Alle inzendingen over architecten

verscheurt bouwtekeningen steeds meer tegenslagen teveel teleurstelling soms luidt de conclusie dat er geen concept is leven niet te plannen valt vanaf nu geldt improvisatie het begint met een muur maar wat is een muur zonder raam of deur makkelijker wordt het nooit maar wel uitdagender want buiten ligt de ruimte die benauwdheid verscheurt…

Tussen de miljarden jaren van een zwijgend heelal en de onmetelijke tijd die nog komen zal, houd ik vandaag het licht met beide handen vast. Ik ben hier, nu, in dit broze en mooie moment. Ik voel de kou van de sterren waaruit wij zijn gemaakt, maar meer nog de warmte van jullie gezichten. Mijn jaren zijn een fractie op de schaal van de eeuwigheid…

Daar ga ik dan, als architect. Ik restaureer de restanten van eerdere fouten. Dit alles gaat onbewust. Ik ruim het puin, steen voor steen. Leg het fundament, totdat je bekent weer te genieten van wie je nu bent. Vel en been, Je woelige tuin. Daar ga ik weer, als architect. Ik breek de gebreken tot het afscheid.…

Mijn ouders hadden ook al vroeg ontdekt: Ons Wimpie wordt beslist geen architect.…

Hoe schitterend de gewelven, hoe ingetogen de neobarok van pastoor en architect! Hoe uitnodigend deze 'kathedraal van te lande', om nader te treden tot U, mijn Heer en mijn God.…

Niet elke architect blijft vrij van brokken: Door het afschuwelijke Stadsbalkon Is in de Stad het fraaie Hoofdstation -Hoe jammerlijk- deels aan het oog onttrokken. Straks wordt ook weer in Groningen bewezen: Voorkomen is veel beter dan genezen.…

Als architect, als arts, als man van adel, desnoods als aap… maar nóóit als dameszadel!…

Geen architect of couturier schiet ooit zo’n ton sûr ton te binnen. ’t model, de pose: pure gratie. verstilde schoonheid op locatie. betoverend, vernuftige creatie.…

Het is wel handig als de architect Die bezig is de boel er te verbouwen “We gaan het anders doen” in blind vertrouwen Bij plannen voor het Binnenhof betrekt. Een goede raad in dezen tot besluit: Pleur eerst die achterkamertjes eruit.…

Het kan niet zonder een steuntje in de rug, maar houdt blinde architecten weg. Dan zal het sterk en beschut het toonbeeld vormen: dat wat eens begon niet hoeft te lijden. Zie hoe het blaakt in de zon.…

Alleen door jou voel ik mij beter Op zeldzame wijze lach ik door jou Met een grenzeloze compassie Ik ben een beter mens In hart en geest Je hebt mijn morele huis herbouwd Je bent een begaafde architect Tekende mijn leven opnieuw op Ik was niks Nu ben ik een goed mens Wat als jij gaat?…

Pierre Kartner pochte met zijn zeven zonen Maar prins Bernhard heeft zes dochters op deez' aard Ze zijn hem allemaal evenveel waard En zijn erfenis zal hen gelijk belonen Als Alicia binnen acht jaar wordt ontdekt Kan ze in Venlo aan de slag als architect…

kilo’s het leven lieten Ik adem echter opgelucht De winter vertoeven ze in bunkers Onder de Wassenaarse duinengrond Zodra de warmte stevig toeslaat Vliegen ze weer naarstig in het rond Ze breien zo de wereld aan elkaar Houden mijn eigen isotoop in stand En beschermen zo dier en plantenstand Tegen verwording door mensenhand Welk architect…

De deur viel nog maar net achter hem dicht Of de verdachte die voor straf moest zitten Begon meteen de muren daar te witten En hij heeft het cachot heringericht. En zo ontstond in no time het model Van de Jan-des-Bouvriepolitiecel.…

Ach, architecten van vandaag, ik zoek een antwoord op de vraag waarom u faalt: waarom is bijna elk ontwerp zo zonder hart en zo onscherp dat men verdwaalt? --------------------------------------------------------- uit: Moet worden gevreesd dat het nooit bestond? (1990)…

in zwart en wit gespleten met goed of kwaad gemeten architect van glazen toren wil nuances niet meer horen lood verdringt steeds meer glas doorzichtigheid verhardt tot grimas de bouwmeester volhardt het tot keihard ivoor zijn eigen noodlot in zwart of wit gemeten tot goed en kwaad gespleten…

Ik was weer -even- in de stad van mijn geboorte Het was weer volop leven in 'mijn' stad zon scheen scheutig De lucht blauw -'t was mij niet om het even- gebouwen groeien er nu als peppels tot aan die hemel de Schepper wordt -schijnbaar- geevenaard Door architecten die naam hebben gemaakt niet vergeten willen worden…

Subtitel: In een symbiose De Sagrada Familia Reikt naar de hemel Alwaar zijn architect Antoni Gaudí zich reeds Een plaats heeft verworven Hij schetste, mat en tekende Tot het resultaat Dat hij voor ogen had Was gecreëerd, verscheen Basiliek en Boetetempel Gaudí leefde en was actief In zowel de 19de Als de 20ste eeuw Helaas is…

Architecten strooien formules over schaduwrijke lanen. In het oude Valencia lopen kwistige vrouwen door roodgelakte stegen terwijl dikke mannen haastig hun paella eten en de fonteinen spuiten van plezier.…

de architect had geen liefde getekend had dus ook niet berekend dat er wolken zullen komen op zolder wolken als gewichten grijs grauwe waterketels wie tilt ons om te wegen wie voert ons door het blauw wie waakt er voor het ogenblik als ons afgestorven ik beurtelings hatend en zich verzoenend steeds wakend en in dromen nooit meer voorbij…

de inwoners hebben nu gestemd toch een nieuw museum in het centrum het komt nu tussen de winkels ingeklemd dat was de uitslag van het correctief referendum de politici hebben het toch voor elkaar gekregen voorstanders in minderheid, want tweederde was tegen NB:gisteren was het referendum,de architect Abe Bonnema liet Leeuwarden 18 miljoen…

achter schoonheid geniet pracht en praal in paleizen en kerken vind je de werken van de gewone man een leven in dienst van anderen om tijdelijk in eeuwig te veranderen in ornamenten vind je hun gezicht stiekem uit het zicht de beelden zijn heren hun schaduwen lijken de eeuwen te regeren dat is er niet meer er is nu een architect…

Met in zijn emmertje de zee stapje voor stapje neemt hij de zilte rijkdom mee naar zijn eigen strand de kleine architect zoekt naarstig naar de plek waar net nog zijn ontwerp vroeg om een laatste hand tot mijlenver getuigt de ontdekking het aangezicht van een verwoesting zelfs geen lolly troost een labrador kijkt schuldig toe…

Vierkante stukjes ijzerdraad omringen ons als een new-age hotel ontworpen door een heel getalenteerde architect. Al waait het nu hard door de gaatjes, blijf toch a.j.b. bij mij, want ik kan je echt niet missen. Je zit in mijn natuur, ja, jij, jij hoort bij mij. Ik hou van jou. Hou je ook van mij?-…

ik breek denkbeeldig nietszeggende blokkendozen af van architecten die op lege plekken munten waar ooit kerken stonden majestueuze bouwwerken met een ziel en hoge torens: als wijsvingers naar omhoog waarvan men dacht dat ze uit de tijd waren kathedralen geen dienst meer deden nooit gedacht ze om te bouwen in godshuizen voor starters…

Is zij een zebrapad, het ketelhuis van bestaan zonder hen te vergruizen de eeuwigdurende vertolker, architect van onze huizen.…

De sterrenhemel vertoonde zich naakt aan hem Elke avond weer De nachten waren zoel of stervenskoud Het deerde hem niet Zo leefde de gesjeesde architect In een lege regenton Hij at het water dat neerdaalde als het regende En dronk het eekhoorntjesbrood dat aankoekte Aan de zijkanten van zijn ton Zo was zijn leven fel en grof gekarteld Iets…

Het Universum is nog niet perfect als het dat was, kon het vandaag wel stoppen de Aarde draait, maar wie draait aan de knoppen is dat de Huurder of de Architect?…

Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken en doet dat heden ten dage nog heeft z'n naam gegeven aan een toren robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit wie hem echter van dichtbij bekijkt ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…

de kathedraal wankelt haar zwenkende kantelen vertellen over isolatiemateriaal in muren die enkel mochten dragen over ijzersterke vijzels die nooit aangevezen werden een monument staat te vallen de architecten met de handen in het uitgevallen haar weten niet genoeg uit hun fouten geleerd dat luchtkastelen zonder cement nooit gebouwd kunnen…