Alle inzendingen over ongeneeslijke (s)t(r)ijd

Ongeneeslijk ziek Zowel geestelijk als Fysiek een zinloze Strijd, daar je wordt Ingehaald door de Tijd...…

Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat, na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid. Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…

Hoe ik als enige de boog spannen kon, welke ik gekregen had van gastheer Eurytos aan het hof van Mykene, zal ik nooit bekennen; en waarom ik nimmer mijn doel miste, - dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook, er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’. In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt, het was een manier om recht te spreken over…

Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten, dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os en ezel het strand om en zaaide zout. Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…

Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld, mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde, wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden. De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven, het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven; de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden, herinneringen…

Ik zal niet alle verhalen vol onwaarheden herhalen of weerleggen, rechtzetten noch tegenspreken, die door de eeuwen heen over mijn reis zijn verschenen. Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen van mensen op…

Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen, mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden; het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid, achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…

Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren, toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen. Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…

Orhan Pamuk Niet langer veilig Om wat hij denkt Zegt en schrijft Waar is R-E-S-P-E-C-T Toch gebleven? R-E-S-P-E-C-T Eerbied slechts Voor een ander (Nieuw) leven Waar is R-E-S-P-E-C-T Toch gebleven? Baan van schrijver dezes Hufterig en onbeschoft Na een ernstige Ziekte gejat Daar ik gewóón Wil(de) leven...!…

Uw t o o n s t u k niet te sturen; Ik zing niet gaarne op D u i t s; Houdt, daar gij mij door ’t oor boort Met uw afgrijslijk v o o r w o o r d, Uw l i e d e r t a f e l s thuis. Verlost mij van de d a a d z a a k, Waarover ik mij kwaadmaak, Gewis niet zonder grond!…

Ik kan niet b e t e r doen dan best, Zo wil ik ’t dan bij a n d e r s zoeken.…

de wereld is een bol b r e e d u i t g e m e t e n h a n g t e - e - n - g - r - ij - z - e - m - a - s - s - a rond te zijn H-O-O-F-D-P-IJ-N…

de b r o e d e r. 'k Weet niet, wat wij hier toch doen? Foei, het strijdt met ons fatsoen, In een Gasthuis rond te dwalen. Nauwlijks kan ik adem halen! Hemel! welk een nare lucht! Wat voor genoegen, Geeft u dat zwoegen Dat gekerm, geklaag, gezucht? de z u s t e r.…

Want soms, als ik genot begeer, dan treedt Hij voor mij heen en weeft elk eenzaam uur Vol pracht van ijd'le fantasie – en 'k tuur Naar 't spel, waartoe 'k mijn zinnen overreed.…

maar één E nkele druk op S end S poort A lwat menselijk is G eweest E n nu nog, dan wel met onszelf S pagaat in 't kwadraat E n/of recht zo die gaat?…

als zij ‘r niet meer is zou ik me van geen raad weten zou ik verloren zijn maar voor ‘t zover is zullen we mosselen eten en zal ik ‘r troosten in ‘r pijn voor 't onrecht dat ‘r is aangedaan door de jongens uit ‘r klas die ‘r aan ‘r haren trokken die ‘r geniepig alleen lieten gaan en zonder ‘r afspraken in ‘t gras langs de IJssel…

Maar ditmaal zag ik s t e r r e t j e s voor de ruit! Doch déze observatie hield ik vóór me, en prees het zicht. Kwam thuis op het geluid.…

Bet was in d'r jonge jaren 'n Mirakel van 'n meid; In 'n dienst bij nette mensen Raakte ze d'r onschuld kwijt. Met d'r kas-ie en d'r kindje Werd ze aan de deur gezet. En 't kon der niks meer schelen Of ze riepen vuile Bet.…

Als de rap  r rapt dat de trap r trapt omdat de fiets r fietst Of als de dicht r dicht dat de rook r rookt omdat de waterkook r kookt Maar ook als de krijg r hijgt Dat de kijk r kijkt Naar wat de hijg r krijgt Vind ik het goed g g rapt Maar al de denk r denkt dat het spook r spookt Is ‘íe  r in g t rapt Omdat alleen de spook…

niemand die ‘t weet dat ‘r eertijds ‘n smetje aan is vast gekleefd d’achterkant ’t was nog boers en plat in 't land één dorpsstraat: ‘t Lage End de smid de wagenmaker één vleeshouwer één spekslager boerinnen lang in ’t zwart klederdracht met gouden spelden zon op oneindig groene velden hollandsch oude pronk en pracht ’s zondags na…

had ik geld ik gaf er van; ter heling van zout doorspoelde wonden, hoewel ze ongeneeslijk zijn; verliest men nooit de tel bij 't lot en haar onnoemlijk tragische speling hoe meer je hebt, hoe meer je 't dan ook mist? heeft Woods zich bijvoorbeeld van golf vergist?…

V riendschap via 't internet R oept verschillende associaties op I s 't wat anders dan een chat ?…

Wou je vroeger nog zo slank zijn als je dochter Anno nu is dat zelfs heel erg ongezond Kleuters kijken al misprijzend naar hun kont Zuigelingen zijn niet zeker hoeveel vocht 'r Wel niet vrij komt bij het zogen, da's niet goed! Graag 't vruchtwater van nu af ongezoet…

Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven In zomerhitte zijn mijn aderen nerven De zon speelt klokje van gehoorzaamheid Ik ben nog jong, poëet en filosoof Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten Dat mijn interesse uitgaat naar geloof De dingen…

Hij wil 'r vermoorden, maar let op z'n woorden om 't eigen geweten te sussen. Hij wil 'r niet kwetsen en laat 'r maar kletsen en wéér praat ze over 't verlangen naar 'n stevige zoen. Hij durft niet - uit fatsoen - 't woord 'behoefte' door 'schijt' te vervangen.…

Subtitel: Eye-catcher Graag zou ik nog het Sydney Opera House willen beleven bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera Die ziekte die Polycythemia Vera draag 'k reeds ruim drie decennia met mij mee Ongeneeslijk, ongeneeslijk hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele…

Ze werd 't gasthuis in gerejen En toen ze bij d'r kennis kwam, Zei ze dat ze was uitgeglejen Doordat ze nooit de leuning nam. D'r jongen most maar bij d'r blijven, Nou dat ze op 't laatste lag. Ze was z'n handen an 't wrijven, En zei 'm zachtjes goeie dag.…

Het ziekenhuis Weet inmiddels wie ik ben Het ziekenhuis dat kent mij en ik weet, ondanks mijn handicap de artsen te vinden Zij weet meer dan zij prijsgeeft de poli zie Demi à Vera Zij kennen gelaagdheid van bestaan Zeker die van mij is voor hen Zeer beslist zeker geen kunst En zonder twijfel een raadsel evenmin Ongebreideld een teveel aan bloed echt…

't Liefst trok ik helpend door de hele maatschappij: gaf 't jonge leven voor het welzijn in fabrieken, verlichtte hier wat leed en maakte dáár wat vrij. Bracht zo een kwinkslag aan de ongeneeslijk zieken.…

de g r i j s a a r d. Vreemde kleine, zo aanminnig, Vreest gij niet de middagzon? Voelt ge 't niet? zij straalt zo vinnig. Rust wat bij die koele bron. Kom, melieve; zit wat verder Onder 't koele boomgeblaêrt; Daar is vreugd: een spelend herder Heeft er kinderen vergaêrd.…