Alle inzendingen over Min één

Soms is het zo stil om me heen, dan mis ik je als niets anders, soms ben ik behoorlijk gelukkig maar altijd min één...…

De Grieken in 't algemeen namen de wortel vijf min één gedeeld door twee. De uitkomst is dan van de één, en zo getuigden zij in steen, de gulden snee. Le Corbusier, een architect die mensen in 't kwadraat ontdekt, deelde reeds mee: Vanuit het kruis der mensen is hun uiterste belemmernis de gulden snee.…

Al zijn ze priem, bevriend of perfect, zij blijven maar zielige puntjes op slechts één lijn. Zij lijken wel een trage duizendpoot. Ik ben een vlinder! Ik heb immers een toverstaf die noem ik 'i', die heeft een speciale vorm: de wortel uit min één. Hij glinstert als een edelsteen.…

zijn staart krijg ik de hik Het vlammentongenvuur is aangestoken De hermandad doet wat niet mag maar tast Naar oorzaak en motief nog in het duister De kat is weer van honk ik hoor en luister Naar het gedans van muizen in de kast Er foest gekonkel in het thierryforum Gaat heen o luilebol groet aan atheen Vermenigvuldigt u zich met min…

Democratie wordt niet door één man gemaakt en net zo min door één man vernietigd…

Heel zacht open ik thuis de deur en trek mijn schoenen uit, sluip als een dief de keuken door, muisstil, zonder geluid, de trap op naar die kamer van duizend-min-één-nachten die nog leeg is en waar jij niet langer ligt te wachten. Marianne, ik weet hoe laat het is, je bent al lang niet meer.…

Zo schildert mij een Konings hand In 't klein, terwijl ik 's Konings snaren, En heilig harpgezang, en trant Vast volge, in top van 's levens jaren, Eén min dan zeventig. Wat is 't? Noch min dan verf, een damp, een mist. 1664…

Zwarte kralen vallen op de grond, over mijn gezicht glijden ze één voor één. In de pijn verloren raap ik de woorden terug op, tussen tranen gevallen, zijn ze verhard tot steen. Met geschramde vingers breekt het touw, mijn koude hand legt de stilte om de kralen heen.…

Acht is één meer dan zeven, zeven en één is acht, tien min twee is acht, acht en acht maakt zestien. Acht mooie mannen, acht dagen van de week, een vakantie van acht dagen, in een discotheek.…

O, mensen het is nu eindelijk zo ver De indentificatieplicht, misschien volgt er de ster De veertiger jaren komen langzaam in zicht In 2005 is er weer indentificatieplicht. De veiligheid wordt,zegt men, hierdoor beter Een kaart om je nek aan een touwtje of veter Toen zei men ausweiss nu pas of kaart In je vrijheid beknot, in razende vaart.…

niet alle tederheid die je zocht heb je gevonden het park ligt in de uithoek van de winter op de helling gras schuiven bont krokussen naar boven de prunus aarzelt om te bloeien groen wordt in twee koppels jonge duiven tasten naar de min…

Jezus, een hippie ging voor in die zin, was gelijk later Armand voor de mensen te min. Beiden niet van zinnen zich te binden met de tijdgeest van het bestaan, kozen in vrijheid te min door het leven te gaan.…

twee mensen glijden als één over de vloer hij een pooier zij zijn willige hoer ze dansen dansen samen zij warm afhankelijk hij kil en stoer twee mensen glijden als één in een bed hij getrouwd en klootzak zij voor hem alleen maar een slet ze vrijen zwijgend samen de pooier en zijn hoer haar liefde verloren hij koud en klaar ze…

Eén paar schoenen, één paar sokken, één hoed, zeg maar alpinopet, die had ie om zijn vette haardos te bedekken,toch maar twijfelend opgezet indruk trachten te maken? Ze weet het niet.…

Oh, de wind en het stille, het wijde En mijn vissenstaart die weer beweegt Nu het zand van mijn huid is geveegd En mijn haren weer glanzen als zijde Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen En het schuimende, speelse gespat Dat ik door alle pekel vergat Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen Op het eiland van Groene Smaragd Waar de wegen…

Wat keert gij En weert gij De listige Min Van rijpende boezems? Hij raakt er toch in! De kruiper, De sluiper Houdt ijverig de wacht. Hij ligt op zijn luimen, Bij dage, bij nacht!…

Ik ben min of meer een zeemeermin.…

het minnen ener onbekende dame is niet zonder risico ofwel ze blijkt geen dame ofwel ze is een vent…

Ik min u nog, al schondet gij De eed, mij eens vol vuur gezworen; Ik heb u lief zoals te voren, Al denkt ge thans niet meer aan mij. Verbitterd heb ik u verlaten, En vluchtte verre van u heen: U wou mijn hoofd vergeten, haten, Maar ach! mijn hart, dat zeide neen!…

Geratel van wekkers zal altijd ergens weerklinken, hernieuwd komen aanhinken weerloos met handen en ogen vol mededogen nadat rouw zich over "en toen" heeft gebogen. Er resten geen aarzelingen of liëren noch oud zeer of stelligheid in de zinnen voor mij althans om ook nu leven te vieren en mezelf in alle toonaarden te beminnen. Niet…

Ik min u, smeulend vuur, ik min uw donker branden, dat achter bleke wanden waakt en wacht op zijn uur!…

Klemmende haiku: hoe zeg je heel eenvoudig wat stikmoeilijk is... Peinzend vertaal je wat er achter 'moeilijk' zit naar eigen zeggen. Schrale woorden die schrijnend zullen onthullen wat er conflicteert: haarkloverijen, rancuneuze spelletjes, raketaanvallen. Plotseling zie je hoe tegenstrijdigheden 't af moeten leggen. Wapenstilstand…

Een van hen ben ik.…

Zo min de geesten de droom zenden, zo min is het het ´ik´ dat droomt.…

min oneindig het was daar goed en dan het punt twee veel punten een lijn een levenslijn gekrabbeld gevlamd gevlekt vertakt verslingerd vervaagd vertraagd versimpeld en de lijn weer een rechte plus oneindig tegemoet daar is het goed…

Zydy van minnaers smert een onverzaedlijck vraetjen, O Min? so gaet het my noch al voor wint voor stroom, Hoe naeu men waect mijn lief met grendelslot en boom, Ick stae noch niet met u in 't alderquaedste blaetjen.…

Nu in Parijs haast niets meer valt te stoken De huizen er van steen worden gebouwd We zijn en blijven weliswaar getrouwd Maar er zijn donkere tijden aangebroken We blijven regelmatig kinderen baren We hebben dan voldoende moedermelk We kunnen ons naar rijke dames spoeden Een min worden voor de Parijzenaren Zo sterk als stelen van de Aronskelk…

in veel woorden, waaronder lief liefhebben en -kozen Terwijl ik hier drink en lekker eet denk 'k aan alles dat jou mooi maakt én zo beminnelijk Hoewel ik hier schrijf, denk ik aan jou in een paar woorden heel erg veel overspoeld door jouw pracht Weet ik dat wij samen, jij en ik slechts met elkaar toekomst hebben onder vleugels van min…

Eén blik van medelij uit Uw bruine ogen, En in die blik één enkle zilte traan! - Hierbij een doek, om die dan af te drogen. - Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan!…

Laat mij in je armen dromen min mij innig, kus mij zacht Laat het tederste toch komen laat mij bij jou, heel de nacht Laat mij op je liefde zweven min mij teder, kus mij zacht Ik heb jou mijn hart gegeven weet je dat ik naar je smacht Laat mij in je lief nu dwalen min mij innig, kus mij zacht Laat van jou ’t tederst dalen je hebt mij…