Alle inzendingen over waar bestaan ont

Schimmen verdwijnen in het schemeruur van de dood, ze staren ons aan, veel eerder en verder dan we kunnen begrijpen als het boek gesloten wordt over de klopjacht naar een waar bestaan, ontsproten in de geest en ontdaan van alle franje in de teksten. “Voor een mens die we moesten loslaten“…

Ontmoeten Mij ontdoen van moeten Ont.....moeten Het niet moeten Ont........moeten Vrij zijn in gaan Ont.........moeten Omdat ik het wil Ont.......moeten Nee het hoeft niet Ont......moeten Omdat het mag Ont..........moeten Hoe moet dat dan?…

In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt. Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik. Groen als gras ben ik. Zo aan het begin van het begin. De diepte kan ik niet zien. Jij die mij weet te ont-roeren. Jij die je aan mij ont-hult. Ik koester Jou. Jij bent het beste in mij.…

Spanje in ont Spanje Spanje uit…

Harde regen op 't zoute glas, de warme sprei ligt glad en strak, de nacht zwijgt zonder zware last, tondelvuur dat zachtjes sprak. Blauwe kuisheid sluimert stil, gebodsbord noch verbodsbord wacht, slapen lijkt een verre wil — het hart verlangt een zachte nacht.…

ik heb haar stralen gemist in licht en warmte op huid en gezicht waar zomer altijd het uitbundige spel speelt van vrijheid en plezier verkoelt het winters wit ons bestaan door schuil te gaan in dik warme kledij vandaag is het helder de snerper heeft even afgedaan omdat hij adem tekort kwam in zijn met vocht bezwangerde…

onvolmaakt de moeite waard ont dekken de eigen aard…

Ik ben zo ont-zettend blij want vanaf vandaag kan ik zeggen jij hoort bij mij…

go- tha ver- school zich diep in hem liefde aan zie het zoeken zelf- ont…

Verder Met leren Een eigen draai Aan mijn leven Te geven Mijn eigenheid Ont-dekken…

tussen zon en zee elkaar ontmoeten elkaar ont-moeten en alles mogen met een toetje nog erbij?…

Een traan rolt over mijn wangen voel me gelukkig, blij en voldaan de kleuren, muziek, pure verrukking is dit het ware bestaan??…

als mijn gemoed overloopt van ont of beroering door de alledaagse dingen dan vloeien uit mijn vulpen veel woorden die hopelijk eens groeien tot stijlbloempjes…

De vraag staat nog open nu de woorden ontbreken die kunnen omvatten het ont-hoopte verlangen naar een zinloos gedicht. De vraag staat nog open nu de zinnen ontbreken die kunnen ont-vatten het verlangde gehoopte in een woordloos gedicht. Zwijg de vraag op het ontstelde antwoord van gestolde hunkering tot opgehoopt verdriet.…

als ik de krampen in mijn lijf verbuig naar positieve energie in aangepaste schoenen overblijf dan gaat het goed, maar ik moet niet weten wie mij moed geeft overeind te blijven als een oordeel dit beklijft ach, de evenknie van wie ik ben loopt zoals ze lopen moet ze danst de foxtrot tot het eind een chachacha of vier flamenco, tot in…

Maanhaiku Het sterrenstelsel samen met de volle maan vallen 's-nachts samen Sporthaiku Badminton de sport het racket als instrument shuttles goed geraakt Crimehaiku Stille getuigen als onwillig slachtoffer die nooit meer spreken Rommelhaiku Het geluid gepaard met lichtflitsen en donder dan opnieuw stilte Intiemhaiku…

Ik zal het nog een laatste keer vertellen U kúnt het zijn, ú bent misschien die winnaar Draai of druk het nummer, ja, begin maar U kunt nu met het juiste antwoord bellen Ach, helpt u mij toch even; ik ben blond Is het UIT-, of is het VER- of is het ONT-?…

Och, ooit vergeet ik nog haar klank en ‘t ruiken van die liguster dauwend langs de luiken want dodelijk ont-hegt teert het musje weg.…

weer tegen Als twee vissen In een vissenkom Zo groot als de oceaan Zo groot als het universum Waar wij elkaar Door alle eeuwen heen Steeds weer ont-moeten Als twee - gelinkt Door de zielenreis gaan…

Hoe dan ook, ik vouw mijn frêle schoonheid en geef mij over aan dromen in een magisch land waar het geluk danst op maanstralen tegelijkertijd schitteren (ont)wakende sterren hoog in het heelal Al deze mooie dingen in een leven vol hart, verlangen en zinnen; het wederzien nabij.…

tegenwoordigheid van geest verdwijnt in nevel ontneemt aan het heden wat ooit was herinnering keert ten spijt vervlecht in zielenvezel wiens naam herkrast in hout ont-ijst in glas zonder tegenbericht weerklinkt wederhoor vandaag haperen praatgrage monden tongen hun wisselwoorden traag…

Als kind droeg ik al de stilte in mijn hart. Als puber vond ik de stilte in het bos en gaf haar een plaats in mijn geest. Nu weet ik de stilte te vinden in jouw aanwezigheid en geef haar een plek in mijn ziel.…

Het waarneembare verklaren met het onwaarneembare het aftasten met fantasie en micro en macro zintuigen om ook onszelf te begrijpen wij die het midden zijn van wat we ervaren de invloeden en wisselwerkingen die we willen ont-dekken door ze natuurkundig te ontdoen van magie, romantiek, heiligheid en ander bijgeloof dat ons tegenhoudt te…

Telkens ont- vreem ik weer jouw lach jouw gedachten uit een lichaam die ik nooit goed heb begrepen. Soms besta jij teveel in mij.-…

doet ont- waken uit de leegte die zo altijd aanwezig is.…

Ja, alleen elkaar ont-moeten moet.…

Wat voorbij waaide ont-roerde, raakte uren en dagen lang !…

Waar ben je nou? Ik kan je niet vinden, Waar ben je nou naartoe? Net als ik je nodig heb, ben je me moe. Waar ben je nou heen gegaan? ben je dan nooit geweest wie ik dacht dat je was, heeft die persoon dat nooit bestaan?…

'Waar is jouw hand?' Jouw hand die mijn hand zocht en hem voor eeuwig zou bij je houden. 'Waar zijn jouw ogen?' Jouw ogen vol licht die mij moed gaven. 'Waar is je glimlach?' Je glimlach vol vreugde. Je glimlach waar ik van hield. Jij bracht mij in een andere wereld. Een wereld met jouw ogen, jouw handen en glimlach.…

Mijn liefste, waar zou je kunnen zijn? Ik smeek je, laat eens iets weten. Godverdomme mijn hart doet pijn. Ik zit hier nu in mijn kamer, eenzaam en alleen. Is dit nu het leven? Sorry dat ik nu even ween. Ik sluit mijn ogen en vraag aan god; Waarom moet ik mij zo voelen? Is de wereld dan echt rot?…