5489 resultaten.
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 breek ik boven mijn enkels af
blijft mijn sokkel achter
dat is wat er rest
van mijn betonnen blok
hoelang mijmeren wij dichters al niet?
waarom ben ik op aard?
wat laat ik na, behalve schulden?
hoe dat te schrijven wat al geschreven is?
mijn anker ligt in zee
waar anders?…
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
gedicht
2.1 met 76 stemmen
17.702 voor Mads
in het licht van het geweldig eeuwige vuur
van de tijd, in de loop
der gebeurtenissen is het van geen enkel belang
dat jouw hieltje gisteravond
in de palm van mijn hand lag - kiezelglad
en spiegelkoel. de vorm van de wreef
etste zich in mijn hand toen ik jou hielp
spelenderwijs over de muur te ontsnappen -
uit mijn opwaarts…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 materniteit waar woorden worden geboren –
die wriemelen en wrikken
wippen en springen
om zo snel als kan langs je handen
in die Fingerspitzen te belanden
en te ontsnappen
te gaan lopen en te gaan vliegen
een lammerendans te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde geweld staken
alsof hun bestaansreden enkel…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 Moeder Aarde houdt van zichzelf,
maar even sterk van haar bewoners;
daarom is ze daar stil
ze bewaart haar geheim,
haar kracht,
een enkeling die haar ontsluiert,
die haar tegenkomt.…
Meer dan een gezicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
841 men hoort het niet
wanneer hij vliegt over veld en vijver:
een vlucht
in een enkele lijn of wat achterblijft
op een gezicht, soms verward
en veel meer dan een zoektocht
in ogen
expressie als pure poëzie
die hij doorgeeft aan hen die het gelaat
van kunst willen vinden
binnendringen in zijn droom;
waar hij doolt langs twijgenlicht…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 veel zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic conifeertjes
in een namaak houten bak
maar ach wie mist hem nog
in dit tijdperk van steen
behalve een enkele…
Zemen maar!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
951 Daar aan de overkant, is de sop koorts uitgebroken,
daar op elke etage wordt driftig gezeemd,
ladders in de aanslag, spons zeem trekker en emmer,
je ziet het allemaal,
daar aan de overkant wordt de buitenkant gekuist
zou mijn oma zeggen, alle vrouwen zijn hard in de weer,
wederom zie ik geen enkele man,
die de spons zeem en trekker ter…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vrouwelijke stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
Trein van ogenblikken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 En overal
waarheen ik kijk
vind ik geen enkel einde.
alleen een nieuw begin…
voetnoot
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
676 in de vrieskou van alle dag
gloeit het gevoel van warmte soms
nog als het echt tastbaar is
begrip is een enkeling gegeven
liever kruipt men veilig in zijn schulp
koesteren we bezittingen achter
het schrikdraad van kwetsbaarheid
tegen beter weten in brallen we wartaal
en verlengen de zinnen tot pseudo-verhalen...…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ook als er geen enkele uitweg is,
Dan het verdrinken in je eigen geschiedenis.…
Gelukkigste geluk ( 1972-2013 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
596 Als ik nog éénmaal te kiezen had, o God
ik zou niks nooit meer verliezen: enkel en alleen
ervaren van het gelukkigste geluk!
Al huil of lach ik,
ìk voel en bemin intens geluk
te mogen bestaan en vooral ademhalen
van de frisse Brabantse lucht.…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
- Troosten -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.812 Troost,
wilde een ware stormloop van vragen,
de meest kwetsbare emotionele tyfoon,
was al ontketend in enkele ogenblikken.
Leven, verdwaasd trachten te overleven,
waarop de daad, de snelheid bracht,
wanhoop, redelijke waarheid sprak.
Gemobiliseerd om noodhulp te leveren,
bleef troost onredelijk achter.…
hopelijk tot ziens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 ik kan je veel zeggen
om je te troosten of
enkel de lucht te vullen
met simpel wat vibraties
ik kan je ook weinig zeggen
zoals: het zal vast geen zeer doen
je voelt er niks van of
alles zal je ervaren
in één flits schiet aan je voorbij
herinneringen, fantasiën en
al die keren dat je je veilig voelde
maar wie zegt dat het dan over is…
Venus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 armen
naakt
zonder benen ook
het werkt alleen als de zon erop schijnt
zei hij
de huisbaas
van deze utopische staat
een landschap
met koeien op het bastion
ja, Veere
vanwaar de pont
niet meer gaat
in Syrië
aan de overkant
dus toch
in hokken
aan de scholeksterstraten
vol van bazen populierenloos
onder het gekrijs van meeuw
die enkele…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 ( voor mijn broer )
ze zaten precies voor het schilderij
het was ze niet opgevallen
ze kwamen om een drankje te nuttigen
zelfs toen de foto werd gemaakt
zagen ze het later pas
het schilderij op de achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Even wazig als het weer, kleuren
in besluiteloosheid en twijfel:
verzenden of verscheuren
het commando verschaft enkel hartzeer.…
Ideaal retour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Mijn woorden doen te kort wat je mij geeft
ondanks een afstand van een enkele reis
is mijn ideaal retour wat mij nooit verveelt.
Een portret als kunstwerk waar ik in verdwaal
een vruchtbaar landschap om op te bouwen
een diversiteit in architectuur om in te wonen.…
ansicht ge(oor)loofd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 Westerbork, mei ‘43
dag lieve, ik stuur dit
even snel
bericht je, dat het goed gaat
dat de bel nabij jouw deur
verlangend naar mijn vingers reikt
als ik terugkeer
uit dit oord
nog even snel een enkel woord,
ik zie je dra mijn lief en kus je dan
ik druk mijn hart aan die van jou
mijn schat
ik zie je gauw
breng mijn groeten aan…
oude man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Was het enkel om mijzelf te redden?
Ik kan en wil mij aan geen ander binden
en weet wat anderen van mij vinden.
Een eigenwijze zonderling, een vreemde vent.
Doch om Uw nobele mening geef ik geen cent.
Het raakt mij niet, ik ken geen verdriet.
Laat mij alleen, meer wil ik niet.…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 Al wordt het uur steeds later, later,
er zal geen raad of zin meer zijn
die ’t laatste antwoord kan bezorgen
want er is enkel leed en pijn.
Wie hoopt nu nog op straks of morgen
en of er eeuwigheid zal zijn?
Maar ’t leven is heel diep geborgen
en steeds zingt het een nieuw refrein.…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete landen waar alreeds vergoten bloed
gestold is en afwachtende totdat de aarde
openscheurt en het uitspansel geen enkele…
Zomaar wat woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 Tijd kruipt als een slak die pas
morgen misschien enkele meters
verder is dan waar ze nu is.
Misschien, indien, als, mogelijk,
allemaal onzekerheid, onrust,
vechten en dulden, nog niet toe aan
overgave, nog niet, wanneer wel?…
het behouden huis
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
833 tussen toen en nu
wanneer ik alles zal achterlaten;
de ramen die uit muren vielen
het oorverdovend lawaai wanneer de maan
balanceerde op vermoeide voeten
ik weet niet hoeveel gedachten
ik nog zal schrijven
de kamers zwijgen nooit
over regen die blijft vallen
hoe kan ik verder gaan wanneer het huis
zijn geluid behoudt
en ik me enkel…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 Maar een omkeerfilm
is enkel positief en altijd transparant. Dag
blijft dag en kleuren houden de warmte
van de bron. We zullen dragen wat nu is :
een puzzel met veel lagen. We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…