Alle inzendingen over Ongedierte

Die koffie stond net nog naast je dubbele tehuis voor ongedierte. Let wel even op de formulering, ja? Ik zei, je dubbele tehuis voor ongedierte. Ik zei dus niet, je schoenen!' Ze kijkt mij met een cynische blik aan. Zo’n blik die ik maar al te goed ken omdat die mijzelf ook altijd verweten wordt en dan komt er altijd wat achteraan.…

Dieren ongedierte noemen is doodzonde. Zonde jegens de Schepper, die kruipend gedierte schiep, en zag dat het goed was. Dieren ongedierte noemen is laster. Laster jegens Darwin, want ondieren zijn evolutiekampioenen. Superdieren, die slimmer zijn dan wij. Dieren ongedierte noemen is onkunde. Kennis leidt mensen naar respect.…

Laten hun afgekloven Botten, de aangevreten Pizza's in opengeklapte Dozen achter op De royale ruimte Waar zij gratis Konden parkeren - Waar deze niet Mogen zijn, maar Waar zij wel zijn - Ondersoort die Gelijkertijd ongedierte Aantrekt, immers soort Zoekt soort, want zo is het, En zal het altijd zijn…

Is het niet vreemd dat ongedierte uitsluitend uit gedierte bestaat?…

ze maakt zich stilaan op zodat men haar bovengronds kan uitkleden weten hoe ongedierte haar ziel heeft aangevreten…

gevangen en in de put zuivert de zeelt* het water als uitvlucht *vroeger hield men in de waterput soms een mûdhûn of zeelt die het regenwater vrij van ongedierte hield en dus zuiverde.…

Nederlandse ziekenhuizen hebben veel last van ongedierte. Verschillende operatiekamers zijn gesloten na overlast van vliegen. 20 ziekenhuizen hebben last van muizen en ratten in de kelder en kakkerlakken in de keuken.…

Vlooien hebben het bij mensen niet leuk. De evolutie heeft vast een fout gemaakt. Toch houdt een vlo heel erg veel van mensen. Maar helaas, mensen houden niet van jeuk. Insecticiden berokkenen vlooien veel leed. Lichaamsbeharing wordt hen wreed ontnomen. Een onthaarde mens is als een kale neet. Alle dieren hebben rechten van bestaan. Toch…

Mensen behandelen ons als ongedierte. Maken jullie ons daarom liever dood? Leven is voor mensen één groot feest. Mensen overleven als verwende dieren. Wij leven van kruimels en van resten. Wij hebben minder status dan een beest. Sterven doen alle dieren, klein of groot. Straks gaan we allemaal als ratten dood.…

Een nieuw gevaar zal ons milieu bedreigen En dus hijst Pronk de stormbal weer in top: Bacteriën en schimmels rukken op, Het ongedierte hoopt ons klein te krijgen. Zelf geeft Jan Pronk het voorbeeld maar alvast: De schimmel heeft hem lelijk aangetast.…

Liefdespooiers Wij schrijven `t simpel Simpel past de uwen Jullie…ongedierte Respect totaal verloren Verwacht Geen snelle wraak Nee! Schrijven ingesloten vaders Groter wordt uw straf.…

maak het niet open dat gat in de grond ongedierte wacht er om uit te vliegen besprenkel geurelixer weef er de spreuken die kommer en kwel uitéen doen vallen roep bij volle maan de uil aan en de havik doe dat dertien keer opdat de akker vrucht draagt…

Wat onkruid en wat ongedierte is. Zonder wapens kunnen ze niet leven vanwege de onvermijdelijke stammenstrijd.…

Het onkruid zoekt schaamteloos, zijn weg, als ongedierte. Weg te krijgen, gaat niet, ze trekken altijd ten strijde, als je nu wilt of niet.…

Een grote vieze kakkerlak vloog vliegend door de lucht Hij had de landing ingezet want hij was op de vlucht... Hij wilde landen op de kast maar kreeg de kans toen niet want beneden hem daar stond een vrouw en vond hem een grote parasiet... Ze stond al met de "flitspuit" klaar en wilde hem bespuiten... Hij dacht:"dat gaat zomaar niet…

Alweer meer dan twintig jaar geleden verhuisden wij van een nieuwbouwwoning naar een bijna tweehonderdvijftig jaar oude boerderij in een prachtig dorp in Drenthe. De met riet gedekte saksische boerderij was in de laatste decennia meedere malen verbouwd, maar niet ontdaan van zijn oorspronkelijke charme. Het grote rieten dak lag met hier en daar wat…

De wesp was deze maand weer lekker bezig, Augustus noemt men dan ook wespenmaand. Het is ook niet zo dat zijn aantal taant, De wesp was zeer nadrukkelijk aanwezig. Maar waarop ik nog steeds het antwoord mis: Hoe weet zo’n wesp dat het augustus is?…

toevallig ben ik ergens opgeraapt als onmens uit het ongedierte verrezen ik draag een gele pruik - en sleep me onhandig van scène tot scène de hemel in een schuine helling is mijn onderdak, mijn lot trotserend in deze beschaving zingend in het morgenlicht ken ik geen regels van protocol in de broze wereld omgeven…

Dieren die het beter doen dan wij, ervaren we als ongedierte. Superplanten noemen we onkruid. Superplanten die we lekker vinden veranderen we in supermonogewassen, omdat mensenmassa's eten moeten. Biodiversiteit stoort moderne mensen. Mensen verstoren liever zelf. Supernatuur? Dat zijn wij! Nieuwe virussen waarschuwen ons.…

En hij; het levende teren, lokt het ongedierte in zijn parmantig stinkende stronk. Ik ben mooi, raspt hij narcistisch.…

ruw trek ik mijn stinkende huid uit schraap de gaten waarin een oneindige ruimte de kruisen bevochtigt van doden die hun buiken aanschouwen; glasachtig in het spreken ik doorsnijd de woorden, geef vorm met dezelfde beweging waarmee mijn hart werd doorboord en trek het ongedierte uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer van…

Ongedierte? Insluipers? Vogels doen hun nest. De kraai pikt in gras, maakt van het veld een kunstwerk: "kastanjebolsters."…

Ik denk aan ongedierte, dat toch ook leven moet. ze hebben recht op een bestaan, maar wij slaan ze kapoet. Ik denk aan al die zinnen, gesproken zonder doel en aan TV verslagen, over ons aards gewoel. Ik denk wanneer ik eenmaal, hier niet meer wezen zal, wie moet u dan voorzien, van verzen zonder tal.…

ik schuil tussen de gladde stenen vergroei met het mos en voel de regen kletterend vallen op mijn gedachten die naakter zijn dan ooit en weer zullen drogen in de wiegende warmte van een zomerse dag ieder ander zou zeggen dat ik hier niet pas: zo seizoenen lang tussen het ongedierte kruipend op mijn huid en krioelend…

Vleermuizen omcirkelen grafstenen een dans in winterse mistroostigheid echoklanken uit een overleden vaderland dieper in de nacht krioelt het ongedierte tussen het door de kou vergeten gras ritmisch klinkt de klank van hongervrees in de machteloosheid van een dwalende wees door dit land is ieder kind zwerver geweest tussen de wandelgangen…

hij zichzelf waard zijn en in dit land de mensen leren kennen Er was geen pad voor hem uitgestippeld Niemand verwachtte iets van hem Al gauw begon hij een eigen zaak Hij werd rijk van de domheid en het eigenbelang van de regenten Hij kocht overtollige oogsten op en bouwde dure schuren om het voedsel te beschermen tegen regen en ongedierte…

ik hang aan de toppen van gebogen zilversparren en eindelijk vliegen kegels door de zomerse wolkenlucht als ik dan toch loslaat houd ik alle vogels tegen met mijn uitgestoken handen waai ik de wind zonder zuchten langs speels wuifgeboomte als ik dan toch aanhoud blijf ik zweven boven het aards kruipend, sluipend ongedierte (met…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

Ik weet nauwelijks nog wie ik ben en in mijn bed kroel ik met de luizen en het andere ongedierte. Laatst kreeg ik een tongzoen van een rioolrat. Ik dacht dat een bepaalde queen zich had vermomd. Suffe ik. De eerste werkmieren starten hun auto's al en gaan op weg naar hun duffe werkpaleizen. Ik weet de slaap nog steeds niet te vatten.…

Tegen onkruid en ongedierte. Zo controleren mensen de natuur. Wanneer een nieuw virus reageert beschikken we niet over vaccins. Blijven soldaten angstig thuis. Straaljagers aan de grond. Virologen op de televisie. Boris in het ziekenhuis. Machthebbers worden op hun plaats gezet. Homo sapiens denkt eindelijk na. Natuurlijk.…