126 resultaten.
Over receptief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 Aanvankelijk
Was ik niet ontvankelijk.
Maar dit medicijn
Kon een begin zijn
Van nieuw welzijn.
De arts zei, als steun in de strijd
Uw recept, tegen receptiviteit.…
Ontvankelijkheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
462 ik heb
met je huid
gesproken
kleine rimpels
en kloven
heel minutieus
onderzocht
van beneden
naar boven
in het
glooiend
heuvelland
voelde mijn
hand de zacht
vertrouwelijke
warm vrouwelijke
opbloeiende
ontvankelijkheid
daar waar
de wereld
strijdt toont
zij kracht is
de oppervlakte
vaak robuuster
en beter bestand
tegen…
Ergens wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 hoe water mijn woorden noemt
herhaalt, herinnert, wast
mijn woorden, golven, dingen
simpel rollend water, voortdurend
zonder geheugen
het verleden eender in toekomst
een begin van misschien
einde van steen
gehard door vluchtig denken
ergens wel, sluimert zeurpijn
in doolzeeën
strandt met zandig tij, ginds
schootmosselen, zandplaten…
ZOEKEN HOUDT AAN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
8 Bethlehem was overvol
Jozef en Maria klopten
vergeefs bij herbergen
wilden overnachting vragen
daarom
werd hun Kind Jezus de Heiland
van de mensheid geboren
in een verblijf voor dieren
heden ten dage
doolt bij elk Kerstfeest
dit Kind opnieuw
langs alle huizen
klopt bescheiden overal aan
kijkt toch vol liefde
naar deuren
die bars…
Lente
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.494 Mooi en ontgerenoveerd
Nimmer verbouwd
Tussen weelderig groen
Ontvankelijk en vertrouwd
De drang was nu immens
Weliswaar niet ongevraagd
Het was wat onpersoonlijk
Ontvankelijk was zij belaagd
Maar nu de gevolgen met drang
Er was geen tijd te verliezen
Haar ontsluitend lichaam
Maakte haar vreselijk bang
En als zij neerstrijkt
Op…
Bevroren ondergrond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Hoe vaak heb ik
Al niet geprobeerd
Om het diepste
In jou te bereiken
Om telkens weer
Te constateren dat
Het de bevroren
Ondergrond in jou
Is die mij dat belet…
Vind zelf je weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 Vind zelf
Je weg naar binnen
Naar de diepe
Ontvankelijke scheppende Ik
Dan opent je hart zich
Voor anderen
Voor het andere
Nieuwe
Vreemde
Wonderlijke
Van alles…
akker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.045 het komt mij voor
alsof je
vers gewassen
van al wat overtollig is
ontdaan
mij laat delen
behaaglijk uitgestrekt
ontvankelijk
als een handpalm
die je spreidt…
naakt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
656 daar sta je dan
geen blad voor de mond,
genomen
volkomen ontvankelijk
stelde jij je bloot
en de kritiek kwam,
van alle kanten…
Polderwijsheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Zij willen ons laten zien
dat schoonheid niet in perfectie huist
maar in de ontvankelijkheid van het oog.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Meditatie is, in de context van het preekproces, een opmerkzaam, ontvankelijk en biddend luisteren naar het Woord van God met als doel dat de mediterende door de Heilige Geest wordt omgevormd naar het beeld van Christus.…
Met jou
hartenkreet
3.3 met 37 stemmen
3.064 Ik wil zijn die ik ben,
Vrij, ongedwongen,
Ontvankelijk.
Ik wil zijn waar ik ben,
Hier, daar
Overal.
Ik wil zijn als ik ben
Vandaag, morgen
Altijd.
Ik wil zijn wat ik ben,
Man, vader
zoon.
Maar ik wil vooral
mezelf zijn
met jou.…
Ontvankelijke huid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 niet alles
wat jij raakt
deelt
zegeningen uit
opent vaak
heel ongemerkt
je ontvankelijke huid
terug in
herinnering
ontmoette je
het voorval dat
voorafging aan
de geregistreerde
beschadiging
van opzet
wordt niet
uitgegaan
kwade lijnen
hebben in principe
geen bestaan in
jouw contacten
het is uiterst
zeldzaam
een tegenpool…
Ontvankelijk ~ Voor Carmen ~
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.387 hier sta ik naakt voor jou
mijn armen hoog in de lucht
ontvang ik de gift
van verlichting door jou
dankbaar voel ik me
bevrijd van mijn zondes
blij ontvang ik deze reiniging
waardoor ik klaar ben
voor de wereld…
Uiteindelijk toch
snelsonnet
2.5 met 12 stemmen
2.092 Nu heeft dan Talpa het totale voetbal
Het ligt zo in de lijn dat binnenkort
Ook een en ander 'gedecoderd' wordt
Wat zeker knagen aan elkeens gemoed zal
Zo maakt het geld van al ´t ontvankelijke
Uiteindelijk het ontoegankelijke…
Wind
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
27 Tierde tegen weer en wind
Honderd wonderen winterlijk verzwegen
Wachten hartediep in knop
Zoveel jaren die almeer ontvankelijk
door de lege stad
Van bomen in de wind…
NOG MEER VERWARD
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.317 De mens is zo
ontvankelijk
voor invloeden
van buitenaf;
daarmee maakt hij
zich afhankelijk
en ziet dat
pas achteraf...
Sluit oren,
en kies waar
jij wilt gaan,
en luister
naar je hart;
geen invloeden
van hen
die buitenstaan,
het levert je niets,
alleen,
nog meer verward…
VREDEVORST EN ZIJN RIJK
gedicht
3.1 met 56 stemmen
18.319 maar wil groeien
daar waar geen plaats is
vanuit een belofte
die mag worden geloofd
en die ontvankelijk maakt
tegen alle bedenkingen in –
wat je niet zien kunt
nog niet zien kunt
het rijk van vrede
het groeit al
het kiest mensen:
om gestalte te geven
handen en voeten
hier en nu…
smile
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
*
(L'Encyclopédie vivant (5))…
Jaarwisseling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
588 Vuurwerk is onbetrouwbaar
en het kost je nog eens de kop”
Maar het puberbrein, weten wij,
is niet ontvankelijk voor ouderlijke raad.
En nu, ja helaas, rouwt men in de hele straat.…
diep en donker
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
926 ademen
in het eenpersoonsbed
van de dood
een gelaat zonder gezicht
ter beschikking
van gemis
in de keuze besloten
weet ik
het antwoord
van lichtgewicht en
schemerzone
hoe smal de lijn is
in het eerste en laatste woord
van ontvankelijkheid…
Bretons blauw
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
529 bretons blauw
of hoe streepjes
je het gevoel geven
van een nakende zomer
hunkering maakt ontvankelijk
zeker na de kilte van
een seizoen vol leemte
goddank komt in het oosten
spoedig de zon op…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 In het vroege licht voel ik hoe de wereld nog niet duwt,
hoe elke beweging zacht is, alsof de lucht zelf luistert
naar wat binnenin mij verschuift zonder naam,
een trilling die alleen in stilte haar contouren vindt.
Wanneer de dag zich opent, raak ik de randen van alles aan,
de stemmen, de kleuren, de haast die door straten stroomt,
en ik merk…
Nepeta
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
113 staande in de ontvankelijkheid van licht
gelegen aan veredeld water
aan voorgedrukt evenwicht ontsnapt
geruisloos geruimd
kwetsbaar als kattenkruid
wentelend in wanorde
zie deksel voor houdbaarheid
buiten ademt een horde
-met stervend geluid…
Kwetsbaar evenwicht
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
231 veredeld water
ontsnapt geruisloos
aan Pandora's
kwetsbaar evenwicht
vanonder het
voorgedrukte deksel
ademt het kattenkruid
en wentelt zich
onhoudbaar stervend
in ongelegen wanorde
buiten elke
ontvankelijkheid
van ruimte tijd
geluid en licht…
Kindsdeel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
3.347 Hoe kon het gebeuren
dat ik mijn kindsdeel afstond
mijn poppen verkwanselde
aan het rijpen van de tijd
waar ontvankelijk vlees
zijn ijle wensen droomt
kortstondig scorend
en hunkert naar méér
Ik, die het leven leefde
in niet geveinsde onschuld
sloot een monsterverbond
schreeuwend om het kind…
dagelijks brood
netgedicht
2.8 met 35 stemmen
490 een glas van ijs, staand
water als dorst, voortdurend
een brood verdeeld in stukken
zo ochtend als dagelijks
herhaalde gebeurtenis
vruchtbaar, ontvankelijk
een samengestelde bloem
uitwonend in habitat
ontaard in bodemleven
afwezig ten tijde
hunkerend naar…
Gelaarsd tot de schenen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.024 heb gerust
aan je voeten
met je tenen gespeeld
vrijheid gevoeld
in ontvankelijk groeten
plezier in humor beleefd
maar ik ging voor je benen
het eindeloos stel
gelaarsd tot de schenen
pas in het spel van leer
en ontdoeken ontmoette
ik eindelijk tenen en voeten…
Iets
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
444 De pijn was iets
de pijn droeg me verder
het was niet niets
maar een moment dat me
verder droeg
richting mijn herder
het was dus niet voor niets,
maar was voor mij onbewust waarom ik
vroeg.…
Het witdicht van het licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 in het wit dicht van het licht
dansen letters
met de adem van haar ziel
het lijkt alsof in het heilig vuur
de laatste steenresten verbrijzelen
er glimlacht een wind warme tranen van verbonden zijn
ontvankelijk rijgt ze letterparels tot een woord
fluisterend noemt ze het liefde…