inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1543):

1953

een schip vergaat
en radeloze ogen
spreken een taal
die niemand
verstaat

geen veilige haven,
niet eens een plek
om eervol de vele
honderden doden
te begraven

hier een vader, zoekend
naar een veilige plek
en met gebalde vuisten
zijn Schepper
vervloekend

daar een gezin, verdreven
naar het dak van hun
woning, de gevouwen
handen biddend ten
hemel geheven

het zoute water trekt
diepe sporen in
bijtende wonden, ook
nu nog, zovele
jaren later

Schrijver: tejo, 8 feb. 2003


Geplaatst in de categorie: rampen

1,7 met 16 stemmen 1.263



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)