14102 resultaten.
De roep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Liever dan dat, klimmen wij zelf op de kansel
om onze eigen stem te verheffen.
Ja dan hebben we het maar wat graag over U
en wat wij van U denken.
We verheffen onze stem alsof we U nog nooit
gehoord hebben.
En loochenen alles wat U ons influistert.
En toch is Uw stem volhardender dan onze
eigen dwaze preken.…
Expeditie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.932 We hebben onze expeditie grondig voorbereid.
We kennen de plek
waar we het spoor bijster zullen raken
waar we door de grappen heen zullen zijn
en een lawine ons gezelschap zal halveren.
Daar zal december blijven duren en de storm
zal onze sentimenten aanwakkeren
op een manier die onze geldschieters zal bekoren.…
De hemel toont ons zijn stille tekens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Er is honger naar een visioen dat onze dromen voedt
en onze steden bewoonbaar maakt.
Er is behoefte aan stilte, want daar rijpt wijsheid.
Maar voor die weldaad is geen tijd.
De hemel toont ons zijn stille tekens terwijl wij voortrazen.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.
Het groot geschenk keert terug.
We geven lichaam en de geest.
Heel onze ziel en zaligheid.
Verlost van wat was en is geweest.
Vanmiddag zwemmen we als een vis.
Vanavond vliegen we als een vogel.
Samen luisteren en zien.
Proeven van onze levensdis.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer…
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 We delen elk moment van de dag
onze verhalen, onze wensen, verstaan onze taal,
hij de mensen-, ik zijn kabaal.…
In de hemel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 Eens hopen we in de hemel te komen
Wanneer ons werk op aarde is gedaan
Wij onze ogen naar God mogen opslaan
En Zijn liefde ons tegemoet zal stromen.
Hoe zal het in de hemel zijn bij God?
Zullen we onze geliefden weer ontmoeten
Daar elkaar met vreugde mogen begroeten
En eeuwig leven, met elkaar vol heilgenot?…
Niet voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Plooit de zelfverzekerdheid onze ego
immer groot.
Rimpelloosheid lijkt niet aan de twijfel
te lijden om wat eens een keer neemt in
ons bestaan; zolang de bladeren nog niet
doorren opent de mogelijkheid met onze
fleurigheid naar buiten te gaan.…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Ik zie onze picknickplekjes liggen,
weet nog van onze wandeltochten,
hoe bij het geruis van populieren
onze handen elkaar zochten
en vervlochten.
Nu zie ik hoe het regent,
over de polder en m’n dromen,
die als verwaaide wolken
met de Waal mee stromen.…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 over jaren
uitgespreid maar samen
was altijd de eeuwigheid
een huis waarin wij
passioneel konden
leven want hartstocht
hield de spanning gezond
tot onze perspectieven
braken en fundamenten
steeds meer begonnen
te kraken omdat wij
geschrokken uit onze droom
als gevangen ontwaakten…
De vlag uit voor ons Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 weelderig aan de gebouwen
rood, wit, blauw met of zonder oranje wimpel
onze nationale driekleur, onze trots
uiterlijke rots van vert(rouwen)
van ons Koninkrijk der Nederlanden
laten we daarin slagen
met vlag en wimpel!…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 Weinig van gemerkt
uitbundig geleefd maar er
ook hard voor gewerkt
alle vruchten geplukt voor het
volproppen van onze magen
wat hebben onze kinderen gezien
een enkele schermutseling - virussen
en te veel digitale haat misschien?
Toch ook zij hebben het zwaar
en zij zullen zich afvragen
hoe vullen we straks al onze magen?…
Oh ik snap best dat mensen haperen bij vaccinatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Dus als je besluit om niet te laten vaccineren, snap ik dat best
maar zeg het en wees eerlijk, want ongeprikt,
speel je met mijn/ onze veiligheid!…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 Eureka!
Na een lange reis, over vele jaren
Mijn zoveel achter-, achterkleinkind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Ik wens daar jullie een natuur
Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de…
vermomming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.343 Onze maskers af…
Neem me mee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.102 Kus de avond
begroet de nacht
kleur naakt de kim
geef mij weer kracht
geelgoud zand
raakt onze voeten
pak mijn hand
laat golven groeten
voel het helmgras
zie de kleuren
proef hoe het was
ruik de geuren
wil mij laven
bevecht onze zee
wees mijn haven
toe neem me mee…
Het lukt me niet
hartenkreet
2.6 met 120 stemmen
9.135 Ik wou je eigenlijk helemaal niet kwijt
Ik mis onze goede oude tijd.…
Marie-Louise
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
1.796 Ik herinner me opeens
onze wandelingen in Parijs,
de boulevard, de Seine,
het jubelen van de felgekleurde herfst
onder onze voeten.
Waarom zijn we toen
niet verder gegaan?
Waarom moest het begin gelijk
ook het einde betekenen?
De wind is koud en
winterdagen dwarrelen,
fluisteren als droge bladeren.…
wij
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.431 Eindeloos onze samenspraak
tussen de stilte van onze woorden
wonen geloften van trouw.
Ontvlammend in een kille wereld
klim ik verder met jou
in een zijn vol van kleuren.
Je bent zo volledig
meer dan ooit...
Als een weerspiegeling.
Ik ben jij en jij bent ik
Wij breken de toekomst open
jij en ik.
Wij.....…
Liefde wijst ons de weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.058 Zullen we nu meteen weggaan
met de wolken op onze hielen
alle vallende sterren verslaan
met het licht in onze zielen
Gewoon alles achterlaten
alle intenties op nul zetten
urenlang tegen de zon praten
niet op de tijd letten
Nergens de weg vragen
maar op ons gevoel reizen
het oneindige constant uitdagen
liefde zal ons de weg wijzen…
Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.189 We dromen zand in onze ogen.
-------------------------------
uit: 'Krassen in de was', 2001.…
Shelley 12 november 1991 - 4 februari 2004
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.394 Onze hond is dood
de vriendin, de liefste,
de schat van allemaal.
Het huis is leeg,
de ziel er uit
het hart van ons gezin.
Hoe moet dat nou
zo zonder haar
ik weet het even niet.
Want onze Shelley was uniek
zij gaf altijd, en gaf en gaf...
al haar liefde, steeds maar weer.…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
in een handpalm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 We verbonden onze voeten met het licht
vonden het diepst denkbare donkerblauw
en streelden het met poreuze handen.
We gaven de giftige liefde vleugels
en zagen het licht van onze ogen.
Er viel niets te begrijpen
en niets was wat het leek.…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
vertrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
819 onze geheugencellen verhuizen
traag nestelen ze zich in
en rondom het hart
we herhalen onze levens
met woorden foto's en
zoveel afgedwaalde herinneringen
achterwaarts trekken we
ons terug uit het leven
we wonen meer en meer alleen
voor het venster waaiert de
beuk in lichte vreugde
tegen alle zwaarte in
de kraanvogels vliegen over…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Laat ons niet langer van weemoed spreken
dat kun je wel doen
maar het zal eens onze liefde breken
laat ons van mooie dingen
zoals vroeger eens een bard
onder het raam kwam zingen
van een tuin vol rozen
we keken naar hem toe
hij zou ons doen blozen
maar laat ons nu onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
kom laat ons niet langer…
Aflossing
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 zij zwaaide haar scepter
over onze jeugd
soms was er vreugde
maar die sloeg zij
even hard weer neer
als dat zij opgekomen was
wij waren kinderen zonder keus
geloofden niet in sprookjes
wel in een boze moeder
die prinsesjes angst aanjoeg
en zich gedroeg als de heks
onze appels waren zuur
en de prijs was veel te duur
wij lossen…
Oliver Sacks
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Negen jaren lang was je rechteroog blind,
maar je wist dat we met onze ogen kijken,
maar met onze hersenen kunnen zien.
Je beschreef wat je zag.
Je deelde wat je voelde.
In de harten van patiënten en lezers,
blijf je voortleven Oliver. Leven!…
Sensologie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 Beseffen hoe gedachten,
onze wereld kleuren.
Leren observeren.
Getuige leren zijn.
Kunnen mediteren.
Onze toekomst hangt af van sensologen.
Van de vaders aller wetenschappen.
Van de moeders aller kunsten.…