6020 resultaten.
Niemand die haar zag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 zij dacht en voelde
dat er iets ontbrak
groeide altijd volop lente
maar niemand die haar zag
zij wilden allemaal
in schoonheid bloeien als
mooiste van de bloemenwei
alleen zij paste daar niet bij
altijd net een ietsje minder
of een maatje meer
het voelde als gemis
deed haar steeds weer zeer
toch wist zij
diep van binnen dat
ook…
Naar mijn model
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
775 ooit
verknipt geraakt
steeds als ik dat
probeer te lijmen zie ik
de schaar verschijnen
had toen al
geen schone lei
het tabula rasa
was niet helemaal
van toepassing op mij
vreemde genen
hoorde ik mompelen
als de ouderen
samen konkelden over
kerk en maatschappij
dat ging dan over mij
dan knipte ik die info
weer aan stukken
wilde…
Afspraak
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.395 In alle kleren die je aanhad
was het zo warm
en je wilde zo weinig mogelijk bewegen.
En straks, als
het avond is
drink je thee met wie je
dat afgesproken hebt,
half in de tuin, half ergens anders.
----------------------------------------
uit: 'Als ik als eerste aankom', 2011.…
De hemel is van klei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
488 O jij voortvluchtige mens
mijn noorderlicht is je beschermer
synthese van zovele gezichten
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer en betaalt
werd met vernietiging terug tot
voor wat je schatplichtig was
het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, het huis de
luiken sloot, het zonlicht zweeg,
je dacht het aardse licht…
Een grijze dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
883 Een dag vóór je 50e verjaardag
Je hebt het niet gehaald
Met lood in mijn schoenen
Voorop lopend in de kleine stoet treurende mensen
Zonneschijn en vrolijk fluitende vogels
Vergezelde jou in je laatste reis
Mijn voeten wilden niet meer verder
Maar ik kon je nog niet alleen laten
We bereikten jou bestemming
Langzaam werd je daar neer gelegd…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
517 Terwijl ik diepzeeduikte in de Rode Zee
zwom ik opeens langs jouw kleurenpracht
op land had ik al diverse papegaaien gezien
en bewonderd, maar diep in de zee nog nooit
het leek wel een LSD-trip en je knipoogde
naar mijn verbaasde gestalte in glibberpak
je leek wel een levend schilderij van Monet
en ik wilde je dolgraag stevig omhelzen…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Ik wilde graag de beste zijn.
Ik val en ik sta op.
Met tranen, want vallen is niet fijn.
Vallen dat doet pijn.
Ik vecht, ik strijd, ik blijf worstelen.
Ik wil een keertje overwinnen.
Ik struikel, ik val, ik faal.
Ik moet alweer opnieuw beginnen.…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Groene papegaaivis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
422 Ik wilde mijn hand tussen de
parelwitte tanden stoppen en
voelen hoe zij niet toe beet,
maar minzaam over mijn gerimpelde,
behaarde huid knarste, omdat zij
wel wist hoezeer ik haar beminde.…
Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 bergen zijn mooi zegt hij
en bossen en dalen
en vreemde landen
met woestijnen van droogte
maar niets kan het halen
zegt hij, bij de zee
zij is woest en wild
vurig en ontvankelijk
en vooral altijd anders
hij is de man van de zee
die woont onder zijn huid
zelfs wanneer hij over het mulle zand
tegen een schrale wind opklimt
staat hij…
Alleen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
753 Als dat eens even kon
De wind gaat nu wild tekeer
Alsof je me troosten wil
Is het een teken?
Ik weet het niet meer
Ik leg mijn hand op jouw steen
Jouw steen, zo kil en grijs
De vogeltjes luisteren mee
Maar blijf verdrietig en alleen…
Ommekeer door poëzie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
805 Haar hoofd zo vol, haar hart zo leeg
de slaap wilde niet komen
wat was het al weer lang gelee
dat ze heerlijk weg kon dromen
Vakantie, maar niet voor haar
het onderhoud en ook nog schuld
ze had zo graag wensen vervuld
zomaar iets doen met elkaar
De fiets wachtte in de schuur
ze ging een route rijden
plezier was heus niet altijd duur
er…
daar staat zij dan
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
736 daar staat zij dan
wijd gespreid in t mulle zand
armen trekken lichaam open
laat zij haar fantomen razen
alle gekte en het dazen
en de storm jaagt over zee
met ‘t snerpend krijsen mee
waar haar mond op stukgelopen
wat haar hart woest wilde slopen
jaagt zij met de noordenwind
zij is de vrouw - zij is het kind
dat stormen tegenspreken…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 hij had lange messen geslepen
wilde af en toe steken
heeft zichzelf opengereten
in een droom zonder eind
toen het bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 In de hondsdagen versterft het wilde gezang.
Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 door
vormen nieuwe doelen
nieuwe verhalen
Wat was aan gedachten mag
langzaamaan vervagen
Ja zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf te aarden
en wilde…
Het graf dat wij sloopten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 ik danste met wit
de gewone partituren
samen kon aan touches
geen bijzondere kleur
of patronen ontlokken
het was of zij niet
wilde vonken omdat
er te weinig spanning was
om warmte te geven
aan nieuw creatief leven
ik heb uit duister
het diepste zwart gehaald
alleen haar subtiel witte
hand kon zij mij bieden wij
hebben schepping…
Vraag zonder antwoord
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
624 Het water in de rivier neigde tot deinen
merels floten er hun hoogste tierelier
geheimen hulden zich in bomen
wilden enkel stilte vangen
als klankbord voor een bede
waar ik enkel van kon dromen
doch het antwoord bleef
tussen wiegende takken hangen
wat mij zeer verdroot
een lang verdriet raakte vlot
en in serene stilte trok huivering…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar hele leven
Een gat van binnen en haar empathie
Was groot, maar woonde haar volledig uit
Het troostte dat de dood het dicht zou weven
Ze wilde…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Wees niet bang voor de stilte
wees niet bang voor het brandend vuur
wees niet bang voor het wilde water
wees niet bang voor het donkere uur.
Wees blij met wat er op je padje komt
wees blij met de bloemen op je balkon
wees blij met een fluitje van een cent
wees-ondanks alles- blij met wie je bent.…
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding
zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien…
Een lief entree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 je keek me aan
de glimlach brak
het kwetsbaar ogenblik
waarop wij nog niet
hadden besloten
hoe verder te gaan
de toegestoken hand
een lief entree
je nam me mee
om tijd te winnen
voor het garen dat jij
dacht te spinnen
waarmee jij de klus
wilde klaren van
weer opnieuw beginnen
jij spon vals
verdikte de draad
tot de helft…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
Figuranten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Gravend voor een nieuwe boom
vind ik botten in mijn tuin
die geleefd hebben
waar ik nu woon
in een huis als het mijne
misschien wel hetzelfde
aangekleed met vlees
twee ogen en een mond
een onbekende zoals de buurman
met zijn wilde haren in badjas
voor het raam
zoals zoveel mensen
personeel en passanten
mensen die het druk hebben…
Koning Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer
als hij streng regeerde in die donkere lucht
die boven een star bevroren wereld lag,
op zijn witte paard onstuimig en zo wild,
het regenvocht wit blies tot dikke vlokken
en het sneeuwen liet dagenlang.…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Een heilige van steen
heeft zijn nek gebroken
omarmd door een jongen
Zijn hoofd ligt in het midden
van het plein, tussen de linten
rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig…
Te gast in de Vierdaagsestad...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 Al sedert twee millennia
ligt aan de oever van de Waal
een glooiende idylle
heuvelrijk rond Heyendaal
de benedenstad een baaierd
waar de massa's binnenstromen
grote golven van Sint Anna
tot de kadeboulevard
maar er heerst nu weinig gêne
wild doen lijkt meer in de mode
'wandelaars' doen hun naam eer aan,
laten het in tuinen lopen…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
Vogelvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Zojuist zag ik een vogel landen
in onze wilde vogeltuin.
Hij bouwde er zijn nest van takjes,
die hij hier gevonden heeft.
Zijn vrouwtje laat zich zelden zien.
Ze is druk met broeden of ze is bang.
Rusteloos vliegt hij af en aan.
Ik weet niet hoe mijn vogel heet.
Wel hoor ik zijn levendige vogelstem.
Hij koert, of is het vogelzang?…