Alle inzendingen over ex-liefde

afscheid er is een grens waar woorden geen brug meer zijn maar een bewijs van afstand ik werd de schaduw in het weekend de zondag was niet van mij je noemde mijn trouw een misleiding mijn aanwezigheid een verstoring door AI zo werd ik schuldig aan jouw vermogen tot nabijheid wie moet verdedigen hoe hij liefheeft woont niet…

Je slaapt te veel met de machtige intensiteit die dromen eigen is naamloos en anoniem in een bizarre droomwereld ben ik nog steeds relevant? vraag je aan het geweten van jouw intieme innerlijk ​ jouw naam staat zelden in de krant kent niemand je in dit land ben je onbekend hoor ik je weer aan mijn deur kloppen het zou de deur…

OP WEG NAAR ASCIANO Hoor je de oude vrouwen staan bij de fontein en zie je de zon hun gezichten beschilderen met voorbij vliegende tortelduiven Het plein is als een schelp gelegd en waaiert uit tegen de huizen waarvan de luiken daags sluiten ik kijk op hen neer vanaf het palazzo Hoor de oude vrouwen lachen ze draaien hun rokken in elkaar…

Daar in de diepte staarde ik en zag spiegelend de ziel bovenkomen in mijn denken ik weet, dit gevoel reikt dieper dan mijn pijn dieper dan het denken, dan het worstelen zelf ik heb draden lopen door de tijd van wensen soms, wenste ik mij meer dan boven komen.…

Daar, op een dag in juni, De koudste dag van de maand, Zie ik je dansen in de branding, Met een rok die modder traant. Daar, met je haren los en vrij, Verstrengd met twijgen, Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur, En voel ik mijn ogen naar achter neigen. Daar, een hand op mijn wang, Met koud bloed tot in de toppen, Word ik overspoeld…

Doodvermoeid en uitgeput wacht de maestro del canto del cordilleras de los andes op zijn amoris dormicum in casa blanca quindecima in cubiculo verwikkeld in tastelijkheden met een gezochte, onvindbare onzichtbare primadonna Een vervaarlijke Medea liet haar tanden zien zwellende tentakels in een nietsverhullend solstitium…

Het naakte feit heeft haar eigenzinnige jas opgehangen aan de kapstok van dit onzinnige bestaan zonder jou is het leven als de schemering mysterieus zonder de helderheid van jouw lucide gedachten en ik weet niet zeker of het me kracht geeft dat ik zonder jou verder moet in de woordenstorm vol informatie over wat goed is om beter te…

De regen tikt zacht Ik staar naar buiten Zoek naar jouw vlagen In de forse bries De klok beweegt traag Tijd doet pijn Zonder jou Wil ik hier Niet meer zijn De ijskast leeg Mijn kleren in het rond Blikjes op de tafel en Blikjes op de grond Nu jij hier weg bent Heeft schone schijn Zijn venijn verloren Ik ben alleen Met niemand…

Dit eens zo luchtig hart, vervuld met geestdrift en met vreugde Nu ontwricht door pijn en smart, waar het zich in liefde ooit verheugde Mijn ziel is mee gezonken, in de donkere diepten van een oceaan In weemoed gestaag verdronken, en als een schip in een storm vergaan Dit hart dat eens subtiel, werd ontstoken door jouw wakkerend vuur Nu…

Een cello En viool Het stuk Bevochtend Mijn ogen Een viool En cello Beroeren niet alleen De snaren Ze roepen mij Naar de emotie van Iemand die zoveel voor Je betekende Heeft je verlaten Want je betekende Niet meer hetzelfde Voor haar als voorheen…

Hele nacht wakker Waar was je gaan slapen Je berichtje die middag Dat we niet meer samen aten Zag dan in je status Jij had mij verlaten…

De laatste bergen Beklom ik niet Onze woorden wissels Onbesproken liet De hemden die je kocht Bleven ongedragen Koele nachten Zonder aan te raken Kille dagen Vol van onbeantwoorde vragen…

Ze had hier willen uitleggen hoe het is om in jouw bed te liggen maar het leven nam haar mee naar een ander bed in een ander land en in de nacht wanneer de zombies tot leven komen in de geurige wind ziet ze jouw sombere zielgezicht alsof je nog altijd verliefd op haar bent onafhankelijk van verstand of wijsheid simpel in jouw gevoelige…

Hij liep naast je, maar jij zag niets. Niet zijn ogen, niet zijn stilte, niets wat hij brak met elke adem. Hij sprak, maar zijn woorden vielen tegen, op de grond als hopeloze scherven. Hij is er niet meer, niet in jouw wereld, niet in die van ons. Hij is verdwenen, uitgewist, vergeten voordat hij schreeuwen kon. Hij is weg,…

Op uw gunst wil ik niet meer wachten, Nu in alle ernst, adieu! vaarwel! Want nieuwe vreugden, nieuwe prachten, Komen bij mij nu alleen in tel. Ik zal, ik moet, ik wil ontvangen, Al het nieuwe dat tot mij komt, En door mijn lieve en zoete zangen Wordt alles blij verwellekomd. Ik neem aan wat zij mij bieden, Juwelen of enig ander ding,…

Niets zoals het was Amper een kus op de wang Jij kijkt aandachtig rond Wie kan je komen redden? Je vraagt waar ik nu woon Met gespeelde interesse Je praat verder zonder iets Bloot te willen leggen Ik kijk je aan en ik knik We hoeven niets te zeggen Laat het maar Ga jij naar daar Voor ze weer vertrekken Je keert je om en verdwijnt…

Te veel zorgen ontwaken Het contactloos gaan slapen…

In de witte kamer der verbeelding spelen wij het spel zonder begin of einde. In iedere hoek slaat weer een klok en aan de zoldering gloeien duizend witte lampen. Geen deur, geen venster sluit ons in alleen de witte spin van allerzuiverste verbeelding. Toch heb ik je nog lief maar doorheen de witte schittering doorheen de witte kamer der…

Heel in de verte waert zij rond daer aen den rand der ochtendstond waer zij mij om heur vinger wond 'k was haer mascotte, lieve hond die zij mij aen heur zijde bond een vreemd en mysterieus verbond dat ooit in heur paleis ontstond himmelhoch jauchzend, mond op mond wat niet voltooid werd maer inbond door tand des tijds - die ons heen…

Ik heb een vrouw bemind, die best een tweede Troje zou verdienen, en die door drank en heroïne onder mijn ogen werd verpest. Tot ziekbed kromp het liefdesnest, en ik zou zachtjes willen grienen, omdat alleen dit clandestiene sonnetje van ons tweeën rest. Zo'n veertien regeltjes waarmee je een tipje van de sluier licht, wat zout om in…

Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld, ik ben het stof dat uit handen wegleest. Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven, ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven. Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen, ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen. Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil…

Je nam mijn liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om te veranderen maar ook jij was…

Zij was getooid met mooie veren Geprezen om haar vruchtbaarheid Tentoongesteld voor kritisch-keurende heren In haar stem klonk nimmer spijt Zij won prijzen bij de vleet Werd overladen met veel lof Tot haar veren slap d'ogen dof De dag waarop zij schijnbaar overleed Kort daarvoor was haar verteld Dat ze was gebruikt alleen voor…

Twee zijden derzelfde medaille Silver queen stralend in zonnegoud Wint haar ridder te paard met haar taille Om haar vinger, haar ogen zijn koud Zij gaat ervandoor zonder spoor Met zijn geld dat hij roemloos verloor…

Waar eens de liefde bloeide, Heerst nu d'verterende haat, Deze uitersten liggen zo na, Kan toch geen toeval wezen. Kussen en verwensingen, Zijn een hemel van verschil, Komen vanuit dezelfde mond, Waar liefde en haat ontstond. Leven en laten leven klinkt Als een toch zo simple daad, Meer in lijn dan liefde en haat, Waarbij men garen…

We vinden iets terug, het is niet meer dan een scherf van die veel te jonge en te mooie te grote god van de liefde alsof hij brak toen onze handen loslieten we hebben hem niet gezocht maar daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht alsof we misschien toch om ons heen is alles hetzelfde gebleven de wind het waaiende helmgras het witte…

Je begrijpt bloementaal en zang van flirtende vlinders de zon klimt over rauwe leugens nergens stilte in jouw leegte jouw nieuwe horizon voorbij fragiele woorden; Wanneer relatietwist om vrede roept na jaren van verwarring en conflicten opstand en tegenspraak, alles wat jij in het diepst van jouw gedachten voelt je voelt je thuis…

Jouw stilte valt in mijn stilte het graf gegraven in de herfst hoe mild de herinneringen zijn de toekomst is altijd onzeker het oude najaarsgoud gebroken en gevallen op de koude grond wie ben ik uiteindelijk geworden wie ben jij al die tijd geweest ah, ik drink nog steeds uit uw kopje kijk naar je trouwe foto aan de muur het schilderij…

Aan een vraatzuchtige rups die geen vlinder wil worden maak ik geen mooie woorden vuil ik fladder opgewonden zoek zonneschijn in jouw hart en slaap wanneer het donker wordt vol mooie droomavonturen op de doorzichtige bladzijdes van vergeten boekpapieren dus je zegt nu duidelijk opnieuw dat jij jouw lieflijke buik vol van al die dronken…

‘k Heb zoete liefde verdreven uit het ontloverd nest; en als een slot omgeven mijn hart met wal en vest. De burchtpoort is gesloten, de hangbrug is gelicht; ‘t geheel is overgoten met mystisch treurig licht. Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij erven zonglans en dauw. Zo zingt…