5051 resultaten.
Het langzame geweld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
756 Het langzame geweld
gaat niet kort door de
bocht het graaft gangen
In de existentiële angst
voor eenzaamheid
Het is een Griekse
strijder die
geblakerd door het vuur
in zand zwemt
in gevechtstenue
Het langzame geweld
weerspiegelt zich in
de hongerogen
van het stervende
uitgeputte kind
Het is het diepe zwijgen
van een voix…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kamer
waar niemand op hen let
en niemand het van belang vindt
om het door te vertellen
En ik draag altijd een hemd
van schaamte en angst…
Alleen de stenen herinneren ons
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
193 Zeker de vensters ontgrendelen niets
van dat verleden, wat zich afspeelde
achter de deuren; afkeuring uit angst
en om waarheden die zich verkleedden.…
"laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken"
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
13 laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken
daar zit reserve in waaruit jij kunt putten om de strijd aan te kunnen
liefde is de aanval die duisternis ziet als verraad
scherm jouw hart af met lichtstralen die weerkaatsen op jouw harnas
en recht de duisternis ingaan waardoor het afdruipt
de overwinning is vrees geen angst want het lichtpunt…
Opnieuw
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
938 de droge diepte van mijn ziel
kansloos te overleven
liggen lijf en leden
niet meer aan wie ze toebehoort
de dag vindt zijn bestaan terug
wanneer het duister is
een schone kans
te breken naar het licht
het hoofd vol leegte
ingevuld en uitgedaan
van opgedroogde tranen
voor wie het ziet
het spel kan weer beginnen
met een lage inzet angst…
het verbaal verhaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
845 ik zag je gaan
liet eigen dingen staan
ontmoette in zijn ogen
een kinderwereld
zonder mededogen
woorden sloegen terug
maar het verbaal verhaal
had nog een staartje
machteloos sprak het
servies zijn scherventaaltje
je zag de angst en chaos
in zijn blikken, hij was
voor even geen partij
en blij om in jouw armen
zacht te mogen snikken…
Vier uur 's nachts
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.363 Het is vier uur ‘s nachts
Ik sta op
Ruik weer die geur
Die zet m’n wereld op z’n kop
Stierend stuif ik binnen
Met de angst in heel mijn lijf
Discussie komt op gang
Zijn kamer de plek waar ik even blijf
Ouder zijn van een puber
Doet zo vreselijk veel pijn
En toch dat hele lieve kind
Is helemaal van mijn
Op weg naar zijn volwassenwording…
IJzeren tranen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.207 IJzeren tranen plengen over mijn wangen
Pijn uit lang vervlogen dagen
Maar ook de nieuwe pijn niet kunnen verdragen
Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen
Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst
De geverfde glimlach van mijn gezicht
Het koude afscheid doet haar plicht
Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst
Voor…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.
Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten;
En zij verderven, want zij zijn dat ooft.
Hij waant zijn knoestig wezen als een hechte
Boom, heersend over 't aangeplante woud.…
Strijd.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.061 Zag net in je ogen
verdriet angst en pijn.
Zag net in je ogen,
dat je elders zou willen zijn.
Jouw mooie groene ogen
Nu omrand en rood doorlopen.
Jouw mooie groene ogen,
waar de glans is uitgeslopen.
Zag je vechten en hopen.
Voelde je moed.
Zag je weer even lopen.
Het voelde zo goed.…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 Alle angsten die tellen in het leven
komen langs zoals het klokje tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen…
In jouw naam
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
3.348 Wanneer jouw angst niet meer te dragen is,
zal ik ze schuivend verlichten.
Wanneer jouw pijn niet meer te genezen valt,
zal ik betekenend naast je lopen.
Wanneer jouw stem zal zwijgen,
zal ik je woorden luisterend wiegen.
Met mijn warme handen
en mijn tedere woorden,
zal ik naar je toekomen
en troostend jouw zuurstof proeven.…
ik mis je
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.029 Een beetje meer vreugde
Wat minder haat
Een beetje meer liefde
Wat minder snel kwaad
In plaats van ik
Een beetje meer jij
In plaats van angst
Een beetje meer moed
Sterkte om te handelen
Doet ons beiden goed
In plaats van afkeer
Meer vreugde en licht
In plaats van afstand
Een vrolijk gezicht
Een bosje bloemen waar je ook gaat
Maar niet…
Assen in mijn lijf
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
2.541 Bevend van angst
verstijf ik
in het getier.
‘k Zet mijn deur
geluidloos
op een kier.
In de schemernacht
zie ik
een woedende schim,
gebogen over
een vertrapte ziel.
Weggereten
is de liefde
in mijn lijf.
De grens
van woede
is bereikt.…
drama
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.864 huilend
kwam hij de tent binnen
en zakte in haar schoot ineen
zijn hart
zocht warmte
zijn mond
zocht troost
de tent stonk
naar zweet en tranen
van degenen
die voor hem kwamen
zweet
van handen
die het geweer
bleven omklemmen
tranen
van angst
om te doden
of gedood te worden
hij stond op
en liet zijn ogen rusten
op haar naakte lichaam…
tot ontploffing gepest
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
3.274 Hij was de krabpaal van hun schelden
en soms zelfs de platte speelbal
van hun tot vuist gekropte gal
één die ze in nalachen nog wegkwelden
onder het vriezen van hun blikken
leken zijn ledematen als versteven
en was de korte glimlach verdreven
in een bad van wat angsten prikken
zijn hart dat overtrokken is met een lijmlijn
en als een glazen…
toen ze belde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
806 ik kreeg een document in handen over kruiend ijs en
hoe de tijd kan kruipen wanneer angst
de schotsen zichtbaar maakt,
maar nergens iets te vinden
over liefde tot de lippen.
ik opende een brief van duizend woorden
op zoek naar het bericht over die weemoed
waaraan mensen sterven.
helaas: geen woord
toen belde jij...…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
Hoogtevrees
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
898 Het gestommel in de kelder draagt een versje voor
Een klaagzang op het zijn en het wezen
Of een ode aan de diepte – ik weet niet wat ik hoor
Heb nog nooit zoiets gelezen
Het is vast de angst door de Duitser beschreven
Die als jager in de nacht – gevoed door het duister
Zich parasiteert aan het leven
En op het juiste moment wacht – dacht…
sms contact
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.080 open ik het bericht
wie weet wat je gaat zeggen nu
misschien sla je de deur wel dicht
langzaam lees ik woord voor woord
en dringt het tot me door
dat mijn gebeden zijn verhoord
ook jij wilt graag dit contact
en wijst het niet af
onze band blijft nog intact
telkens wanneer er nu een berichtje komt
lach ik al bij voorbaat,
al mijn angsten…
Je was een kind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
745 ben samen
terug gegaan
ja naar dat huis
waar donker
tegen muren kroop
en slaap niet wilde komen
daar in je kamer
speelde angst met dromen
jij voelde je nooit thuis
je was een kind
en schikte tegen beter weten
zijn kwaad heb jij altijd geweten
de stiltes vielen zwaar
beladen met de daad
ontsnappen voelde als nog erger kwaad…
Stewardess
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.073 Zo speelt ze mijn angsten stuk
dolt met pirouettes vliegpaniek.
Rechts doemt de Olympus op
in de vage verte ligt Athene.
Godinnenstranden liggen braak
voor viriele golven heldenschuim.
Of ik iets wil drinken – ja wijn
van ranken die van aarde trillen
donkerrood het bloed verhitten
waar liefde lustoffers plengt.…
ballenvrees
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
822 tien in zak en as
ik ben bal nummer zeven
het eigenzinnige getal met
angst voor ballen op het laken
ik zwiep iedereen ervandaan
sla het laken om mij heen…
Bluf en poker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
807 zag de ogen
bluf en poker
jij bleef over
in de vrije val
mocht mijn chuutje
zelf vouwen gespte toch
wat zelfvertrouwen in
een klein reservescherm
tot we losten en er
fermen niet meer dorsten
ieder windigde zijn vrees
maar toch zijn we geweest
heb de chute geopend
toen ik angst zag
in jouw ogen voor het
samen landen na de vrije…
nog zeul ik met de lijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
889 weerlicht
schreeuwt gezichten
flikkert schaduw en
ontbloot een kille angst
duister rolt
zwartdonker tegen muren
echo's kraken
schurend door de nacht
schimmen schichten
uit de wereld van de geest
geluiden klinken harder
terug van weggeweest
maken barsten in gedachten
ideeën exploderen rond
chaos staat te wachten
woorden spugen…
veeg eerst je voeten
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
1.661 het wegdek weerspiegelt jouw laatste levenslicht
de wind helt over in verstrooiing van licht
de straten in bezwerende onduldbare geheimen
uitdagend in wiegend wankelende angst
levenskrachten in ongenaakbare strompeling
als net afgestroopte bladeren van bomen
het lijf in woekering, eens ongeschonden
maar nu in verzoening van de ruwe dood…
In vredesnaam
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.222 stop de stroom van kwaad bloed
mensen in angst, in brandende steden
op de vlucht voor het geweld dat woedt
Er huist in de mens dat wrede
de reden dat hij steeds weer vechten moet
O oorlog, word vrede!
stop de stroom van kwaad bloed
Dat mag bovendrijven de rede
en een geloof dat wonderen doet
O oorlog, word vrede!…
heimwee naar morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
798 als in de ochtend de sluier verdwijnt
van een verte uit lang verleden tijden
en ik weer word aangelijnd
in het zicht van een bloeiende weide
zullen zeker paden worden geslecht
met verwilderde struiken aan weerszijde
wordt ongetwijfeld de tederheid weer echt
die de angst mij zo lang doet vermijden
niemand kan nog nieuwe sloten graven
weet…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Vlucht ik naar mijn warme kamer
Voel de stilte van de nacht
Drink de thee en zit en wacht
tot het licht de angst verjaagt.…