Alle inzendingen over nieuw zicht

Momenten van waanzin wanneer ik mijn kin recht op wil houden om te herkennen voor ieder als je stil wil zijn en welwillend rechtop staat en je over het punt gaat van spanning en duisternis naar het Licht, sta je open voor een geheel nieuw zicht.…

In de verte zag ik jou, eindeloos nieuw zicht betrouwbaar verborgen verlangen vredig rustig bijzonder evenwicht. In de verte zag ik jou, plots dichterbij stilzwijgend gebroken rede onvruchtbare oase de luchtspiegeling voorbij..…

Wat bleef van wit smelt in het licht, het oude zwijgt, het nieuwe zicht. De tijd verdwaalt in zachte vaart, en alles glijdt, geen hand die spaart.…

zicht Vervuld van genegenheid…

moest geweest beroeren de roerloze pen de rust in het schrijvershuis zorgt voor ongekende onrust de auteur gewezen kan niet anders dan huilen, met en zonder pet op er is misschien geen zoeter offer dan de pijn van zonder letters zijn voor de kalmte van een warme lege dag de kalender scheurt zich voorbij de voorbije dag hij zint op nieuwe…

stralen Zijn de oude zonden, fijn als rag Ze maken het ingewikkeld Om op te staan Met een nieuwe lach Is het leven meer dan een dag De zon op haar hoogtepunt De schaduw op haar kortst Nieuw zicht op oud nieuws Badend in het licht Op warmte gericht Afgewend van de nachtelijke kilte Drinkend van de bron met zilt water Verwekker van eeuwige…

, buig het om, keer het mooi De basis ongefilterd, ruw kwaliteit groeit na het zien onzuivere stofjes weggewassen in helder denken vind ik het begin Van puinhoop naar kwaliteit elk foutje geeft nieuw zicht obstakels als bakstenen voor de brug naar eigen licht In alles, de kwaliteit pakken leren drie keer na te gaan familie…

Vlagen van wind zag ik door flarden van mist als een raaf die door blauwe hemel snijdt in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd en geduld en een zucht en een snode list van bedoeling, van duiding en steeds bereid te broeien, te branden, en dan weer sist door tranen, te stomen, tot onbetwist gefladder steeds helderder schemer verspreidt…

Wanneer de zwarte merel zingt het roodborstje de dag uitzwaait de leeuwerik weer kronkel wormen vindt en de gaai weer op haar vlaams graait twee opgewonden spechten onder bomen dansen groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten groenlingen massaal schreeuwen om herkansen en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten als het zonnetje zich aarzelend…

Een nieuw begin komt nooit te laat een vogel zingt een boom die praat Geen eind in zicht de weg is gelukkig lang open ogen nooit meer bang Geen droom te klein geen plan te groot het licht dat schijnt eenden in de sloot Dit valt op je neus een zacht gebaar krokussen uit de grond gelukkig echt waar…

Staar heeft zijn blik bepaald. Daar waar zijn oog ging lubberen. Blik, blik, waar ben je nou? Verdwijn je in een wazig beeld omdat de brillen haperen? Spiegel je ogenblikkelijk, erken dat jou wat scheelt: ogen van gepolijst staal die fluwelig terugkijken... Nee, dit spoort en scoort niet meer. Oom moet gauw z'n lenzen strakken. Een…

nog voor zijn woorden de oppervlakte raken verdwijnt hij uit zicht…

Toen haar zicht het zo liet afweten Kwam zicht op overlijden in zicht Ze was het aan haar status verplicht Het uiteindelijk moment voelt als licht Vandaag krijgt zij wat zij verlangd Niets in haar geest noch lichaam is bang Want haar afsluiting is haar nieuw begin Het is de dag, het is de tijd, arts begin!!…

kronkelend krakend gedachten die ontwaken nieuw gedicht in zicht metske - 2015…

danst, vliegt en trekt Op graven, voorbij en soms Vaker dan ooit vermoed lacht hij schizofreen En profil: morsdood vanuit alle posities donker Grijs zonder licht Gelaatstrek onaange- naam In wolk boven gepeu- pel Gebracht, de laatste groet Fresco vol van haat zijaanzicht niet groot Bivakkerend tussen al dit volk Schare met zicht…

Hoop speelt, komt opzetten net wanneer wanhoop zich aankondigt hoop geeft nieuw leven nieuwe adem en zicht hoop doet je licht opleven en stelt je in staat om te geven.…

We voeren dezelfde strijd jij en ik we houden elkaar vast ik jou en jij mij en we beseffen allebei wat niemand weten kan ik zoek mijn betere ik omdat jij zegt dat dat het beste is de woede die ik voelen kan jij vindt dat niet oké jouw pijn is meer dan ik kan dragen als niet zo lang geleden woedt er die onmacht weer mijn kracht…

Gelouterd door de tand des tijds likken lippen wonden, geslagen in gesproken zinnen zwijgen monden een streep door de dagen, branden zout in juist die donkere uren, waar zicht verdwijnt uit het zicht, geteld naar de ochtend, vinden zij een paar stralen geluk gevangen in een nieuwe morgen…

Met een wens van liefde en vrede doet het nieuwe jaar zijn intrede... gezondheid voorspoed verbondenheid ... en een stralende zon boven een hoopvol zicht voor als het dan toch even tegenzit...…

Met een wens van liefde en vrede doet het nieuwe jaar zijn intrede... gezondheid voorspoed verbondenheid ... en een stralende zon boven een hoopvol zicht voor als het dan toch even tegenzit...…

Hoe heerlijk was elk jaar dat nieuwsbericht Dat het seizoen waarin men hooit voorbij was En dat de lucht voorlopig pollenvrij was Maar dit jaar is dat nieuws nog niet in zicht De hooikoorts suddert in de herfst nog na Het vloeit ons aan door de ambrosia…

onbeantwoord het vragen zonder weten de antwoorden vergeten roep om liefde nooit gehoord het gedonder in de glazen woorden van betekenis en toch dat hevige gemis laat gevoel door bloed razen geopende handen vol liefde om te geven en te ontvangen bevredigt heel stil puur verlangen verdwenen zijn woorden die griefden het zicht…

In mist verzwegen uren tellen tijdloos voorbij dromendagen sprookjesachtig wij handen in het duister verloren ooit gevlochten in verleden wassen onschuld in vloeiend wenen gevonden tranen in de nacht stromen langs een zachte glimlach teder op weg naar een getekende morgen waar de spiegel elk lijntje laat stralen doorzichtig als…

Zij die zich het zicht lieten belemmeren door knoestige knokkels van verouderde handen waren wellicht wijzer.…

gisteren naderde het zwijgen rugwaarts als symptoom van een lijdend ritueel traag, teveel mijd jij mijn dagen zelfs die van weleer ik wilde je van de wind vertellen en het wondere golven onder mijn borst hoe ik liep, licht als een vlinder door het gedicht waarnaar ik zocht onaangedaan, te diep trok jij de stilte scheef…

door het zicht als de waarheid voor je ligt maar waarom als het daar ligt je nog laten vangen door het zicht want waarom zien of het rijmt als bij het zicht de rijm verdwijnt……

Strak kijkt zij langs jaren die verdwenen zijn zwijgend sluit ze het venster naar opstandige gedachten de levendige geest heeft haar ingehaald die ene laatste bocht, onoverzichtelijk wijst nog niet de route haar tijd ademt komende en gaande maanden sprakeloos knikt zij ja tegen de muur daar waar haar leven de laatste…

opstijgende mistflarden duwen mijn zicht buiten beeld…

de blik op oneindig blauw oeverloze kabbelbabbel aan het deinende water riet neemt een loopje…

Voor je kijken twee paar nieuwe ogen. Zien ze je? Jij ziet ze. Wegkijken, niets is interessanter. Omkijken naar toen je nog niet keek. Opkijken, de afstand is gekrompen. Een korte blik, afgewend. Nakijken? Wat als je je verkijkt? Toch de volgende weer bereikt.…