Alle inzendingen over lokvogel gepeupel

Ik word gekweld door mensen met macht en geld Zij houden mijn touwtjes in handen Zij spreken van vrijheid en bedoelen losbandigheid Losbandigheid is altijd al een lokvogel geweest voor het gepeupel…

Bij het scheppen van beperkt vermogen is des dichters ego arrogant verlangen sterk meegewogen…

een man zoekt leven wikkelt woorden in zilverpapier spuugt tussen platgestreken vouwen er wonen geurende seringen in zijn hoed een vrouw ziet de man haar handen vouwen lelies de wind raakt verward wiegt alles om haar heen de vrouw schudt met losgeraakt haar zoete lippen lokken vogels alsof zij de aarde aantrekt buigen takken beleefd…

Mijn stem verwaait in dove oren van een feodaal gezicht jonkvrouw in ivoren toren neerbuigend naar het volk gericht geen liefdesluit zal haar bereiken in de kilte van kantelen hartenvrouw gaat over lijken om gepeupel te bespelen smeer haar in met pek en veren geen laken het ontsnappen waard wil haar laatste vloek bezweren vanuit de schede…

Nergens rust meer herrie, zoveel herrie autos gieren over straat vliegtuigen vol kerozijn bonkende basboxen gillende sirenes nergens rust meer zelfs de natuur vertoont zijn speedboten als lokvogels voor de recreant die zijn vlees verbrandt nergens rust meer TV - decibellen die mijn hersens kwellen het trapportaal klinkt luid van…

een man een gek die stille onvrede heeft aangeboord een man een gek een onwaar woord grootheidswaanzin weet velen hiermee bekoort een man een gek z’n leugens worden aangehoord waarmee de openbare orde blijvend is verstoord een man een ijdeltuit diep gestoord lokte een reactie bij het gepeupel uit het scheelde slechts een…

een dichter mag niet lachen, niet bekoren hij zal z’n pen in gal en alsem dopen dan gaat een bovenwereld voor hem open daar wordt de warme ziel door hem bevroren hij waant zich heer in een ivoren toren ver boven het gepeupel op de grond hij kijkt met haviksogen in het rond en smijt met nevelige metaforen naar hen die hem niet lezen en niet…

het wicht van Brechtje zoog zich aan haar borsten, de kaakjes geklemd rond rode tepels, stalen de ogen ongetemd het licht van valse vorsten die in blinde woede het gepeupel door het hengstenpad joegen kreupel geslagen braakte Krelis zijn gif op het ritme van de roede de lucht verdonkeremaande zwarte raven op hun onheilsvlucht terwijl…

Op Place de la Republique dronk ik ooit een cappucino, terwijl ik nadacht over het gepeupel dat naar de Bastille trok om daar de gevangenen te bevrijden, terwijl ze de adellijken op de guillotine trakteerden. Parijs is niet altijd lief geweest.…

de ivoren toren wankelt gepeupel slaat zijn slag verwarring sloopt brandschattend heilige huizen de havikscherpe blik fixeert genadeloos de wrijving in de orde talenten voor de bijl bagger rotzooi waardeloos zijn ivorentorenhoog cliché voor alles dat niet past in arrogante beelden van het aantal en de macht angst doet grote bekken…

Goed toeven moest het zijn waar alles werkte, een voorbestemd, aanlokkelijk, zalig oord; extatisch, dringend roepen van de soort- genoten beloofde voedsel, onbeperkte vrede en verrukt verkeer. De vlerken gaven toe aan poten en een ongehoord snel zakken van de bout, het hart bekoord door 't zachte wiebelen van het wed -Merkte nou niemand…

waar vrome lieden zich verzamelen in devoot weten galmt de echoput zijn afgodskreten de vingerwijzing is niet meer steeds sneller knalt de hand zijn rechters oordeel op de wang agressie kent zijn hoogtijdagen weer gepeupel gaat zoals vanouds tekeer ooit zal een sterke man met veel magie en warm elan zijn bannelingen vragen hem…

En het gepeupel mag de lieve engel uithangen, terwijl zij in de tussentijd nieuwe plannen uitbroeden.…

favoriete hangplek in Den Haag werd vroeger wel genoemd ‘het Groene Zoodje’ ik smul er onder zonlicht van een broodje een stenen heer kijkt droevig naar omlaag hij legde met zijn broer hier ooit het loodje de reden voor de lynchpartij was vaag zij hingen hier voor schut en dus niet graag te bungelen aan touwen in hun blootje ze kregen van gepeupel…

Het roze rimpelige sterven neemt aanvang Begeleid bij het geluid van de rammelaar De onzin van de geborene brengt vreugde Een wreed succes resultaat van verdwazing En altijd weer dat onbezonnen proces De drang van voortplanting in de stress Gewraakt is de minachting der goden Gniffelend aanschouwen zij het gepeupel De goddelijke hebben…

mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten delen de lucht Heer Duisternis maait met de zeis Alles wat leeft slaat op de vlucht Schreeuwend gepeupel…

Vlucht ik over heuvels boven gepeupel en glimmende rivieren. Ga ik door ijle leegte met mijn witte staart tussen de benen. Of nee, de leegte zoekt mij; het schept een band. Als verbond tegen volle gedachten die als Joviaanse wervelwinden nooit gaan liggen.…

bandiet, geteisem, lamstraal, schobbejak gepeupel, doerak, gluiperd, boerenpummel stuk onverlaat, kwajongen, mafkees, lummel jij klojo, vlegel, vlerk en labbekak geboefte, laaienlichter, klotenklapper ellendeling, rapaille, uilenbal gehaktbal, flapdrol, plurk, schavuit en kwal kwajongen, schijtluis, knuppel, oelewapper jandoedel, kwibus,…

De hand, als een geslagen hyena, keert de talenknobbelzwaan zijn rechtervleugel toe, naar het gebazel en gepeupel van het kut- en klootjesvolk de nuttelozen van de nacht.…

De druk van mijn bestaan gebonden in een traan Het stromen van gevoel langs mijn wang De getergde ziel klinkt door in mijn gezang De harde val kwam nadat ik er heb gestaan De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan Woede lost op in het gepeupel en gedrang Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang Elk stukje van mijn bestaan vergaat met…

slechts gekleed in boxershort spreeuw in de storm het houdt me zo van de andere dingen af die intrigerende kleur van jouw Russische ogen de voorzichtige glimlach om jouw verlangende mond snavel van het duisterveld en donkere nachten worden langer in de illustere streekroman van dwalen door het schaamgebied in hemelhuizen tussen het gepeupel…

En wij, ’t gepeupel, het plebs, Zijn de schaapjes des Heren, Wij mogen slechts blaten, Wijl kerkelijk en wereldlijk gezag, Ons niet wil horen, Laat staan verstaan.…

n honderd heetgebakerde figuren in roze - dwaze moeders met hun kuren nu loopt een vrouwenmars weer uit de hand Ze rukt aan poorten van de Hellevoet de sluizen wijken, zwarte lavagloed stroomt door de straten van het achterland van de gemeente Voorne AZC Daar kijft het eigen volk eerst en uitsluitend om veiligheid van onbewaakt gepeupel…

Hij prevelde van een godin en ook iets van een uil Omfloerste woorden, want hij maakte echt geen handen vuil Gepeupel sprak hij toe met entartet en boreaal Dat was het Noorderlicht: volkomen onschuldig verhaal Hoe alles ooit begon, waar de was tijd nou toch gebleven Toen mannen nog met speer van jacht op mammoet konden leven Hij hunkert…

verstrijkt In jou wereld ben je een held, maar je grens is bereikt Je hebt nu je imperium zover het oog reikt Maar in die periode heb je wel heel je familie ontwijkt Door het aardse slijk, blijft je familie in de modder achter Gedachten te rijk, kan je drang naar meer nu niet zachter Je moet kijken naar de kleine dingen Niet jagen over wat de lokvogels…

[Morpheus] “Die okerkleurige lap, gecombineerd met geribbelde bruine wollen mutsen, met strakke olijfgroene broeken onder witte vesten: zij als lokvogels, verdiept in hun pantomime van poëzie in beweging, buiten.”…

De discotheeklamp brandt fel onder schreeuwend gepeupel. Onder schreeuwend en joelend gepeupel. Ik word bang van de modemensen en van de boom des onheils. Boven de barbecue worden vrolijk worsten gebraden totdat het braadfeest in een handgemeen eindigt.…

Het tij dat niet meer wilde keren, maakte het gepeupel onzeker en bang. Regenten die het niet konden laten, regeerden bij de macht van granaten. Bloed moest vloeien omwille van macht, dat duister was, duister als de nacht. W.O. I, W.O. II, Hiroshima en méér, toe, gooi díe bom nóg maar een keer.…

regeren is begeren of macht vereren het is in ieder geval beweren het gepeupel naar het goede te leiden de bedachte stilstand of achteruitgang weten om te keren tot vooruitgang en minder lijden en het bevredigen van de eigen achterban mijn broek is versleten, mijn moeder dood wie naait er nu een nog stuk aan nee, we gooien het verscheurde…

Een ouwe rot verkeerde verregaand In staat van pré, als jonge pensionado Z'n poen kreeg hij, uno momento dado Vanaf z'n zestigste, iedere maand Daar zat hij dan aan vast, oud-luit ter zee In Zuid-Europa, dankzij 't ABP…