Alle inzendingen over Klokslag twaalf

wat allemaal niet kan men spreke er niet van: zo wordt heel wat af gevogeld onder Nom van Plume bij klokslag twaalf volle maan worden lieve boerinnetjes zachtjes en op eigen naam gedicht als loops met zinnetjes het is een crime maar ‘t beurt anoniem…

dertig stokslagen geleden bliksem splijt olijfbomen langs de rotsen naar beneden waar klokslag twaalf de stenen spreken in klinkende taal wordt het vonnis gespeld de kring van toorn ruikt bloed binnen de kraal in de naam van de vader en de zonen…

Verloren tussen woorden dwaal ik als zilverwezen door het diepe donker van de nacht op zoek naar dromen in de hersenspinsels van jouw gevoel reis ik oneindig streel ik de verloren stemmen van gedachten met liefde in mijn hart voorbij de tijd van klokslag twaalf zal ik wachten op een teken van bestaan…

twaalf uur.…

Uit frustratie is hij toen gaan klieren, de nieuwe bewoners griezelden ervan, klokslag twaalf hoorde men rinkelende bieren en soms smeet hij met een koekenpan. Zijn herenhuis werd te koop gezet, tot zijn geluk werd het gauw verkocht, want dat betekende nieuwe griezelpret, hij heeft nooit meer naar bier gezocht.…

geen eendengesnater Want een groepje jongelui zocht er spijkers op laag water Aan de rand van het feestterrein en dat was werkelijk om te gillen daar kon men zich voor een klein bedrag over het paard laten tillen De danstent trok ook veel publiek want men had zoals beloofd bij de aanvang in de tent alle lichten maar gedoofd Om klokslag…

bleef niet hangen in een sprookjes syndroom waar ik als kind telkens dwergen moest tellen nu weet ik langzamerhand wel dat het er zeven zijn ik koos liever voor die stakker Assepoester hoe zij haar muil verloor op de traptreden van het paleis waar zij was voorbestemd voor een prins op het witte paard ze wist allang dat ze vóór klokslag…

naar slanke handen gevouwen willen zij vasthouden geknepen willen zij vergeten ontspannen willen zij vieren waar fiere schouders weken dragen van tot hier laat haar ingetogen lach rimpeltjes schuchter verschijnen berustend gooit zij een hand vol luchtkusjes naar de vele schitterende sterretjes in de vrieskou het is vijf voor twaalf…

waarop treurig, hongerig een roodborstje zat in de achtertuin enkele besneeuwde sparren en ‘n vreemde maan verrees over ’t naaldendak binnen zat de familie gezellig rond ‘t haardvuur rode kaarsjes voor de stal, lichtjes aan de boom en kinderen knielden eerbiedig voor het heilig uur of zongen de bekendste kerstliedjes heel vroom klokslag…

, gewoon hardop of fluisterzacht Geef het tijd om te bezinken, daarin schuilt de grote kracht Dan zijn wapens niet meer nodig, geen geweer en geen raket We doen een paar in het museum en de rest gaat in het vet Eens per jaar met oud en nieuw dan weer voor de dag gehaald Want die rommel moet toch op, er is per slot ook voor betaald En om klokslag…

En ook vrees ik voor schade aan mijn oren, Dus wil ik geen twaalf klokslagen meer horen.…

Toen die nacht de majoor verscheen, om klokslag twaalf uur, opende de korporaal direct en gericht het vuur; met èèn welgemikt schot schoot hij de spookmajoor neer. “Opgeruimd staat netjes”, dacht hij “die tiran die spookt niet meer!”…

als gezegd in regels vastgelegd Maar goed geslaagd dan is het als muziek Dan voelt het of je even mag gaan zweven Al kom je op je pootjes weer terecht We kennen met z’n allen de mystiek Snelsonnet 5 (Nico Noorman) We kennen met z’n allen de mystiek Van zwoegen in het late avonduur Nog een minuut je grijpt je laatste kans Want klokslag…

Zeg het je nog iets er is geen klokslag zeven stil schreit de hemel…

Kleine eeuwigheid in een paar seconden tijd klokslag van liefde…

Klokslag om één uur galmt het slotakkoord over alle dictaturen Henk…

De koeien slaan hun staarten op het ritme van de klok kwinkslagen stokslagen klokslagen. Ding! De hagel slaat het koren op het ritme van de klok kwinkslagen stokslagen klokslagen. Dong! Dingdong klepel koeien bijen doen de was. Boeh! Gele bloemen. Boeh! Lekker gras. Zwoele bellen lila loeien uiers witte plas.…

Klokslag, als een donder.…

Klokslag, als een donder.…

niet klokslag acht - het is midden in de nacht -------------------------------------------- www.sdevaan.punt.nl…

De dikste stapel stond regelmatig voor mijn neus Nooit meer zal dit gebeuren Het lot heeft beslist dat ik voortaan slechts klún in plaats van glijd, schaats en rijd Echt nooit meer zal de tijd serieus tot inkeer komen, zodat 't verblijdt Helaas zeker echt nooit meer zal de dikste stapel mijn uitzicht belemmeren…

Kijk uit waar U loopt en strompel niet waar geschreven wordt vallen letters. Wolken pakken zich samen boven zee verbeelden gezichten op de Pyreneeën. Ik vraag de winter om aan de kust te zorgen voor witte kerst uit m’n jeugd. Mensen als zandkorrels op het strand op afstand lijken ze allemaal op elkaar maar vergroot is geen korrel dezelfde…

zwaar verkrampt mijn naam wanneer de nacht zich openlegt murw aangeraakt en de droom voorbij het schreeuwen van koud maanlicht het klokgelui voorspelt mijn dood halsstarrig weergalmend wanneer echo’s graaien naar wazige wolken die onbeheerst doch stil de waanzin in mijn hoofd verspreiden ik stop mijn oren dicht met handen…

Het gaat niet meer, het lukt niet meer 't Is keer op keer vertillen Al smeekten we het telkens weer Hoe graag we het zouden willen Het is voorbij…

spookuur sliep dan in met zingende violen typisch paraskevidekatriafobisch was zijn dode punt dramatisch 13 minuten vóór twaalf middernacht op vrijdag juli de dertiende waren hun angsten voorvoelend juist of zijn ze er door god of lot in geluisd * Jules Massenet telde in zijn naam 13 letters; 1912 is opgeteld 13!…

Klokslag twaalf werd een zeer goede champenoise geserveerd aan niet minder dan 460 aanwezigen. Gulzige lippen "schuurden" zich smakkend over elkaar. Goedkeurende blikken en spitsmuiltjes werden uitgewisseld. Reikhalzend werd her en der uitgekeken naar een tweede glas. Helaas, velen "riepen" maar slechts weinigen werden uitverkoren.…

Tien of twaalf.…

eenzaam heit de klok aan gort geslagen uren weerkaatsen koud de muren geen verre vrienden laat staan goede buren eenzaam heit de klok tik, tik, tik………………

Klokslag middernacht 15 augustus 1947 het tijdstip waarop India zelfstandig werd duizend-en-één kinderen op dat moment geboren Eén plus duizend middernachtskinderen bezitten stuk voor stuk een bovennormale eigenschap; karakter van fijnzinnigheid Eén is sterk telepathisch; in verbinding met zijn geestverwanten, maakt hij helderziend con-…

vijf voor twaalf of vijf over twaalf ik kom altijd te laat en ik ken mijn plaats niet gelukkig is er morgen weer een morgen vroeg genoeg, dacht ik zo…