3517 resultaten.
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 En in de bladerstille lucht, met trage
glinsters, lichtend-gestrooide sterren blinken,
wijl Nacht en Vrede in 't zwellend harte zinken.…
De laatste wereldvrede
gedicht
4.2 met 6 stemmen
14.105 Kijk vannacht eens lang en dood
doodstil vanuit de sterren
naar deze kleine aarde
en niets blijft groot. Wat blijft eigenlijk van verre
over van onze eigenwaarde?
Niets in de eeuwigheid
om voor te vechten zo gezien
en waar kan oorlog anders nog toe dienen?…
Mank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
704 straks alle sterren de danszaal verlichten…
Kerstkaart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 Kerstkaart,
zeg hen
dat ik die oliebol, die kaars, de dennetak,
de sneeuwpop, het kerstkransje, het vogeltje,
de duif vooral,
de schaatsers op de plas,
de molens in de verte,
de kerstboom, de kadootjes eronder,
de sterren, de drie wijzen,
maar vooral het babietje in de kribbe
of aan de borst, de Maria en Josef,
de lammetjes, het hoefijzer…
mijn wilde kinderdroom
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
741 ik weet wel een klein beetje
maar toch niet al te veel
wat kunnen jullie zagen
over sterren en heelal
het lijkt me wat te moeilijk
dat moet je mij niet vragen
ik had het soms wat lastig
met opletten en scoren
zo waren mijn rapporten
ronduit, meestal slecht
bergen en rivieren
lopen steeds aan mij voorbij
en ook geschiedenis…
Tintinnabula's in varianten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Beige nuanceert het blauw, een tint die ons laat
dromen, we keren al terug naar onze sterren.
Er verschijnt een rondte in mijn geest,
leeg, zo zonder woorden. Breder, sereen!
Waar de uil drietonig oehoet. Met diepe klank!…
ergens langs de weg
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
641 ik voelde me echt op mijn gemak
we liepen samen op het strand
blij verlangend naar de nacht
als een man pakte ik jouw hand
zoekend naar wat aandacht
met gele bloemen in je haar
bespeelde je de zachte wind
een magisch mooi gebaar
van jou voor mij, mijn godenkind
de donkere hemel straalde open
lieve mensen wat een zicht
want alle sterren…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Lief, ontwaak: de late sterren doven
In de koele morgenzucht,
En de leeuwrik uit onzichtbre hoven
Voer al door de lage lucht.
Met het binnenstuwend water rijzen
We in de alomme klaart:
Al de tekenen der heemlen wijzen
Op een gunstge vaart.…
Pluk de dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.007 Dans de dans
onder de sterren
onder de maan
leef het leven
om door te blijven leven
leef het leven
om door te blijven gaan.
Pluk de dag
aan de slag
geniet ervan
zolang het kan
schater je pracht
schitter je lach
kijk omhoog...regenboog.…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Al heeft hij zon, noch maan, noch sterren in zijn ogen,
Hij houdt nochtans zijn streek en vindt zich niet bewogen.
Zijn zaken die gaan vast: de naald op het kompas
Wijst hem het noord’; ’t getij dat gist hij bij het glas.
Let hij op deze twee, zo wordt hij niet bedrogen.
Zo gaat het ook met mij.…
Geschreven vraag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 Zolang zon, maan en sterren aan de hemelboog
Hun banen trekken in vaste lijnen en vorm
Dan houdt natuur zijn beeldend scheppend betoog
Dat wat de mens nooit bereikt in een woordenstorm
Waarom zou ik de vraag naar ’t waarom nog stellen
Als ik met schrijven het doel niet kan vertellen.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.102 O nevelnacht, waarin geen sterren stralen!
O diepe, doffe stilte dezer stonde!
Geen klokkentoon, die plechtig 't uur verkonde,
Niets hoor ik, dan mijn eigen ademhalen.
't Waar zoet voor mij, de in 's levensstrijd gewonde,
In 't rustig rijk der dromen rond te dwalen.
Dan, ach!…
Peren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Als sterren nog
weigeren te vallen
als ijzer niet meer oxideert
jaarwisselingen wisselen zonder knallen
wat als al wat wij niet wenselijk achten
wordt geweerd?
Als niets meer aan
wetten is onderheven
als ieder maar doet wat hij wil
dan gaan we echt nog wat beleven
of wordt het dan juist heel erg stil?…
Jij kleurde het decor
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 kleurde het decor
was het toneel en de gordijnen
regisseerde de spelers alleen
al met een blik voor het felle voetlicht
nooit heb ik mij zo
goed gevoeld als onder jouw ogen
jij bracht mij geluk en hebt al mijn
talenten eruptief naar boven gebracht
ik aanbid je nog steeds
want jouw lach is de hemel
en je woorden glanzen nog altijd
als sterren…
Het kind met een kroon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.046 alle lichtjes flikkeren aan
't wordt Kerstmis overal
maar Zijn Licht
dat nooit is uitgegaan
gloort hoog boven de stal
het glanst in onze ogen
en straalt uit ons hart
nu wij verlangend hopen
dat het Kind wordt gebracht
ook de nacht toont zijn licht
en was nooit zo helder en schoon
met sterren en engelenscharen
voor het Kind met een kroon…
mijn interieur c'est mon interieur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 zoeven naar een plateau
waar een harlecchino huppelt
op blote voeten
een zwaan daalt waardig bij hem neder
achter een dodecaëder die vertedert
de opengesperde ogen
in het mombakkes der goden
kijken me uitdagend aan
op zijn hoofd is een quetzal neer gestreken
in mijn geest klaren Andeshoogten op
met alle vrijheid deze vogel eigen
roze sterren…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 in jouw ogen
zie ik de zon de sterren en de maan
alle seizoenen van het jaar
ik zie jouw mededogen
jouw lach verdriet
berusting en hoop
ik zie een heel genoten leven
in die ogen voorbijgaan
weerspiegelend dat wat je
als je intenser kijkt pas ziet
ik hoop dat het mij is gegeven
het ontwarren van die gordiaanse knoop
zie ik een einde daarin…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Kijk naar de sterren, dat verre licht,
probeer het onbevangen eens geheel onverplicht,
nu weg van een kudde en zeker ver weg van hun lof
dat ene te beluisteren als puur en alleen dat sterrenstof.…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen zich laten
wiegelen met de sterren mee.…
De ondeelbare tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
406 kier van de ochtendmist hervindt
de ondeelbare tijd zich in de herhaalde
dageraad, waarin we alles kunnen
verwachten maar zijn daarop nog niet
voorbereid, het lijkt allemaal zo anders,
ideeën en wetten vervreemd van
gevoel, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het tijdswiel er morgen
voor zal staan, ons licht gestolen uit de
sterren…
HET STILLE VERBOND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 er is een groot stil verbond
dat ooit tussen alles ontstond
het zijn de bomen die omhoog rijzen
en ons er subtiel en bedeesd op wijzen
het zijn de talrijke bloemen
die in geuren en kleuren
ons met hun pracht tonen dat wat
ooit heeft weten te gebeuren
wat sommigen niet durven benoemen
het zijn de sterren die stralen
die ons over proberen…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 aan de basis
Homo Universalis
Apollo's zonen
Verkenners van Mars
Ontdekkers van
planetoïden en manen
verdwijnend in
tal van aeonen
Nu draait de Hubble
van ESA en NASA,
dertig jaar reeds
om de blauwe planeet
Blikt in de Nevels
van Krab en van Arend,
pilaren ontwarend
en Maghelhaenwolken
Ziet spectaculaire
lijken van sterren…
Mijn leeuwerik
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
412 De leeuwerik verschijnt
in zijn wisselende coulissen
uit de dauw ontstaan uit
sterren en een mateloze maan
de zon als vaste toneelmeester
schenkt hem een open doek,
als een triviale meerwaarde
van een tijdloze repertoire
in een adoratie met een
hartstochtelijke zekerheid
uitnodiging met zijn opvoering
gratis opgevoerd, als toegift…
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 nog even roeien vannacht
in hoge baren worstel ik tot de overkant
Daar word ik straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen van de sterren…
Cloud nine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 .
___________________________________
Hoe heel is het Al
Het Al is nooit heel
Een nevel baart sterren
Ook sterven er veel
Stelsels van licht
Van een maan en een zon
Die langzaam verdwijnt
Als een zalm bij de bron
Waren de pictures
Van Hubbles niet nep
Ze zijn tien keer beter
Met dank aan James Webb…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 In de hogere regionen
boven de Domspitsen in Keulen speelt het wohltemperierte klavier de sterren van de hemel
Himmelhoch jauchzend
boven Lünenburger heide,
boven Weser en Elbe
mengen Thor en Donar
zich in de strijd der riddertoernooien
Lansen breken, bliksems schichten, gevechten breken uit tussen koude Nordström uit Gazpromkaja en…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal
met mij de sterren…
Achter de horizon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Ver achter de horizon
ligt het land
waar schaduwen
niet bestaan
Waar het licht altijd
het donker verdrijft
en grote sterren
aan de hemel staan
Waar de zon speelt
met de wolken
en in de regen
een bloem van
liefde bloeit
Waar echte
vriendschap en
betrokkenheid
zomaar in het
wild groeit
Een land waar
elke dag een bosje…
Pink ladies
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
671 Rijpe, tot volle wasdom gerezen, himmelhochjauchzend uit de toppen van hun tenen schreeuwende rozerood aangelopen van verlangen naar verlossing in loodzwaar neerbungelende omhulsels van mysterieuze mature, onder zachte schil bijkans uit hun voegen barstende, granaten sterren, elstarren en ander nog niet tot fastfooddrink uitgeperst vruchtvlees, hunkerend…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ze lachte verleidelijk
toen haar jas ons
afscheid nog adem gaf
later zag ik haar iets
schrijven in het meest
krullige schrift ooit
in een handschrift van
een vrouw met
een circulair hart
wulpse draaien om de
overmaat aan warme
emotie te compenseren
met het vloeiend ronde
dat naadloos uit
lange vingers
met schitterende
sterren…