Alle inzendingen over Aan lust overgeven

Shapka Òù 9 Haar rondingen maagdelijk warm ineen Harde handen strelend haar intens gemeen Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd Haar ronding onbehaard nog nooit beroerd Gewillig zou zij zich laten openen door haar Met lust overgeven laten vullen warm geheel Trillend golvend onder zachte slanke handen Zij bloosde zich vermanend…

over geeft Dat je de wildste nacht uit je leven zal beleven En gebruik maken van de kracht des levens De kracht door lust aan ons gegeven Zo dat het beest kan uitbreken Om een wild avontuur te beleven Om nooit meer te kunnen vergeten Voor de rest van ons hele leven Niet meer te kunnen vergeten Aan lust overgegeven…

Zullen we ons overgeven aan het gevoel dat lust heet durf je dat met mij te beleven zodat je alles om je heen vergeet. Door lust zijn we bevangen genietend van deze waas het is duidelijk dat we naar elkaar verlangen ons verstand is onze gedachte niet meer de baas.…

ik neem me voor maar buig onder het juk van zware adem -nog even niet- zegt mijn ziel en rust in de gedachte van jouw zaligheid verblijft mijn tijd een poos ademloos frequent ben ik gekust door lieve lentedingen…

Want het leven Is vaak overgeven.…

Dionysos gevolgd door bacchanten En van wellust bezeten saters Op weg naar het bacchanaal, Orgie van drank en sensuele lust. Gekleed in alleen een kroon Van klimop en volgegoten Met wijn zich overgevend Aan sensuele dans en seks. Hét ritueel van de arme Grieken Die hard moesten werken Om ternauwernood te overleven.…

het midden van jouw lust tongde ik onder het beddek tot zacht de morgen lichtte stil als het rijzen van de maan als ’t wassen van de vloed besloop ik jouw ja en ‘k hief met elke ademtocht jouw nachthemd - ‘t tere blauwe een stukje verder op het midden van jouw lust voor ogen trok ‘k elke kleding weg en schouwde ’t warme roze paradijs…

Lief beekje dat daar kronkelt, En zachtjes murm’lend vloeit, Zo aangenaam verdonkerd Door ’t lommer dat hier groeit! Ik zet mij onder de eiken Op ’t zwellend oevermos, Geen zorg kan mij bereiken Hier in dit zalig bos. Ik zie door 't windj' u strelen, Het krult uw oppervlak, 'k Hoor 't in de takjes spelen Van ’t groene schomm’lend…

Ik koop kleren die zomer en winter passen bij zijn sjaal, de bonte waar mijn herinneringen niet uit te wassen zijn Ik heb hem geslagen omdat hij op mij ging lijken geëist dat ik alleen hem wou in onze driehoeksverhouding van aandacht, aanraking en liefde we hebben er over vergaderd punt voor punt in bed elke zenuwcel in mijn huid…

Ik kan me niet bewegen in de ruimte die je strekt moet me overgeven aan wat jij voor mij bedenkt. Je oog rust op mijn nek als een te winnen trofee ik geef je mijn wijde hals als een offer dat je stilt. Maar alle ketens breken zich op de rotsen in de branding van de oceanen aan lust die zich werpen op je zij.…

hangend tussen de schouders dient haar hoofd als uithangbord om iets te verkopen of asgrauwe bleekscheten te vertonen? het blijkt een belse ongesteldheid te zijn vol van schielijke darmdemonen zo een na trappist of zure wijn een die de vorige dag verlengt tot aan de kots nog voor het toilet en de realiteit hardhandig neerzet…

Ik wil het beste wat ik heb en ben overgeven aan het leven Ik weet niet op welke manier dit kan zijn maar: Ik wil me laten leiden door de grotere intelligentie en wijsheid diep in mij Ik wil het leven zelf laten uitmaken op welke wijze de uitwisseling tussen ons: het leven en mij kan plaatsvinden Want wat ik ook geef…

Zie hoe zij haar ronde loezen torst Die haar een dubbele schoonheid verordenen En ons mannen opzadelt met een dorst Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden Nectarbronnen waar zuivel parelt Uit twee handvol blanke roomfontijnen Voorposten waardoor wij worden gesjareld Welke hotsend op haar torso deinen Weerstand bieden of zich verweren…

Ik wilde graag de Rothko-kijker zien die door het rood naar binnen wordt gezogen en voor mijn ogen, schijnbaar onbewogen zag ik hem staan… in stilte… sedertdien was Rothko nooit zo diep intiem, zo rood Niet Rothko zelf, de kijker maakt hem groot…

Te moe om nog door te gaan Te moe om nog op te staan Is overgeven dan opgeven Of is het alleen overleven En is er dan ook nog leven daarna…

Twee armpjes omklemmen haar, over haar heen golft een warme brij, het kind, opgelucht, leeft de dood voorbij, voor het eerst in zijn peuterleven nam hij kennis van overgeven.…

ik kende de betekenis van alle woorden maar kon me niet aan de zinnen overgeven die in ijle lucht boven de boomgrens zweefden ik kon daar niet ademen…

ik kende de betekenis van alle woorden maar kon me niet aan de zinnen overgeven die in ijle lucht boven de boomgrens zweefden ik kon daar niet ademen…

Overgeven aan de wederzijdse liefde En dat wij morgen Net doen of we elkaar niet meer kennen Het moment was daar Voor altijd verleden tijd Het was eenmalig En niet herhaalbaar De liefde die wij voelden Drukken wij weg In een vergeten hoekje Het hoekje der lust Niet toegevend aan de liefde Haar voor altijd ontkennen…

Ik heb nooit begrepen hoe makkelijk het is om een müslireepje te gaan consumeren en dan even later te gaan overgeven door het ongegeneerd op het net te kwakken…

Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos, Zo eer-vergeten zij en overgeven boos? Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…

Je lippen, bereid al mijn kussen te grijpen en je haren Wild als je onbevredigende Lust…

Het moment van aan jezelf te buiten gaan, toegeven aan je lust. Toegegeven aan je lust, je voelt je ultiem. Ultiem wat? Geluk? nee, geluk is het niet. Alleen ultiem. Dag en nacht sta je met jezelf in tweestrijd zal ik wel of zal ik niet. Je id brengt je in de verloedering.…

De dagen vlieden, de vrouwen wiegelen voorbij: jonken op een blinkende zee van begeerte.…

ik houd het niet meer uit een lichaam vol verlangen in zijn ogen lees ik lust raak door zijn blik gevangen als hij me innig kust hij wil dat anderen kijken naar hoe hij mij verleidt in de hoop dat ik zal bezwijken voor zijn seksualiteit hij streelt me langdurig hijgt zachtjes in mijn nek zijn kussen meer dan vurig aan passie geen gebrek…

Wellustig en bevangen door ongrijpbare emoties beantwoord ik op afstand zijn verklaring van digitale lust.…

bouwlust is nu in maar wat gezegd van trouwlust…

Teder streelt hij haar geslacht, waarbij ze zachtjes lacht Hij kijkt naar haar gezicht, een warme blik op hem gericht Dan de ultieme daad en, voorafgegaan door haar schel gegil, het lozen van zijn zaad…

Ook mijn schaduw is verdwenen opgegaan in het eeuwige licht het is de lieve lieve lente die alles overwint en ja ja de eeuwige diepe diepe lust waar het waarschijnlijk opnieuw mee begint Het wordt groener en groener in jouw ogen o zo vol met lust gevulde wind dit wilde kind ik zo wild en gek van dat in de wind getinte kind wild van jou…

ogen glimmen huid smaakt lippen handen wrijven kippenvel we dalen en klimmen slokken en nippen ja, we lusten wel…