze samen wachten op het winterse ledikant ,
het schitterende witte deken over het aardse land !…
HET JAAR ROND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Januari worden we wintermoe
winter doe vlug uw deurtje toe
al die stormen, regen en wind
maken mensen niet blij gezind
februari moet het zonnetje schijnen
sneeuwklokjes lieflijk verschijnen
maart moet tere bloesems brengen
en de dagen zienlijk doen lengen
april toon niet teveel van je grillen
en laat jonge bloesems niet rillen…
ZWEDEN OP IJBURG EN ZACHT HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 ZWEDEN OP IJBURG
Alsof ik Zweden binnenwaai
'De Binnenwaai' biedt 'n schuilplaats
tegen de regen, wind, sneeuw en ijs
op zomers IJburg of winters IJsburg
Zweden met mooie groene zomers
en steenkoude witte winters
doch dan brandt de houtkachel
geurt de keuken en branden er kaarsen
'De Binnenwaai' biedt kaarsen aan
die je niet…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
hoogpolig wordt het grastapijt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
885 en paardenbloem gedijen
de els dropt katjes als
haar kleine bruine schatjes
met pluisjes wol
komt dadelijk de
kastanje vol als zij
haar kaarsen toont
in wit en rood en
wind de straten schoont
ik onderteken met de zon
want zij begon haar warmte
weer te geven in uren
met een langer leven
ik droom de zomer al nabij
en voel de winter…
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 Waar de winter toeslaat, vliegt de zwaan zich kalm.
Traag kolkend verplaatst zich door de lucht.
Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je
de gigantenriem.…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen
je bloeide niet omdat
de winter…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Ze verjaagt mijn kille winter,
ik ben blij als ze er is.
Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.
Maar ìk was de zon,
en zìj was de sneeuw.
Zìj was de prooi,
en ìk was de leeuw.
Ik was nóóit alleen,
ik voelde veel geluk.
Totdat zij kwam,
ze maakte alles stuk.…
Hoe is 't daar...?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.024 Hier fluiten de vogels allang niet meer
De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter
Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer
Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken
Hier vind je geen hoop… geen dromen
Straten worden versierd door rondslingerend afval
Maar nergens insecten die er op afkomen
Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…
Het Dal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.061 de bodem niet
het binnenste wordt niet belicht
het is niet vreugde wat men ziet
het is iemand die zwoegt en zwicht
Om te komen uit de diepte
zichzelf zoekende
te kijken op de paden die hij liep
al vloekende
Hij moet zichzelf vinden
hij moet weten waarvoor hij staat
en zich niet laten verslinden
welk pad hij ook gaat
Zal ooit de winter…
LOUWMAAND.
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.005 'Dan gaat de winter strengen'
maar daar laat 'k mij niet door kisten
daaglijks tel ik de minuten
die per etmaal door Vader Tijd
volgens de seizoenstatuten
aan 't daglicht worden gebreid
al die steken aan elkaar
vormen weken, ja zelfs maanden
en voor je 't weet is het breiwerk klaar
is de zomer volop gaande
dan koesteren we ons in de zon…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Winter verspilt zich aan de speelplaats.
Dit vers verstrakt. De schoolbel roest.
------------------------------------------
uit: 'Perspectief met engel', 2003.…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 Al jarenlang zie ik seizoenen scheiden
ik zag de winters in hun maagdelijke pracht,
ik zag de zomers in hun kleurenkleed
steeds zittend voor ditzelfde raam, op wacht.…
November
gedicht
3.1 met 292 stemmen
87.571 November brokkelde af
in winterse buien, waarbij een straf
soort duisternis zich ophoopte tot nachten
van slapeloosheid en eindeloos wachten
op het onontkoombare oordeel: Laf!
Zijn leven vervalsend tot aan het graf
zo was het, niet langer zou hij nog trachten
deze kwellende kennis te ontlopen.…
snik zacht
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.007 kom, open je knuistje
laat zien
wat warm als het leven
glanzend gekoesterd
in je handen ligt
begraaf je schat
het kan niet anders
het mòet
is beter
voor làter
wat je nu nog niet kunt zien
snik zacht
geloof en vertrouw
die bolster
in je handen
in de open aarde
doe het snel
en doe het nu
voordat de koude
winter komt
laat…
in het grijsgroen van toen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.490 kende je woorden
voelde zonder zicht
je lachte me toe
in je eerste gedicht
ik ontdekte je ogen in
het grijsgroen van toen
er sprankelde lente
door iedere zoen
we zomerden zee
ruisten de branding
droomden elkaar
na iedere stranding
we herfstten in rijpen
verkleurden het groen
voelden de oogst van
ons diepste begrijpen
we winteren…
luister
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
1.527 luister, luister dan en hoor
hoe een godverlaten kind
in een lijf vol liefde schuilt
maar zijn onschuld toch verloor
ik noem je 'lieve' keer op keer
omdat ik geloven blijf
in de warmte van het leven
ondanks winter in mijn lijf
niemand die ik paaien wil
niemand die ik storen zal
in een stad gevuld met leven
is het ware leven stil…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 Het voorjaar stierf,
gelijk met jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot ik alle nachten herschreven heb
op je kraakwitte schouders
wil je mijn dromen
vroeg ik opnieuw
ja, zei je
ik wil
wanneer de winter…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het wachten van de winter
zachter wordt en zwijgzaam
als de aarde en haar mededogen
om het denken, het koude denken van de mensen.…
Een groet voor een vriend
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
4.387 Ik moet dit vragen
want de dagen gaan maar door
en de winter is niet slechts gekomen
in de natuur, maar soms ook in mijn hart.
Je moet weten dat ik eigenlijk
niets speciaals te vragen heb, maar
de dagen gaan maar door
en eer we het weten kan de één of
de ander er niet meer zijn.
Hoe gaat het je?…
Broeikaseffect
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.469 De zomer heeft naast haar ontluikend blad,
net als de winter, herfst niet te vergeten,
een atmosfeer die zwaar verrot mag heten,
met regen, -wolken, -bogen en zo wat.
In ieder jaargetijde zit het klad.
Wanneer je zulks bot stelt krijg je verbeten:
“Stop de vervuiling!”, naar je kop gesmeten.…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 we luisteren naar de winter
kijk, een roerdomp in paalhouding
is zijn camouflage kwijt in het riet
wat aangeslagen ligt onze polder
te schitteren in het witte kristal
jij draagt mijn liefde, helder straalt
het heelal, we luisteren naar de
roep van ganzen, verkleinen ons hart
maken ruimte voor het ademloze…
een licht-rijk 2004 toegewenst ......
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
3.177 warm-geel licht
dapper vechtend
moe gestreden
na een lange herfst
zonne-kracht
haast ongemerkt
verworden
tot zwak schaduw-spel
laagstaand
aan de hemel-grens
bijna uitgedoofd
mid-winter zon
juist nu
zo zonder
zon-geschonken
warmte
dat mensen
willen zijn
iets van dat ene vonkje licht
in elkaars gedeelde dromen
elk jaar weer…