3375 resultaten.
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van zand…
'K voel mij de mens niet meer dan 't dier verwant
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.382 niet meer dan 't dier verwant:
Mijn voortijd eer 'k in kunstige infuzoren;
'K vervloei, hen ziende, in schem'ring vreemd verloren,
Waaruit tot mijn ziel Brahman is ontbrand;
De vonkjes eer 'k, uit wier heilig verband
Ik ben, een vlam, meer dan hun som, geboren,
Zoals een Boeddhabeeld, dat als een toren
Over de wereld ziet, uit korrels zand…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 Ik las je in Aztekenassen
wandelde over besneeuwde
passen in het Andesberggebied
jij was mijn griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 droomde als ik naast je sliep
en ik prees Hem die met de lucht en ‘t water jou schiep
want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen
de ochtenden liepen over van lavendel sinds jij me riep
niets zo één als wij konden zijn, nooit meer liefdeloze
dagen, als je liep, alsof elke stap daar hoorde te zijn
schreven je voetafdrukken in het zand…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 Een blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak…
Eiland.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
666 Strelende wind
warme zon op m'n huid
maar mijn hart voelt kil
Liggend in het zand
denkend aan 't verleden
en dat ik alles anders wil
Als op een eiland
gevangen door het water
ingesloten voel ik mij
Hoop is ingeslapen
wachtend op genezing
op iemand zoals jij
Voel de bries
sluit m'n ogen
leg m'n benen van elkaar
Fantasie…
Pakistan rouwt...
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.426 Machteloos is het woord voor deze chaos
Vele tranen vloeien over de brokken steen
Een hulpverlener graaft een kindje los
gestikt in het puin..zó oneerlijk en gemeen
Langzaam gaat de zon onder over Pakistan
Niets herinnert zich meer aan dit prachtige land
Een nachtmerrie welke niemand begrijpen kan
Verwoest zijn de steden en levens onder puin en zand…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 Het pad voelt onze stappen,
de heuvel hijgt met ons mee,
we struinen door het zand,
lekker met z'n twee.
De zon verwarmt onze huid,
vitamientjes dringen binnen,
na deze kwakkelwinter,
gaat het voorjaar beginnen.
Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Je knielde en telde de lidtekens
van een lang verleden,je vertelde
over zandkorrels in het zand
ze gleden als herinneringen door
de dunne vingers van je hand.
In waar jij de seizoenen zag vervagen
in visioenen overgeleverd aan willekeur
gescheiden door ras en andere kleur
die last was zwaar te dragen.…
Paddepad met schemerverleden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.087 Vanaf Terheijde de Molenslag
in de schemer licht beschonken
zakte weg en raakte bezonken
wat beetje zwaar op de lever lag
Ploeterend door het zachte zand
reikten aanloopjes net te kort
springend over kreekjes voor de sport
of doen oudere knullen dat niet meer
het houdt tenslotte op ooit een keer
Onder de spetters wel lekker nat
stond…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…
Venus (niet die van Botticelli)
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.610 Het gas is zand plus hitte. En jij noemt je Vulcanus?
Een huidschil dekt de oogbal toe, alles verliest zijn vorm.
De haar verdampt, wij werden gebouwd rond een haarvatenstelsel
van angst. Altijd veel te zachte vingers.
-------------------------------------------------
uit: 'Een grimwoud in mijn keel', 2005.…
voetstappen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
945 Tegen de lucht tekenden
zich perioden van mijn leven af
en voor iedere periode waren er
twee paar voetafdrukken in het zand:
een paar van mijzelf en het
andere van God.
Terugkijkend naar die
voetstappen zag ik opeens een
stuk waar maar één paar stond
afgedrukt.…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 vergeten eiland
een helderrood juweel
in een blauwe maanstraal
Toen fluisterde jij :
ik wil niet dat je weggaat
uit de lichtschelp van mijn hart
dat de liefdesroos verdort
en ons bestaan vergaat
in de wrede schaduw van het niets
Liefste, zei ik,
o liefste mijn
En ik streelde
de halmen van haar verdriet
mateloos teder
terwijl het zand…
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 zich op d’r handjes voort
worstelt langzaam aan naar buiten
en zoekt een weg door drekkig stof
Zo leeft zij al dertig jaren
kruipend als een ongedierte
door ‘t slijk van moeder aarde
in ’t mooie land van de Taliban
waar men zelfs ‘n gezonde vrouw
al niet op haar waarde schatten kan
Maar eind’lijk raakte haar het wonder
blijft zij van zand…
HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.592 herinnering aan hoe het was
om de vogels te horen
het geluid van hun lied
om de bloemen te zien bloeien
de bloei van de vergeet mij niet
Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over de zee
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan ons twee
om de warmte te voelen
de warmte van jouw hand
om kastelen te bouwen
kastelen vol met zand…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 vermiljoenen kleuren
van twee huiden met geluiden van het zoet
wij hebben de nacht tot het lichten omvat
in je ogen stond het blinkend dauw gevangen in zonnestralen
de ochtend kwam mijn droombeeld halen
en streek jouw rok weer glad
ik kom nog wel eens op het hoge duin
als de avondzon in het onder gaat
maar van de zee spoelt slechts een zand…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 we rekenen af als volgt m'n vrind:
u levert mij twee ton witte zand
die stort ik op de bank en dan
loopt op die bank een vrachtschip vast
vol kilo's vers kamelenvlees
alert adopteer ik een kamelenwees
neem deel aan een kamelenrace,
die ik als underdog vlotjes win
de eerste prijs: mijn eigen strand
...als het dan wat warmer wordt
plaats…
graancirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
740 wenkbrauwen op
om wat ogen niet geloven
lussen, cirkels, lijnen
verweven tot een groot klaverblad
iets woelde door de halmen
dwong de aren naar de aarde
al snel strijkt een zwerm neer
perslui klappen hun laptop open
fotografen klikken de breedhoeklens vast
dorpelingen drommen samen
de wieken van de geruchtenmolen
doen stof en zand…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 na een broeierige treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen spoelen door het zand…
Brug
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
11.502 Hoe is het mogelijk dat ik mijn tijd
aan schooien wil spenderen, terwijl
er van de stad in een twee drie
te leren valt dat de berg zand er is
omdat de put er komt. Het is een feit
dat alles nodig is, ook wat al jaren
smeekt om te verdwijnen.…
back to the 60's
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 En ik stond
voor lul, nadat ik net uit
m'n schulp was gekropen,
ik klopte het zand van me
en bedankte de beste man
en floot nog een liedje:
'are you going to San Fran-
cisco?' terwijl ik vrolijk
rondliep, cirkeltjes makend
in Flevoland.-…
Dopamine
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
963 De stemmingen maken dat ik het daglicht niet wil zien
Ik steek de kop op en niet in het zand
Ik bewandel vele wegen en allen op de rand
Ik straal als de zon, zelfs wanneer het brandt
Ik heb zoveel te klossen het ontbreekt me echter aan kant
Het is een kwestie van ondergaan
Ik begin altijd onderaan
Het analyseren kost zoveel energie
Had ik…
Sportieve kerels!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
939 Hij kerft en steekt en spiest de stier
totdat het bloed het zand verkleurd
en hij's de held van de arena
als de stier wordt weggesleurd.
Hij vindt zichzelf 'n sportieve kerel,
als wielrenner heeft hij 't soms zwaar
maar tegen vermoeidheid in de benen
zijn er heilzame middeltjes, nietwaar.…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Realiteit komt hard aan terwijl de wind speels de
hopen zand door de lucht laat dansen van dit vers gegraven graf.
Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de
schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Gesteund door stormachtige wind,
beukt het water tegen de rots,
die gekerfd door scherpte van schurend zand
het zilte nat kreunend over zich heen laat komen.
Hoog als een fontein
spat een waaier van druppels op
en spreidt zich uit over de grauwe natte stranden.…
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 De vuurtoren kijkt naar de horizon
stevig en stram, aan tegenwind gewend,
bekend met het waaien van helmgras
en van het zand en ziet de soepele zeevlucht
van de meeuw met stille tevredenheid aan.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 koud
aan het einde van de aarde
verstommen dan geleidelijk
onbetrouwbare beelden
voor even
daar weet hij van
ervaart hij de naakte eeuwigheid
op deze plek
los gewaad van een
schaduwrijk achterland
vindt hij zijn gepolijste vrijheid
totdat hij weer
naar de onweerstaanbare
realiteit wordt geleid
de voeten geaard in klevend zand…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 zot zijn rituele gebaren en begint
met het gezicht op het noorden gericht
groet de boom met een hand om de vuist
in een buiging met een rechte rug
werkt in zwijgen de bewegingen af
Jij bent hier niet geweest om te delen
jij neemt ruimte in en blijft virtueel
rouwt om een roodbruine eekhoorn
bewegingloos plat gereden langs de weg
Op het zand…