6351 resultaten.
Het Kindergarten Telgebed
netgedicht
3.6 met 42 stemmen
1.348 uw Vier worde geheiligd
uw Vijf kome
uw Vier geschiede
op Vier als in de Vijf
geef ons heden
onze dagelijkse Vier en Vijf
en vergeef ons onze Zes
zoals ook wij anderen
hun Zeven vergeven
en leid ons niet naar de Acht
maar verlos ons van de Negen
want van u is de Tien
de Negen
de Acht
de Zeven
en de Zes
tot in alle eeuwigheid…
Hoe vaak
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
600 door verdriet gaan
opnieuw weer verliezen
je goede geloof
afleggen je kind-zijn
je bewust zijn het missen
van zovele kansen
je bergen ambitie
je belangrijkheid
laten gaan van je kinderen
warheen ze ook willen
minder deel van hun leven
kunnen zijn
hoe vaak moet je missen
de arm van je partner
zijn kloppend hart
dat niet voor eeuwig…
Terug op zoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
580 gaf onbedoeld verval te zien
nu echt begonnen
reis niet zo snel
bedelden mijn ogen
ik wil nog zoveel zien
de kale heuvel met het eindstation
nog niet beklimmen
en zie hoe ik nog leef
mijn ogen licht wat meer geloken
mijn mond verdroogd
maar met nog kleur
op wangen, fris mijn lach
mijn handen spelen
oude melodieën
op zoek naar eeuwigheid…
Speciaal voor die ene!
hartenkreet
3.9 met 58 stemmen
5.276 Bedankt voor alles wat je geeft
Jij bent degene die voor eeuwig en altijd in mij leeft…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren en seconden
al duurt het tot in de eeuwigheid…
Weet jij?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.067 Weet jij, dat je als een cipres bent, slank en trots en krachtig,
maar ook los van anderen, met ruimte om je heen,
eenzaam op een heuvel, uitgelicht tegen het blauw van de eeuwigheid?
Weet jij dat je een gedicht bent?…
Dag Jan de Haan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.362 Vandaag is de dag
dat jij in eeuwigheid zal zwijgen
al had jouw mantel
je al verlaten en kreeg
de nieuwe kou al vat op jou
jouw gekrijs is nu onhoorbaar
al zullen de klanken van je stem
zich voort blijven dragen in een herinnering
van gelukkiger jaren
jouw sterven prijst het leven
dat je droeg en ik zal
je veders bewaren tot de tijd…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 Dit soort dagen zijn voor de eeuwigheid
en de dichter breit een glimlach.
Wat houdt hij van de dag.…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
stervensbegeleiding
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
831 nu licht weer weifelend naar binnen stapt
lijkt het, of de tijd zijn urenloze sprei rond dagen wentelt
ik ga mee, vergeet de kaarsen, buig
mijn hoofd naar levenloze ogen; onvergetelijk
kruist mijn blik
haar handen, waar hemelsleutel
levens bloeit
die roze weldaad schijnt voorzichtig
door de waanzin van verlies
ik verkies
de eeuwige…
de gezamelijke individueel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 voor mijn eigen zaakjes
Vlieg ik in emotie even in de zachte wind
Waarin ik en dan ook echt alleen ik
Beslis over het gevoel van de eenzaamheid in mijn denken,
Want daar ben ik tenslotte een individu voor
Ook al zijn er daar zovele van, maar durven
Al die mensen zich te uiten in hun denken
Of hobbelen ze stilletjes achter de meute als de eeuwige…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 Ze voeren dronken
laten leeg wat niet vatten kan
verrijken het armste van de aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als…
boetevrij doodgaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.175 is doodgaan de kerk die ons
scheidt van hemel en ras, ‘k vraag me
af wie schoolt mij rijk en voedt
mijn bange hart
is het mijn sponde waar ik eeuwig
in zal geraken wanneer mijn benen
de zoetheden gaan mennen die mijn
geest voor ogen had?…
Ruiterpad
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
889 In onze zoektocht naar elkander
blijven wij volstrekt onvindbaar
als ik de weg naar jou verander
verdwijn je met een loos gebaar
vergeefse stappen in mijn richting
maken elke verwachting dood
dit ruiterpad zonder verlichting
snakt naar een liefdevolle schoot
ons blauwe bloed is jong van adel
en eeuwig voor elkaar bestemd
verschuif mij…
Vol vertrouwen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
829 Zolang de eeuwigheid ons niet
zal roepen zullen wij samen van
het leven genieten elke nieuwe
dag met vreugde gaan begroeten…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.
Het was een leven dat je zelf niet mocht tekenen:
je verwachtte zoveel,
en zou zo weinig krijgen
En terwijl je een stil gevecht leverde,
wist je al voor je je gewonnen gaf,
dat je nooit zou winnen van de nacht.…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Voor jou zweer ik eeuwig trouw.
Ik zie je staren
naar de grond
hopend om er niet te zijn.
Ik spreek je niet aan,
ik zeg nooit hallo.
Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.
Jij bent mijn alles,
Jij bent mijn niets.…
jij, je bent er wel maar...
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.014 Eeuwig praten met de maan
is niet dat, wat ik wil...…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Ik weet dat een kans
vaak het leven van een eendagsvlieg leeft
en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is
als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Schietgebed voor een fanaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
683 hij schiet zijn gebed
zonder mededogen
tussen andere ogen
met kogels vol haat
welk een hoogmoed
hij speelt voor god
beslist over de dood
bejaarde moeders
kinderen geen bezwaar
pomp zijn hoofd
vol met liefde
het heeft geen resultaat
wat hij blijft uitbraken
is blinde haat
moge zijn god
hem eeuwig straffen
voor zijn waanzin
en…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in haar zuiverste vorm
is liefde eindeloos in tijd
zonder grens van eeuwigheid…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Avondkrieken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 het heeft geen zin te wachten
tot een eeuwige zondvloed zal louteren
tot dagen vervagen in welbehagen
zelfs dan
blijven verdroogde rivieren dor
en zal de einder geen honingzoet dragen
zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte
zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis
zelfs dan
laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…