Alle inzendingen over lok

laveren lichten Wazige ogen, niets meer ziend, snellen - bewogen achter wilde tochten verdiepen zij de overgave waarin ze pas nog sliepen - huiverend als de tintelende waaier blijft kwellen Slagen glansen in zacht fluisterend Frans Geleidelijk brandt een kriebelend ontvoeren van het naakte verlangen waarmee de coup je vult Plots vallen lokken…

Het is gedaan met Mariëtte Hamer Buiten haar medeweten is dat vastgesteld En straks verdwijnt ze op die hoge vuilnisbelt Vol met gedumpte leiders uit de 2e Kamer Daar is 't ijzig stil, geen bloemen, geen bezoek Alleen wel zonde van haar splinternieuwe look. ------ 'Positie Mariëtte Hamer wankel' AMSTERDAM - Veel leden…

De schaduw die over haar rode lokken zal vallen zal zalven en slaan. Dat ik het schrijnen voel...…

Haar mooie blonde lokken Wapperden in de wind, Haar borsten deinden Op ’t ritme van haar gaan.…

Terwijl zij een borstel door haar prachtige rode lokken haalt en de föhn laat razen, klinkt het weerbericht als lege glazen in een gootsteen met druppende kraan; net als vaak, weer veel van hetzelfde.…

weelderige lokken ruisende rokken benevelende geuren lippen in adembenemende kleuren jij liet mij staan maar toch liep ik achter jou aan…

als ik haar lok eens aanraak gebeurt er iets of, hoe spijtig, niets vooral vandaag liefst nu, traag.…

ik zag u steeds van ver, En wist wel dat gij eindlijk komen zoudt; - Woorden, die ik niemand heb betrouwd, Gaan uit als bleke vlammen, - als een ster, Die in 't azuur, maar blanker, lieflijker, Zie 'k in uw lokken liggen 't licht gelaat; 't Mysterie van veel leeds, maar nooit van haat, Droomt in uw ogen; - 'k zag het steeds van ver.…

Wij horen Vrijheids zoete lokken wel, en reppen ons... Niemand wil achterblijven: wij werpen van ons het lange en stijve vrouwen-gewaad, om licht te gaan en snel. Dan breekt iets in ons, en wij wenen, lang... het is zo zacht op een ander te leunen, het was zo veilig in de warme kluis.…

Zelfs wie de voorzichtigheid zelf is wordt tevoorschijn gelokt: 'Een beetje vertrouwen, honingbeer! We willen je slechts enkel helpen; weet je ik schenk je een kind! Een troonopvolger. Jij moogt zorgen.' In overmoed heb ik met laten zien. Ik lig in de greppel om mijn domheid te lachen, het lukt me niet overeind te komen. De voorbijgangers…

Ik ben een heel opmerkelijke vent Mijn auto open laten vin'k gewoon Ik zwaai graag met mijn nieuwe telefoon En sta bekend als hardcore lok-agent Ik roep de misdaad graag over me af En zorg vervolgens voor een snelle straf…

Toen hingen die lokken mij over de vingers gebogen, Zo smijdig en slank als de slangen, Als trossen goû-regen, in slingers gebogen, Als stralen der zon, door mijn vingers gevlogen, Of tussen de twijgen gevangen. ----------------------------------------------- uit: Overige gedichten…

Men controleert voortaan of Albert Heijn Bij drankverkoop wel op de kleintjes let Waarbij een loktiener wordt ingezet, Een truc die elders ook niet gek zou zijn: Een lokbaby zou in zijn kinderwagen Ook best een pedofiel uit kunnen dagen.…

tot stilzitten gemaand een grote handdoek omgeslagen en daar kwam het gevaar al gauw kwam mama aangelopen met in haar ene hand een kam en in de andere een schaar die blonde lokken zijn toch van mij mama begon te kammen mijn gezicht op sip ik keek opzij, en mama knipte mis boze woorden uitgesproken trillend nu mijn pruillip kwam daar…

Hij leek op Oscar Wilde en hij belde mij vanuit zijn stamkroeg in Barneveld, omdat hij me dringend wilde zien en mij miste. Zijn tong sloeg alsmaar over van de drank, maar wat hadden we samen gelachen toen we in het ziekenhuis tot ver in de nachten de mooiste gedichten creëerden, steeds ieder weer een rijmzin, het kon niet gek genoeg en…

De klokken lokken mannen met bonte sokken -- naar noorderdokken!…

I look further than my eyes can see…

Kleurrijke bloemen lokken bijen met hun geur Wij krijgen honing.…

een ogenblik zag ik lente maar je lokken dansten en je stappen stierven weg…

Eénzaam ontlokken Heimwéé naar blonde lokken Bed in sneeuw vlokken…

Opengevouwen rozenbladeren lokken de weg zonder doorns voor een gespreid fluwelen sensuele lentegeur.…

je zomert nog in blonde lok tussen donkere haren die levens vergaarden vingers tikken wespen weg uit een blijde lach en alledag waarin je alles gaf stappen zijn wat traag de rug niet helemaal gaaf maar in je geest is nog geen spoortje herfst geweest zomer door in blonde lokken vergeet het donker van de klokken in een nieuw begin…

in 'n waterval van haren die mijn zinnen strelen: ogen die m'n woorden lokken & je mond met een lach die veel belooft…

lichte lokken om te tillen zijdezacht achter mijn oor harde woorden zachte zinnen zware haren als ivoor…

een bakker met winkel in Knokke werd door het vele werk mesjokke hij bakte geen brood maar ging geheel bloot in de vitrine zitten lokken…

Oersaaie looks, nietwaar? Hangt me de keel uit, ja Aldoor hetzelfde is Niets voor een vrouw Dus gaf ik toe aan de Metamorfosetrend Deze make-over is Krek wat ik wou!…

zoals je soms mijn haar aanraakt een lok verplaatst zo teder en dan een woord of slechts een blik dat kleine heel mijn dag goed maakt…

Lippen en dijen Lokken Boris in 'n wip In Angela's fuik Financieel binnen in één wip Doet Bill Gates haar niet na…

Bladeren doen niet bepaald weinig moeite een melancholieke reactie uit te lokken.…

deinend op de wind tilt ze gedwee haar rokken op lange lokken weerspiegelen in rimpeloze schoonheid vers groen verraadt haar eeuwige jeugd…