3511 resultaten.
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd heeft dit krocht verlaten
En zij die daar tierend het raam…
Vroege vogels
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.322 wel een maar je ziet hem niet
hij is zijn baas vooruitgesneld
en zwerft nu ergens rond, zwarte Piet
in verlichte etalages zie je hem al staan
vindt u september ook niet wat vroeg
de winkelier vindt het allemaal prima
die vreemde vogel komt niet vroeg genoeg
"Mama, kijk, zwarte Piet en Sinterklaas",
kleine Liesje met neusje tegen het raam…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 ik heb een pakhuis gekraakt
een hal opgelapt tot nest
hoog en kaal in het dal
leunend tegen de bergflank
één ruimte die open staat
ramen knipogen hoekig
als ik het ijzeren gordijn sluit
één kier laat één bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt…
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk,
En de lucht oneindig blauw;
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.
De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog.
- O, lag zij bij hen in het vlas!
En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar,
Of zij tevreden was.…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 Dreunend dendert de intercity,
van Groningen naar Amsterdam
in een onverstoorbaar ritme,
terwijl zij uit het raam kijkt
van haar eersteklas coupé
door de sterke, stalen bogen
van de spoorwegbrug.
Breed glimlacht de rivier haar toe,
en spiegelt zich zelfverzekerd
in de stralen van de zon.…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 kind
de schaduw van mijn grootmoeder
krom van het land en de vele dochters
vaak bleef de avond op haar wachten
in de schemer van de lege schuren waar ik
de geur van hooi ving op magere beentjes
in de kamer hingen geen portretten
alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
wanneer late mist zich verschoof naar het scheve raam…
Brasserie
gedicht
4.5 met 85 stemmen
7.736 Slechts even valt de stilte in
Terwijl de deur achter mij sluit;
Het kan verbeelding zijn geweest
Dat alle blikken even kruisten
Het ijle, vale ochtendlicht
Valt, kringen makend in mijn glas,
Door hoge ramen op mijn handen
Waardoor ze wit en willoos zijn.…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 kust gij mijn voeten
als ge wilt
misère, wat een misère
te weinig gedanst
te weinig gedronken
omdat ge geboren zijt
uit één bonk eikenhout
gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te…
Samen, bij jou
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.813 ik lig op je en we zoenen nog even
rijdend terug naar huis denk ik, jammer dat je niet bent gebleven
want je bent een ontzettend lieve meid
en ik heb absoluut geen spijt
binnenkort zijn we een nacht samen
met de gordijnen voor de ramen
ik wil weer samen met jou zijn
want bij jou heb ik het fijn
een intens, vurige kus voor jou, van…
Licht wordt opgewit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
787 waarom
schilder je
de gele haat
met paarse
woedetranen
in een grijs
verdriet
verbrand
je lijsten en
herken je de
emoties niet
trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt
een goed…
De trein loopt prachtig binnen
gedicht
3.6 met 41 stemmen
14.810 Breekt het landschap in,
regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld
zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven
hagen op de wind. Onvermoeibaar kuiert
de landweg, wegen binnendoor, staat
onverwacht een ladder, glimmend, hemelhoog.…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 'k Hang uit mijn raam; 't is heet in de stad,
Een stikkendheet Julidagje;
De zwarte koetsier heeft het warm gehad,
Veel warmer dan ‘zijn vrach'je’!
Ook reed hij van 't graf naar stal op een draf,
- Het was op die koets 'om te braden'!
En legt nu, al blazend, zijn huilebalk af
En de andere plechtgewaden.…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Wanneer met wensen en wetten, tuttel en juk,
beroepen vele maar roepingen weinig, de grote wereld
aan jouw raam komt kloppen, bedenk, mijn zoon, bedenk dit dan.
-------------------------------------------
uit: 'De tafel van wind', 2001.…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.679 gisteren geloofde
Voorzichtig aan de kant schuif
Totdat ik trek krijg en mijn glazen mooi zie staan
Een nacht waarin ik droom wat ik weer zal vergeten
En over een vlinder die haar hoofd stoot aan de hemel
Totdat deze opengaat
Een dag waarin ik verlang naar ’s avonds laat
En haar even zal zoeken en haar zal vasthouden
Totdat ik het raam…
palet met dagen sleur
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
666 waarom
schilder je
de gele haat
met paarse
woedetranen
in een grijs
verdriet
verbrand
je lijsten
ken je je
emoties niet
je trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt…
Brug
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
11.502 Of ik vandaag bij wijze van ontbijt
weer uren voor het raam ga staan
en wacht tot iemand op de fiets
naar boven kijkt en naar me wuift.
Hoe is het mogelijk dat ik mijn tijd
aan schooien wil spenderen, terwijl
er van de stad in een twee drie
te leren valt dat de berg zand er is
omdat de put er komt.…
Met liefde bekroond
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.662 Zittend bij het raam, ‘k bekijk de oude prenten,
herinneringen, verdrietige gedachten,
flarden van lang vervlogen momenten,
’t brengt een traan, geen onverwachte.
Veel wat eens was en niet meer is,
verbleekt tot stille herinnering,
alleen nog een vergeelde getuigenis,
waar naar ik kijk, in mijmering.…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 en hij spelde er hun namen
van een duizend verzenblad
dat hij bestierde met een hand
om Herenwegen uit te kramen
van een kansel die net hoog genoeg was
als je onder zat-
om je nog dieper dan de duivel
ooit zou buigen je te schamen
je te schamen - voor het vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste tussen ramen…
Ik zie hoe zij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.012 Een vanachter het raam
zag ik hoe zij
hoe zij met de kinderen
en het speelgoed speelde.
En net als ik toen
haar popje niet deelde.
Met haar springtouw aan het springen
en hinkelen op straat.
En dat ze af en toe een keer
met een ander meisje praat.
Alsof zij altijd zo zal zijn
dat ze zo kon blijven.…
de kamer van mijn tante
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.100 de kamer van mijn tante staat vol bloemen op behang
er staan cactussen voor het raam die staan daar al zolang
de gehaakte sprei op bed is door tante zelf gemaakt
de kleedjes in de kamer zijn door tante zelf gehaakt
mijn koffer in de gang en mijn pyjama over de stoel
vertellen zonder heimwee over mijn reizigersgevoel
ik logeer bij tante en neem…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 Het is als een bleke
afspiegeling van mezelf
de einder staat bol wollig
uit het grijswit van zichzelf
collage van bevroren beelden
het huis komt er onder te krommen
ik zou het liefst reepjes trekken
de wilgen en de katten
die de achtertuinen door steken
de ramen betrekken in een damp
binnen ligt alles te tochten in wachtkamers
het ligt…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Bloed stormt door onze aderen,ramen beslaan,energieën versmelten.
Verstrengeld tot een lichaam.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Hand op de klink, ieder zijn weg, maar voor eeuwig verbonden.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.
Twee zwarte schapen
stappen verwoed door struiken,
zijn ruig als bizons.
Koude morgenrijp versterkt
de geur van kerstgebak.…
Monument voor vervlogen dromen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 Eens de droom van een onder-
nemer die tijdens de bouw trots met zijn
gezin rondliep, ik zie ze gaan, ze zijn ge-
storven, de ruïne de stoffelijke rest van hun
droom staat er nog, misschien zijn er sporen
van de familie; een eerste steen, tekst op
een tegel, een stuk gebrandschilderd raam.…
lykke
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
811 er zit daar iemand in de hoek
als een balletje in elkaar gerold
met het hoofd tegen
de kleurloze muur aan
afgeschemerd van de buitenwereld
zonder ook maar een raam
die stralen doorlaat van de zon
en hij is toch zo eenzaam.
niemand weet iets
van deze geemotioneerde buitenstaander,
want diep van binnen
is hij de brekende muur.…
World Servants
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 De buschauffeur ziet
door het raam
en in zijn grote spiegel
een stukje van het koninkrijk,
bidt in zich zelf
wie is hier arm,
ik zie alleen maar rijk……
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Nu staar ik uit het raam, gestaag
valt miezerregen.
Roodborstje wat ben je mooi!
Hoor het lied der zilvermeeuwen
over lang verlaten havens.
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
eeuwige liefde (5)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.235 Het is nacht ik richt mijn blik naar boven
daar aan de hemel staat een volle maan
een vage stip komt dichterbij
dan vlieg je door het open raam
pakt mijn handen, vouwt ze open.
Je zegt:
de wind heeft toegefluisterd
dat jij veranderd bent, gegroeid
en daarom nu kom ik je halen
vlieg met me mee naar witte stranden.…