5637 resultaten.
Alles hangt onontkoombaar samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Onbewust nog van wie ik was
En waar ik woonde, welk dorp
In welk land was mij allemaal gelijk -
Feit was dat ik een fietsje had
Waarmee ik door mijn eigen kleine wereld
Reisde weg van de wolken
Op naar de zon die in het westen
Uitbundig onderging;
Wolken die me volgden
Al weet ik niet waarom,
Misschien wel omdat de grote jongens…
Ik geloof in wonderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 Tot op die dag dat jij uit onze wolk viel,
en aan het zicht werd onttrokken
Ik word opnieuw gebroken.
In gedachten hoor ik je stem
Ik kom er maar niet overheen
Ik val,
ik val zo diep.
De woorden op je lippen,
Ik hou van je….,
Ik hoor ze nog steeds!
Ik hoor ze, zo … Graag.…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 de dag is aangeroerd
boven de huizen drijven
natte ijzeren wolken
op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloop alleen gestoord door
studenten in een rondvaartboot…
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken,
opgepoetst door de felle morgenwind.
Mijn slapeloze geest maalt verblind
verder in diepe rusteloze droomkolken.
Nu de donkere nacht volop de helle dag begroet,
welt in mij een kalme lijdzame eenzaamheid.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
Herfstregen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Recht uit de wolken
vloeiende regendruppels
parels van hemel
Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
De waterdruppel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 er was eens een waterdruppel
die had het altijd naar zijn zin
de anderen vonden dat heel irritant
want zij hadden vaak de pest in
ik zit maar in zo’n grote wolk
mopperde een druppel elke dag
en zit alleen maar af te wachten
wanneer ik naar beneden mag
toen ging het plotseling regenen
de druppels vielen uit de wolk
ze vlogen alle kanten…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
Een glimlach blij
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
4.264 wanneer ik in jouw ogen kijk
vormen woorden zich in mijn hart
ik wandel door gekleurde wolken
knip zonnetjes uit jouw zomerlach
ik loop langs woorden met lichte pas
schrijf vellen vol met blauwe inkt
letters zuchten in zachte zinnen
als een vrij en vrolijk windekind
in jouw adem wil ik zwijgen
duizend klanken achterlaten
in denken en in…
Hij die komt noch gaat
gedicht
2.2 met 134 stemmen
49.345 mond
hij die geen man meer, nog geen vrouw
met zijn speeksel me wassen zou
hij die het brood bijna breekt
het licht net niet dooft
zich nauwelijks uitkleedt
me rakelings aanraakt
(o de paarse bessen van zijn tong
hoe blauw het dons van zijn dijen
rijzig eindigend in nog zachter)
met hem wil ik slapen gaan
in dag noch nacht
tussen wolk…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 Ja stellig zal ik ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven…
De fee in de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
918 De zon verdwijnt achter de wolken,
mijn droom spat plotseling uiteen,
want heel even waande ik me,
die prachtige fee in de zee.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.027 En de zon doorbreekt de wolken,
smelt het witbevroren gras,
condens verdwijnt van de ramen,
en wordt weer doorzichtig glas.…
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Toen de tijden bladstil waren, lang geleen,
is ze geboren, in herfststilte een bloem,
die staat bleeklicht in 't vale lichtgeween, -
regenen doen de wolken om haar om.…
INDIVIDUALISME
gedicht
2.7 met 59 stemmen
23.129 in het hart
van een bezetene ziende, de trommelaars
de paukeniers en fluitisten, het
lawaai van het geschetter
en getrommel aanhorend en zijn oor
verdoofd wetend, met een ongeordende stem:
druktescheppers van duivels, vlieg het heelal in
uit dit huis en de lucht werd vervuld van
alleenstaanden, elk in één ruk eenzaamheid
ongehoord tussen wolken…
Een engel gezien
netgedicht
3.5 met 214 stemmen
31.527 In kleurig blauwe golven
als een laken toegedekt
In een veilige haven
voor het juiste effect
Als een vogel in het water
zweef ik als een vis
Ondersteboven
nu voel ik hoe dat is
Ogen dicht geknepen
een eindeloze droom
Lange flarden mist
gaan op in onzichtbare stoom
Onder water gezien
een mooie zeemeermin
Door wolken…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
wens
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.987 diep, intens gelukkig zijn
was haar laatste wens
zwevend, levend op een wolk
als een herboren mens
vrij van schuld of schuldig zijn
geen lasten op haar rug
geen zonden, wonden op haar ziel
omhoog en nooit meer terug
geest en lichaam in harmonie
geen onvolkomen woord
verleden, heden smelten samen
niets dat haar nog stoort
diep, intens…
Demoon van de nacht
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
925 de zon achter de wolken
maakt licht in de duisternis
fluister mij je woorden
en laat mijn lichaam zweven
laat mij langzaam dood gaan
verzacht de pijnen niet
voel mijn lichaam sterven
en laat mij aan je overgeven
bewaar mijn lichaam
maar begraaf mijn ziel
laat mij herrijzen zoals jij
laat alles wat mij lief was vrij
kijk mij recht in…
Lieve woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.498 Vanuit wat dieper zit
dan je dacht dat het zou kunnen
zweef je oprecht een roze wolk
intens beleven en delen
Plotseling ook dat besef
en een instemmend gevoel
waar komt dat toch opeens vandaan?…
verliefd zijn is een bloem
hartenkreet
4.1 met 88 stemmen
7.991 En als verliefd zijn een wolk is
En een traan de dauw
Is een ruzie dan een onweer ...
maakt het je koud en bang?
Als verliefd zijn als een zonnestraal is
En de aarde jouw eigenste huid
Valt die liefde dan niet recht in je hart
Waar je z’n warmte elke dag gebruikt?…
wandel wat in woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.273 ik wandel
wat in woorden rond
vertreed me
zoek een bankje
aai een jonge hond
luchten vluchten als
ik naar wolken kijk
de zon schijnt toch
zijn eigen hemel rijk
en ik begrijp
de kiezel knarst
in het voorbijgaan
van personen
een gaan en komen
gezichten lachen
maar ik zie geen dromen
mijn ogen willen groeten
blikken willen niet…
in de lucht
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
4.853 in de stilte een meeuw grauw
het wolkendek gesloten
door de wind verstoten
een tinteling van licht berouw
door de wereld die ontvouwt
voor de tranen eens vergoten
is hij in lucht gesloten
alleen wolken die hij aanschouwt
in het geheugen ochtenddauw
diep in de veren gestoken
nog verblind door smok
zoekt helder en bouwt
een vogel vlucht…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 De runderen staan als witte vlekken
op een verre heuvelrug
weerkaatsend de witte wolken
van de blauwe hemelbrug.
Groepen bomen staan
als reusachtige dieren op de vele poten,
verspreid in het golvend akkerland.
De buizerd bidt voor hij toeslaat en eet.
Ik weet.
De schoonheid die mij ontroert
en dwingend naar binnen voert.…
vrijen in den vreemde
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.232 aan gekleurde ballonnen
of zweven in wilgenbomen van chocolade
het is zuigen aan slagroom met aardbeien
ongeremd, verblind en onbezonnen
alhoewel het naast zo'n schone neervlijen
reeds het ervaren is van genade
eer ik werkelijk ben begonnen
ach, wat kan ik zo fijn fantaseren
over onbekende grenzen heen
het is veilig drijven op de wolken…