Alle inzendingen over straf

Hij was een rustige jongen van 22 jaar en had van zijn stiefvader een autootje gehad. Zo wie zo werd hij erg verwend, maar dat merkte je niet echt aan hem. Het scheen steeds vaker voor te komen dat jongelui alles konden krijgen wat hun hartje begeerde. De jongen was heel gedisciplineerd en ogenschijnlijk altijd vriendelijk. Een buitenstaander zou…

Een bajesklant uit Lichtenvoorde zei dat hem de nor niet bekoorde. "Ik kijk door de ruit, maar kan er niet uit." En hij vond dat zoiets niet hoorde. ...uit een belevingsonderzoek blijkt dat gedetineerden het leven in de gevangenis saai en eentonig vinden...…

Wij dalen zwijgend af naar de duistere grond die onze levens splijt wij zijn elkanders straf en staan ongebonden voor eeuwig in het krijt als zerken op een graf blijven wij geschonden tot ver na onze tijd.…

ik bloed om verder te kunnen gaan Ik verdien straf, prevelde zij, toen ze het mes door haar velletje dreef Ik ben een uilskuiken, ja zo’n oen omdat ik mijzelf alweer..straf geef…

Dat wat zij in het strafkamp maakt is af, Door haar ervaring van ultieme klasse, Per dag driehonderd voeringen voor jassen, En dat ervaart zij als een extra straf. Want niemand ziet het vakwerk van haar hand, Een voering zit steeds aan de binnenkant.…

op zoek, naar een favoriet die is er niet vooringenomen een gaan en komen men komt er mee weg…

raam amper kan doorlaten geprojecteerde tralies die de muur beschaduwen en de trigger vormen van nare gedachten die blijven rondspoken in mijn verstilde hoofd waar wachten op vrijheid niet meer wordt geteld eenzaamheid is een zijnstoestand van onmacht die het verdwaalde lichaam in ruimtetijd verward levens worden gespaard door levenslange straf…

Ze zeggen dat werken een straf is ik zeg je, straf me dan en hard!!…

"Goed, mijn cliënt doodde zijn huisgezin, Dat zich eerst tien jaar door hem op liet sluiten, Maar zelf kwam hij als huismus ook niet buiten En niemand kwam de deur ooit bij hen in, Vandaar dat hij terecht er op vertrouwt Dat u die tijd als voorarrest beschouwt."…

Je wordt daar door een fan omvergeduwd Die dan een straf krijgt die geen straf zal zijn: Wie nooit een wedstrijd van De Graafschap ziet Bespaart zich juist veel wanhoop en verdriet.…

" zo luidt de leuze En daarbij zwaait men met een lange lijst Van daden waar die straf voor wordt geëist - Zijn rechters hebben dus een ruime keuze. Toch kun je hem die straf nu niet meer geven: De man heeft immers al heel lang geen leven.…

Sterven is een wet, geen straf.…

Alimentatie is de levenslange straf op het niet plegen van een moord.…

mannen schermen met beschermen listig lustig langs de digitale snelweg het eerste slacht offer valt vlakbij de vangrail waar groen gras zacht ontluikt mooie woorden paaien witte strepen met zachte dwang jaren tellen niet haar lichaam was een spel dobbelend rolden de stenen langs haar jeugd hij ging vrijuit zij kreeg levenslang…

Geef me nog een vaderlantje In herberg Beëlzebub Van de regen in de drup Ik betaal handje contantje Ik viel in de kercke neder Gister, ik kon niet meer staen ’t Avondmaal heeft afgedaen En mijn tong is één lap leder Gun mij nog een artisjokje En een blik onder een rokje Laat ons roken, laat ons klinken Bacchus Wonder-Wercken drinken…

‘slaap maar, zei je slaap maar zacht’ het denken druppelt in ogen, vermenigvuldigt kijkt bevend om vindt verteert en onterft dan de dagdromen dagelijks nabij de tijd die in volheid staart naar hoop in stilte terugkeert onder het geroezemoes van loshangende woorden als een wereld in de regen met vleugels aan aanwezig als…

Ze pijnigde zichzelf met een mes als haar tranen zwegen als ’t graf Ze bezeerde zich alleen bij stress en ze deed ‘t bij zichzelf als straf Eens dat het duister gevallen was kwamen gauw haar zelfverwijten Dan zakte ze dieper in het moeras niets kon in haar voordeel pleiten Bijna als vanzelf was daar ’t mes en als vanzelf stak het in haar…

Geen troost, geen zoete woorden Geen gehuichel aan m’n graf Ik ben u vóór, ik beken Mijn leven was u tot straf Vervloek me als ik verstijf Vervloek me als m’n mond niet meer sluit en mijn ziel zal in rottend vel de tranenrivier afdrijven naar de kolken van de hel…

Die rijden tobbend, zijn constant bezeten Van versjes waarbij maat en rijm hen kwelt Ook zij verdienen straf, al klinkt dat wrang Stop hen in ‘t schrijversblok van het gevang!…

Voor straf geeft ze me jeuk. Slaap kan ik niet vatten.…

kast het verzwegen verleden een lijk in de vaas inktzwarte uren waarin het kind besmeurd werd in gestolen tijd waarom staat ze daar naast de onkruidverdelger wie wil het weten waarom staat ze daar in deze lelijke vaas achter in de tuin mama zegt zuchtend heus het kan echt niet anders ze moet daar blijven ze staat daar voor straf…

Dus wordt God veroordeeld, maar -- wie weet er een straf?…

hij zat in een splagiaat hij kon slechts voort op straffe van scheuring der delen of verlies van identiteit of ook wel beide…

Ontdooit in het uur van ouderdom, vrome wijsheid rijpt zich in mijn borst en wordt waarschijnlijk de laatste straf.…

Onthoofding is onmenselijk. Je hoofd verliezen vreselijk. Onthoofding mensonterend. Uitbening treft alleen vee. Ontbening van vrouwen, ook al gebeurt dat symbolisch, tart elke beschrijving. Ontlichaamde vrouwenbenen mogen. Ontbening tart het openbaar gezag. Op onthoofding staat levenslang. Ontbening mag.…

daar ligt hij dan, de murw geslagen hond hij jankt een wraaklied in het doodse oord waar bitter bloed zich mengt met zwarte grond is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort weer bijgekomen likt hij al z’n wonden hem toegebracht door een verloren zoon die er in gruwelzonden per seconde zijn vader overtrof in bruut vertoon diezelfde avond,…

Wanneer je als ongevaccineerde iemand, die na twee vaccinaties covid krijgt, helpt en bijstaat, aan durft te raken word je beboet met tien dagen quarantaine.…

na vier biertjes heb ik behoefte aan een straf drankje het borrelt zomaar in mij op…

Is eenzaam zijn Echt eenzaam Een straf Of juist een zegen Mij voelt het als een straf Ik kan er niet goed tegen Ik haat het echt Het doelloos dwalen Het zwerven in mijn huis De nutteloze uren Dat eeuwige gehang En het staren naar de buis Ik haat de stiltes die er zijn Het kille internet Maar het ergst haat ik dat rotgevoel Als ik alleen…

Dit is op aarde van al 't kwaad de grootste straf: Wie eenmaal lezen kan, die leert het nooit meer af.…