6466 resultaten.
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.330 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
het gemarteld vlees
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart
het beest getemd tot aan de schouders, door
god verketterd en gestenigd door de in dit
leven bezochte graven – er is niet meer
dan de lengte van mijn adem, het geruis
kermt en kronkelt door het rot van herfst
bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer
krast aan het licht
wie draagt die verzwaart…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Herinneringen zullen bloeien
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
893 ondanks snel verwelken
wilden jouw kelken
nog een keer de wereld zien
maar de herfst
was daar en het oogsten
al grotendeels klaar
ongemerkt was hij
naderbij geslopen
sloot onverwacht de zomer af
woordloos is er
afscheid genomen en ging jij
naar de wereld van jouw dromen
maar herinneringen
zullen blijven bloeien in kelken
die nooit…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
opstanding
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 onder de oude herfst beweegt al
nieuwe lente, spaarzaam krijgt
gestorven blad een glinstering vol
kleur
dwars doorheen de broze nerven
verven bloempjes zacht het bruin tot goud met wit
hoe wrang toch deze winter is- ze zijn er al
en laten mensen glanzen
het geeft niet dat het koud is
de treurzin van de kortste dag
verlangt niet meer…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Ze kent haar bruisende gestel;
herfst is slechts menstruatie,
een spoeling,
de voorbereiding op een vruchtbaar stoeien.
Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd in de nek
trots en onbeschaamd
om wat ze in zich heeft:
wederom een geboorte,
lente!…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
zomertijd (2)
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
481 in al zijn vergankelijkheid
was ineens de zomer daar
toen de zang van de merel
iedereen die maar luisteren wilde
uitnodigde voor een helder gesprek
de zomerwind streek over
het hoge gras beroerde
gedachteloos de mensenhuid
glanzende goudsbloemen bloeiden
zij zouden in de herfst vervagen
ergens rolde een zandkorrel om
niemand zou van…
Treurnis en hoop.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 Toch is er hoop, altijd opnieuw,
dat kan de herfst ons leren.
Straks komt de lente wel weer aan,
dan dragen bomen nieuwe kleren.…
Hortensia
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
765 Haar kleuren spatten
als het ware in mijn gezicht
koester een diepe schoonheid
net als hommels
zweef ik betoverd
- gedragen door een regenboog -
haar zomer ontroert
zoekt verkoeling in een bui
ik drijf even mee
neem afscheid van dit wonder
voor even
morgen vraag ik haar hand.…
Spelbreker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.623 Miraculeus geminacht
Zweefde zij met
Aangeboren vleugels richting
't Gevaar van schoonheid
Dat zich vanaf
Geboorte aanwezig
Achtte en dacht te
Moeten zijn
Spelbreker
Van leven dat zich
Schaarde achter en
Dompelde in
Iemands zijn
Zonder stil te staan bij
De gevolgen. Die,
Tot het einde, echt
Altijd
Aanwezig blijft…
moeder aarde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
900 zij zal haar armen om je sluiten
en je het hart van moeder natuur tonen
Haar schoonheid herstelt de eeuwige pijn
Pijn gevuld met haat door het duister
een gedoofde vlam zal weer branden
Als de aarde weer herstelt
en de ziel weer terugkeert
in jullie koude harten der haat…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
Engelenzang
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
892 Met open armen verwelkom ik
deze zoetgevooisde engelen
in een overgave van openheid
en laat me onderdompelen in een wereld
vol poëtische schoonheid.…
Wee
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.149 Alle schoonheid is weerloos
thans weet ik het zeker
door ontvluchting van de werkelijkheid
voel ik mij reeds beter
een walm van tabaksrook
dwaalt door mijn donkere kamer
als een droom die kapot is
door een klap van een hamer
Ik fantaseer dat ze hier is
en we het samen gaan doen
geen liefde uit een wijnglas
maar een echt gemeende zoen…
OP JONKVROUW ISABELLE LE BLON
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.868 (Overleden de 28 van Zomermaand 1636)
Hier sluimert Isabel le Blon,
Die, als een roosje met de zon,
Blijgeestig op haar steeltje stond,
En riep met een bedauwde mond:
Wat is de schoonheid? wat 's de roem
Der jongheid anders als een bloem?
Dit was haar eerste en laatste leer,
Toen zweeg ze stil, en sprak niet meer.…
Klaproos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.611 De oostenwind verleidt
het zaad, de nacht waakt
over gesloten knoppen
en jij, het landschap
van schoonheid strekt
zich uit over verlangende toppen.
Teder kroon je mij
met je lenteadem, dicht
je ons blad tot het inkt
langs ontwakende nerven vloeit.
Het is je scharlaken kelk
waar mijn bewondering naar groeit.…
Wayang Kulit
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.337 Hoe kan mijn hart
zoveel schoonheid en verdriet
bevatten
en niet breken?…
kouros
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 van glad marmer
feilloos gepolijst
glanst je dij
opvallend elitair
vergeefse poging
ultieme schoonheid
heroïsch te bewaren
voor de eeuwigheid
wellicht een krijger
van hoge rang
gelauwerd of
misschien halfgod
nu op een sokkel
op een lief gazon
een pronkstuk
blinkend in de zon…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
857 Telkens weer kijk ik
met verwondering
hoe de opkomende zon
met haar nog
zwakke stralen
de dag teder wakker kust
en met ontroering luister ik
naar de gevederde vrienden
die hun liefdeslied
oorstrelend zingen
in de prille morgen
zo geniet ik
van de schoonheid
van een nieuwe dag
in serene rust
en zonder zorgen…
Jouw liefde
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.344 Pure schoonheid
Ongekend, zo mooi
Alsof ik zweef
Over een helblauwe blauwe zee
Met de roodste zonsondergang
De zon die mijn huid prikkelt
En het water zachtjes mijn vingers streelt
Jij tilt mij
Over mijn angsten en twijfels heen
Jij tilt mij
Naar onze oase van geluk…
Betovering
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
858 verbazingwekkend is de aantrekkingskracht
van de muziek die ons allen ter wereld verbind
die ons ritme in de war schopt, ons aan huis
kluistert, ons doet beperken tot het hoognodige
ons van onze slaap beroofd om broederlijk
te genieten van de muzikale schoonheden
in grote getale en genres waarmee
de top2000 ons heeft betoverd
~*~…
De Tijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
764 Verloren
de oude tijd
opnieuw geboren
de nieuwe tijd
opnieuw verloren
onverwachts
door warmte gesmolten
door kou gebarsten
weg gelopen
stuk gebroken
je zocht, je vond
een begin, een eind
de cirkel rond
wat rest
de schoonheid van de troost
de tijd.…