Alle inzendingen over odysseus

Vale adieu, partir c’est mourir un peu voelt een afscheid van geliefden zo zullen zij zich geborgen weten Wordt jouw naam een vergeten woord? Een vertrekkende strijder sterft een beetje hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd wie blijven achter als vogels in een lege kooi Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt? We…

De hysterie is de getuigenis Dat Arjen Robben geen Odysseus is.…

Over een der roemrijkste figuren uit de literatuur schreef Mikis Theodorakis een liederencyclus over de Odysseia Toneelgroep Appel wijdde een marathon aan Odysseus van bijna negen volle uren Complex was hij en daarom blijft Odysseus intrigeren In de loop der eeuwen Ging men Odysseus ondanks of juist dankzij hem Steeds weer…

Het negenenveertigste en vijftigste distichon Distichon 49 Mast/Vast Odysseus wist het: Op mijn eentje bezwijk ik zelfs voor één sireentje. Distichon 50 Het park van de poëzie Het park zat vol met grillen in mijn dromen. De schaduw was er eerder dan de bomen.…

Hij vertelt graag, weidt uit over monsters en nimfen de praatjes van een slappeling die zich heeft bezat in herbergen en bordelen Hij is zelfs trots op zijn gelooide huid en zijn grijze haren niet meer de man op wie ik heb gewacht Had ik het risico moeten nemen van orde in huis, een opvolger die hij zou proberen te vermoorden zoals…

Dolle Leopold Bloom beleeft op één dag in de stad Dublin alle avonturen, die naar Grieks verhaal jaren moeten duren voor de held Odysseus, krijgsman vol gezag. Al dit gebeuren mogen de Ieren elke Juni met blij herdenken vieren.…

‘O!, soms voel ik mij verwant aan jou, soms voel ik mij, zoals jij je vaak alleen gevoeld moet hebben. Zo ik, al heb jij dat nimmer kunnen bevroeden. Net zomin jij ooit de bedoeling begreep of hebt geweten waar ik ben geweest, welk ‘n hondenleven ik heb geleden, van binnen; al die kwellingen die mijn ziel ontelbare keren door- sneden…

op het strand breekt hij als hij overrompeld wordt door een verlangen naar zijn Ithaka verlangen naar het goede mooie het ware a paradise lost overvallen door pothos smachtende tranen een hevig heimwee sluwe arme Odysseus de beproefde reis de dag is helder het licht is van porselein de queeste voorbij…

Rond het middernachtelijk uur Strandden wij op Aiaia, Onwetend van oneindigheid Van jeugdigheid in levensduur Van 't eeuwig Elyzees elixer In Circe's magisch receptuur Zij, godin en kruidenmengster Schalks, bevallig qua postuur Troont mij naar haar rotspaleis: Daar vleien zich tegen een muur Negen van ons schip verbannen Vastgeketend…

Oké, uit nood stak ik een gloeiende stok in zijn oog gillend sloeg hij om zich heen en in de paniek zag hij ook met zijn andere oog niets meer Dat was het, een goed verhaal dat ik graag heb verteld, maar blijkbaar is het niet goed genoeg voor de zeelui van tegenwoordig die in de holen van de Etna schedels hebben gezien met een groot…

Bekijk de omgekeerd tegendraadse hedendaagse neerslagverwachting en ik voorspel u zowaar dat de helioantropomorfe Ikarische goden der zon een zwartomrande oranjegetinte basketbalballonsurprise in reuzenverslindershanden in petto hebben voor het metamorfosische nageslacht dat in de eilandverleidingsherhaling van Odysseus met Kirke…

Op een een lekgeslagen schip slingerend door de golven van de nacht, ternauwernood de gronden van de ondergang ontkomen, de klippen der krankzinnigheid voorbij gekanteld, bereikt hij, bijna zinkend, in de uiterste seconde de veilige haven van haar heupen, het Ithaca van haar schoot.…

Ach, weef en zing, Tot ik dat uiterst oord vergete, Waar stil de witte nevel hing Op 't stroomloos nat der bleke Lethe; Dat ik de weg niet weder wete Naar 't kilst van mijn herinnering, Ach, weef en zing. Ja, zing en weef, Opdat Uw sluier 't heir der schimmen Bont met zijn beeldenspel omzweef; Bedek het bloed, waar zij naar grimmen,…

en afgezaagd cliché - De wet van dactylos - Hij schreef z'n verzen liefst in jamben Voor 't volk op Paros Doch goden- en halfgodensagen Kwamen pas goed los Toen een zwerver naakt ontwaard werd, Onder wier en mos Drenkeling, van huis en haard, Een koning zonder ros En Nausíkaä hem meenam zonder helpsters in het bos En hij, Odysseus…

Je stem, je lach, je flux de bouche galmden na en klonken door, gonsden aldoor in mijn oor, stromend als een warme douche en in mijn lijf een tinteling die daags erna nog dieper ging mijn haar, waar zoete geur in hing van jouw parfum, betovering door jou bezeten, in jouw macht ben ik bedwelmd door jouw demonen, nevelwaas beneemt mij kracht…

en Achilles, langs Trojes onbewaakte vestingmuren om te ontdekken dat er niemand was "Zeg vriend, wraakzuchtig mokkende Achilles, waar haal je toch die euvele moed vandaan om samen met je strijdmakker Odysseus naar 't uitzicht op het schepenkamp te gaan?…

Laag uit zee verheft zich op een rotsenrijke bodem de woudomzoomde Neritos als boegbeeld van je dromen ooit was dit je thuisland je vanzelfsprekende woning, vader van Telemachos o listenrijke koning. een kiel is nu je nieuwe grond, een deinend fundament, de hemel het plafond en wijd en zijd tot aan de kim een breed panopticum…

betoverd werd hij door haar betoverd door haar woorden haar lach door haar stem zoals schippers bij 't verleidelijk zingen van de Lorelei met hun schip op de klippen liepen zoals Odysseus bij hemels gezang van Sirenen aan een lokkende dood ternauwernood ontkwam een betovering die werd verbroken in één enkel moment…

Daarnevens bromt het woelig bal. Hier, in de gangen, hier zingt en brast men woest. Een weiflend gaslicht daalt met spookrig weemlen op der drinkers paarse wangen en speelt in 't gulden nat dat in de bekers kraalt. Daar rijst zij op, de forse en zwierge leest omvangen door rood fluweel, waarin het blank der borsten praalt, het wezen door een…

- KALYPSO tot HERMES - Waarom, zo sprak de schoonlokkige tot Hermes, de boodschapper der goden uit naam van Zeus Waarom mag ik die listrijke koning Odysseus die Troje innam, dankzij Pallas verwoestte niet met mijn zoetgoddelijke liefde koesteren Waarom misgunt mij de bliksemslingrende vader mijn liefde voor een man wiens schip…

Weduwe twintig jaar wachtend tussen de drom van de minnaars weef en ontrafel ik mij: wade of zeil van mijn man.…

Ik denk, dat nooit Odysseus heeft vergeten Uw edel beeld en wat gij voor hem deed, Toen hij getroffen door hartbijtend leed, Uw deugd en schoonheid godlijk-echt mocht weten, ’t Is daarom, kind der schepen, dat ik zing, Daar ik als hij vertrouwend tot u ging.…

_________________________________ AAN EEN DER LOMEN Stel je een vrouw voor als Penelope Die liefde opvat voor een bedelaar Langharig, haveloos met wilde baard Kortbenig, doch gespierd en flink behaard Zou zij in hem haar held zien, weer bij haar, Odysseus, weergekeerd naar huis en haard?…

Nausikaa, gij tedere, kuise maagd, Ik zie u steeds op Platoons hoogten zweven, Gij, die door smart wellicht nooit werd geplaagd, Wat bracht Odysseus in uw kostbaar leven? Hij deed uw ziel van een ontroering beven, Waarvan gij nimmer, nimmer hebt gewaagd, Getrouw was hem Penelope gebleven, Zij, die zo lang door minnaars werd belaagd.…

Odysseus, meester van ideeën Trok het ruime zeegat in Van eilandnimf tot een meermin Een zwerver over zeven zeeën Hun stem, hun lach, hun flux de bouche Ze zongen gonzend in zijn oor Geluiden klonken galmend door Een zoete stroom, een warme douche Met in zijn lijf een tinteling Zijn lokken, waar de geur in hing Van hun parfum, betovering…

bali's palmenstrand een pied à terre op pieds noirs witte zand daar rust mijn beter ik beter dan ik Toen kwam Corona met haar pandemie een indian summer lang, été indienne leek een eternal sunshine met Cheyenne nooit werd haar raindance echter You and Me Waar rust mijn beter ik beter dan ik die, niet als Circe, schaamtegoddeloos Odysseus…

Penelope wacht weeft lussen van verdriet ontrafelt ze 's nachts als niemand het ziet om minnaars te weren van het olijfbomen bed dat haar koning voor hen beiden had klaargezet Penelope weeft om eer en troon te behouden hetgeen ook de goden als wenselijk beschouwden voor hem die volbrengt wat van Fortuna moet een slopende Odyssee…

Zo lang en onstuimig heb ik het zelfs in mijn gouden gloriejaren never gehad als het ware Een jonge god, een verwilderde sater  een satansdichtende spinvis  op het droge een titaan van het zuiverste water een kronos een gladiator  die het tegen Poseidon  durft op te nemen een nemo een Oudeis  een neo-Odysseus?…

verbannen naar dit oord geïsoleerd door de goden voor verstoren van oorlog daar ik heb gekozen voor mijn aardedragende vader tot tranen geslagen titanen soms komt een held langs zo mijn verlangen opzwelt maar hij uitgeteld vertrekt als ik hem wel houden wil een grillig gevolg der straf van de maffiose Olympiërs één keer is het wel…

Als speler die van het spel houdt, die zich pas afvraagt waar hij beginnen moet, nadat de dobbelstenen al, als een verloren hoofd, vele verspeelde rondes over de tafel zijn gerold. Toen die seizoenen jarenlang en verbreed vergleden waren, omdat de vrijgevochten handen zelfs die realiteit niet respecteren wilden waarvan zij…