Alle inzendingen over bestaan, dank

Ooit was ik hier nog niet, nog nergens, ongekend en door geen mens genoemd, maar Gij hadt mij al in uw hand geschreven, Gij kreegt mij lief en wekte mij tot leven. Nu mag ik zoeken, zingen, dromen, zijn, nu wilt Gij mij in ‘t lot van mensen weven. En wat ooit wordt of groeit en bloeit, wat eeuwen duurt of maar heel even: met U, met…

Danken is heel helder weten niemand kan alleen bestaan, want we zijn elkaar gegeven.…

NU zo dierbaar NU vol rijkdom NU in een korrelzand NU in een lach, een traan NU is het volle bestaan NU is dat ik leef NU is dat ik geef NU is U, alleen U Ik dank U…

Dank de Heer, want Hij is goed Zijn liefde blijft altijd bestaan Hij laat ons nooit alleen gaan De Heer die grote wonderen doet. Dank de allerhoogste God Hij maakte de zon en de maan Zijn liefd4e blijft altijd bestaan Hij blijft bewogen met ons lot.…

Dank, dank o God voor deze daad, wij mogen tot U gaan. Het is bij U nooit vroeg of laat. U blijft altijd bestaan.…

Tot Gods eer wil ik leven Hem danken voor alle fijne dingen Waarmee Hij mij wil omringen Ik wil Hem mijn vertrouwen geven. Tot Gods eer wil ik handelen In heel mijn aards bestaan Zal ik altijd tot Hem gaan En in Zijn voetsporen wandelen.…

Tot Gods eer wil ik leven Hem danken voor alle fijne dingen Waarmee Hij mij wil omringen Ik wil Hem mijn vertrouwen geven. Tot Gods eer wil ik handelen In heel mijn aards bestaan Zal ik altijd tot Hem gaan En in Zijn voetsporen wandelen.…

Ik heb je nooit bedankt, dat besef ik nu maar pas. Ik moest zweven en zwerven, en mijn goden beschimpen. Ik moest de redder zijn, die overbodig was. Ik moest vooruit, iedereen opzij! Ik moest zingen en dansen en mijn vrienden negeren. Ik wou te groot zijn, maar wat wou jij? Ik heb je nooit bedankt, en nu kan dat niet meer. Ik moet…

je kwetsbare woorden langzame verhalen een verlegen lied een koesteren dag na dag een geruisloos ademen met een lach ik dank je even als het mag…

gehuild, gelachen en gevochten Ik lag in warme bermen en in gladde bochten Ik hief het glas, het viel in duizend scherven Ik wist de grijze hemel Toch weer blauw te verven Ben blijven pogen Al verbranden al mijn schepen Ik heb gebaald, gefaald En heb hem vaak geknepen Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten Maar als ik ga dan zeg ik Dank…

Wat kan ik voor u doen?! (Gemompel...twijfel....een beslissing) Zoet of zout?! (...een frons.. en nog wat gemompel) Wilt u er ijsblokjes bij?! (Eindelijk gedetailleerd gemompel) Dat is dan $5,50 ! (...Een diepe zucht voor mijn inspanning...) Fijne voorstelling!!!…

't Is zondagmorgen ik wil vroeg naar't bos maar plots'ling breekt het klokgebeier los en plichtsgetrouw gaat iedereen ter kerke terwijl ik God dank op het zachte mos.…

Jij bent mijn toeverlaat in een opstuivende zee van woorden. Een rots, die mij helpt om op het droge te geraken. Je hart is meer waard voor mij dan goud. De schittering in je ogen zijn als diamant Je geest geeft mij hoop. Zo kan ik verder zonder wanhoop. Je bent mijn reddende engel waar ik mij met weinig moeite aan vast kan klampen.…

Wonderlijk de hand die ooit de sleutel stak in ‘t contact van onze motor, en hem aandrijft, servicebeurten gratis, ons denken reviseert en ons beeld vol waan, schoonwast onze ruiten van binnen en van buiten.…

God, goede God, genadig, goedertieren Duizendmaal dank voor ’t scheppen van de Dieren God, vooruitziende God, vol pracht en gratie Dank voor ’t fantastisch Rijk der Vegetatie God, onvolprezen Wonderbaarlijk Wezen Ik dank U voor het wonder van ’t genezen En voor de hoogst verhevene prestatie Van de ingebouwde weefselreparatie God, die niet…

Ik liep die heuvel op in de regen zoals iedereen daar deed die dag, als een pelgrim, naar dat kerkje waar zich het oudste orgel bevond. Eenmaal binnen liep ik zomaar wat, in een bank zat iemand die bad Ineens hoorde ik hemelse klanken, zocht en stuitte tegen een video ging zitten, 't was bekends maar... ja Kortjakje 'k leek als vastgeklonken…

Ik dank mijn ogen dat ze me steeds willen laten zien Ik dank mijn spieren dat ze me doen bewegen Mijn hart dank ik dat het zo lang maar klopt Mijn brein dank ik dat ik denken kan en danken Mijn handen dank ik, dat ondanks ze veel genomen, ook ontvangen kunnen, geven, strelen Ik dank het ademen dat me verbindt met lucht, daarmee…

Alles is mij afgenomen: ik dank de dag, dat ik deze wereld verlaat.…

Hier overdenk ik mijn bestaan, in Morville, op een bank. Gierzwaluwen gaan af en aan. Agnostisch zeg ik dank.…

Beschaamd wend ik mij af Van deze plek De taal is straf Afwijzing in drek Pierlala dood als een pier Ego grimlacht, Vertrekt geen spier Ik vertrek in de nacht.…

Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan, mijn zorgen en vreugden, mijn komen en gaan. U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn. Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn. U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed, Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…

Gij weet van mijn wezen, Gij kent mijn bestaan, mijn zorgen en vreugde, mijn komen en gaan. U dank ik vandaag, nu ik jarig mag zijn. Gij ziet er mijn jubel, bemerkt ook mijn pijn. U dank ik dit leven, zijn kracht en zijn gloed, Gij denkt aan mijn zoeken, mijn falen, mijn moed.…

Je vangt de laatste droppel regen en voelt je aderen zwellen ook de aarde drinkt en deelt met jou de goed gevulde beker uit dankbaarheid schenk jij je schaduw tegen het laatste straaltje zon. In je schaduw rusten mens en dier en drinken die laatste druppel regen die vloeit door je zwellende aderen om niet te verdrogen in het laatste straaltje…

En terwijl ik belde om mn kinderen een gelukkig nieuwjaar te wensen hun stem hoorde, zag ik hen één voor één op het fremeo scherm voorbij, zwaaiend, zittend aan een tuintafel, lopend een bergpad af onder een poort, vrienden en vriendinnen zittend op boomstam tussen hoog koolzaad En terwijl een vriendin die de beste in ‘t dorp…

Het aanboren van eigen verzinsels van wat ik wil zeggen of niet, wat ik wil maken, beginsels In mijn brein, mijn bron, diep bij me vandaan Dat maakt geluk, ik creëer mee aan het bestaan. ‘ t Gaat niet om rijmen maar om verbinding, om de dank en de klank, het aanborende en dan het horende, het verstaan, het ook laten gaan…

Misschien wil niemand het lezen mijn gedichten die ik met liefde schrijf aangeboden aan het Opperwezen gebeden en dank voor ziel en lijf. Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken dat ik het licht van de zon weer zag de schone schepping en alle volmaakte zaken in het licht van weer een nieuwe dag.…

Sommigen wroeten om te blijven bestaan. Hun leven hangt aan een zijden draadje. Dood zullen ze gaan, eenjarigen hebben nu eenmaal een kort bestaan. Wij danken hen voor de kleurenpracht, die zij de ganse zomer hebben gebracht.…

je hoeft geen dank je wel te zeggen ik heb het met liefde gedaan je hoeft je niet opgelaten te voelen ieder mens heeft het recht te bestaan er zijn altijd tijden van verdriet dat overkomt iedereen in zijn leven en toen ik zag hoe moeilijk je zat hielp ik gewoon, ook langer dan even nee, je hoeft geen dank je wel te zeggen je ogen en je…

(met dank aan C.Buddingh') wat is verveling meer dan een ogenblik jezelf zijn een pas op de plaats maken als moment van bezinning het bestaan kan immers niet altijd in sneltreinvaart gaan er is niets mis met 'quality time' een uurtje lezen of mediteren met de ogen stijf dichtgeknepen...…

Dood was ik Niet meer tot leven te wekken Doodverklaard door mensen in mijn bestaan Dood was ik In mijn eigen gedachten - Zo kon ik onmogelijk verdergaan Licht, leven en liefde Werden mij aangereikt Door goede mensen in het UCP Door de dood heen Het leven teruggevonden Dank! bijzondere mensen in het UMCG…