3533 resultaten.
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Tussen het lichte ruisen van
de wind door de hoge kruinen van de
bomen tekent haar pad een ongrijpbare lijn door
de warme stilte, een vluchtig ritme dat zich niet laat vertragen.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Stap voor stap alleen
het lege bospad wacht stil
licht breekt langzaam door
Het pad opent onder
bleek ochtendlicht. Tussen mos
en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap
verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren.
Bomen ademen boven
mijn schouders. Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 In het duister vind ik mijn pad,
waar ik reis, is het nooit glad.
Mijn dans met de maan, een stille wals,
onopgemerkt, zonder grootse praal.
Ik ben een schaduw, zacht en stil,
maar met vastberaden wil.
Mijn kleuren zijn als delicate mist,
een verborgen pracht die je niet wist.…
AMSTERDAM DANCE EVENT IN WESTERKERK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Westerkerk
ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus
de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij
de kerk van de dominees en lekenprekers
ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan
rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen
enorm lawaai laten van de acoustiek niets over
gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid
het smalle pad…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Zachte schemering
streelt de kwetsbare klaproos
en grijze wolken
De klaproos staat
langs het pad waar stof en stilte
elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt.…
Vox nihili
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Genakend uit het niets
verdoolde zadeloze
sirenisch parvenu
van klankillusies
obscuur verborgen
boventonen
eucalyptisch
zonder clair
onbespiede zelfexpressie
overwonnen huiver
aan nog geen korrel
graan ontstegen…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?);
hij sliep (in dit verhaal, anders klopt…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand;
het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen
omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen
uit bevlogen tijden.
(Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan
danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór
de oerknal;
was er maar eentje?…
Vrije vogel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.169 De zonsopgang “een nieuw begin”
kleurt de horizon krachtig en helder
Verlicht je pad en brengt veel vreugde
Geeft je de kans om te kunnen groeien
daar waar jij vindt dat nodig is
Het zorgt voor glans en laat je stralen
Je innerlijke gaat weer bloeien…
Verwarm dan je omgeving met jouw warmte
open je hart voor elkaar
dat maakt vriendschap…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 -
Uw pad daalt uit de dooi
Omlaag langs goud gevallen blâren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 Doelloos dwaal ik
In het koele maanlicht
In de zwoele zomernacht
Geen stem leidt me
Geen voetstappen volgen me
Alleen en de sterren
Alleen en de bomen
Door het bos zie ik ze
Door de duisternis voel ik ze
Doelloos dwaal ik
In de koele ochtendmist
In de eerste dauwdrupjes
Geen pad leidt me
Geen angsten volgen me
Alleen en de luikende nacht…
Een bekeken zaak
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
17.031 En mocht de velocypide onverhoopt niet meer willen
na een frigide gillen beroerd gelaten -op de zanderige paden-
werd de stuurvrouw een rustig praten met Sjoerd aangeraden
want na het koffiebaden zou die -het krijsen wel verstillen-
Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen
in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie…
onrust
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.651 Onrust
Een scherpe blik, een grijns
Een omarming, een kus
Mijn vlees, mijn bloed
Mijn onmacht
Mijn zoektocht
Oneindig groot en zonder grenzen
Een zoektocht naar mijzelf
Een weg, een pad, een struikelpunt.…
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Door de god in u bespeeld,
Tot hij breekt door de verbroosde wanden
Op zijn nieuw gevleugeld pad,
En gij zelf vergaat in schoonste schande,
Uitgewoond verworpen vat.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 Ik zag mijn lot,
En snikkend - lachend, vond ik 't pad naar 't dal.
--------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Touch of freedom
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.012 zie de bergtop
tegen de lucht afsteken
daar wil ik zijn
in de stilte
bij de blauwe lucht
steeds verder
steeds hoger
van het geraas
weg van oorlog
het steile pad omhoog
tussen scherpe rotsen door
naar de vrede
in de witte sneeuw
waar het woeden
ver beneden
krioelend als woedende
mieren achterbleef.…
Voor m'n ex...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.473 'k heb weer lief, een nieuwe toekomst,
met hem zal ik 't pad des levens verder belopen.
Ik wil je danken voor de fijne jaren,
samen met onze dieren, een leuke tijd.
Het ga je goed je verdere leven,
want diep van binnen, weet ik dat 't je spijt!…
Onder de boom des levens
poëzie
3.7 met 14 stemmen
4.140 Allerzij nadert de nacht; in zijn angstig opstandige diepten
Word ik geen hemel noch ster, niet enig pad meer gewaar;
't Is of mijn hart als een blad wegwaait in het gulzige donker -
Lieve, geef mij de hand, want wij behoeven elkaar.…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Kwetterende vogels bezingen
het ontwaken van de dag,
geeuwend boven
de bemoste paden.
Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.
Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.…
Terug
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
3.082 Opeens ben je de weg kwijt
Draaien met de kaart maar niets wat je herkent
Een jungle heeft geen paden
En je zult vallen als je rent
Terug je wilt terug
Naar een plek waar je nooit bent geweest
Terug naar de wereld
En daarmee verder terug
En waar is dan het kruispunt?…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 onstuitbaar voortrollend door straten vol glanzend
schoongeboende stoeptegels (nog altijd stap voor stap)
hangend aan de laatste rafels ooit, diep weg gesleten
in het vaste pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg…
Van A naar B
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
829 Op een late avond fiets ik door de regen
Van lamp naar lamp langs een verlaten pad
– watersluiers in het lantaarnlicht
bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen
het asfalt glimmend zwart en glad –
Gestaag op weg. De dynamo snort zacht,
Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel.
Fietsen, drie kwartier,
Door wind, soms door regen.…
Kind van mijn hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Kind van mijn hart wat dool je rond
ik probeer je paden te volgen maar
lieve God ik raak verward.
Je staat op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan.
Je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
maar ik, ik kan je
echt niet volgen.…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ik ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
- De ijskoning -
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
600 Sneeuwheuvels aan de noorderkant
slingeren het weer afwisselend
door droge paden, berekoud het land
lijkt het ijs, de elementen te beheren.
Ijzige machten tronen,
de middernachtzon bestraalt
warmovergoten de enorme ijspiste.
Glinsterend vielen ijzige gletsjers
ongestadig met de luchtspiegelingen.…
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Waar de paden kronkelden
wezen bomen ons de weg
dieren waren niet in ons geïnteresseerd,
totaal niet en luidkeels
Wij hoopten tegen beter weten in nog
op een wonder
dat het water ons zou dragen
zou opengaan
en onze achtervolgers zou verzwelgen,
maar niets dan dat!…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 naar op zoek
de jaren hebben mij toch alles verteld
talloze malen is mijn huid vervangen
de haren van blond, grijs naar kaal
mijn geschiedenis talloze malen bijgesteld
seizoenen zijn verworden tot gelijkmatig vaal
ook mijn ruggengraat is eerbiedwaardig
vol geloof naar de aarde overgeheld
samen lopen we hand in hand
over het aangeharkte pad…
De zon
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.622 waas, uit zijde en licht geweven:
zij trilt in elk gezang; zij leeft in alle leven
en leeft in ieder deeltje en leeft er toch geheel.
0 zon, laat mij nog eens in al uw luister baden ;
doordring mij gans, dring door in 't diepste mijner ziel,
die brandend naar u haakte en toch in nacht verviel.
0 laat me, u volgend langs de nooit-betreden paden…
Sintertijd
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.373 Zie de maan schijnt door de bomen;
Sinterklaas is weer op pad,
paardenhoeven op de daken
pepernoten op de mat.
En we zingen weer de liedjes
rond de oude open haard.
Voor de schouw staat weer ons schoentje
met een wortel voor het paard.…