Alle inzendingen over wild

6020 resultaten.

Sorteren op:

Niemand die haar zag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
zij dacht en voelde dat er iets ontbrak groeide altijd volop lente maar niemand die haar zag zij wilden allemaal in schoonheid bloeien als mooiste van de bloemenwei alleen zij paste daar niet bij altijd net een ietsje minder of een maatje meer het voelde als gemis deed haar steeds weer zeer toch wist zij diep van binnen dat ook…
wil melker25 september 2015Lees meer >

Naar mijn model

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
ooit verknipt geraakt steeds als ik dat probeer te lijmen zie ik de schaar verschijnen had toen al geen schone lei het tabula rasa was niet helemaal van toepassing op mij vreemde genen hoorde ik mompelen als de ouderen samen konkelden over kerk en maatschappij dat ging dan over mij dan knipte ik die info weer aan stukken wilde…
wil melker27 oktober 2015Lees meer >

Afspraak

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.395
In alle kleren die je aanhad was het zo warm en je wilde zo weinig mogelijk bewegen. En straks, als het avond is drink je thee met wie je dat afgesproken hebt, half in de tuin, half ergens anders. ---------------------------------------- uit: 'Als ik als eerste aankom', 2011.…

De hemel is van klei

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
O jij voortvluchtige mens mijn noorderlicht is je beschermer synthese van zovele gezichten tot het blad zich keert, maakt het je slachtoffer en betaalt werd met vernietiging terug tot voor wat je schatplichtig was het was die tijd die vrede wilde maar niet kreeg, het huis de luiken sloot, het zonlicht zweeg, je dacht het aardse licht…
Pama18 december 2015Lees meer >

Een grijze dag

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
Een dag vóór je 50e verjaardag Je hebt het niet gehaald Met lood in mijn schoenen Voorop lopend in de kleine stoet treurende mensen Zonneschijn en vrolijk fluitende vogels Vergezelde jou in je laatste reis Mijn voeten wilden niet meer verder Maar ik kon je nog niet alleen laten We bereikten jou bestemming Langzaam werd je daar neer gelegd…

Groene papegaaivis

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Terwijl ik diepzeeduikte in de Rode Zee zwom ik opeens langs jouw kleurenpracht op land had ik al diverse papegaaien gezien en bewonderd, maar diep in de zee nog nooit het leek wel een LSD-trip en je knipoogde naar mijn verbaasde gestalte in glibberpak je leek wel een levend schilderij van Monet en ik wilde je dolgraag stevig omhelzen…

De beste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
Ik wilde graag de beste zijn. Ik val en ik sta op. Met tranen, want vallen is niet fijn. Vallen dat doet pijn. Ik vecht, ik strijd, ik blijf worstelen. Ik wil een keertje overwinnen. Ik struikel, ik val, ik faal. Ik moet alweer opnieuw beginnen.…

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even…

Groene papegaaivis

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
Ik wilde mijn hand tussen de parelwitte tanden stoppen en voelen hoe zij niet toe beet, maar minzaam over mijn gerimpelde, behaarde huid knarste, omdat zij wel wist hoezeer ik haar beminde.…

Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 602
bergen zijn mooi zegt hij en bossen en dalen en vreemde landen met woestijnen van droogte maar niets kan het halen zegt hij, bij de zee zij is woest en wild vurig en ontvankelijk en vooral altijd anders hij is de man van de zee die woont onder zijn huid zelfs wanneer hij over het mulle zand tegen een schrale wind opklimt staat hij…

Alleen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Als dat eens even kon De wind gaat nu wild tekeer Alsof je me troosten wil Is het een teken? Ik weet het niet meer Ik leg mijn hand op jouw steen Jouw steen, zo kil en grijs De vogeltjes luisteren mee Maar blijf verdrietig en alleen…

Ommekeer door poëzie

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 805
Haar hoofd zo vol, haar hart zo leeg de slaap wilde niet komen wat was het al weer lang gelee dat ze heerlijk weg kon dromen Vakantie, maar niet voor haar het onderhoud en ook nog schuld ze had zo graag wensen vervuld zomaar iets doen met elkaar De fiets wachtte in de schuur ze ging een route rijden plezier was heus niet altijd duur er…

daar staat zij dan

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 736
daar staat zij dan wijd gespreid in t mulle zand armen trekken lichaam open laat zij haar fantomen razen alle gekte en het dazen en de storm jaagt over zee met ‘t snerpend krijsen mee waar haar mond op stukgelopen wat haar hart woest wilde slopen jaagt zij met de noordenwind zij is de vrouw - zij is het kind dat stormen tegenspreken…

Licht autistische routine

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik ben geen meester geworden in edele kunsten ook het schoonschrift der poëzie ben ik nooit machtig geweest kon wel schrijven maar de magische vonk wilde niet brandend blijven vaak heb ik gebeden ben uit mezelf getreden maar miste pen en papier die bleven hier in hun grondstoffelijk verschijnen konden niet zomaar verdwijnen…
wil melker17 augustus 2017Lees meer >

Droom zonder eind

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
hij had lange messen geslepen wilde af en toe steken heeft zichzelf opengereten in een droom zonder eind toen het bloed was uitgelekt de agressie langzaam wegebde in een steeds zwakker pulseren kon de dood hem niets meer leren zij hebben elkaar de hand gegeven samen broederlijk het glas geheven proostend zag hij plotseling de zeis met…
wil melker25 november 2017Lees meer >

Heen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.395
In de hondsdagen versterft het wilde gezang. Bij de kom in het gras is de merel komen drinken vier lange teugen voor hij weer vloog - wat leeft, leeft van schrik en beven. Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf, het is nog vers. Hij zwijgt daar als de schuwe vogel die hij altijd was. Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.…

Hoop

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
door vormen nieuwe doelen nieuwe verhalen Wat was aan gedachten mag langzaamaan vervagen Ja zo gaan de doorsnee dagen en zo mogen ze ook zijn Ooit verliest alles zijn waarde maar wat is is nu de zonneschijn In zorgen was het dat men mij baarde gevoelig veel te fijn leerde mijn plek toch te aanvaarden leerde mijzelf te aarden en wilde…
c. ale27 december 2017Lees meer >

Het graf dat wij sloopten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
ik danste met wit de gewone partituren samen kon aan touches geen bijzondere kleur of patronen ontlokken het was of zij niet wilde vonken omdat er te weinig spanning was om warmte te geven aan nieuw creatief leven ik heb uit duister het diepste zwart gehaald alleen haar subtiel witte hand kon zij mij bieden wij hebben schepping…

Vraag zonder antwoord

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Het water in de rivier neigde tot deinen merels floten er hun hoogste tierelier geheimen hulden zich in bomen wilden enkel stilte vangen als klankbord voor een bede waar ik enkel van kon dromen doch het antwoord bleef tussen wiegende takken hangen wat mij zeer verdroot een lang verdriet raakte vlot en in serene stilte trok huivering…

Melancholie

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
zwemmend in droomgedachten En in een zee van tijd en fantasieën Verkaveld niet, compleet nog, androgyn Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien Door mannen en hun ideologieën Vasalis voelde al haar hele leven Een gat van binnen en haar empathie Was groot, maar woonde haar volledig uit Het troostte dat de dood het dicht zou weven Ze wilde…

Bemoediging

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
Wees niet bang voor de stilte wees niet bang voor het brandend vuur wees niet bang voor het wilde water wees niet bang voor het donkere uur. Wees blij met wat er op je padje komt wees blij met de bloemen op je balkon wees blij met een fluitje van een cent wees-ondanks alles- blij met wie je bent.…

Een paradijs voor mij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
waar zij ook ging ze had oog voor het kleinste ding zag details in vorm en kleur die harmonieerden met hun geur al in de verte zagen zij haar komen als de prinses uit hun dromen de knopjes werden gedraaid als haar flits hun uitspansel raakte zij wilden met hun blik alle groei energie van de schepping vragen dan bloeien…

Een lief entree

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
je keek me aan de glimlach brak het kwetsbaar ogenblik waarop wij nog niet hadden besloten hoe verder te gaan de toegestoken hand een lief entree je nam me mee om tijd te winnen voor het garen dat jij dacht te spinnen waarmee jij de klus wilde klaren van weer opnieuw beginnen jij spon vals verdikte de draad tot de helft…

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In dit woud onder het zachte ruisen van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

Figuranten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Gravend voor een nieuwe boom vind ik botten in mijn tuin die geleefd hebben waar ik nu woon in een huis als het mijne misschien wel hetzelfde aangekleed met vlees twee ogen en een mond een onbekende zoals de buurman met zijn wilde haren in badjas voor het raam zoals zoveel mensen personeel en passanten mensen die het druk hebben…
Zywa15 juni 2019Lees meer >

Koning Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer als hij streng regeerde in die donkere lucht die boven een star bevroren wereld lag, op zijn witte paard onstuimig en zo wild, het regenvocht wit blies tot dikke vlokken en het sneeuwen liet dagenlang.…
Ruud21 juni 2019Lees meer >

Selfie in Venetië

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Een heilige van steen heeft zijn nek gebroken omarmd door een jongen Zijn hoofd ligt in het midden van het plein, tussen de linten rood-wit zoals de ambulance voor de baldadige toerist die goed voor de dag wilde komen met een unieke achtergrond zonder benul van kunst of oog voor het vakmanschap van Bernardo Falconi laat staan enig…
Zywa15 juli 2019Lees meer >

Te gast in de Vierdaagsestad...

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Al sedert twee millennia ligt aan de oever van de Waal een glooiende idylle heuvelrijk rond Heyendaal de benedenstad een baaierd waar de massa's binnenstromen grote golven van Sint Anna tot de kadeboulevard maar er heerst nu weinig gêne wild doen lijkt meer in de mode 'wandelaars' doen hun naam eer aan, laten het in tuinen lopen…
Max24 juli 2019Lees meer >

De sfeer van weleer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
zij zomerde met wilde bloemen in een paradijselijke wei waar vrijheid kleur en vormen bloeiden werd ieder hemels blij ook zij wist van de volle oogsten de rijkdom zo dichtbij later nog het land met kale stronken als verlate herfstpartij in helder schemeren deden vorst en gladheid al even van zich spreken het…
wil melker5 november 2019Lees meer >

Vogelvriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Zojuist zag ik een vogel landen in onze wilde vogeltuin. Hij bouwde er zijn nest van takjes, die hij hier gevonden heeft. Zijn vrouwtje laat zich zelden zien. Ze is druk met broeden of ze is bang. Rusteloos vliegt hij af en aan. Ik weet niet hoe mijn vogel heet. Wel hoor ik zijn levendige vogelstem. Hij koert, of is het vogelzang?…