Alle inzendingen over geloof geborgenheid

3749 resultaten.

Sorteren op:

- Weerschijn -

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.124
gedragen door vleugels van geloof, verder dan te sterven en dood te zijn kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart, mijn beste schemering ..mijn weerschijn, mijn stervende stap, naar het oneindige stoffelijke bestaan, dat nachtenlang aangebroken was.…

zeilmeisje

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
vijver hagedissen verlaten hun huid een waterlelie verschiet van kleur zwarte slijmerige slakken ontvluchten de zomer tussen de buien door verzengt zich mijn denken doelloos in het kroos een doorweekte tennisbal de eenzame tocht door het bos schenkt mij geen vreugde vandaag toch / reken ik op een nieuwe golf van genoegens toch / geloof…
dondolo21 augustus 2010Lees meer >

Liefde en vrede

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
De vlinder spreidt z'n vleugels in de zon vliegt langs struiken en ik geloof weer even in de liefde, als een licht en kleurrijk en vrolijk cirkelend en de lichte wind en de zon! O, hoe hij daalt en klimt en niet in een spinnenweb terechtkomt, en dit moment op- genomen in mijn hart en hoofd....voor even.…
c. paris6 september 2010Lees meer >

De Hof van Leven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 701
Die van geduld zou later bloeien, vriendelijkheid boog zachtjes door de top, de boom van goedheid begon uit te lopen, die van geloof bestoof de stille hof.…

Jong als kinderstemmen

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.948
omdat geloof ontspringt uit de zekerheid dat er geen hoop meer is omdat het hart zich voedt met wat de hand ontvalt.…

IN STILTE HUILEN

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.993
niet verhard, huilde hij al een uur of vijf Donkere tijden, kil en stil gleden onhoorbaar voorbij Zonder onderling verschil vierde het eenzaam hoogtij In de stilte sliep een mens, moe van ‘t aardse bestaan Zijn pijnen waren immens Hij kon zijn leven niet aan Onder ritselen van ’t loof op een windloos ogenblik Verloor hij in elk ’t geloof…
Ton Rijkers25 november 2010Lees meer >

Het Heilig Thuis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
hemel spontaan naar een hel liet mij smerig in modder landen speelde reine onschuld na het spel Hij deed mij zwijgen onder dwang speelde glimlachend duveltje ik verlos vanaf die dag kreeg ik levenslang hij besteeg schimmig een volgend ros Het Onze Vader werd vervangen door een schreeuw van eenzaamheid naar de dood ging ik verlangen geloof…
metha9 december 2010Lees meer >

Voor mij ben jij...

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Voor mij is het tijd om op te zouten, geloof me deze dingen zeg ik niet graag. Word eens wakker, geef om mij en niet om haar, je leeft in een droomwereld die niet echt bestaat. Ze wuift je weg, met één enkel gebaar, dit is de waarheid, die iedereen je zien laat! Mocht het nog niet doordringen nu, dan geef ik het op en laat je gaan.…

Lege handen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik geloof heel sterk in zielsliefde, kom zeg, ik ben een meester op dat gebied, maar in jouw geval wil ik toch liever ten diepste je lichaam net zo nabij als mijn eigen lichaam, inderdaad versmelten en onze lege handen rijkelijk vullen.…

Op het plein.

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
Even wil ik iets recht gaan zetten anders ontstaan er misverstanden, wij hebben eenmaal de ziektenwetten geloof me, ik sta niet te watertanden. Van de week, ik was in't ziekenhuis zei de specialist, u bent kromgetrokken, ik verzeker u in ernst, dat is niet pluis daarvan komen gewis heel grote brokken.…

erosie

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
ik oefen mezelf in afwezigheid denk gedachten die niet helen voel lust die niet wil delen proef liefde zonder zekerheid tabak rookt straf en zindert snel geest en wijn wissen sporen uit Dionysos bespeelt harp en fluit ja ik geloof in een hemelse hel rots in de branding ben ik wel af als grof gruis val ik uit handen deze golf zal zonder…

zondagsgedicht

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.409
EVEN EEN ZONDAGGEDICHT VAN FOPJAKJE Op de bodem van mijn bestaan vond ik na de psychose mijn moeder, mijn geloof en mijzelf ik zal nooit meer op eigen benen staan maar ik vond daarin de kracht om door te gaan en ach als je in de hel bent geweest is de aarde een paradijs en de hemel heel dichtbij als je zover van huis bent geweest in je eigen…

BRON DER MACHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Het sterke geloof waart bescheiden voort, blijft ondanks wet of geheim altijd vrij, heeft verschillende stemmen uit één woord: zachte stralen glijden ons steeds voorbij: een kristallen bol schittert ongestoord, heeft echter maling aan waarzeggerij!…

Een kwartiertje in de trein

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik geloof niet dat hij weet dat hij mijn vader is: die neus, die bruinzwarte ogen, dat baardje en die bril. De vrouw naast hem lijkt in niets op mijn moeder. Het meest nog treft mij nu die blik, en die manier van kijken. Zijn vrouw laat, als zij dan onze coupé verlaten, een zwarte handschoen vallen op het middenpad.…
Tjoke27 augustus 2011Lees meer >

Sterretjes

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.040
Noem me gerust een dulle griet In de dood... geloof ik niet.…
sweetje28 oktober 2011Lees meer >

PALMTAKKEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Overal daverde het vrome geloof, brandde in ieder, van kruin tot voeten. Heersende Romeinen zouden boeten voor onderdrukking en belasting vol roof, werden vernederd tot een stoel met stoof; de toekomst moest het Joodse leven zoeten.…
Han Messie9 december 2011Lees meer >

Het Atrium

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
nog een een lange levenswens waar de dag van heden nog wordt geëerd als een kinderstem galmend klinkt, koffie het oer Brabantse buurten smeert of getallen op ballen worden afgevinkt vaak staan naast het beeld van Onze Zoete Lieve Vrouw een aantal uitgestalde foto’s met ingelijste rouw de ouderdom is soms geaard in een rotsvast geloof…

Invitatie *

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.715
Geloof volop in mijn bekentenis. Ik ben er echt. En toch ben ik er niet, Zoals je wollen trui het schaap niet is. --------------------------------------------- uit: Boemerang en andere gedichten, 2012 * Het bij zijn dood nog onvoltooide manuscript voor Boemerang is onaangepast gepubliceerd.…

Mevrouw Hermans, wie bent u?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
En als dan het ene geloof afzwakte, diende iets anders zich aan; vele wegen om te geloven, met vele woorden, vele donkere, gevoelens achter alles, ach, wat dan nog te dichten als dichteres. De stilte haar waardigheid toedichten. Dat is dan nog het enige wat ik kan.…

Thuis, op het kerkhof

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.483
Geen levend mens was daar, maar het geluid, Dat mij bedroog, scheen deze vrouw te wekken En in mijn angst bracht zij de woorden uit: ‘Sla geen geloof aan klanken, die u trekken, De waarheid is een vuur, geen ijdel woord, Wie waarheid spreekt, die draagt een schroeiwond voort’.…

Veel gelukjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
ik geloof niet echt dat het bestaat: een gelukkig mens van vroeg tot laat. Maar wat ik wel durf te beamen is dat veel momenten samen zorgen voor "geluksgevoel" ze zijn er echt, een heleboel.…
Zeni9 februari 2013Lees meer >

Liefdecirkel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 737
die dag een drietal lentejaren elk weerzien weer geloven in elkaar vernieuwen met verassend gezoen vermoeden van liefde in elk gebaar nooit aangekomen waar verwacht tegenstellingen hard en zacht scherp en evenwichtig contour onvervangbaar en uniek als amour jij en ik, de teugels vrij naar elk moment scheppend zonder knellende band geloof…

De derde keer.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
En nou geloof ik er niet meer in!”.…
Peterdw.24 oktober 2013Lees meer >

Meeuw van de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
zee mag ik jouw nieuwste ruimte zijn ongenaakbaar voor mijn eilanddroom geef mij maar wolken zonder zorgen misschien komt er een luchtbrug voor jou meeuw van de zee om te vliegen in herziene werkelijkheid je raakt me met die vreemde, onbekende stem door tederheid in droom verloren je kent me, weet nu wie ik ben er is in mijn hart geloof…
mobar7 december 2013Lees meer >

Felice (2)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.687
Felice, ik juich uw blijden lichtnaam uit, Waaraan de reinste zaligheid ontspruit, Als 'k hem in eerbiedvol geloof zal noemen! Uw liefde is mijn, uw liefde, godlijk groot, Die hemelvreugde wekt uit ziele nood... Hoe zoude ik u mijn ‘hoog Geluk’ niet roemen!…

Ongeluk in drievoud...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
ongeluk maar zelden alleen Ik als persoon heb liever dieren dan mensen om me heen Laatst nam ik geheel onverwacht afscheid van 13 jaar oude Mick, mijn kat Dat ik daarna 6 kittens moest begraven kwam ook nog op m'n pad Als klap op de vuurpijl heb ik straks mijn oude labrador ook niet meer Oud versleten, kwakkelend door het leven, geloof…

De Asla

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.357
De wind kwam en as waaide over het koren, er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld aan formules bedacht in een cirkel waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog dat van vuur was, van koolsteen en sintels en ons bijeen hield in vrees en geloof. Ik ging met de asla naar binnen, ik ging met de asla over het erf.…
Charles Ducal17 februari 2015Lees meer >

Tuinfantasie - 6e tafereel

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Dat zijn de dagen met een gouden randje, ‘k geloof dan bijna in de Lieve Heer en zie de schoonheid van het kleinste plantje, hoe onopvallend het ook is en teer. ‘t Is of ik me met de natuur vervlecht. En aan de krulwilg kleeft een bonte specht.…

Grafveld in Frankrijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
stille straat loopt voor eeuwigheid tussen graven van bewoners die tijdens hun leven wel of niet hebben geleden met kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten zo’n plaats waar de tijd met lichte tred over is geschreden op weg naar een volgende dag voorbij het verleden de doden zijn naast de akkers ingeslapen tot ze volgens een oud geloof…

Sleutelbos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
Ik schuif het raam omhoog, kijk naar beneden, De buurman, Willem geloof ik, roept: “Hé, maat Toen Pien en ik de voordeur opendeden, Zagen we die sleutels, hier op straat! Van jou?” vraagt hij. Ik knik. En dan gooit hij De sleutelbos omhoog. “Hier vangen, buur!”…