3749 resultaten.
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 borsten, zachte huid,
je kreunt zachtjes, voelt je betrapt,
je probeert te zwijgen, maar passie
maakt geluidenloos beminnen onmogelijk,
je zucht, je huilt, je lacht, je kreunt,
ik neem je en houd je dicht in mijn armen,
ik voel je zachtjes schokken, ik wacht
tot het moment dat je verdwijnt
in een stille, zoete sluimer,
díep en veilig geborgen…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 O, zo in het
bewustzijn van het innerlijke licht, helder als
de scherpe ogen van een sneeuwuil in haar wijdse
vlucht, indringend klapwiekend, geborgen in haar
warme verendracht met intense schutkleuren, trots
als de kusten van Israël, waar mooie mensen in
mooie huizen wonen en mooie kunsten vertonen.…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Vroeger noemden ze me 'broeder'
toen ik nog op zolder speelde
- 'Wat eenzelvig', zei mijn moeder -
en wij krassend samen spraken
in de vroege kou geborgen
maar dat is zo lang geleden...
Ja hun broeder was ik, Jorge
en niet anders mijn verleden.
Van één vader zijn wij zonen.…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 Zonnen als behang, onbeweeglijk
boven werelden als medaillons
waar de toekomst ligt geschoren,
in het onkruid van de golven, draag
het tij en ontij in gelijke maten met
me mee, om de nek van de tijd geborgen,
een doolhof van de aardse stee en
in de boezemkamers van de hartslag
in het ongezouten leven, gedolven
uit het ritme van seizoenen en…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 Ons geborgen toevluchtoord,
vergaan in volle glorie hoe kon dit gebeuren
Het einde van een statige oude dame, het einde van uw bijzondere historie…
Beschermengelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 Vooral in de angstigste momenten van mijn bestaan
zijn jullie daar en weet ik me intens geborgen,
nog van voor de moederschoot, veel ijler,
waar ik me amper iets van herinner.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een vanzelfsprekendheid van de ego
in een worsteling met zijn gedroomde
tijd, die de ego in zijn slaap geborgen
soms met een onzekere verrassing langs
de vaak wat angstige afgronden van de
weggestopte emoties leidt.…
Onstuitbare natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 bol
de seizoenen slijpen vol, ik verzin een
onvoltooide symfonie, een universele
ouverture, een humaan bolwerk,
een “pas de deux” in natura
die maar langzaam wil rijpen
mijn composities zijn van een
ouder repertoire, vaak op hol geslagen
door melancholie, ontsproten uit het
labyrint van een herkenbare gravure
wat geweest is, is geborgen…
Tranen van mijn jeugd
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
598 Ze wisten er zelfs vele letters uit
en verbleven daar als iets dat stil getuigt
nu dat ik in mijn verleden zoek
vind ik ze veilig geborgen in mijn boek.
Tranen ik ken je bittere of zoete smaak
bij een wel of wee gevoel die het hart verlaat
dat ooit in jou verlossing vond
en aan mijn jeugd weer klaarheid schonk.…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent
het leeft en juist zo is het in je ziel geprent
maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt
ach, de dood wacht aan het einde van de rij
wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij
Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Bovendien ontvangen ze enige energie
van de zon die met haar geborgen- en tederheid het
breek- en kwetsbaar lichaam nog even aanraakt tegelijk reikt ze haar
hand tot zij neerkomen op stukje aarde van waaruit een nieuwe lente zal ontspruiten.…
Recycleren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 zijn monddood ook vleugellam dus in een kooi geduwd
De mens hautain met grootheidswaanzin mag stormen veroorzaken nimmer geluwd
Al wat zo oprecht en rein is, echtgenoot, kinderen, ware vrienden
Vormen dat unieke kunstwerk ; mijn immens stuk goud dat niemand kan vinden
Een goed verzorgde straatkat haar vacht kan schitteren en stralen
Geborgenheid…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 verdrijft,
en hoop weer is hervonden
In een verlaten wereld
waar ik steeds werd beschimpt,
ijskoud, zonder enig gevoel
Onder een waakzaam oog
dat ziet hoe leed ineenkrimpt,
vind ik wederom een doel
Mijn rust is hervonden
in jouw speelse genegenheid,
een glimlach die mij heelt
Mijn zorgen, stil en ontkracht
door de onaflatende geborgenheid…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een menselijke persoon
is een sterfelijke inhoud,
ter grootte van een lichaam.
Onze creatieve geesten
bouwen met tijdloze energie,
die onze planeet omspant.
Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.
Ondanks een…
Knaagdierknap…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Deze strakke kaaklijn leeft in een gouden kooi
zijn scherpe blik is op de omzet gericht
de wijsheid achter het gestunt in de folder
vol gespeelde vrolijkheid en zakelijk inzicht
Tanden staan knaagdierknap naar voren
zijn neusje hamstert overal rond
knabbelend aan de kruimels op de grond
wat men erg aantrekkelijk vindt
Omdat charme op knuffelniveau…
Ander Nederland
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.508 Ik speel met de gedachte
dat in een ander Nederland
ivoor weer glanst, ijzer roest
de zon nog opkomt in het oosten
een land waar zwakte onschuld is
het bordje bij de grens weer zegt:
N E D E R L A N D
maar hier wordt openlijk gebloed
is leven leeg, geloof gevaar
een lekland vol punaisegaatjes
Ik leef met de gedachte
dat in het ware…
Eersteling
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
5.763 Vier weken te vroeg, je was immers klaar
Een kleine aankondiging, ineens kompleet met haar
Dat eerste moment van jou blijft ons altijd bij
Voor immer aan elkaar verbonden, ik aan jou en jij aan mij
Te wensen met geloof, hoop en liefde, een lang leven
Alles wat je nodig hebt proberen we te geven
Alleen kan ik nog zeggen lieve vent
Niemand weet…
En er werd een grote stilte
poëzie
3.4 met 34 stemmen
5.256 Hoe is uw geloof zo klein?
Het is de Heer, wie ook de wind
En de zee gehoorzaam zijn.'…
KOUD
gedicht
3.6 met 66 stemmen
29.706 Maar ik geloof
Niet, 's winters nog minder, aan
Zo'n ster. In woorden moet ik geloven.
Maar wie kan dat? Ik ben
Een stem, stervend en koud, vol
Winterse woorden.
-----------------------------------------------------
uit 'Alle bundels gedichten 1951-1970'…
Eeuwige trouw
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.529 luchtbel was volmaakt en kon niet uiteen
Maar hij spatte kapot en daar was ik totaal niet op voorbereid
De dreiging van een zware onweersbui hing boven mijn hoofd
Jij liet het toe om verliefd te worden op een andere vrouw
Je ging bij me weg en het voelde alsof ik van mijn hart was beroofd
Is het nu raar dat ik door deze ervaring niet meer geloof…
ADVERTENTIES
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.306 Bij sommige advertenties huil ik
als ik lees: het was ons enigst kind
ik geloof dat ik van alles
dit nog wel het ergste vind.
Geen mens zal eraan ontkomen
zo'n advertentie met een zwarte rand
want één keer zal ook onze naam staan
in een ochtend- of een avondkrant.…
Babel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.226 van Gogh)
de wijde wereld praat met vele monden
een vreemde kun je zelden slechts verstaan
de jood is doof voor de mohammedaan
de laatste zal een christen nooit doorgronden
de toren wist een brede kloof te slaan
het steile pad werd door geen mens gevonden
de nevel heeft de dolenden verslonden
en nectar smaakt naar gal en levertraan
geloof…
Amandelijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.539 Ik likte niet van ‘t waterijs dat vader mij beloofd had,
omdat het niet de pijn, maar mijn geloof in hem gedoofd had.…
Hongersdood
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
741 je moeder cru verkracht
De grootste was je vast geworden
maar er is geen water er is geen brood
jij hebt geen tranen meer geen hoop
voor jou blijft slechts de hongersdood
Maar wij wij leven in een glazen stolp
gevangen we willen maar het lukt ons niet
we zijn je vergeten niet zo zonder iets
voelen machteloosheid schuld en verdriet
Geloof…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 Met volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…
Woudzang
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.273 Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen :
'De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,
Bezitten saâm één waarheid, die hen bindt;
Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;
Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,
Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,
En weet,…
liefdesengel
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.753 de mens slaat weer
op de vlucht op straat
komt hij tot stille stand
wordt als gegrepen
door het licht - ontwaart
d’n aartsengel Raphaël
Raphaël is de beschermengel
voor de verscheurde dichter
zijn heling maakt alles lichter
Raphaël is voor liefde als kracht
helpt ordenen gevoel gedacht
als je open gaat - stil en zacht
ik geloof…
Ouderwetse Klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.651 altijd
Ga verder met mij mee, jij kent heel mijn verleden
Toen zij bij mij wegging, zag ik niets meer
De kleuren vielen weg, het leven had geen klanken
Behalve van "tik - tak", alleen "tik - tak" niets meer
Bedankt mijn oude vriend nu kan ik weer lachen
Twee kleine wijzers lopen door de tijd
Het leven gaat steeds door al doet het zeer
Geloof…
fotoboek
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.842 schaduw, jij steeds lichter
Jij danste leven, ik bleek mank
ik maakte ruzie, jij gedichten
Nu zit ik hier met al je foto’s op de bank
Zo gaat het dus
Dit heet dus sterven
Dat jij vertrekt en ik hier zit
Met fotoboek,
Herinneringen
Stom, aan het einde van een rit
Ik blader t’rug, jij komt tot leven
Je wandelt, lacht en geeft een kus
En ik geloof…