Alle inzendingen over wereld

De vogelkers wordt alom gehaat; stuitende kruidenvrouwtjes staan klaar in de heilige-boontjes-tuin om te spuien met antipoëticiden. Lasten gleden als groene blaadjes voordat dit einde aanbreken kon van dit huis der overproducering. Woest geworstel met wansmaken zal tot het verleden gaan behoren onder die onverdichtbare dakpan.…

Daarnet een buurvrouw ontmoet in de straat, wat praatjes en nieuwtjes nog vroeg in de morgen, een delen van vreugde en ook kleine zorgen en wat er weldra gebeuren gaat. Zo simpel maar hoopvol bij alle kwaad dat in onze wereld nu overal klinkt, dat ondanks ellende in harten toch zingt, daarvoor is het nooit te laat.…

Vaak verbijsterd Soms bedroefd Wel eens hopeloos Dan weer moedeloos Zelden gerust gesteld Stel ik mijzelf telkens Opnieuw dezelfde vragen Hoe kan dit Hoe lang nog Hoeveel dan Hoe vaak niet Hoe dan wel Wanneer dan toch Waarvoor steeds weer dit leed.…

Wat hebben we geleerd, alle mensen bij elkaar, in de honderdduizenden jaren van ons bestaan? Wat hebben we allemaal beleefd, bij elkaar opgeteld, de meer dan honderd miljard van ons die er zijn geweest? Wat hebben we allemaal gezien en gehoord en wat hebben we daarmee gedaan? Wat hebben we eigenlijk allemaal ervaren aan vreugde,…

We racen door de tijd, geen tijd voor wat was, het heden schiet voorbij, De toekomst snel verleden tijd, kinderen en ouderen kijken toe. Het doel is vergeten in toen. De wereld vergaat ongemerkt, een enkeling is een zonderling met plicht, zonder gezicht, waardoor hun visionaire zicht onopgemerkt blijft. Dit gedicht geeft aandacht, is erop…

Google Maps, Apple Maps, Zoom ze eens uit en zie Apple geeft dan een mooi Draaibare bol Maar Google werkt met een Mercatorprojectie Met een bijzonder lang Gerekte pool…

Het immens wijdse wereldbeeld Ik schouw, mij nooit verveelt, Onder flinterdunne blauwe lucht, Die onder ’s mensen druk diep zucht. De wereld bloeide miljarden jaren. De mens wist het tij te keren, In slechts amper twee eeuwen, Bedreigt des werelds ondergang. De Trumps, Poetins, Xy’s, Baudets, Wilders’ en Van der Plassen, Hebben lak aan ’s…

De wereld in 64 vakken gepolariseerd in zwart en wit. De droom van Aletta Jacobs over de koningin die zich verder kan verplaatsen dan haar gemaal en zich niet laat schaken. Politiek correct, van elke kleur één uit de begintijd van de televisie. De Indische olifant, een onbekende figuur daar maakte de politiek haar entrée. Niet passend…

We hebben de grond verdeeld in vakken, met kiezels in de klei gekrast: 'Dit is van mij.' De torens stegen, de muren werden dikker, terwijl we de stroom van de beek in beton dwongen, denkend dat we de taal spraken omdat we de namen hadden bedacht. God, wat waren we luidruchtig. We renden met de kin omhoog, starend naar satellieten en…

Ik zou willen dat er een moment bestond, al was het maar een adem lang, waarin geen mens gebukt ging onder het gewicht van wat hem brak. Dat handen vrij konden bewegen zonder angst voor wat ze raken, dat tederheid kon blijven waar zij nu vaak moet wijken. Want ieder die hier leeft verlangt naar eenvoud zonder pijn, naar dagen zonder schaduw…

In het inktduister waren wij hoopvonken, en noemden onze roetzucht vooruitgang. Tandwielen zongen hun ijzerpsalmen terwijl de aarde werd verwerkt tot onze motor. Wij smeerden de dag met oliebloed, verleerd om de hartslag van het zand te horen. In een koorts van duisterbranden werd de wereld opnieuw uit staal gesmeed. Een raket werd uit de…

Hoor hoe de wind haar zware zuchten loslaat op rots en strand, stof opneemt wat zich vastzette, en niets achterlaat dat zich kan verschuilen. Zie hoe het water zich eerst inhoudt, geruisloos, tot het breekt in golven die alles meenemen wat niet standhoudt. Wat onrein is, verdwijnt niet, maar wordt opgenomen, verplaatst, uit zijn schaduw…

We noemen het vrede omdat de kanonnen niet overal tegelijk spreken, omdat verdragen nog in archieven liggen en diplomaten elkaar de hand schudden met vingers gekruist achter de rug. De lucht is dik van woorden die zwaarder wegen dan wapens, dreigingen verpakt als analyses, grenzen die rekken, regels die buigen zonder te breken — nog net…

Bij het pompstation bleken acht van de negen pompen super te leveren en maar één normaal Op m'n vraag of het geen tijd werd de bordjes te ver- hangen keek de pompbediende mij niet begrijpend aan Toen ik later in een etalage op een bord las dat men bij aanschaf van vijf batterijen één staaflantaarn cadeau gaf begreep ik dat ik in…

als zo’n Murakami-verhaal draaiend om de vermenging van een verengde herinnering met de regelrechte absurditeit der gedroomde werkelijkheid zo’n klassiek vakantiekiekje gravend tegen verzakkingen van de vertakte kanalisering langs eroderende vestingwallen tegen instromende zeekwallen zo’n fantasie om te verzwijgen als gespierde stier…

Mijn oog viel op een vlek onder de zee van woorden en verklaringen, begrippen in lemmata, van ajax tot xantippe in dit geval op cannae vlak bij zee die jij als mare nostrum vast zult kennen de middellandse zee bij de romeinen de vechtjassen voor caesar en de zijnen die heersers werden van de apenijnen ze haalden met hun ijzersterke schilden…

Toen roem en eer nog leefden Naar geld aanzien en macht streefden Waren zij reeds doden Hun stoffige ogen hebben geen weerstand geboden Aan alle ellende en pijn En het deerde hen niet Roem en eer liggen nu op het kerkhof Roem ligt niet boven eer ligt niet onder Bij leven hadden ze al genoeg gedonder Zij liggen nu naast elkaar Met holle…

Ik hou niet van de wereld, Waar ik me nu in beweeg. Dus blijf ik proberen, Om te herstellen, Wat aan mijn hart ligt. Ik weet inmiddels dat geen verandering iets verandert zolang ze niet durft te worden wie ze is. Ik verlang geen boosheid, geen kleinheid, geen handen die anderen naar beneden trekken — alleen een stem die optilt. Zijn…

Op deez mooie aardkloot Ik nu al een tijdje rondwaar, Is het verre van pais en vree, Maar ook vroeger was dit zo. Alleen er is met nu ’n groot verschil, Dankzij onze kennis en vernuft, Is er niet alleen onderlinge strijd, Wordt ook de aardkloot ondermijnd. En het raarste is, wij dat weten, Toch gewoon doorgaan met verkloten Van deez…

Het is alsof er een landschap slaapt in het oude landschapsschrift nevelend door de droomwereld in de geesten van dronken filosofen door lelijkheid getroffen herzien zij de ernst van hun geschriften totdat er niets meer over is van de schoonheid in de wereld die als een vloerkleed aan hun voeten ligt.…

’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven: Verdienste is ongezien, verholen of veracht: De wereld is een zee door stroom en wind gedreven, Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven, Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…

Aangepast ligt naakt geboren in de armen van haar beslotenheid zonder sluiers raakt de wereld bevrijd bij niets meer dan een warm levenslicht onbevangen de gedachten waar geen omhulsels in besloten liggen het zijn de vrije geesten die het wereldbeeld veranderen en haar borgen in hun armen.…

Gedachteloos staart hij doelloos Naar ’t eindeloze verre. Hij ziet niet, Wat voor zijn oog geschiedt. Het wereldgebeuren Gaat geheel aan hem voorbij. Kijkend in de verte, Met blik naar binnen gericht, Ziende blind voor alle schoons D’aarde hem biedt.…

Het is beter dat het onzegbare zwijgt dat een vrucht langzaam rijpt dat je rustig blijft en naar je eigen boezem grijpt Het is beter dat je geen kuil voor een ander graaft dat een ander jou geen stuipen op je lijf jaagt dat je niet hoog van de toren blaast en je mond voorbij praat Het is fijner dat je aardig bent voor je medemens en…

de wereld in zich laten vergaan alleen in blauw verdergaan alleen in blauw blijven bestaan…

Wild is de wind woest als een demon redeloze radeloze losgeslagen djinn brenger van verderf ondergang en dood drones en projectielen middenoosten spook ...maar ook... de andere medaillekant grenzeloos alleenheerser goddeloze potentaat met een wereldwijd ontzag inboezemend dictaat de wind die ons koel kikkerlandje door…

De wijde wereld is te groot Om van haver tot gort te kennen, Maar ’t stukje dat ik ken, Is haast te mooi om waar te zijn. Maar op films en plaatjes Zie’k nog zoveel moois op d’aard, Wat is ’t aanschouwen zeker waard, Onverlet ’k nog niet zag! De wereldwonderen Zag ik alleen maar op plaatjes, In werkelijkheid geen. ’k Heb dus nog…

I Wat vergaat is horen en zien het wemelt er van hemeldingen grootse losse drijvers trots der natie haar verrijkend nooitgedachte sleep en vracht in buitengaatse holen kanonnenrijke driemasters met wijde dekzeilen en ketelbinkiecapriolen woelwater in saragossa maar halverwege doemt een point of no return de onbeschrijflijk oorverdovend…

We zien het afgetrokken in de schaars omhulde Olympus in het licht van de ochtendzon; in het glimmen van de munt in de diepte van de vaargeul. We ervaren de strijd, de exercitie tegen de afmattende Helikon, onder de zon van contrapunctie en 't eeuwig gekletter van leeuweriken, de zondvloed uit gouden kelen; als Eva, kronkelend over…

Als alles tot stilstand lijkt gekomen Het artificiële universum beademd wordt De vlinder met ijzeren hart door kilte sterft De wereld aan onttovering lijdt Als we denken dat het verleden kenbaar is Worden wij door petrogliefen bedwelmd In zandsteen gekerfd groots en vol licht onthuld Door onpeilbare stromingen van het water Als tableaux…