Alle inzendingen over veilige plek

Mijn veilige plek verlaten Drie dikke muren van steen Ik probeer de weg terug te vinden Maar kan er niet meer heen Teveel prikkels, teveel drukte Teveel druk kan ik niet aan Was ik maar nooit, nee was ik maar nooit Van mijn veilige plek gegaan Ik zoek een veilige haven Ik moet naar een veilige plek Breng me waar ik in mezelf kan kruipen…

verdrietig sprekend met diepzinnige woorden vechtend tegen de boosheid voorzichtig zoekend tussen bedreigende verhalen wachtend op de eerlijkheid eindeloos vluchtend naar veilige plekken aanvaardend van de waarheid hoopvol ontmoetend voorbij alle grenzen klievend door de eenzaamheid…

Droomloos slapen Verloren in een bodemloze zandloper Slapende dromen Vergeten in een allesoverheersende doodskreet Bang worden van de angst Vertwijfeld verdragen Angstig om een eeuwige nacht Donker dralen Versmelten met een veilige plek Onbegrijpelijk lijden…

geluk, tot nu toe ongeschonden, vrij ik bewaar het op een veilige plek... daar, zie je dat? op die zonnige, open plek er hangt een zoete bloemengeur, de geur van geluk mijn houvast om me aan op te trekken op een sombere, regenachtige dag…

Tijdens Corona was er geen veilige plek We zien niet altijd wat ze doen. Maar ze doen zoveel, en ontvangen zo weinig. Ondergewaardeerd. Onmisbaar toch vaak onzichtbaar Een podium voor deze handen. Waardering. Op deze dag. Laten er vele volgen.…

een schip vergaat en radeloze ogen spreken een taal die niemand verstaat geen veilige haven, niet eens een plek om eervol de vele honderden doden te begraven hier een vader, zoekend naar een veilige plek en met gebalde vuisten zijn Schepper vervloekend daar een gezin, verdreven naar het dak van hun woning, de gevouwen handen…

Ik ben er heel zuinig op, Bewaar het op ’n veilige plek Waar alleen ik het kan vinden, Die plek, dat is mijn hart. Geluk voelt als fluweel zo zacht, Voel je in heel je lijf, Geluk geeft je reuzen kracht, Geluk gaat nooit verloren, Blijft bij je, je hele leven lang, Blijft je altijd bekoren.…

Mijn veilige plek is uit het bos geweken. Een groene hemel, voorgoed gesloten. Waar vogels zachtjes in je oren fluisterden, de wind donzig langs je roze rui streek, en het ochtendlicht zich door donkere stammen sneed. Waar witwolkende adem laagde in kou, en een roestige aardegeur als herfst op je tong lag.…

Storm is er achter de horizon Niet te zien vanaf een veilige plek In zeldzame schelpen enkel te horen De alles verwoestende wind Maakt mij verward Lieve vriend.….welkom in mijn hart…

er waren takjes die niet wilden groeien bloemen die wel knopten maar niet gingen bloeien ondanks zijn trotse stam kreeg de bast veel te verdragen liep kwetsuren op die levenslange tekeningen gaven hij heeft de pijn gedragen in het steeds hoger schragen van de hemel en bewaken van zijn eigen veilige plek eindelijk het mes er in gezet…

Een kist vol munten, ontelbaar teveel om er iets mee te doen We gooien ze netjes weg door ze voor later te bewaren op een veilige plek, begraven onder de es midden in onze stad We hebben genoeg aan het vee de pannen en de vrouwen die we buitmaken over de grens De mannen ruilen we voor sieraden en zilver dan zijn we van hen af zonder…

plek Daar wil ik naar toe.…

vormt En hem een weg naar buiten leidt Mijn hart wil zich uit mij verlaten Wil zich van mij scheiden Een weg naar buiten vinden Zo veel te verduren gehad Pijn, angst, verdriet Zo vele malen gebroken Enkele keer bedrogen Liefde gekend maar van korte duur Zo veel te verduren gehad Wil zich een weg naar buiten vormen Zoekend naar een veilige…

Een veilige plek wordt geboren in een verlaten hutje aan zee. Hand in hand zoeken we naar antwoorden, wij met z’n twee. Nooit komt er een einde aan deze stille wens. Onze vingers glijden over de horizon, heel intens.…

Niet uit gehoorzaamheid, maar omdat stilte de enige veilige plek is waar hij kan wonen. Lichamen die passeren als etalages, woorden die blijven hangen alsof ze thuishoren in een kinderhoofd.…

Verloren stemmen fluisteren in stilte zacht ik zoek mijn echo Vertel mij wie ik vroeger was, toen stilte nog een veilige plek was om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…

Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen Het voelt koud en kil aan, voordat ik het door heb voel ik een hand in mijn gezicht slaan Ik hoor zware stemmen die boze woorden roepen en zonder respect naar god vloeken Terwijl ik probeer om een veilige…

In een ruimte vol stemmen zoek ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef uit te leggen waarom ik even wegkijk. Ik vang sferen als stof op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.…

Ik zoek vastigheid, een veilige plek, Een leven met lijnen, routine en druk. Jij leeft zonder ritme, een vloeiend bestaan, Geen vast werk, maar gaan waar jij wil staan. Ik wil een baan, een richting, een doel, Een stevig patroon dat mij omarmt en omspoelt.…

Weg van de plek, die zij veilig vonden. Terug, naar waar zij ooit stonden.…

Wetend dat ik altijd een veilige plek zal hebben, vervolg ik mijn weg. Maar nu, nu met een beschermend licht om me heen. Ik maak mijn eigen wereld...…

Wanneer ik naast me kijk Dan word ik gek Niet van geluk of liefde Maar van die lege plek De plek waar jij gisteren nog lag En waar ik mij veilig voelde Zeiden we met veel verdriet gedag Het was voor het eerst Dat we beide hetzelfde bedoelden…

En dan ging ik naar die stille plek, tussen al het groen. Die plek, mijn plek, tussen al het hout en gebergte, waar de zon blijft hangen. Alsof je mijn geliefde was. Ik wilde enkel bij jou thuiskomen. Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…

Onbereikbaar Als de hoogste ster Op een plek Hier ver vandaan Kwam ik jou tegen En ging mijn hart Wat sneller slaan Deze plek Hier ver vandaan Is een plaats waar Mensen lachen En houden van elkaar Deze plek kent geen verdriet En haat zeker niet Toen ik jou daar tegenkwam En mijn leven Een andere wending nam Scheen de zon weer In…

Dit is een plek om niet te vergeten zei hij terugkomen zei zij niet doen niet vergeten zei hij…

Eenmaal op mijn plek gezeten word ik vredig, rustig stil. De wereld om mij heen is nu zoals ik het heel graag wil. De wind fluistert zachtjes door de bomen streelt heel even door m'n haar, en ik denk: "Hier worden dromen en verlangens waar." Een duif, boodschapper van vrede wil haar boodschap met me delen.…

Rustplaats aan de Noordzee, aan de voet van de duin met uitzicht over de ree, waar ik word verstrooid over ‘t strand, verenigd met water en land; liggend in het zand tegen de oude boom om te slapen binnen in een ultieme droom, beschermd door de nacht, nieuwsgierig naar wat me wacht, moment van rust en vrede, dankbaar dat ik het leven leefde…

binnen langdurig klaagde ik steen en been er viel weer een thuis te winnen een nieuwe plek ga ik zeker vinden dé plek voor mij en mijn beminde gaan wij die plek ooit nog verlaten daar valt echt niet meer over te praten…

hier regent het plaatselijk in het hele land op de plek die nooit ergens tegelijkertijd kan zijn het hier en nu is de plaatselijkheid van alle tijden, aanwijsbaar als coördinaten op de kaart, als de kortste route probeer te keren, nooit waren we op hetzelfde punt in de ruimte hier is waar het moment is verdwenen terwijl de plek…

Langs de lange laan naar huis verlaten Haalt mijn schaduw mij voortdurend in angst Op de fiets naar waar ik zijn wil nu De plek waar geen waarheid is Waar ik weer veilig kan wachten op iets wat nooit zal zijn. Rust in drukte…