4052 resultaten.
vergane glorie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
751 De tol die wij allen hebben betaald
voor de hebzucht van wezens
met een hart van steen
die geen greintje gaven
om het leven van hun medemens.…
VERVAL
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.480 Over verweerde stenen zing het uur
van drifig minnende vogelkoren.
Kleine holtes doen licht getrippel horen;
krioelend leven heeft groot avontuur.
Nachtwind fluistert om de schimmige bouwval.
Zuchtende takken, droeve uilenkreten
gedenken de tijd die dit oord roem ontstal.…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 (Een brug bouwen van Oost naar West,
leven tussen twee culturen)
Ik heb getracht
de echo uit mijn oor te wrijven
De letters tot een woord
te schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren…
de maan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.016 valt licht
kantelt mijn horizon
of scherpt haar schijn
aan het steen van de dichter die
van drinken en dromen weet
kom leg je hartslag in mijn hand
vals licht
dwars elke schaduw
lees mijn woorden op je huid
of dwaal fluister
langs het oor van de dichter die
van liefde en afscheid walgt
alle kleuren herkent hij
geuren en zout van lief…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
Zwarte tranen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.016 Vege tekens heb ik
op je graf geschreven
Een goed bewaard geheim
uit een houten hart gesneden
en neergelegd
Als vermolmde takken
verwaaien mijn geheven
armen in de mist
Er knarsen stemmen
onder oeroude stenen vandaan
die woorden lichten
Ik slik mijn tranen
als roestige degens
om niets prijs te geven
Omstanders bouwen…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
Die eindeloze zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 richtingloos ronddraaien
de zee kan nu overal wel zijn
de zee, de zee, die eindeloze zee
neemt al je zorgen met zich mee
de zon, de zon, die warme zon
terug naar voor het begon
de wind, die zuiverende wind
blaast je hoofd schoon, m’n lief
dat hoofd vol met donkere wolken
die je gedachten laten kolken
laat de rust in je hoofd vrij
haal de steen…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 vaarwel, zei ik tegen de stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.
De oase herbergt een murmelbron:
"Duidelijk geschreven woorden weergeven
hetgeen menselijk overwegen kon.…
het is te lang geleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 De straten dwalen door de stad
Het plein uit mijn jeugd
Een verzameling stenen
Het huis uit mijn jeugd
Gevallen onder slopershamer
Mijn jeugd dwaalt door de stad
en kijkt om zich heen
Iets moet er nog zijn
Een gevoel, een vriendje waar
ik mee speelde
Iets moet er nog zijn
Een restje van de oorlog
Een restje van mijn prille jeugd
De…
Mise-en-scène
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 vieren en bovendien
van mening zijn dat ze de pas
wordt afgesneden door bewegende
handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
nachten stervend korter zijn
hanteert de schilder zijn penseel
dichten schrijvers uit een brij aan woorden
vastgelegde structuren van
problemen ontstaan door meningsverschil
authenticiteit
Met een waarheid in steen…
Eoceen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.343 Alles gaat
weg
naar
de
tijd -
1 graankorrel gemaakt van
steen valt vaker uiteen in
je buik. Je praat de dood
rond - een sleutel tot leven
in een ander soort wereld,
waar levenden zich ook
zonder moeder luidruchtig
openbaren.…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Op de wand projectie van
een gezicht weerkaatst in een
pupil, teruggebracht in de oogkas
en het licht voeden zal, daarvoor
moet de onderste steen bloeden
voor een diamantmand die met
de hand gedolven is..…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Ik merkte hoe moe het landschap was, een oud beest,
een steen, op zoek naar het graf waarbij
hij zich neerleggen kan, alleen in zijn loopgraaf,
mens in een krakende jas.
-------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
Het is de weg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 als je even meeloopt
vertel ik over de weg
de meeste stenen zijn omgedoopt,
dat is wat ik zeg
nadat ik ze heb aangeraakt
zijn ze niet meer als voorheen
wat meer versleten, dieper naakt,
het karakter hebben ze nog wel gemeen
zo zal de kim, in de verte nabij,
geen echt wonder meer kennen
daarheen liggen ook aangetasten,
voorbij het moment…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 wanneer het lawaai van buiten verstomt
treedt je binnen schemer vermolmde geur
strijkt over hout kaarsen en stenen
eeuwen hebben een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De dichtkunst sleurt zich voort
langs afgewezen paden
diens woorden ongehoord
met afkeur volgeladen
Een liefde die verdween
de wanklank is gebleven
verstoten door het steen
bedierf het al het leven.
Geen sterveling begreep
de schoonheid van het lied
waaraan men zich vergreep
deed liefst die taal teniet.…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 muren van schuld
Waarin ik stijf bevroren
Gevangen zit - geen
Spoor van leven meer te zien,
Op het magere omhulsel na
Van de persoon die
Ik genoemd wordt -
Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De tuinman afstapt
En verwonderd vraagt
Hoe het kan dat die
Steen…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.
O alles zingt van volle vreugd;
Natuur, herboren in haar jeugd,
Der bomen strelend ruisgeluid,
Der voog’len zangerig gefluit.…
Te druk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
755 Mijn veilige plek verlaten
Drie dikke muren van steen
Ik probeer de weg terug te vinden
Maar kan er niet meer heen
Teveel prikkels, teveel drukte
Teveel druk kan ik niet aan
Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit
Van mijn veilige plek gegaan
Ik zoek een veilige haven
Ik moet naar een veilige plek
Breng me waar ik in mezelf kan kruipen…
Pieter Saenredam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 De lijnen op het platte doek verdwijnen
en scheppen ruimte, overdekte pleinen
van steen, van glas. Het orgel speelt, hoor,
een psalm van Pieter Sweelink. Een stoet
van zwarte pakken schrijdt daar plechtig
in gouden ochtendlicht en deftig
begroet de kleine hond. Waarom doet
een wolk het gouden licht verzwakken?…
JONATHAN
poëzie
4.6 met 8 stemmen
1.544 Die nam, en streed, en slingerde het verder
en trof Saul met de scherpgekante steen.
En Jonathan duldde het dubbel leed.
Hij dacht zijn vader hard en David wreed,
en kampte om ’t arm geluk van dood te zijn.
Bij ’t rijzen van de grijze schemervloed
gruwt David van de lauwe smaak van bloed,
en staart vol afschuw naar de rode wijn.…
Grafveld in Frankrijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 het kerkhof van grijze steen
ligt verloren in een veld koren
hier is het hele dorp aangeland
in een voeg van het landschap
ergens langs de wegkant
een stille straat loopt voor eeuwigheid
tussen graven van bewoners die tijdens
hun leven wel of niet hebben geleden met
kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten
zo’n plaats waar de tijd…
AAN WAT NIET IS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Diepere gedachten
Dralen af
Vol weemoed
Oude pijn
Ik hou vast
Aan wat niet is
Aan levenloze dingen
Van jou en mij
Het gevoel
Dat ik zo node mis
Ik zoek je op
Sta bij jouw steen
Veertig-plus
Verslagen
Eenzaam en alleen
Ik mis je pa
Dat gevoel komt nooit
Nooit meer van mij los
Kan niet veranderen
Wat je niet meer ziet
Een traan voor…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Boterbloemen In Het Gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Als het harde aardse gemeen
Mij dreigt te vermorzelen als een poreuze steen,
Denk ik vaak hoe simpel het leven eens was,
In alle rust gelegen tussen de boterbloemen in het gras.…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden
en waar de teksten eindigen
de stilte komen zal, getekend
op de zwervende steen…
Rampjaar tot heden = 1 mei
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.180 Toen begon de aarde plots te scheuren
lawines - instortingen - stapels steen
daarnaast ook een serie moordpartijen
en galgje spelen, lees maar de krant
Het jaar mag van mij opgaan, foetsie,
in rook en andere (on)getijden:
rampzalig toch als het zo begint dat
je je afvraagt waar het eindigt, stopt…