5764 resultaten.
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 de blauwe nacht
zwijgzaam en stil
nachtuilen dier en
avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…
CUL-DE-SAC
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 zij die het hoogste ambiëren
bewandelen daartoe soms
alle mogelijke wegen
en als ze aan het einde daarvan komen
blijken hun carrièredromen
niet met wat ze dachten te
bereiken overeen te komen
maar zelfs op dit vlak
bestaat misschien toch de
mogelijkheid om op
schreden terug te keren
en van misplaatste
inschattingen te leren
als je maar…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.…
Heraclitus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 ander woorden
Woorden die stromen
over mijn lippen van de dag
naar de nacht
Als iets verdwijnt
dan is het geweest
zoals het laatste licht
als de dag is weggeslopen
En dan
over geluk gesproken
als het leed al is geschied
Ik zou moeten huilen van het lachen
Ik zou een rondedansje moeten maken
Cirkels trekken in het zand
Het einde…
Sfeer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 de een
loopt warm
van een
nostalgische auto
grappig toch
doch
de ander
van de
hoop op
lotto's hoofdprijs
misschien verloren
tijd is
dit wijs
weer een
ander krijgt
een warm
hart gedurende
het daten
hoop op
einde eenzaamheid
weer iemand
rustig van
binnen fouten
zijn vergeven
na betoonde
oprechte spijt
voorts sfeermakende…
Oud en nieuw, onvoltooid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Een einde aan al het gezoek.
Maar waarom steeds weer voorwaarts kijken?
Sta eens stil en kijk weerom.
Laat wat eens was het heden verrijken.
Maak recht, wat was eens krom.
Schipper zijt gij van uw eigen boot.
Wandelaar van uw geboorte tot uw ... .…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Want een boom weet niet hoe laat het is
Tijdloos waaien de takken in de wind
Aan de stoeprand is het zaterdag
Maandag begint bij de voordeur
Aan het eind van de straat is het al overmorgen
Achter de horizon is het kwart over drie
Achter het ochtendlicht begint de schemering
Alleen als wij ontwaken
vroeg in de morgen
krijgen de…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 het kan ons ticket uit
haar uitzicht-bodemloze
diepe dal zijn
Als we voor de nacht
de luwte niet achter
ons kunnen laten
vrees ik dat onze zielen
altijd soulmates
blijven tot het einde
op de oeverloze zee
tot waar Ritambhara
stagneert…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.
Ja, gewis komen levens bij een punt.
Mensen beheersen slechts momenten.…
SAMEN TWEE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 vrinden
vaak komen er situaties voor
waarbij zij ondervinden
dat ze elkaar even niet verstaan
de een wil meer van de ander
maar soms kan dat niet
de geest eist te veel van
het lichaam dat lijdt
tot groot verdriet
verander toch verander
zeggen ze elkaar want we
we hebben nog een moeilijke weg te gaan
en vlak voor het bereiken van het eind…
Ringslang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
466 Reed jij ook op het blakende asfalt
van de ringslangen A10 en 9
verstrikt in een kringloop van wegen
zonder eind of begin, zonder halt?…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Het pad der liefde bestaat uit twee
en kent twee wandelaars
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
zullen ze elkaar tot het eind missen.…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten
Ze trekken iets uit de automaat
en een goede oude tijd wensen
om in te spelen - een vals spel
omdat het geen einde…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 is het daar niet,
Scherven op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord,
Men zich daaraan stoort,
Eind…
Excelsior
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
415 Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.
Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
Verdomme !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.459 Het snerpt door mijn hoofd
die weg, die kronkels, het
zwaailicht blauw, dat krassende
geluid, die scherven, overal
is er misschien nog slipgevaar,
gewoon een stranden, vlak voor het
einde, een klein beetje tijdloos,
geen vangrail, maar de invoegstrook
zomaar een vraag, dat is toch niet
teveel gevraagd, schenk dan verdomme
dat laatste glas…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
De dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.278 De dood is voor iedereen
Voor alles is een eind
Waarom is het dan gemeen
Dat je uiteindelijk wegkwijnt
Geen geintje over sterven
Want ooit zal je het merken
Zal het je leven bederven
Of misschien juist versterken
Het leven uit je ogen
In een fractie van de dag
Zomaar weggezogen
Net als je glimlach
Elke dag komt de dood
Bij ons op…
IJzeren tranen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.207 niet kunnen verdragen
Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen
Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst
De geverfde glimlach van mijn gezicht
Het koude afscheid doet haar plicht
Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst
Voor het eerst in tijden
Neem ik mijzelf op schoot
Troostend maak ik mijn hart bloot
Komt er een eind…
Kanker op !
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.795 Weer die kanker
met zijn klauwen
grijpt het leven
bij de strot
weer dat zuigen
in het heden
snijdt hij morgen
finaal aan go(r)t
weer die dagen
van verwachten
hoop en einde
loos de pijn
weer die woorden
zonder zinnen
hoe lang zal
leven leven zijn
niet de bommen
in de metro
noch het geloof
in een eigen god
nee de rugzak…
afscheid van Constant Nieuwenhuys
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.803 Constant bleef nooit stille staan
in stilte bleef hij verder gaan
na Cobra Corneille Appel
deed hij een appél
voor Nieuw Babylon
toekomst van ruimte en zon
er was genoeg ruimte
onder zijn zon
einde Grote Wittenburgerstraat
op het oude lange eiland
tegen de waterkant
in een oude school
zag men hem jarenlang
onvermoeibaar gaan en komen…
Hoe oud?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.733 Daar hoef je niet voor geleerd te hebben,
't volgen van een cursus evenmin,
je bent moeder tot 't einde,
breng daar maar eens iets tegenin!…
Strijd.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.061 Je weet nu diep van binnen
Het einde is daar.…
mijn gevoelens
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.394 mijn gevoelens voor jou,
zijn moeilijk uit te drukken
maar ik weet dat ze bestaan
mar ik wil niet ook aan deze relatie, op het eind toch nog kapotgaan.
ik wil nu eindelijk eens gelukkig gaan leven
maar misschien moet ik het ook maar opgeven.
jij ben voor mij toch onbereikbaar
want je woont helemaal daar.…
Terug waar je vandaan kwam...
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
2.262 Welkom wordt je daar geheten
Want dan ben je eind'lijk thuis
En in liefde ook ontvangen, want,
Je bent weer in je Vaders huis.
Daar bevinden zich je echte vrienden
Daar ontmoet je die je verloor
Dus een machtige ontmoeting,
Verwelkomd worden door een hemels koor.…
Zwart/wit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.036 omringen
de ziel van mijn gedachten
Mist vervaagt mijn zicht
naar duidelijk aanwezig licht
Zwarte dagen, witte nachten
Glimlach kopje onder in een zee vol vragen
Wind stil om te laten wat het is
om niet te weten wat ik mis
Witte nachten, zwarte dagen
In mijn hoofd voel ik de vragen rennen
grijze vegen wissen het antwoord
schaar knipt het einde…