5959 resultaten.
parelende lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
939 Dit geluid hield ons gevangen
Wij werden bedeesd en stil
Zij was met vreugde behangen
Wij vonden haar zowel rijp als pril
De blauwe lucht was haar achtergrond
Wat contrasteerde met haar kiezen
Zo te lachen met die gulle mond
Deed ons de tijd verliezen.…
Verhalenvertelster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Elke vis die eens wordt gevangen in het net.
Iedere ster die opeens niet meer zal stralen.
Elk woord in dit gedicht
dat het tot de laatste punt
zal weten te behalen.
Alles, om te bedenken, af te vragen,
af te wegen en uiteindelijk los te laten.…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
Verbondenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.498 samen in de milde oktobermaand
van ons leven
met een wirwar van wegen
hebben we een pad gebaand
we proefden rozen in zachte liefde
wijnen met gevangen zomers
zo zorgeloos, zonnedromers
soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde
steeds omarmden we onze kinderen
herkenden hun vreugde en pijn
die we niet konden verhinderen
al was…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse hand
of gebalde vuist, gevangen…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken meneren
nu het leven ons laat jongleren
met wat er aan de einder ligt
een klein gedicht, oneindig licht in stille droom gevangen…
Steenmarter
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
720 gevallen in mijn binnentuin
gevangen tussen ruiten
gravend en vechtend
naar vrijheid daar buiten
vretend aan houtwerk
springend tegen wanden
zoekend naar een uitweg
sissend met scherpe tanden
opgerold slapen overdag
wat een nachtdier mag
de gemeente gebeld
de marter lag uitgeteld
opdracht luidde doodslaan
dat heb ik helaas gedaan…
Een fraaie waas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 ik heb de boom
niet aangedaan
de naalden zijn
vanzelf gaan zingen
een melodie
waarin het lente pril
verschiet en donkert
naar het zomers groen
in de top met
ijle tonen kristalliseren
tot een fraaie waas
onze mooiste dromen
licht van speelse
kaarsenvlammen lijkt
gevangen in wat hars dat
geurig in de ambiance past
nog dragen…
Mijn lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.035 Ik in jouw ogen werd gevangen
met rozen op mijn wangen.
Ik wist er van het leven niet,
toen ik schuilde in jouw armen.
Mijn hart tot berstens toe gevuld
met vreugd en groot verlangen.
Ik wist er van de liefde niet,
toen ik jou trouw beloofde.
En jij mij meenam op een reis,
die heel ons leven duurde.…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.
Ik heb van ze,
gehouden, alle liefdes,
alles wat ons ooit, verliet.
Nooit zal ik,
hun pracht vergeten,
en kan, alleen maar hopen,
vergeet mijn naam,
ook niet..
-…
Koe in de wei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.082 Verlang zo naar de rust van dit vredig zijn,
maar zit gevangen in de mallemolen,
de aanblik van koe en gras doet zelfs pijn.
Ik doe iedere dag trouw mijn plichten,
draag een steentje bij,
moet mijn geest verlichten,
ben dan pas als de koe zo vrij.…
Poortwachter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Gevangen in eenzaamheid
Gevoed door schuld
Waar ik zo onder lijd
Het bestaan niet langer geduld
Vooruit wil ik wel
Maar door mijzelf gestuit
Gedachten een moordend spel
De poort die sluit
Zij blijft lang gesloten
Tot haar naam luidt
Onbezoldigd en liefdevol
de poort geruisloos opengestoten
Brute kracht is haar vreemd
Begripvol geeft ze…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.…
AOW-gerechtigd en uitgerangeerd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
601 Ik ben nu AOW-gerechtigd
ik hoef niet meer te werken
ik krijg een basisinkomen
ik zoek m'n weg elke dag
ik voel me verlost en gevangen
ik zit nu in het buurthuis
ik en zovele 65 plussers
ik en zij, zij en ik
ik ga dat spul bestellen
ik ga er mee stoppen
ik ga lekker overlijden
ik heb tenminste dat lef
ik had het leven lief,…
Eleonora, Minnevorstin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning,
in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd,
hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning.
U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.
Partner van Eros, van Venus de hartklop:
vol liefde en hartstocht dus ook heel vaak smart.…
Een lichte blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 beweging in
de herschikking
van je gewaad
toen ik de zaal
binnenkwam
keek jij mij
meteen aan
gereserveerd
met veel
geschiedenis
in je ogen
een lichte blik
met intens
maatschappelijk
vermogen en kracht
stilte ademde
spanning in deze
kunstmatige pracht
waar geschilderde
emotie zich
losmaakte uit
vensters waarin
het gevangen…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 Wat weemoedig opgestaan,
een depressie lijkt te komen
ik voel het aan mijn ogen
dus laat ik 't water stromen
Geen blije dag in 't verschiet
en de stilte laat me varen
ik zie het niet meer zitten,
voel me gevangen door de jaren
Starend naar mijn kerstboom,
wat flikkeren die ledjes raar...…
Bessel van der Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Op televisie werd onlangs bewezen
-Soms is het medium nog niet zo gek
Smijt het eens niet met veren en met pek-
Dat je van trauma’s zeker kunt genezen
Dat de herinnering uit lijf en leden
Vervaagt en dan uiteindelijk verdwijnt
Er afstand tot het gruwelijks verschijnt
Het voelen weer uit het gevang kan treden
Het is een zoektocht om te…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Golf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Op 't kunstgras van de blaricummermeent
bij een beboste
dekzandheuveltop
met zicht op het smaragdgroen
van 't eemmeer
de bijvanck tafelberg en stichtse strand
de dode hond, kwadrant en muiderzand
staat hij met puttersclub opzij te staren
die gooi- en smijtwerk eemlander
uit baarn
zijn blik gevangen in de laatste
stop
voor 'n…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Brief uit 1982
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.095 Bladen (als deze) hebben dwaze (en lede) ogen,
vader, hebt gij mij gehoord?
De weg was leidend,
verbrijzel(en)d de muze
en hoe ik vaak en vaker leed,
niet iemand heeft mijn toegegroeide ogen
van een dichter dood gedroogd.…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
molen 1898
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.467 wieken
altijd wijst er een
naar de lucht
en naar de aarde
niet bij droefenis
en blijdschap
vader speelde daar
een kleine jongen
onder wegsnellende wieken
het kind met sombere ouders
vergroeid en verstard
in hun grond en geloof
in de tijd van toen
alles was zo rustig
nu is het zoeven
razen en haasten geworden
langs die begraafplaats…
Zonder stamboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.100 wat wist hij nu van lijnteelt
van terugfokken of outcross
voor hem was dit hondsgezeik
tegen eender welke stamboom
mijn grootvader koos voor
een jonge hond
met een lange, rechte rug
mannelijk moest hij
op zijn vader lijken
“een reu met moeders trekken
is miserie zoeken”, vond hij
het was de tijd
toen de honden nog gingen
‘staan’ voor…
Bedgeheimen
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.719 ‘Toeval bestaat niet’, zei haar vader.
‘En God ook niet’: haar stiefmoeder.
Toch bad ze om een wonder.
Wanneer hij dit hoorde,
veegde hij haar tranen af
en deed een snoepje in haar doos.…
Maar dichtbij god
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
767 had laatst
een stil gesprek
mijn overleden moeder
en ze begreep
ik vond het gek
hoorde haar stem
jij lijkt wel op je vader
die was er ook altijd
alleen voor anderen
voor mij geen tijd
heb het
haar uitgelegd
mijn waarheid
weer gezegd maar
ze wilde er niet aan
ik zei nog als je hemelt
komt er ook begrijpen
toch is zij van de eigenwijze…
de pasgeborene
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
898 Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt
terwijl een vuur me warmde
de pasgeborene ontwaakt
ik wieg hem in mijn armen
Ik zie de toekomst tegemoet
gesterkt door Godsvertrouwen
en weet dat Vader God behoedt
wat ik nu op ga bouwen
Eén jaar heb ik slechts met dit kind
dat ik mag op zien groeien
bij rozengeur of tegenwind
het zal me zeker boeien…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Harde droom realiteit
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 De genezing was het uitzicht
maar jij bleef ziek
en ik beleefde inzicht
tussen het struik snoeien
en woord bemoeien
strikte ik droge veters
op het moederschip
van vader aarde ziel
bracht jij mij terug
naar het zingen
van het doorvoelen
overvoeden van het dagelijkse
en ik repte van de riemen
roeide soms met overmoed
maar nooit te…