71 resultaten.
Arrogant aardse droom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ook lawines
worden steeds
groter naarmate
erosie meer
vat krijgt op
het gesteente
de oppermachtige
rots heet graag
massief maar als
de verbondenheid
verdwijnt kiezelt
alles bergafwaarts
kwadratisch neemt
de snelheid van
dit proces toe met
vocht en vorst
als actieve daders in
vriezende nachten
met slang en
appel legitimeert…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 Vertel het niet aan iedereen
er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde…
Beerschoten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 Oefening staalt spieren
schuurt erosie weg
ik zweet stofwolken
korrels zout in zand.
En zie een reebok
spichtig wegschieten
een onbewaakt moment
valt op slag dood.…
De middelmaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 weer heb ik geprobeerd
mijn horizon te verticaliseren
het is mij niet gelukt
droeg stenen aan voor babel
talen spraken vloeiend hun cement
op weg naar het ultiem moment
maar woorden braakten stilte uit
wij raakten onze hoogte kwijt
in een chaos die geen hemel kent
erosie heeft de klus geklaard
ambities kennen weer hun aardse plaats…
psoriasis (2)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.292 ellebogen als verweerde krijtrotsen
erosie van huid en psyche
schilfers dwarrelend op de grond
slagveld waar nagels constant
pulken celdeling onverstoorbaar
doorgaat op mismaakte knieën
aangetaste enkels en steeds die nagels
laten bloedsporen na op ellebogen
verweerd als krijtrotsen mismaakt
ik kijk ernaar en voel de plekken
op mijn…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.450 In de herhaling van klankloze
dagen de woorden verwezen
verweesd
blijft slechts het haperen
van de stem
echo's van verwarring
erosie van het zwijgen.…
VERWEER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
967 het onderschatte fenomeen wrok
schiet lukraak zijn pijlen af raakt
mijn hoofd het venijnige gif dringt
door tot in de kleinste hersencellen
doordrenkt de positieve impulsen
verlamt goede bedoelingen sterkt
kwade gedachten werpt begrip en
invoelingsvermogen verre van mij
de erosie van de toekomst start
als de geblakerde resten van het
gemankeerde…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
ouder worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Als een vis in het water
Een rots in de branding
Een baken in zee
De erosie heeft geen vat
Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd
De herinneringen zijn beeldend
Genietend wat er ooit is geweest
En zeker van wat er gaat gebeuren
Leeftijd speelt geen rol
In een gelukkig leven
als je jong bent kijk je uit
naar wat er komen gaat
en bij het…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Ademloze stilte
in de schaduwzijde
van haar overkoepelende kracht
waarbij erosie
de ruwste parels verzacht.
In het donkere jou
omhels ik de stilte
in haar mooiste vormen.
Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
lacht om die trieste atomen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.264 breekijzers roesten
herinneringen slapen
in nachten zonder schaduw
ooit scheen de zon
langs de maan op de sterren
blind voor de dag
mensen krioelen op
de bodem wroetend in
de tijd, de wind blaast erosie
verbeter de wereld
en jaag op de dood voor
een nieuw perspectief
sporen horen hier niet
vandaag is gegeven om
het leven te…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
158 Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek
in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur…
WELWILLENDHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Verboden te ploegen,
een straf op erosie
en ook op tektonische activiteit,
opdat het landschap
niet langer lijdt.…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
20 terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen
Het grijzen van je haar
Verander je gezicht
Tel af naar het nieuwe jaar
Het meanderen van water
De slome erosie…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 het zonlicht
schuurde ongenadig
langs een optisch
bijna volmaakte huid
zelfs het kleinste
kratertje wierp zijn
slagschaduw ver vooruit
het was alsof
de maan onder de
diepploeg was gegaan
en het oppervlak
alleen uit kaarsrechte
lijnen en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste…
Waterstofperoxide
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.094 Verwittig het niet met hamerslag
ontzie het ijzer van kleurloosheid
ook al raken de strakke lijnen kwijt
juist in corrosie blinkt jaar tot dag
gesprongen gaten vallen -niet te lassen
in `t zwakste deel van `t dekkende dak-
dat zo moedig `t strijden moest ontbinden
`t is in elke verbleekte split te vinden
of onder verspaande lokken lak
erosie…
alle verf gemengd is bruin
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
927 schildert met doorzichtig
Een dichter zet woorden
die op zich niets betekenen
aan elkaar tot een gebeuren
Geschiedenis is een tempel
onder het zand
in de natuur is ook
rul zand in een woestijn
zonder water
Wat blijft is de wind
van uitgevlakte stemmen
De restwaarde van dood
zijn de schedels die knarsen
onder het gewicht van erosie…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich m'n ogen
het vruchtbaar land blijft kind
we rijpen in gevoel
ademen elkaars erosie…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 Tuin bloemt in het hoofd,
verlangen schiet uit moedergrond,
vlinder streeft met gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert…
anomalie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
659 mijn vel versneden
tot daar is het leven
twee meeuwen vinken de horizon af
het velijn van het zijn
zout' 't water tot een zilte lijn
de golven klauwen aan de dijken
het zand geeft zich over
bergen naamloos zonder getal
alles verstrijkt zover je kan kijken
de lijken reikhalzen onder 't zand
het gedruis wuift iedere inbreng weg
erosie…
De oude stenen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 ik liet mijn
handen over de
oude stenen gaan
die met zwart
glimmende
rondingen
de strelingen
van passanten
al eeuwenlang
patineren
heb stukjes
verweerd mee
naar huis genomen
voor wat nader
onderzoek
de tijd gaf erosie en
ook sporen dna vrij
van aanrakingen in
vroeger tijd en vroeg
specialistische aanpak
tekeningen en prenten…
Brug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 het landschap van jouw waanwereld
toekomst scharniert met ruwe werkelijkheden
machinerie van dolle economische welvaart
welzijn van pure natuur in het nauw gedreven
verleden rekent af met arme onschuld
allemaal betalen we de hoge rekening
zonder natuur is er nauwelijks welzijn
de brug is wankel, door zijn elegantie
alsof ratio aan erosie…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen op de grens van
vers gedolven licht, spuwt
erosie…
Raven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Zie de meerpalen in de branding,
Langzaam de erosie weggaan?
Wat er ook verdwijnt,
de raven leven voort.
Ze blijven aanhoudend tikken,
totdat door de ramen de ochtend gloort.
Ze brengen je niet naar de doden.
Ze boodschappen slechts de nacht.
Ze tikken tegen de ramen
Om te waarschuwen wat ons wacht.…
Ochtend in verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het ooit zo progressieve verstand
is aan emotionele erosie onderhevig
opnieuw verschijnt de heldere zon
in de ochtend in verf
gele streken vreugde
in het buurthuis op het plein
waar mensen zonder werk en geld
de dag opvrolijken in schone schijn
magische creatieve krachten
voorjaar bloesemt bonte kleuren
een oude man lurkt aan een sjekkie…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit, in de erosie…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 Eenzaam en alleen, door erosie neergestoken.
Interne bloedingen door lekken in de goot.
Je schouders ingezakt en ribben gebroken.
Toen ik je vond, was je op leven na dood.
Waar anderen je liever zouden slopen,
Zag ik de schoonheid en karakter in je nokken.…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 De horizon kleurt langzaam klaar
het diepste zelf is zuiver waar
de wind fluistert wat de stilte al wist
de morgenstond verdrijft de mist
Een nieuw en helder spiegelbeeld ontwaakt
terwijl het oude denken langzaam staakt
de woordenstroom zakt in de weidse oceaan
de pasteltinten van een droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest…