Alle inzendingen over appeltjes

zomerdroogte - zelfs de appeltjes aan de boom vergaan van de dorst…

Knokige vingers worden mollige handjes, Ingevallen wangen blozen als appeltjes plukrijp, ze zweeft als een veer gedragen door de wind, voor altijd kind…

de appeltjes in het gras vielen zoals het spreekwoord al zei 'niet ver van de boom ' toch altijd handig voor degene die ze gaat oogsten... de kruiwagen klaar voor gebruik wacht op inhoud…

in het dorp was ze voorbij voor ik het wist, waar was de koets waar de kroon aubades van schooljeugd voor het bordes als steeds, de burgervader hoorde het gezang minzaam aan en altijd scheen de zon ook waren er appeltjes van oranje geloof ik…

Een groene belegger uit Horst Spaarde appels voor de dorst. Naar mijn weten Heeft zij ze zelf niet gegeten Maar gedronken, uit volle borst. Een appèl Voor de appel.…

Als ik aan hem denk eet ik appelperen stroop volkoren met zweet en metalen feromonen vermeng het met de geur van bitterkruid verkoolde appeltjes van opgewonden zijn winkel alsmaar blikken uit de supermarkt terwijl ik slaap tussen kleverige lakens…

Trek jouw beste tabberd an; Rijd er mee naar Amsterdam, Van Amsterdam naar Spanje, Appeltjes van Oranje, Pruimpjes van de bomen; Sinterklaas zal komen. ----------------------------------------------------------------- Kinderdeuntjes en wiegeliedjes (circa 1870-1880)…

Ik ken een meisje lief het is een kleine hartendief met oogjes als kralen en haar als gouden stralen ook wangen als appeltjes zo rood ze is niet klein en ook niet groot het neusje is noch spits noch rond en ze heeft een kersenmond oortjes als schelpen uit de zee haar handjes daar doet ze alles mee dikwijls loopt ze aan mijn zij ja, dat meisje…

De piramide van oude appeltjes. Bij wijze van proef. Het blauw van de plekken. De ontmoeting vond plaats. Bij het mosterdgas zijn wel wat ongelukjes gebeurd. In mijn doodgezwegen zwijgen. ------------------------------------ uit: 'De lengte van dagen', 1991.…

ik sinterklaas en in mijn baard groeien de eurootjes uit spanje zij pieten zwart maar geven europees hun appeltjes van oranje zij schoenen als veel mensen maar toch zou ik meer stro en wortels wensen mijn paarden zullen gaan de manen staan al aan en wind waait hoog in bomen ik schoorsteen weer en breng wat ooit gedacht maar…

Niet zomaar een boom, een vriend, die bloesemde, aan wie ik ieder voorjaar weer een witte hemelvaart beleefde, die ruisend schaduw gaf en duizend gouden appeltjes ging maken, als wintervoer voor zwarte vogels. De motorzaag heeft gierend hem vermoord, vandaag. Een zwarte dag. Zijn wortelwond ligt open en bloedt...…

Ik laat dit niet volledig toe, wellicht word ik dan levensmoe) Een koppel kraanvogels zo mytisch, paradeerden opgetogen door een akker die bijna licht gaf van het glyfosaat na hun winter in Spanje aten zij geen appeltjes van oranje nee: zij snavelden vrolijk door dit felgekleurde gif joegen zo mijn humeur in de volle breedte van die…

Is er alleen de smaak van herinnering onder de schil van je blozende appeltjes. Verdovend, verslavend krachtbron waarmee je mij de weg wijst naar later later….. Het werk is gedaan. Je bent niet meer. Ben ik de enige die nog aan je denkt ?…

leven en bestaan klein groot dik en dun intelligent of dom beoordelingen staan bol of krom synthese van wat zij te zeggen hebben kunnen we helaas niet geven is enkel op het lijf geschreven ieder is regelmatig door de stofkam gejaagd consultatie- bureaus hebben daar echt werk van gemaakt significante verschillen hadden appeltjes…

vrouw bij de Deka keek me geheimzinnig aan ze vroeg "kan ik u helpen" en kwam dicht bij me staan een glimlach sierde haar lippen diepe ondeugd haar ogen "ik draag veel geheimen" zei ze voorover gebogen ik deed een stap opzij dat is ook lekker personeel ja, ze zag er lekker uit maar dit was me iets te veel ik zoek zelf wel m'n appeltjes…

Ze zei: 'Die appeltjes rook ik zo graag, vooral wat in het gras lag, in de grote tuin van mijn pa. Dat rook zo goed, zo goed.' Haar rimpels betoveren haar glimlach, het verleden staat op een kier.…

Ze zei: 'Die appeltjes rook ik zo graag, vooral wat in het gras lag, in de grote tuin van mijn pa. Dat rook zo goed, zo goed.' Haar rimpels betoveren haar glimlach, het verleden staat op een kier.…

En dat ik me ineens erger als na twee dagen niet thuis mijn appeltjes geplukt, leeg boompje. Mijn sjaal ergens achtergelaten. Hoezo hecht ik me daaraan? Terwijl ik soms denk graag een breatharian te zijn, zonder de verslaving aan eten.…

AAN JE VAST Schud appeltjes uit appelbomen neer en schud dan mij: mij schud je toch niet los. Ik haal mijn vingers door je zwarte dos, en hou je vaster dan een grizzlybeer. Verstop je in de hal: je bent de klos, verstop je in de keuken: ben ik weer.…

Ik loop naar de kamer voor geld en terug gekomen, aanschouw ik de "appelvoorraad" Kleine groene appeltjes, zo groot als een mandarijn. Ik schoot in de lach en vroeg: "waar heb je die gevonden? Ze zijn nog niet geschikt voor appelmoes". "Nou gewoon geplukt". Tja logisch wel...…

tussen lakens van satijn aardbeitjes en champagne uitgeperste appeltjes van oranje sterren van de hemel smakend (by the way,ze heette Sanna) òh Sanna hé Sanna Sanna Sanna hé Sanna hé Sanna hó Sanna het was een wilde meid Sjonnie wilde een wilde als hoofdgerecht voor voor het ontbijt de nacht bood; ho Sanna ho Sanna Sanna…

Die had er veel Spaanse matten aan boord En appeltjes van Oranje! Refrein: Piet Hein, Piet Hein, Piet Hein Zijn naam is klein, Zijn daden bennen groot: Die heeft gewonnen de Zilvervloot!…

Dan veranderden je appels in appeltjes, van lekker sappig zoet naar zuur en wrang en in alle zat er wel een worm. Nu moest ik je wel snoeien. Niet eens je bloeien afgewacht, je verder laten groeien met een halve kruin. Je leek verminkt door mij.…

ene, ik denk en zeg het andere wij willen even geen wielewaal horen zingen de geur van lavendel tussen vlinders laten zwart steekt sterk af bij je lach, ik lees je maar jij kunt mijn woorden niet goed zien hoort het zuchten van de deur achter me galnoot nee, niet zoals ge wel zult denken; zwartgalligheid van valse appeltjes…

de Godin van de Maan Ik brouw 'n toverdrankje dat uitkomst zal brengen Dat geluk met rust in je leven zal mengen De eerste ingrediënten zijn Liefde en Licht En 'n lok van 't haar van de Godin van dit dicht Vijf glaasjes water vol aarde en vuur Een kommetje humor met kunst en cultuur Eén kilo lucht met de zang van sirenen Twee kilo appeltjes…

Een stilleven moest het worden, het voorbeeld stond op de kast: een zinken emmertje gevuld met blauwe druifjes en narcissen, een klimplantje en rode appeltjes. Ik probeerde zeer beheerst te schilderen, maar dat lukte niet echt. Toen het schilderij bijna klaar was en ik ernaar keek, vond ik het werkelijk niets voorstellen. Walgelijk gewoon!…

De vrouw pakte nog twee appeltjes uit haar tas en zwijgend aten ze die beide langzaam op. Had een appel ooit eerder zo lekker gesmaakt? Het meisje was zomaar met de vrouw meegegaan. Ze had gewoonweg meteen een goed gevoel over de vrouw. Haar uitstraling, haar zachte stem. De bijzondere plek vonden zij hand in hand. Een bron.…

Bessen,rode kersen,bramen,appeltjes rood. Kruisbessen manden vol. Hier stroomt elk beekje vol verhaal en geschiedenis. En ik hoor de meeldraden zingen en de stamper in de bloem. Grote raven en andere kerkehovevogels bezingen hoog boven het woud mijn lot. Nu kon ik niet meer terug.…

Haar brede smile en rode wangen als rode appeltjes deden hem zichtbaar genoegen. Zijn oude stijve ledematen voelde hij niet eens meer. Zulke jeugd rondom deed hem in één klap een weldoende deugd. Toen zijn chemosessie er bijna opzat, kwamen beide jarige zusjes stiekem binnengeslopen met nog een glaasje rode wijn voor hem.…

In deze boom hingen de kindertjes als rijpe appeltjes voor het plukken, en mijn ouders hoefden niet eens met een roeibootje over te steken, want wij woonden al aan de overkant van het IJ vlak bij die enge galgenput. Ik geloofde het verhaal onvoorwaardelijk want mijn zus Paula klom heel graag in bomen, zelfs nu ze zelf een baby had.…